Παρασκευή, 6 Μαΐου 2011

Ειλικρίνεια.....

Πόση ειλικρίνεια αντέχουμε; Υπάρχει υπερβολική ειλικρίνεια; Μπορεί να χρησιμοποιήσουμε την 'ειλικρίνεια' για να πληγώσουμε κάποιον; Ποια η σχέση της ειλικρίνειας με τους καλούς τρόπους; Μήπως μερικές φορές ένα αθώο ψεματάκι είναι προτιμότερο; Υπάρχουν 'αθώα' ψέματα; Οταν θέλουμε κάτι πάρα πολύ και μόνο λέγοντας ψέματα μπορούμε να το αποκτήσουμε, δικαιολογείται το ψέμα; Οταν κρύβουμε την αλήθεια δε λέμε ψέματα; Πολλά τα ερωτήματα σε σχέση με την ειλικρίνεια. Νομίζω άγγιξα τα πιο βασικά. Οταν η φίλη μας γυρίσει από το κομμωτήριο με την καταστροφή στο κεφάλι είναι ανάγκη να της το πούμε; Καμιά φορά είναι και ο τρόπος που λέμε κάτι που παίζει ρόλο. Μια γνωστή κάποτε σε μια έξαρση ειλικρίνειας(?) μου είπε ό,τι παλιά δεν άντεχε ούτε να με βλέπει(!). Δεν απάντησα, αλλά σκέφτηκα πως θα μπορούσε να μην το πει. Ενας παιδικός φίλος κάποιο απόγευμα πριν χρόνια μου αποκάλυψε τι πιθανόν έλεγαν για μένα κοινοί γνωστοί. Με στενοχώρησε. Θα μπορούσα άνετα να συνεχίσω τη ζωή μου χωρίς τις 'πληροφορίες' που μου έδωσε... Θα είχα γλυτώσει και μια γκριμάτσα απογοήτευσης. Καμιά φορά με το να είσαι εντελώς ειλικρινής, στα πιο μικρά πράγματα, μπορεί να προσβάλλεις τον άλλο, να τον πληγώσεις ακόμα! Μερικές φορές δεν είναι ανάγκη να λέμε όλη την αλήθεια. Μισώ τα ψέματα όσο κανένας! Μερικές φορές όμως χρησιμοποιούμε την ειλικρίνεια για να πληγώσουμε κάποιον. Είναι ανάγκη να πούμε στη φίλη μας πως οι ανταύγειες της είναι χάλια, ειδικά αν δε ρωτήσει; Μπορούμε να κρατήσουμε τη γνώμη μας για τον εαυτό μας. Επειδή όμως ο δρόμος για την κόλαση είναι στρωμένος με καλές προθέσεις, καλό είναι να σκεφτόμαστε πριν πούμε κάτι καθώς και τον τρόπο που θα το πούμε. Ο άντρας μιας φίλης στο όνομα της ειλικρίνειας με προσέβαλλε συστηματικά. Στην αρχή δε μιλούσα για να μη χαλάσω τη σχέση μου με τη φίλη. Με την πάροδο του χρόνου όμως άρχισα να τον αποφεύγω. Συνειδητοποίησα πως δεν ήταν ειλικρινής, απλά με αντιπαθούσε... Ολοι λέμε ό,τι είμαστε ειλικρινείς και πως απαιτούμε το ίδιο από τους άλλους. Πόση ειλικρίνεια όμως είμαστε ικανοί να αντέξουμε; Νομίζω πως ο καθένας μας μπορεί να καταλάβει τη διαφορά του ψέματος από την κακοπροαίρετη ειλικρίνεια. Το να εκφράσουμε τη γνώμη μας δε μας καθιστά ειλικρινής. Η γνώμη του καθενός μας δεν είναι το αντικειμενικό γεγονός. Γεγονός είναι πως κάποιος είναι παντρεμένος. Αν μας πει πως είναι ελεύθερος για να είναι μαζί μας λέει φυσικά ψέματα. Αυτά είναι τα ψέματα που δεν κρύβονται για πολύ και δεν έχουν καμία σχέση με τους καλούς τρόπους... Δείχνουν κακό χαρακτήρα...εκτός από ψεύτη. Εκείνος που για να κερδίσει κάτι λέει ψέματα δεν είναι εγωιστής; Το ψέμα εκτός από κακό χαρακτήρα δε δείχνει και εγωπάθεια; Η απόκρυψη της αλήθειας ισούται με ψέμα. Το ψέμα προδίδει και πληγώνει. Υπάρχουν όμως φορές που η αλήθεια είναι υποκειμενική. Θεωρώ πως οι καλοί τρόποι μας υποδεικνύουν πότε είναι σοφό να κλείνουμε το στόμα και να κρατάμε την άποψή μας για τον εαυτό μας. Στο όνομα της ειλικρίνειας μπορούμε να πληγώσουμε κάποιον που δε θέλουμε. Οι παλιοί έλεγαν πως η αλήθεια πονάει. Ας την πούμε λοιπόν με τέτοιο τρόπο που θα πονέσει λιγότερο...

Νεογέννητα...