Πέμπτη, 28 Ιουνίου 2012

Εσύ ο άνεμος και η θάλασσα...

Νύχτα κι ο αέρας φυσά.

Μήπως είσαι συ που μου ψιθυρίζεις;

Θα έρθεις όταν κοιμηθώ να μου χαϊδέψεις τα μαλλιά;

Θυμάμαι τα μάτια σου....

Το χαμόγελό σου...

Ελα να κοιμηθείς πλάι μου...

Ονειρεύομαι πως σε φέρνει ο αέρας.

Στις φυλλωσιές των δέντρων που χορεύουν, ακούω το γέλιο σου...

Με σκέφτεσαι!

Σίγουρα όχι όσο εγώ....

Η μήπως όχι;

Θα με περίμενες ως το φθινόπωρο είπες...

Πόσο γλυκό μου φάνηκε...

Θα με περίμενες.....

Πόσο τρυφερό...

Η σκέψη σου με κάνει να χαμογελώ.

Τα φύλλα παίζουν τη δική τους μουσική...

Σα ν' ακούω τη φωνή σου...

Πόσο γλυκιά η φωνή σου...

Σαν εσένα....

Μπαίνω στη θάλασσα και κολυμπώ μέχρι να είμαι μόνη...

Ολο το σώμα μες το νερό...

Σε νιώθω πλάι μου.

Κολυμπάμε αργά μόνοι μας...

Κολυμπάμε και κουβεντιάζουμε, κουβεντιάζουμε και κολυμπάμε...

Κι όταν νυχτώνει όπως τώρα...

Οταν φυσά όπως απόψε...

Σ' ονειρεύομαι.

Κάθεσαι δίπλα μου στον καναπέ...

Το θυμάσαι.

Μου χαμογελάς και είναι σα να μην έχει περάσει μια μέρα!

Ετσι νιώθω.

Πως δεν έχει περάσει στιγμή...

Θα ρθεις πάλι...

Το ξέρω.....

Μου το λέει το θρόισμα των φύλλων.

Το νυχτολούλουδο και το γιασεμί με διαβεβαίωσαν.....

Και γω δε θα κάνω άλλα λάθη.....

Μου το ψιθύρισε ο άνεμος απόψε!

Spain!!!!!!!!

Τρίτη, 12 Ιουνίου 2012

Και να θυμάστε......


Always Look On The Bright Side Of Life lyrics Songwriters: Idle, Eric;
Always look on the bright side of life
Always look on the bright side of life 
Some things in life are bad, they can really make you mad 
Other things just make you swear and curse 
When you're chewing on life's gristle, don't grumble give a whistle 
This will help things turn out for the best Always look on the bright side of life 
Always look on the right side of life If life seems jolly rotten, there's something you've forgotten
And that's to laugh and smile and dance and sing When you're feeling in the dumps, don't be silly, chumps
[| From: http://www.elyrics.net/read/m/monty-python-lyrics/always-look-on-the-bright-side-of-life-lyrics.html |] 
Just purse your lips and whistle, that's the thing 
So, always look on the bright side of death 
Just before you draw your terminal breath 
Life's a counterfeit and when you look at it Life's a laugh and death's the joke, it's true 
You see, it's all a show, keep them laughing as you go 
Just remember the last laugh is on you 
Always look on the bright side of life 
And always look on the right side of life Always look on the bright side of life 
And always look on the right side of life

Μη με ξεχάσετε...

Αύριο θα φύγω.

Λέω να πάω λίγο στο εξοχικό.

Να κάνω κανένα μπάνιο.

Δε θα μπορώ να επικοινωνώ μαζί σας όπως από δω...

Σκοπεύω να είμαι στην παραλία τις περισσότερες ώρες.

Μη με ξεχάσετε......

Θα σας σκέφτομαι και θα μου λείπετε, το ξέρω.

Και πέρυσι έτσι μου λείψατε πολύ κι ας έφυγα για λίγο.

Δε θα είμαι μακριά, θα πηγαινοέρχομαι....

Θα έρθω την Κυριακή, να ψηφίσω και μπορεί να μείνω λίγο.

Κι αν δε μείνω, θα έρθω σίγουρα προς το τέλος του μήνα για δυο βδομάδες.

Για να δούμε πως θα είναι τα πράγματα...

Το φοβάμαι αυτό το καλοκαίρι.

Δεν ξέρω τι θα γίνει μετά τις εκλογές....

Δεν ξέρω τι θα λέμε μετά...

Νοιώθω περίεργα...

Οπως πάντα όταν φεύγω από κάπου.

Τώρα όμως είναι και οι συνθήκες άσχημες.

Δε θέλω να μαζέψω τα πράγματα μου.

Πάντα το παθαίνω αυτό.

Την ώρα που είναι να ετοιμαστώ όλο κάτι παθαίνω.

Δε θέλω να φύγω....

Θέλω να σας πάρω όλους μια μεγάλη αγκαλιά........

Να σας δώσω πολλά φιλάκια...

Το βράδυ θα περάσω απ' τα σπίτια σας.

Θα σας φιλήσω όταν θα κοιμάστε.

Θα σας ψιθυρίσω στο αυτί πόσο θα μου λείψετε.

Θα μου λείψετε....

Κυριακή, 10 Ιουνίου 2012

Ευχούλες......


Θα θελα να γινόταν να μη μεγαλώνω....
Να μένω σε μια ηλικία στάσιμη.
Θα θελα να ζούσε η μαμά μου....
Και να μην υπέφερε.
Θα θελα ο μπαμπάς μου να μη μεγαλώνει.
Να είχα ξανά τη serenata μου.
Να πίνω καφέ μέχρι το βράδυ και να μη φέρνει αϋπνίες.
Να είχαμε όλο το χρόνο καλοκαίρι.......
Να παίζαμε και να γελάγαμε συνεχώς στην παραλία.
Να έπαιρνα πίσω όλα τα λάθη που έχω κάνει.
Να ζούσα το μισό καιρό στο Δουβλίνο.
Να ήσουν και συ στη ζωή μου.
Και να είμασταν αγαπημένοι όπως τότε.
Να ήταν πιο κοντά το δασάκι για το τρέξιμο...
Να ήταν τα βιβλία φτηνά, πάμφθηνα!
Να μην πάχαινε η black forest......
Να μην είχαμε υποχρεώσεις και να μπορούσαμε να βλεπόμασταν όποτε θέλουμε.
Να έμενα κοντά με τους ανθρώπους που αγαπώ.
Να περνάγαμε τα βράδια στη βεράντα.
Να μιλούσαμε για τα πάντα....
Να βρίσκαμε δουλειά στους άνεργους.
Να είχαν όλα τα παιδάκια καλούς γονείς.
Να μη χρειαζόμασταν φυλακές.....
Τα ρούχα να μη χρειαζόντουσαν σιδέρωμα....
Και τα σπίτια να καθαρίζονταν μόνα τους!
Το κομμωτήριο να ήταν δίπλα μου και το λούσιμο δωρεάν.
Να μην υπήρχαν αρρώστιες!
Να γινόταν να έρθουν πίσω όλοι οι φίλοι που έχω χάσει.
Να μην τσακωνόμασταν!
Να μην υπήρχαν κουνούπια, σφήκες και κατσαρίδες....
Να μη χρειαζόμασταν διπλές κλειδαριές και συναγερμούς.
Να υπήρχε μια μάρκα, ένα είδος αυτοκινήτου για όλους.
Να έμενα σε ιστιοπλοϊκό....
Να μη χρειάζομαι τόσο αντηλιακό και αντί να καίγομαι να μαυρίζω.
Να είχα ένα δωμάτιο παραπάνω μόνο για τα βιβλία μου.
Να μην έκανα ορθογραφικά λάθη.
Να πήγαιναν όλα τα παιδάκια σχολείο.
Οι τάξεις να ήταν όμορφες και οι καθηγητές πολύ καλοί!
Οι γείτονες μου να μην ήταν κουτσομπόληδες....
Να είχαμε κάθε βράδυ πανσέληνο.
Να μην είχαμε χωρίσει.....
Και να μ' αγαπούσες όπως τότε.....

Σάββατο, 9 Ιουνίου 2012

Για πάντα...

Ακόμα πιστεύω.

Ακόμα.....

Κι ας μην έχουν κλείσει καλά όλες οι πληγές.

Πιστεύω και περιμένω...

Μέχρι πότε(;)

Θέλω να χαθώ στα μάτια του...

Να με σφίξει στην αγκαλιά του...

Να μου πει πως μ' αγαπά.

Για πάντα.......

Ν' ακουμπήσω το κεφάλι μου σ' εκείνο το σημείο του λαιμού...

Να νιώθω την αναπνοή του το βράδυ δίπλα μου...

Στον αυχένα μου...

Να βουρτσίζουμε μαζί τα δόντια...

Να πηγαίνουμε μαζί για ψώνια.

Να μου λέει τι του αρέσει επάνω μου...

Να καθόμαστε αγκαλιά στη βεράντα...

Να έχουμε τα δικά μας προσωπικά αστεία....

Να τον κοιτάζω και να καταλαβαίνει...

Να του αρέσουν τα κεριά...

Και οι γάτες....

Κι αν θέλει σκύλο.....

Δε θα με πειράζει.....

Να κολυμπάμε δίπλα δίπλα...

Να του αρέσω.....

Κι ας είμαι λίγο δύσκολη....

Να με δέχεται, όπως είμαι....

Κι εγώ να τον αγαπώ πακέτο, με όλες του τις παραξενιές...

Να διαβάζει όπως κι εγώ...

Να πηγαίνει για τις Κυριακάτικες εφημερίδες...

Κι εγώ θα του κάνω τον καφέ που του αρέσει...

Να έχουμε τα δικά μας μυστικά, μακριά απ' τον κόσμο...

Να καθόμαστε αγκαλιά με τις ώρες...

Χωρίς κουβέντα.

Να νιώθουμε τις καρδιές μας να χτυπούν μαζί.

Να περνάω τα δάχτυλα μου απ' τα μαλλιά του....

Να είναι δικός μου...

Μόνο δικός μου.

Και γω δική του.....

Για πάντα.......

Τετάρτη, 6 Ιουνίου 2012

Φαυλότητα...

Χθες έγραψα πως ζυγίστηκα και είχα πάρει κιλά.

Δεν ξέρω αν είναι ακριβώς έτσι ή φταίει η χαλασμένη ζυγαριά μου.

Μιλάω όμως εγώ για παραπανίσια κιλά και δίαιτες όταν δίπλα μου άνθρωποι δεν έχουν να φάνε!

Χθες όταν πήγα στο super market άφησα και μια σακούλα για τους άπορους.

Πόσο φαρισαϊκό είναι αυτό;

Πόσο θα πρέπει να ντρέπομαι για την αφεντιά μου που γκρινιάζει για παραπανίσια κιλά όταν άνθρωποι δίπλα μου δεν έχουν να φάνε!

ΕΓΩ τους άφησα φαγητό!!!!!!!

Το ξέρω πως δεν έχουν.....

Και χωρίς να σκεφτώ είπα τον 'πόνο' μου.

Και σεις αντί να με βρίσετε μου είπατε τι να κάνω.

Καμία, κανένας από σας δε με έβρισε όπως θα έπρεπε!

Κανένας/καμία δε με έβαλε στη θέση μου!

Ολες και όλοι σκεφτόμαστε πως θα βγούμε στην παραλία.

Πόσο φαύλοι είμαστε;

Από τη μια 'βοηθάμε' να έχουμε τη συνείδηση μας ήσυχη κι από την άλλη κλαιγόμαστε για τη δίαιτα που πρέπει να κάνουμε!

Ντροπή!!

Κι όποιος διάβασε και δε μου είπε πόσο λάθος είμαι, δεν έκανε καλά.

Ολοι θέλουμε να φαινόμαστε καλοί.

Δε βγάζω τον εαυτό μου απ' έξω!

Το αντίθετο!

Κάποτε έγραψα πως όταν δε μου αρέσει κάτι προτιμώ να μη σχολιάσω.

Το είχα γράψει γι όσους έβριζαν.

Δε θα ήθελα να με βρίσετε, αλλά όχι και να μου χαϊδεύετε τ' αυτιά.

Εκτός αν σκέφτεστε το ίδιο.

Το ίδιο λάθος!

Εδώ ο κόσμος χάνεται, οι καρκινοπαθείς δε βρίσκουν τα φάρμακα τους κι εμείς κάναμε θέμα τη δίαιτα....

Μήπως δεν έχουμε επαφή με την πραγματικότητα;

Δεν καταλαβαίνουμε την κατάσταση που ζούμε;

Κατηγορούμε τους πολιτικούς και καταλήγουμε στα ίδια;

Σε ποιο σύμπαν ζούμε;

Κόσμος πεινάει, δεν έχει δουλειά, σπίτι, είναι σοβαρά άρρωστος.

Δεν είπα να κλαιγόμαστε συνέχεια αλλά να έχουμε επαφή με την πραγματικότητα!

Πολύ φοβάμαι ότι καθένας μας είναι κλεισμένος στο μικρόκοσμο του, τα δικά του προβλήματα.

Κανένας δε βλέπει ή δεν κάνει τον κόπο να δει τη συνολική εικόνα.

Τον υπόλοιπο κόσμο....

Δε φαντάζεστε πόσο ντρέπομαι για τη χθεσινή μου γκρίνια....

Τρίτη, 5 Ιουνίου 2012

Ο στρογγυλός αριθμός 50!

Ολα ήταν όμορφα και το καλοκαιράκι μου είχε φτιάξει τη διάθεση.

Μέχρι σήμερα το μεσημέρι......

Είχα βγει για περπάτημα, είχα κάνει το ντουζάκι μου, είχα ξαπλώσει λίγο.....

Σκεφτόμουν πως τελευταία δεν τρώω κανονικά γιατί μου φαινόταν πως πάχυνα.

Οχι στα ρούχα, αλλά στον καθρέφτη, με έβλεπα χοντρή για τα δικά μου δεδομένα.

Ολοι μου έλεγαν πως κάνω λάθος...

Ετσι σηκώθηκα για να δω πόσα κιλά έχω 'χάσει'.

Και μόνο εγκεφαλικό που δεν έπαθα όταν είδα τη ζυγαριά να γράφει 60!

Εγώ 60 κιλά!

Ποτέ στη ζωή μου δεν είχα φτάσει 60!

Πάντα γύρω στα 50 ήμουν.....

Λίγο λιγότερο, λίγο περισσότερο.

Πανικοβλήθηκα!

Πως γίνεται να έχω παχύνει τόσο;

Αν πούμε πως η ζυγαριά δουλεύει κανονικά.

Γιατί είχα κανένα χρόνο ν' ανέβω!

Και πως γίνεται όλοι, μα όλοι, οι γνωστοί και φίλοι να μου λένε πως πρέπει να πάρω κιλά;

Η αλήθεια είναι πως είχα αμελήσει και το περπάτημα μου τελευταία.

Από αύριο ξανά στο παλιό δρομολόγιο!

Δεν ξέρω αν η ζυγαριά είναι χαλασμένη ή όχι.

Ξέρω όμως πως αυτό το νούμερο δεν το έχω ξαναδεί στη ζωή μου!

Ούτε έχω σκοπό να το ξαναδώ!

Θα περπατάω μέχρι να λιώσουν τα παπούτσια μου!!!!!

Μέχρι να φτάσω ξανά κοντά στα 50!

Τι ωραίος αριθμός το 50......

Στρογγυλός.

Το σοκ που έπαθα βλέποντας τον ακατονόμαστο αριθμό δε θα το ξαναπεράσω!

Κι αν η ζυγαριά είναι χαλασμένη;

Καλά το περπάτημα...αλλά η δίαιτα που σκοπεύω να κάνω;

Θα ξαναζυγιστώ αύριο το πρωί.

Μάλλον ας αφήσω να περάσουν μερικές μέρες.

Η θα έχω πέσει κάτω απ' τη νηστεία ή θα έχω αδυνατίσει.

Επειδή όπως με κοιτάζω στον καθρέφτη...

Εχω περιθώρια να χάσω.

Πάντα πίστευα πως καλύτερα πολύ αδύνατη παρά χοντρή.

Χοντρή δεν είμαι αλλά έχω περιθώρια να χάσω.

Από αύριο λοιπόν, περπάτημα όπως πέρυσι!

Να γυρίσω στα κιλά μου, στην εμφάνιση μου...

Να φτιάξει η διάθεση μου.!!

Κυριακή, 3 Ιουνίου 2012

Επιτέλους Καλοκαίρι!

Τα παντζούρια κλειστά για να μη μπαίνει ζέστη.

Το φως λιγοστό.

Νωρίς το απόγευμα....

Ρουφάω αργά ice tea:)

Το αγαπημένο μου καλοκαιρινό ρόφημα.

Σέρνομαι απ' τον καναπέ στη μπερζέρα.

Το βιβλίο ανοιχτό μπροστά μου μα δε συγκεντρώνομαι.

Ηρθε το καλοκαίρι!!!!!!!!!

Επιτέλους ήρθε το καλοκαίρι!!!!

Δεν έχω πάει θάλασσα ακόμα αλλά σε λίγες μέρες....

Τα κεριά μυρίζουν πράσινο μήλο.

Ξέρω πως ο ήλιος καίει.

Απλώνω τα ρούχα και στεγνώνουν αμέσως!

Λούζομαι και δε χρειάζομαι πιστολάκι, τα μαλλιά, στεγνώνουν μόνα τους.

Αυτή η ώρα της ημέρας μου φαίνεται βαρετή.

Δεν είναι πρωί, ούτε βράδυ ούτε μεσημέρι....ούτε καν αργά το απόγευμα!

Αλλά είναι καλοκαίρι και όλα είναι όμορφα!

Ακόμα και η βαρεμάρα.

Είναι μέρος του καλοκαιριού...

Καλοκαίρι...

Η αγαπημένη μου εποχή!

Αυτούς τους τρεις μήνες περιμένω όλο το χρόνο!

Διαφημίσεις για παγωτά και αντηλιακά.

Ελαφριά ρούχα με χαρούμενα χρώματα!

Σορτσάκια και αμάνικα μπλουζάκια.

Ωρες μέσα στη θάλασσα......

Ξαπλωμένη κάτω απ' την ομπρέλα.....

Μισοκοιμισμένη, πίνοντας φρέντο, διαβάζοντας βιβλία....

Δε θα πάω διακοπές....

Αλλά τι πειράζει;

Θ' αράξω στο εξοχικό μου κοντά στη θάλασσα.

Ο,τι και να συμβεί θα με βρει στην παραλία.

Θα το τινάξω από πάνω μου σαν την άμμο....

Σας χαρίζω το αγαπημένο μου τραγούδι, παλιό αλλά αγαπημένο.....

Σάββατο, 2 Ιουνίου 2012

Γιαγιά...

Καθώς έβλεπα τον αγώνα μπάσκετ τι θυμήθηκα....

Θυμήθηκα τη γιαγιά μου....

Ετυχε μερικές φορές να παρακολουθήσει αγώνα μπάσκετ.

Δεν καταλάβαινε όμως η φουκαριάρα....

Ισως δεν έβλεπε και πολύ καλά.

Ξαφνικά γύρισα πολλά χρόνια πίσω.!!

Είδα τη γιαγιά μπροστά στην τηλεόραση...

-Πως τα λυπάμαι τα κακόμοιρα(είχε πει για τους μπασκετμπολίστες).

-Παιδεύονται τόση ώρα και δεν καταφέρνουν να το πετύχουν....

Ποιος ξέρει τι σκεφτόταν, γιατί δεν καταλάβαινε.....

Δεν προσπάθησα ποτέ να της εξηγήσω.

Γελούσα με τις παρατηρήσεις της.

Τις έβρισκα διασκεδαστικές......

Και η γιαγιάκα μου χαμογελούσε...

Δεν την πείραξε ποτέ.....

Ηξερα πόσο τυχερή ήμουν!

Ηξερα πως είχα μια μοναδική γιαγιά.

Ηξερα πως με λάτρευε......

Κι εγώ τη λάτρευα.

Δεν της το έδειξα όσο θα πρεπε φοβάμαι....

Οταν έφυγε νόμιζα πως δεν υπάρχει μεγαλύτερος πόνος.

Για την εποχή εκείνη ίσως να ήταν ο μεγαλύτερος πόνος...

Ο πρώτος αληθινός πόνος απώλειας...

Με βλέπεις γιαγιάκα από κει πάνω;;

Υπήρξα ευλογημένη που με μεγάλωσες εσύ!

Από σένα πήρα τη λατρεία για τις γάτες....

Εχεις τη σερενάτα κοντά σου, είμαι σίγουρη πως τη χαϊδεύεις....

Δε σε ξεχνάω γιαγιούλα...

Δε σου είπα πολλές φορές πόσο σ' αγαπώ....

Ισως δε σου έδειξα όλη την αγάπη που ένοιωθα...που άξιζες...

Εύχομαι σαν άγγελος που θα είσαι κάτι να έχεις καταλάβει....

Παρασκευή, 1 Ιουνίου 2012

Τι κάνετε στην Ισπανία; του Γιάννη Βαρουφάκη

Καλό μήνα σε όλους μας!

Κι ας ελπίσουμε οι Κασσάνδρες να μην έχουν δίκιο για τα εφιαλτικά σενάρια που θα πραγματοποιηθούν μέσα στο καλοκαίρι.

Η αλήθεια είναι πως φοβάμαι.......

Προσπαθώ ν' ακούω πολύ λίγες ειδήσεις και δεν ανοίγω τηλεόραση παρά μόνο για κάποια ταινία.

Η ενημέρωση μου είναι από ξένα sites περισσότερο online εφημερίδες και ραδιόφωνο.

Επειδή τελευταία όλοι οι δημοσιογράφοι έχουν άποψη και είναι και οικονομολόγοι, δεν τους δίνω σημασία.

Είναι όμως ένας οικονομολόγος. Ελληνας, που έτυχε να παρακολουθώ απ' την αρχή της κρίσης, ο Γιάννης Βαρουφάκης.

Δεν έχω ακούσει/διαβάσει κάτι απ' αυτόν που να μη γίνει.

Κι όταν προτείνει κάτι και δεν το κάνουν(οι πολιτικοί μας)έχουμε πάντα τις συνέπειες που περιγράφει.

Καταλαβαίνω πως αρκετοί θα έχετε διαφορετική γνώμη και το θεωρώ φυσιολογικό.

Βρήκα όμως ένα άρθρο του στο Hot Doc του Κώστα Βαξεβάνη και θα ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας.

Δε θέλω να σας χαλάσω τη διάθεση πρώτη Ιουνίου...

Ρίξτε όμως μια ματιά, νομίζω αξίζει.

Ο ματωμένος γάμος της Ευρωζώνης.

Καλά εμείς. Έστω ότι είμαστε φοροφυγάδες, διεφθαρμένοι, τεμπέληδες, ελλειμματικοί από την κούνια, Ελληνάρες που απαιτούμε να ζούμε από τον ιδρώτα των λαών που παράγουν. Οι Ισπανοί όμως; Εκείνοι τι φταίνε;

- Η Ισπανία δεν είχε πλεονασματικό προϋπολογισμό λίγο πριν ξεσπάσει η κρίση; - Η Ισπανία δεν είχε χρέος κατά πολύ χαμηλότερο της Γερμανίας λίγο πριν ξεσπάσει η κρίση;

- Η Ισπανία δεν ήταν εκείνη που πέτυχε να κάνει τους μόνους πλεονασματικούς Ολυμπιακούς Αγώνες της Ιστορίας, αφήνοντας πίσω τους μια Μπαρτσελόνα χάρμα ιδέσθαι;

- Η Ισπανία δεν ήταν εκείνη που, με παράδειγμα τη Ζάρα, απέδειξε ότι η Ευρώπη μπορεί να παράγει προϊόντα υφαντουργίας χωρίς να χρειάζεται να μεταφέρει τις θέσεις εργασίας στην Άπω Ανατολή; - Η Ισπανία δεν προσέφερε στη Volkswagen τα πιο επικερδή εργοστάσιά της στην Ευρώπη (εκείνα της Seat); Κι όμως, η χώρα αυτή βρίσκεται σήμερα στην ίδια μαύρη τρύπα με εμάς. Πώς είναι κάτι τέτοιο δυνατόν, αν η κρίση οφείλεται σε κακοδαιμονίες που, δίχως αμφιβολία, χαρακτηρίζουν την Ελλάδα αλλά σε καμία των περιπτώσεων την Ισπανία;

Για μια στιγμή ας ξεχάσουμε τα δικά μας και ας αναλογιστούμε το δράμα που εκτυλίσσεται στην Ισπανία (όχι μόνο από αλληλεγγύη προς τον συμπαθή λαό της δυτικής Μεσογείου, αλλά γιατί έτσι θα καταλάβουμε καλύτερα τι μας συμβαίνει κι εμάς τώρα, αυτή τη στιγμή): Από πέρσι το καλοκαίρι, οι ζημίες των ανόητων ισπανικών ιδιωτικών τραπεζών (που προκλήθηκαν από τζόγο στην αγορά ακινήτων) έχουν μεταφερθεί στους ώμους του ισπανικού δημοσίου, με αποτέλεσμα την ουσιαστική εκπαραθύρωση του τελευταίου από τις «αγορές». Για να μην αναγκαστεί η EE να παραδεχθεί ότι η Ισπανία είναι η τέταρτη χώρα που «καταπίπτει», αποφασίστηκε η εξής παρανοϊκή «λύση»: 1 Η ΕΚΤ θα δέχεται ό,τι παλιόχαρτο της φέρνουν οι ισπανικές τράπεζες ως «εχέγγυο» και έτσι θα τις δανείσει πάνω από 300 δις με επιτόκιο 1%. 2 Επειδή αυτά τα χρήματα αποτελούν δανεικά, και με τα δανεικά δεν αποφεύγεται μια πτώχευση (παρά μόνο αναβάλλεται), το ισπανικό κράτος θα δανειστεί κι άλλα χρήματα (από το EFSF) με επιτόκιο περί το 4% για να τα χαρίσει στις τράπεζες (στο πλαίσιο της επανακεψαλαιοποίησης) - χωρίς βέβαια να λάβει κοινές μετοχές (κάτι που αποτελεί κατάφορη παραβίαση των κανόνων του...καπιταλισμού). 3 Λόγω όμως του 2, το ισπανικό κράτος σπρώχνεται βαθύτερα στην πτώχευση. Για να μην βουλιάξει άμεσα, σκέφτηκαν το εξής σοφό: Οι τράπεζες, την ίδια ώρα που θα παίρνουν δανεικά (κι αγύριστα) από το ισπανικό κράτος, θα του δανείζουν με επιτόκια 6% μέρος των δανεικών που παίρνουν από την ΕΚΤ με επιτόκιο 1%. Κατανοείτε τι σημαίνουν τα παραπάνω; Οι πτωχευμένες τράπεζες πρώτα μετέφεραν τις ζημίες τους στο ισπανικό κράτος, οδηγώντας το στην πτώχευση, κατόπιν εξασφάλισαν τόνους δανείων από την ΕΚΤ (με επιτόκιο 1%), μετά δάνεισαν ένα μέρος αυτών των χρημάτων στο... ισπανικό δημόσιο (με επιτόκιο 6%) και, παράλληλα, δανείζονται από το ισπανικό δημόσιο κι άλλα χρήμα τα οποία ο Ισπανός φορολογούμενος δανείζεται από το EFSF. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ο απαράβατος όρος για να επιτραπεί στην Ισπανία αυτή «λύση» είναι η επιβολή λιτότητας, που θα συρρικνώσει κι άλλο το εθνικό εισόδημα, από το οποίο το κράτος θα πρέπει να αντλήσει τους φόρους που απαιτούνται για την αποπληρωμή όλων αυτών των δανείων που έχει φορτωθεί ο ισπανικός λαός εκ μέρους των τραπεζιτών. Όταν, λοιπόν, Ευρωπαίοι συνάδελφοι, δημοσιογράφοι και πολιτικοί, δακτυλοδείχνουν την Ελλάδα επειδή τόλμησε να πει όχι στο ευρωπαϊκό «σχέδιο» καταπολέμησης της κρίσης, τους απαντώ χωρίς περιστροφές: Θα παραδεχθώ ό,τι θέλετε, αλλά μόνο όταν μου εξηγήσετε, στη βάση του Ορθού Λόγου, «τι στο διάβολο κάνετε στην Ισπανία;» .