Τετάρτη, 1 Μαΐου 2013

Ενας Αντρας

 
'Ηταν ακόμα η κοπιαστική προσπάθεια μου να ζήσω και η υπόσχεση που έπρεπε να κρατήσω.''θα το γράψεις εσύ για μένα, υποσχέσου το'' ''Το υπόσχομαι''...... 'Αλλά εσύ το είχες καταλάβει καλά ότι θα τελείωνες έτσι'..... ...'Εκείνοι που θα 'θελαν ν' αλλάξουν τον κόσμο, να γκρεμίσουν το βουνό,να δώσουν φωνή και αξιοπρέπεια στο κοπάδι που βελάζει .....' 'Οι ανυπάκουοι. Οι μοναχικοί άνθρωποι που δεν τους καταλαβαίνει κανείς. Οι ποιητές. Οι ήρωες των ανόητων παραμυθιών που όμως η ζωή δε θα χε κανένα νόημα και το να αγωνίζεσαι ξέροντας ότι θα χάσεις θα 'ταν καθαρή τρέλα'. Κομμάτια από το βιβλίο της Oriana Fallaci, 'Un Uomo' για τον Αλέκο Παναγούλη


Ενα κομμάτι από τον Ennio Morricone. Για τον Αλέξανδρο Παναγούλη.



Ξημερώματα της πρωτομαγιάς του 1976 σκοτώθηκε ο Αλέκος Παναγούλης
Εχοντας διαβάσει το βιβλίο της Oriana Fallaci.....έγινε ο ήρωας μου. 
Και κάθε πρωτομαγιά τον θυμάμαι. 
Δεν έχω ξαναγράψει γι αυτόν αλλά φέτος δεν άντεξα! 
Νομίζω πως αν ζούσε σήμερα, αυτά τα πέτρινα χρόνια που ζούμε, μπορεί και να ξυπνούσε τα πρόβατα... 
Να μας ξυπνούσε! 
Και δε θα ήταν ο ανδριάντας που έφτιαξαν, 'το μαρμάρινο άγαλμα(όπως τελειώνει το βιβλίο της η Fallaci)νομίζοντας ότι αυτό έχει απομείνει από ένα όνειρο, από έναν άντρα.'...........