Δευτέρα, 8 Μαΐου 2017

Το μήλο

Ολοι θα γνωρίζουμε πως 'ένα μήλο την ημέρα τον γιατρό τον κάνει πέρα'.
Ποιο μήλο όμως;
Το ξινόμηλο; Το κόκκινο μήλο; Το φιρίκι;
Κι αν φάει ο γιατρός μήλο;
Τι γίνεται;
Πηγαίνει πέρα;
Και ποιον γιατρό κάνει πέρα το μήλο;
Τον Παθολόγο, τον οδοντίατρο, τον δερματολόγο;
Οπως βλέπετε το θέμα είναι μεγάλο και σοβαρό.
Μην το παίρνετε ελαφρά.
Εδώ μιλάμε για την υγεία μας!

Πέμπτη, 27 Απριλίου 2017

Νόμοι Γκαντεμιάς

* Νόμος της μηχανικής επισκευής – Αφού τα χέρια σας καλυφθούν εξ ολοκλήρου με γράσο, τότε θα αρχίσει να σας τρώει η μύτη σας ή θα θέλετε να πάτε στην τουαλέτα.
* Νόμος της βαρύτητας – Οποιοδήποτε εργαλείο ή βίδα, όταν πέσει, θα… κυλήσει προς τη λιγότερο προσβάσιμη γωνία.
* Νόμος των πιθανοτήτων – Η πιθανότητα του να σας παρακολουθούν είναι ανάλογη της ηλιθιότητας της πράξης σας.
* Νόμος των Τυχαίων Αριθμών – Αν καλέσετε λάθος αριθμό, η γραμμή ποτέ δεν είναι κατειλημμένη και κάποιος πάντα θα απαντήσει.
* Νόμος του Άλλοθι – Αν πείτε στον προϊστάμενό σας ότι καθυστερήσατε να πάτε στη δουλειά γιατί έσκασε το λάστιχο του αυτοκινήτου σας, την επομένη όντως θα σκάσει το λάστιχο του αυτοκινήτου σας.
* Νόμος των Αλλαγών – Όταν αλλάζετε λωρίδα κυκλοφορίας στο δρόμο, η λωρίδα που μόλις αφήσατε θα αρχίσει να κινείται πιο γρήγορα από εκείνη στην οποία μετακινηθήκατε.
* Νόμος του Μπάνιου – Με το που βυθίζετε το σώμα σας στην μπανιέρα, είναι βέβαιο ότι το τηλέφωνο θα χτυπήσει.
* Νόμος των Συναντήσεων – Η πιθανότητα να συναντήσετε τυχαία κάποιον που γνωρίζετε αυξάνεται άρδην όταν βρίσκεστε με άτομο που δε θέλετε να σας δουν μαζί.
* Νόμος του αποτελέσματος – Όταν προσπαθήσετε να αποδείξετε σε κάποιον ότι ένα μηχάνημα δε δουλεύει, εκείνη τη στιγμή θα δουλέψει.
* Νόμος της Βιομηχανικής – Η ένταση της φαγούρας είναι ανάλογη του βαθμού δυσκολίας στο να ξύσετε το συγκεκριμένο σημείο.
* Νόμος του Καφέ – Με το που καθίσετε να απολαύσετε ένα ζεστό καφέ στη δουλειά, ο προϊστάμενός σας θα σας ζητήσει να κάνετε κάτι που θα διαρκέσει έως ότου να κρυώσει ο καφές σας. Το ίδιο συμβαίνει και με τον φραπέ το καλοκαίρι
* Νόμος Φυσικών Επιφανειών – Η πιθανότητα μιας φέτας ψωμί με μαρμελάδα να προσγειωθεί με την πλευρά της μαρμελάδας στο χαλί είναι ανάλογη του πόσο καινούριο και ακριβό είναι αυτό το χαλί.
* Νόμος του Εμπορικού Μάρκετινγκ – Μόλις ανακαλύψετε ένα προϊόν που σας αρέσει πάρα μα πάρα πολύ, θα σταματήσουν την παραγωγή του.
* Νόμος των Ιατρών – Εάν δεν αισθάνεστε καλά και κλείσετε ραντεβού με τον ιατρό σας, μέχρι να φτάσετε θα αισθάνεστε καλύτερα. Αν δεν κλείσετε ραντεβού θα παραμείνετε άρρωστοι.



Κυριακή, 5 Μαρτίου 2017

Υποκριτές

Ψέμα και υποκρισία.
Ιδιοτέλεια, δολιότητα...
Ξέρεις πως σε κοροϊδεύουν χωρίς να έχεις απτές αποδείξεις.
Νιώθεις πως σε θεωρούν χαζό.
Σου λένε ένα σωρό απίθανα πράγματα και νομίζουν πως τα πιστεύεις.
Δε λες τίποτα από ευγένεια...
Και συνεχίζουν το παιχνιδάκι.
Πόσο προσβλητικό!
Ανθρωποι υπεράνω υποψίας.
Μέχρι να σε απογοητεύσουν.
Παίρνουν θάρρος από την καλοσύνη σου.
Πιστεύουν πως ο καλός άνθρωπος είναι και ηλίθιος.
Ξέρεις τι θέλουν από σένα.
Είναι τόσο φανερό άλλωστε.
Πως μπορούν να μπερδεύουν την ευγένεια με τη βλακεία;
Προσπαθούν να εισβάλουν στη ζωή σου ύπουλα.
Δεν τηρούν ούτε τα προσχήματα.
Σε υποτιμούν ή δεν τους νοιάζει πως νιώθεις.
Τόσο προβλέψιμες οι κινήσεις τους...
Θλιβερά κίβδηλοι...
Μέχρι να αποφασίσεις να τους αντιμετωπίσεις ευθέως.
Η να τους αγνοήσεις, να τους περιφρονήσεις.



Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2017

Τόση δύναμη...

Ξανά...
Και τώρα πιο δύσκολα.
Και ολομόναχη.
Θυμάμαι άλλες εποχές...αντίξοες.
Οχι για μένα όμως.
Τώρα είμαι εγώ.
Πόση αντοχή έχουμε όταν δεν μπορούμε να κάνουμε διαφορετικά...
Που βρίσκουμε τόση δύναμη;
Που ήταν όλο αυτό το κουράγιο;
Δεν πίστευα πως το είχα.
Ξέρω πως δεν είμαι η μόνη.
Σε όλους συμβαίνει το ίδιο.
Απλώς αναρωτιέμαι...
Πως γινόμαστε τόσο ικανοί ξαφνικά;
Οταν δεν έχουμε εναλλακτική;...


Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2017

Τέσσερα πόδια...

Χθες είχε έρθει ο κηπουρός.
Ωραία μέρα,έφτιαξε το κήπο όπως πάντα.
Λίγο πριν τελειώσει πηγαίνοντας να πετάξει κάποια κλαδιά...
Τον είδα που γύρισε και είχε χάσει το χρώμα του.
Κάθισε στα σκαλιά, μου ζήτησε λίγο νερό...
Τον ρώτησα τι συνέβη.
-Αν νομίζεις πως μπορείς έλα να δεις(μου είπε)
Πήγα μαζί του στον κάδο σκουπιδιών.

Τέσσερα πόδια από μαύρο σκυλί.

Εκανα εμετό στο δρόμο δίπλα στον κάδο.
Μετά πήρα την αστυνομία.
Πήγαμε μαζί, γυρίσαμε με αστυνομικούς.
Μιλήσαμε και με ασφάλεια, ήρθαν να δουν.

Κάποιος είχε τεμαχίσει σκύλο, είπαν.
Εκεί ήταν τα τέσσερα πόδια του.
Πιθανώς σε άλλους κάδους να ήταν ο υπόλοιπος σκύλος...

Εχουν δει πολλά τα μάτια μου...αυτό όμως τα ξεπέρασε όλα.
Τι να πεις γι αυτό το Τέρας που έκοψε κομμάτια ένα σκυλί;
Πόσο άρρωστος είναι;
Λογική δεν υπάρχει!
Φόβος μόνο.
Για μας που έχουμε ζώα...
Για τα ζώα των φίλων - γνωστών.
Αυτά τα Κτήνη κυκλοφορούν ανάμεσα μας.
Δε θα με εκπλήξει αν το ίδιο Τέρας σκοτώσει και άνθρωπο.



Σάββατο, 11 Φεβρουαρίου 2017

Περί ευτυχίας...

Μετριέται η ευτυχία;
Είναι μια ποσότητα που την ξοδεύουμε όσο ζούμε;
Έχουμε όλοι το ίδιο ποσό;
Ξέρουμε πότε το σπαταλάμε;
Μπορεί να είσαι ευτυχισμένος όλη σου τη ζωή;
Εχει να κάνει με το πως την ξοδεύουμε;
Εξαρτάται από τον άνθρωπο;
Είναι η ευτυχία ίδια για όλους;
Ισως εκεί έγκειται η διαφορά.
Στο τι σημαίνει ευτυχία για τον καθένα.
Κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός.
Αρα η ευτυχία για τον καθένα είναι διαφορετική.
Κάποιοι τη βρίσκουν σε υλικά αγαθά, άλλοι σε αυτά που δεν αγοράζονται.
Δεν καταλαβαίνουμε πάντα πως είμαστε ευτυχισμένοι.
Παρά μόνον όταν τελειώσει...
Κι αν υπάρχει ένα ποσό ευτυχίας για κάθε έναν από μας...
Πως ξέρουμε πως να το ξοδέψουμε σοφά;
Μπορούμε να πάρουμε ευτυχία από κάποιον άλλον;
Μπορεί κάποιος να μας κλέψει ένα κομμάτι;
Ξέρουμε άραγε πως να την προστατέψουμε;
Μπορούμε;
Μετριέται τελικά;
Τελειώνει;


Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου 2017

Θα κάτσω σπίτι...

Κάθομαι σπίτι.
Κάθομαι σπίτι μπορεί να σημαίνει πολλά πράγματα.
Μπορεί να κάθομαι για να ξύσω τα νύχια μου, γιατί έχω δουλειές, γιατί είμαι άρρωστος, γιατί μαγειρεύω, γιατί έχει κακό καιρό έξω, γιατί θα κάνω μπάνιο...
Για να κάθεται κάποιος σπίτι τις περισσότερες φορές (αν όχι όλες)έχει κάποιο λόγο.
Σοβαρός ή όχι κάποιος λόγος υφίσταται.
Δεν μπορώ να πιστέψω πως υπάρχει άνθρωπος που κάθεται σπίτι του μόνο για να περιμένει.
Είναι πολύ εκνευριστικό όταν αυτός που υποτίθεται θα έρθει για καφέ ή για να φέρει κάτι έρχεται όποια ώρα θέλει και χρησιμοποιεί την ατάκα: 'αφού είσαι σπίτι'...
Μπορώ να αναφέρω χιλιάδες λόγους για τους οποίους κάποιος είναι στο σπίτι του και νιώθει πολύ άσχημα εξαιτίας μιας άνευ λόγου αναμονής.
Είναι υποτιμητικό και προσβλητικό για τον άνθρωπο που αναγκάζεται να περιμένει.
Τα άτομα που σε στήνουν στο σπίτι, γιατί ζεις εκεί (sic)πολλές φορές κάνουν το ίδιο και σε άλλες περιπτώσεις.
Οταν λένε πως είσαι στο δρόμο τους και θα σε πάρουν από κάποιο σπίτι ή μαγαζί.
Μπορεί κάλλιστα να κάνουν το ίδιο...αφού είσαι μέσα...
Δεν ξέρω γιατί συμβαίνει αυτό.
Γιατί αυτοί οι άνθρωποι φέρονται κατ' αυτό τον τρόπο.
Δεν πρόκειται να ψάξω να βρω την αιτία.
Το θεωρώ χάσιμο χρόνου.
Υποτίθεται πως θέλουν να σε εξυπηρετήσουν αλλά σου δημιουργούν πρόβλημα.
Η συμπεριφορά τους είναι ανάγωγη και εγωιστική.



Σάββατο, 28 Ιανουαρίου 2017

Πολίτες και Πολιτικοί

Χρόνια τώρα είχα σταματήσει να γράφω για θρησκευτικά και πολιτικά θέματα.
Δεν ήθελα να ενοχλήσω κανέναν, να μη χαλάσουμε τις καρδιές μας.
Είναι όμως κάποια πράγματα που δεν μπορώ να τα χωνέψω όσο κι αν προσπαθώ.
Τα χρόνια της κρίσης η ζωή μας έχει αλλάξει πολύ...προς το χειρότερο.
Οσοι έχουν δουλειά, δουλεύουν για να πληρώνουν φόρους.
Οι μισθοί έχουν συρρικνωθεί.
Δεν θα αναφερθώ στην ποιότητα ζωής...
Οταν λοιπόν ο λαός υποφέρει σκέφτομαι τους 'εθνοπατέρες' μας.
Οταν περνάνε νόμους που θα μας φέρουν σε χειρότερη θέση, λένε πως καταλαβαίνουν πως νοιώθουμε.
Η ανατροφή μου δε μου επιτρέπει να γράψω τι καταλαβαίνουν....
Πως είναι δυνατόν ο Ελληνας βουλευτής ή Υπουργός να καταλάβει τον πολίτη που στενάζει κάτω από τα μέτρα;
Μήπως γνωρίζετε τους μισθούς βουλευτών και αρχηγών κρατών της ΕΕ;
Για ρίξτε μια ματιά ΕΔΩ
Πως να καταλάβουν πως περνά τη βδομάδα του ο εργάτης στο Πέραμα;
Πως να καταλάβουν τον άνεργο;
Τον χαμηλοσυνταξιούχο;
Ακόμα και εκείνοι που είναι κάπως καλά οικονομικά, ζουν μέσα στο φόβο.
Αύριο μπορεί και κείνοι να μην έχουν τα βασικά.

Πως να καταλάβουν τους πολίτες οι τριακόσιοι της Βουλής;
Στενοχωριούνται, λένε, όταν ψηφίζουν τα μέτρα.
Στα παλαιότερα των υποδημάτων μου!
Τι να την κάνω τη στενοχώρια τους;
Σε τι θα βοηθήσει;
Μόνον ο Μανώλης Γλέζος προσπάθησε να περάσει την άποψη του για το θέμα
Κώφευσαν όλοι όμως.
Οχι πως περίμενα να κάνουν διαφορετικά.
Στη μάσα όλοι ενωμένοι είναι.
Και όσο οι δικές μας ζωές γίνονται χειρότερες οι δικές τους παραμένουν μια χαρά.
Αυτό ήταν ανέκαθεν προκλητικό, πόσο μάλλον τώρα.
Δεν με νοιάζει αν λένε πως με συμπονούν.
Στην πράξη δεν κάνουν τίποτα.
Γι αυτό θυμώνω και αηδιάζω.
Με αυτούς και μ' εμάς που τους ψηφίζουμε...
Από την άλλη δεν μπορώ και να μην ψηφίσω.
Γιατί 'ο άνθρωπος είναι...ζώον πολιτικό', όπως έλεγε και ο Αριστοτέλης.





Σάββατο, 24 Δεκεμβρίου 2016

Καλές Γιορτές!

Ο Μουτζούρης και εγώ σας ευχόμαστε να περάσετε όμορφα τις γιορτές!
Με υγεία, αγάπη και ό,τι εσείς ονειρεύεστε!!

Χρόνια πολλά!!

Πέμπτη, 8 Δεκεμβρίου 2016

ενα ποτήρι γάλα

  



Μια ιστορία από τον Νικήτα Κανάκη:

“…-Τι θέλεις να σου φέρει ο Αγιος Βασίλης τα Χριστούγεννα; ρώτησα με αφέλεια την μικρούλα με τα μεγάλα μαύρα μάτια που περίμενε υπομονετικά τη σειρά της, έξω από το πολυιατρείο κρατώντας μια κουρελιασμένη κούκλα. Η μάνα της μια φτωχοντυμένη και με σκονισμένα παπούτσια γυναικούλα την σκούντηξε μην τυχόν και ζητήσει τίποτα που θα πρόδιδε τη φτώχεια τους. -Εχει τα πάντα, σας ευχαριστούμε μου είπε ευγενικά κατεβάζοντας τα μάτια. Η μικρή με κοίταξε βαθιά στα μάτια για λίγο και μου πε χωρίς δεύτερη σκέψη -Ένα ποτήρι ζεστό γάλα!! Παγώσαμε για μια στιγμή με τον Γιάννη Γιαννακόπουλο που ήταν δίπλα μου. Αλλά σε λίγο κοιταχτήκαμε και χαμογελάσαμε γιατί σκεφτήκαμε το ίδιο Και γιατί παρακαλώ να μην φέρνει γάλα ο Αι-Βασίλης;…”
Ένα δέντρο από γάλα!!! 6 χρόνια περάσαν από τότε που αυτή η μικρή ιστορία που ζήσαμε και διηθηθήκαμε με τον Γιάννη τον Γιαννακόπουλο γέννησε χωρίς να το καταλάβουμε καλά-καλά, ένα από τα πιο τρυφερά χριστουγεννιάτικα έθιμα, πλέον, της πόλης.
6 χρόνια τώρα χιλιάδες παιδιά σαν την μικρή φίλη μας με τους γονείς τους βρήκαν καταφύγιο στους Γιατρούς του Κόσμου. Για γιατρό, για φάρμακα, για εμβόλια, για ρούχα και παπούτσια. Για ένα ποτήρι γάλα
6 χρόνια τώρα το δέντρο από γάλα έχει γράψει τη δική του ξεχωριστή ιστορία. Στην καρδιά όχι μόνο των μελών και των εθελοντών των Γιατρών του Κόσμου αλλά και όσων πιστεύουν αυτό που παλεύουμε να κάνουμε.
Γιατί έχουμε ανάγκη τέτοιες μέρες όχι μόνο να μην ξεχνάμε εκείνα τα παιδιά, και τους ανθρώπους, που χρειάζονται τη δική μας βοήθεια αλλά και για να μην ξεχνιόμαστε.
6 χρόνια τώρα ο Αι Βασίλης τα καταφέρνει να φέρνει γάλα στην ώρα του.
Φέτος? Εσείς αποφασίζετε…


ΥΓ. Δεν χρειάζονται σχόλια, μόνον αν θέλετε κοινοποιείστε το.

Τετάρτη, 23 Νοεμβρίου 2016

Plan B

Αγχώνεσαι μέχρι να φτιάξεις το σχέδιο.
Εχεις έτοιμες ερωτήσεις κι απαντήσεις.
Δεν έχεις υπολογίσει την πιθανότητα διαφορετικής απάντησης.
Κι έτσι όταν κάπου σκοντάψει η ιστορία...
Συνειδητοποιείς πως δεν έχεις σχέδιο Β'.
Δεν είσαι καλή και στο να αυτοσχεδιάζεις...
Ετσι το πράγμα στραβώνει εντελώς.
Και δεν μπορείς να καταλάβεις τι θα γινόταν αν είχες δεύτερο σχέδιο.
Αν ήσουν καλή στους αυτοσχεδιασμούς.
Θα είχες τουλάχιστον μια απάντηση.
Καλή κακή δεν έχει σημασία.
Ακόμα και να μην ήταν αυτή που ήθελες θα τελείωνε το θέμα.
Τώρα δεν ξέρεις.
Ακόμα κι αν η πλάστιγγα γέρνει προς την κακή πλευρά...
Τίποτα δεν είναι σίγουρο.
Αυτό είναι το χειρότερο απ' όλα.
Αυτό σε πονάει περισσότερο.
Το ΑΝ...
Το γεγονός πως δεν μπήκε ένα τέλος...



Δευτέρα, 14 Νοεμβρίου 2016

Απωθημένα...


Ξύπνησα χθες μ' ένα χαμόγελο μέχρι τ' αυτιά.
Είχα πάρα πολύ καιρό να δω ένα τόσο, μα τόσο, ωραίο όνειρο.
Είδα κάτι που τόσο θα ήθελα να ζήσω, που ποτέ δεν έζησα...
Το απωθημένο.
Αυτό που είχα πάρει απόφαση πως δε θα γίνει, που νόμιζα πως είχα ξεχάσει, διαγράψει.
Ετσι νόμιζα.
Αυτό όμως τριγύριζε στο υποσυνείδητο μου.
Κι εκεί που νόμιζα πως το είχα ξεπεράσει...ήρθε στον ύπνο μου.

Προσπάθησα να το βγάλω από το νου μου.
Σταμάτησα ξανά να μπαίνω σε blogs γιατί παρερμήνευα αναρτήσεις.
Στενοχωριόμουν.
Επεσα με τα μούτρα στο βιβλίο μου να ξεχαστώ.
Αρχισαν όμως να έρχονται όλα στο μυαλό μου ξανά.
Το χιούμορ του, η φωνή του, το άρωμα του...

Θύμωσα με τον εαυτό μου, για το ρίσκο που δεν είχα πάρει.
Αρχισα να υποφέρω ξανά από ημικρανίες...
Σκέφτηκα να διαλύσω την ισορροπία που με τόσο κόπο είχα χτίσει.
Να τα κάνω όλα ρημαδιό!
Να μπορούσα να του πω πως νοιώθω...
Κι ας χαθούν όλα!

Δευτέρα, 31 Οκτωβρίου 2016

Λάθος


Ενα λάθος.
Ενα λάθος που έγινε πάνω στον ενθουσιασμό.
Ενα λάθος που έπρεπε να τελειώσει γρήγορα, χωρίς συνέπειες.
Ενα λάθος που σου αφήνει όμως σημάδι.
Ανεξίτηλο σημάδι.
Γιατί να το πληρώσεις τόσο ακριβά;
Ηταν ένα ανόητο λάθος.
Το κατάλαβες γρήγορα.
Γιατί να μην μπορείς να το αφήσεις πίσω;
Να συνεχίσεις απλά τη ζωή σου;
Ενας ενθουσιασμός, πολλά ψέματα, ένα τέλος που πόνεσε.
Νόμισες πως ο πόνος του τέλους ήταν αρκετός.
Κινήσεις που δεν είχες κάνει εδώ και χρόνια.
Δυο εβδομάδες με χαμόγελο.
Και....
Τέλος.
Εκεί θα έπρεπε να μπουν οι τίτλοι του τέλους.
Μια απερισκεψία έκανες...
Πρώτη φορά στην ενήλικη ζωή σου...
Γιατί να την πληρώσεις τόσο ακριβά;
Γιατί έτσι;
Δεν το αξίζεις.
Μια ζωή άτυχη...
Πληρώνεις ένα στραβοπάτημα με το χειρότερο τίμημα.
Μια ζωή άδικη....



Τρίτη, 11 Οκτωβρίου 2016

Η διαθήκη μου

Δεν είμαι πολύ καλή στα μπλογκοπαίχνιδα...
Γι αυτό και τ' αποφεύγω όσο μπορώ.
Αυτή τη φορά όμως με κάλεσε η καλή μου Bre Melaxrinaki που ελπίζω να μου δώσει επιτέλους το βρακί του George Clooney...γι αυτό παίξω.

Στην Bre Melaxrinaki αφήνω, όπως της είχα υποσχεθεί, όλα τα βιβλία μου και τα εγχειρίδια για ηλεκτρονικές συσκευές.

Στην αγαπημένη μου Πέτρα (Ο πιο πιστός φίλος του σκύλου)αφήνω ένα ανοιχτό εισιτήριο να πάει σε όσα μέρη δεν έχει ήδη επισκεφτεί

Στον Apokalipsis999 αφήνω ότι σε εικόνισμα έχω και ένα καντήλι...μαζί με τα σχετικά των καντηλιών.

Στον G & M αφήνω όλα τα πιάτα, πιατέλες, μαχαιροπίρουνα, κατσαρολικά, ταψιά...ό,τι σχετικό με την κουζίνα τέλος πάντων και του εύχομαι καλά μαγειρέματα.

Ελπίζω να ζήσω πολλά χρόνια να φάω όλη την υπόλοιπη περιουσία μου.
Αν όμως πάθω κάτι φτου φτου φτου θέλω κάποιος να αναλάβει τον πολυαγαπημένο μου Μουτζούρη.
Ο Μουτζούρης είναι τώρα τριών ετών και αν είναι καλά θα ζήσει δεκαεπτά ακόμα χρόνια.
Φυσικά όποιος υιοθετήσει τον Μουτζούρη θα λάβει ένα καλό ποσό για τον ίδιον πέρα από τα έξοδα του γάτου..
Tα χρήματα για τον Μουτζούρη θα είναι για την τροφή του, τα εμβόλια, τον κτηνίατρο, την αποπαρασίτωση, την άμμο, τα ονυχοδρόμια που θα χαλάει και ό,τι άλλο χρειαστεί.
Πρέπει να είναι κάποιος που να αγαπά πολύ τις γάτες, που δεν θα το κάνει για τα λεφτά!
Αν λοιπόν, λέω αν,αποβιώσω μέσα στα επόμενα δεκαεπτά χρόνια πρέπει να υπάρχει γονιός για τον αγαπημένο μου γάτο.
Αν κάποιος από εσάς επιθυμεί να υιοθετήσει τον Μουτζούρη, ας μου στείλει ένα κείμενο που να αποδεικνύει γιατί το θέλει και εγώ θα αποφασίσω.
Ελπίζω να ζήσω αρκετά και να μη χρειαστεί αλλά θέλω να είμαι καλυμμένη.
Άλλωστε αν βρω τον πιθανό γονιό του γάτου μου θα μπορώ να του τον αφήνω καμιά φορά, με το αζημίωτο πάντα.
Σας παρακαλώ σταματήστε να ευχόσαστε να πεθάνω αύριο γιατί δεν θα πάρει κανένας τίποτα!
Σας το λέω γιατί ο δικηγόρος που θα πάω τη διαθήκη είναι ξάδερφος μου και θα σας 'προσέχει'....

Αυτή ήταν η διαθήκη μου.
Serenata


Τρίτη, 4 Οκτωβρίου 2016

Άνθρωπος στο χρόνο

Η σχετικότητα του χρόνου.
Η μοναδικότητα του ανθρώπου.
Ο κατάλληλος χρόνος για κάθε άτομο.
Η σημασία του χρόνου, ο τρόπος διαχείρισης.
Πόσο μεγάλος ο ρόλος του χρόνου...
Διαφορετικός για κάθε άτομο.
Πρωί βράδυ απόγευμα...
Χρόνος, άνθρωπος...
Πως τα συνταιριάζεις αυτά;
Δυο μεταβλητές...
Πως ισορροπούν;
Μπορεί να συνυπάρξουν αρμονικά;
Πως βρίσκεις τον κατάλληλο χρόνο για έναν άνθρωπο;
Κι αν είναι δυο άνθρωποι;
Μπορεί να συνδυαστεί ο χρόνος;
Δεν είναι ζήτημα θέλησης.
Πως γίνεται να βρεθεί από μόνο του;
Να χρειάζονται και οι δυο την ίδια στιγμή...
Το ίδια δευτερόλεπτο μέσα στο χρόνο.
Ο χρόνος δυο ανθρώπων.
Ο κατάλληλος χρόνος.
Δυο άνθρωποι στο χρόνο....



Τρίτη, 27 Σεπτεμβρίου 2016

Το ποδήλατο


Το παιχνίδι είναι σαν το ποδήλατο.
Δεν το ξεχνάς.
Για σένα ξέρεις.
Ξέρεις πως παίζεις.
Τον άλλον φοβάσαι.
Τι παίκτης είναι;
Δεν ξέρεις το στυλ που παίζει.
Κάνει κόλπα;
Είναι ύπουλος;
Ακολουθεί τους κανόνες του fair play;
Θα είναι ειλικρινής στην παρτίδα;
Είναι τίμιος παίκτης ή θα σε εκνευρίσει;
Θα παίξει μέχρι να τελειώσει η παρτίδα;
Φαίνεται Ok.
Αλλά όλοι{σχεδόν}έτσι δεν φαίνονται;
Γράφει κανένας στο μέτωπο τι είναι;
Γιατί τόσες σκέψεις για ένα παιχνίδι;
Γιατί μου αλλάζει τη ρουτίνα.
Εχω καιρό να παίξω....
Εχω πολύ καιρό να κάνω ποδήλατο...


Κυριακή, 25 Σεπτεμβρίου 2016

Οσο νιώθεις...

Το 'πάντα' και το 'ποτέ'.
Μεγάλες κουβέντες.
Φοβάσαι να τις ξεστομίσεις.
Κι ας τις νιώθεις εκείνη τη στιγμή.
Κι ας ελπίζεις,
Κι ας θέλεις.
Κι ας εύχεσαι.
Πες τες κι ας μην γίνουν...
Ετσι για να νοιώσει ο άλλος ευτυχισμένος έστω για λίγο...
Αν το νιώθεις γιατί δεν το λες;
Μετράς τα λόγια σου.
Φοβάσαι μην εκτεθείς.
Γιατί;
Φοβάσαι να ρισκάρεις.
Μα γιατί;
Είπες τόσα 'πάντα' και τόσα 'ποτέ' που δεν έγιναν.
Τι σημασία έχει άλλο ένα;
Αν δεν εκτεθείς, αν δεν γίνεις ανοιχτό βιβλίο δεν θα ξέρει ποιον αγαπά.
Αν αγαπά....
Στον ενθουσιασμό στο ρίσκο λες πολλά...
Εκθέσου λοιπόν!
Ρίσκαρε!
Αν δεν τα πεις ΤΟΤΕ τι ενθουσιασμός είναι αυτός;
Μισός έρωτας....
Ολα μισά...


Δευτέρα, 8 Αυγούστου 2016

Η Κουκούτσω μου...

Την βάφτισαν Βασιλική.
Ολοι την φώναζαν Κική.
Εγώ όμως την έλεγα Κουκούτσω.
Τα παιδικά μου χρόνια συνυφασμένα με κείνην.
Ολα τα χατίρια και αγάπη...τόση αγάπη...
Την θυμάμαι με το χαμόγελο πάντα...
Η μεγάλη αδερφή της μαμάς μου.
Η Κουκούτσω μου.
Τι να πω για τη θεία μου;
Μια μεγάλη αγκαλιά!
Αν αρχίσω να γράφω σίγουρα θα ξεχάσω κάτι.
Τέλη Ιουλίου μιλήσαμε τελευταία φορά στο τηλέφωνο.
Μου έκανε παράπονα πως της έλειπα, μου ζήτησε να πάω να με δει...
Τετάρτη ήταν;....δεν είμαι σίγουρη.
Σκεφτόμουν από βδομάδα να πάω να καθίσω μια ολόκληρη μέρα.
Την Κυριακή(31 Ιουλίου) το βράδυ μπήκε ξαφνικά στο νοσοκομείο.
Στην Εντατική με γαστρορραγία....
Τετάρτη τρεις Αυγούστου...έφυγε.
Δεκαπέντε χρόνια και λιγότερο από ένα μήνα μετά τη μαμά μου και αδερφή της.
Ετσι ξαφνικά και γρήγορα.
Σε τρεις μέρες!
Δεν ταλαιπωρήθηκε και δεν κούρασε κανέναν.
Μόνο που ήταν τόσο ξαφνικό...
Δεν πρόλαβα να την χαιρετήσω....

Μου λείπει απίστευτα...