Πέμπτη, 25 Δεκεμβρίου 2014

Χρόνια Πολλά!


Ο Μουτζουράκος κι εγώ, σας ευχόμαστε από καρδιάς ευτυχισμένα Χριστούγεννα!!!
Να έχετε υγεία και αγάπη, τα άλλα παλεύονται.....νομίζω.
Εύχομαι να περάσετε την ημέρα όπως θέλετε!
Και όσοι μπορούν, ας βοηθήσουν εκείνους που δεν έχουν τίποτα.
Μην ξεχνάμε πως είναι γιορτή αγάπης!
Ακόμα και ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, μια γλυκιά κουβέντα....
Άλλωστε είναι γνωστό πως όταν δίνουμε, παίρνουμε περισσότερα!


Καλά Χριστούγεννα για όλο τον κόσμο!!

Κυριακή, 7 Δεκεμβρίου 2014

Ντυμένοι φίλοι οι εχθροί....

Οταν ζεις τον δικό σου εφιάλτη.
Ποιος θα κρίνει πόσο σοβαρός είναι;
Οταν εσύ υποφέρεις, για σένα είναι σοβαρό!
Και θα έπρεπε οι 'φίλοι' να το σεβαστούν, ακόμα κι όταν δεν καταλαβαίνουν.
Να μην σε αφήνουν να το περάσεις μόνη....
Ειδικά εκείνοι που έχουν περάσει κάτι παρόμοιο, δεν είναι δυνατόν να μην καταλαβαίνουν.

Αχ πότε θα το πιστέψω;.....
Οι εχθροί ντυμένοι φίλοι όπως λέει κι ο ποιητής, είναι πολλοί.
Πότε θα μάθω;...
Νιώθω στο ίδιο έργο θεατής.
Μου έχει συμβεί τόσες φορές στο παρελθόν.....
Κάθε φορά νομίζω πως είναι η τελευταία.
Κάθε φορά κάνω κι από ένα ξεσκαρτάρισμα.....
Μέχρι που έμειναν δυο τρεις.....
Οι υπόλοιποι είναι μόνο για τα όμορφα!
Αυτούς τους ξέρω.

Οι φίλοι είναι για τα δύσκολα.
Και στα δύσκολα αυτού του Σαββατοκύριακου εγώ είμαι μόνη.
Εντελώς μόνη!!!!!!
Βρέθηκαν μόνο κάποιες φίλες που έχουν περάσει τα ίδια να πουν μια γλυκιά κουβέντα.
Να μου σταθούν γυναίκες ουσιαστικά άγνωστες.......

Φαίνεται δε μαθαίνω!
Τόσα χρόνια δε μαθαίνω!




Πέμπτη, 4 Δεκεμβρίου 2014

Λίγο γάλα για πολλά παιδιά




Το Δέντρο των Γιατρών του Κόσμου  θα στολίσουν αγαπημένοι μας ηθοποιοί  μέσα από ένα ξεχωριστό δρώμενο που θα λάβει χώρα στις 19.00 το απόγευμα στο Μετρό του Συντάγματος. 
Μαζί μας θα είναι o Γιάννης Ζουγανέλης, ο Γιάννης Μπέζος, η Δάφνη Λαμπρόγιαννη, η Εβελίνα Παπούλια, ο Γιώργος Καπουτζίδης, η Ιωάννα Τριανταφυλλίδου, ο Ορφέας Αυγουστίδης, ο Γιάννης Στάνκογλου, ο Πυγμαλίων Δαδακαρίδης και ο Νίκος Περάκης.

Κυριακή, 28 Σεπτεμβρίου 2014

Οι τέσσερις βάτραχοι

Τέσσερις βάτραχοι κάθονταν πάνω σε ένα κορμό δέντρου, που επέπλεε πιασμένος στην άκρη ενός ποταμού. Ξαφνικά ελευθερώθηκε και σιγά-σιγά άρχισε να παρασύρεται προς τα κάτω, στη ροή του ποταμού. Οι βάτραχοι ήταν ενθουσιασμένοι καθώς ποτέ δεν είχε τύχει να νιώσουν τη χαρά της κίνησης πάνω στο νερό.
Κάποια στιγμή, ο πρώτος βάτραχος είπε: «Πράγματι, είναι ένας θαυμάσιος κορμός. Κινείται σαν να είναι ζωντανός. Δεν ήξερα ότι μπορεί να υπάρχει ένας τέτοιος κορμός».
Μετά από λίγο ο δεύτερος βάτραχος μίλησε και είπε: «Όχι φίλε μου, ο κορμός είναι σαν όλους τους άλλους κορμούς, και βέβαια δεν κινείται. Είναι το ποτάμι που πηγαίνει προς τη θάλασσα και μεταφέρει εμάς και τον κορμό μαζί του».
Και μετά ο τρίτος βάτραχος μίλησε και είπε: «Δεν είναι ούτε ο κορμός, ούτε το ποτάμι που κινείται. Η κίνηση είναι στη σκέψη μας. Γιατί χωρίς τη σκέψη, τίποτα δεν κινείται.»
Και έτσι οι τρεις βάτραχοι ξεκίνησαν να διαπληκτίζονται, σχετικά με το τι είναι αυτό που τελικά κινείται. Μάλιστα σε λίγο η διαφωνία τους έγινε καυγάς αληθινός, μη μπορώντας καθόλου να συμφωνήσουν.
Αφού είδαν κι αποείδαν, στράφηκαν τελικά στον τέταρτο βάτραχο, που μέχρι εκείνη τη στιγμή καθόταν ήσυχος και τους άκουγε προσεχτικά, και ρώτησαν τη γνώμη του.
Κι εκείνος τους είπε: «Ο καθένας σας έχει δίκιο, και κανένας σας δεν είναι λάθος. Η κίνηση είναι στον κορμό, στο νερό και στην σκέψη μας επίσης».
Οι τρεις βάτραχοι έμειναν για μερικά δευτερόλεπτα ακίνητοι και μετά ξέσπασαν σε κραυγές εξαγριωμένοι, γιατί κανείς δεν ήθελε να παραδεχτεί ότι η δική του αλήθεια δεν ήταν η ολόκληρη αλήθεια, και ότι οι άλλοι δύο δεν ήταν τελείως λάθος.
Και τότε κάτι πολύ παράξενο έγινε : οι τρεις βάτραχοι ενώθηκαν προς στιγμήν και έσπρωξαν τον τέταρτο βάτραχο και τον πέταξαν στο ποτάμι…

Πέμπτη, 3 Ιουλίου 2014

Η κινέζικη παροιμία


Πίνω άλλη μια γουλιά καφέ και σκέφτομαι την κινέζικη παροιμία:
Τίποτα πολύ καλό ή πολύ κακό δεν κρατάει για πάντα.
Οταν την πρωτάκουσα, μου άρεσε.
Σκεφτόμουν τα άσχημα.
Ελεγα δε θα κρατήσουν για πολύ.....
Απ' ότι φαίνεται όμως δεν την είχα καταλάβει την παροιμία.
Αλλο το 'πάντα' και άλλο το 'πολύ'!
Είχα στο μυαλό μου πως η κρίση(για παράδειγμα) δεν θα κρατήσει πολύ.
Ενώ έπρεπε να σκεφτώ πως δεν θα κρατήσει για πάντα!
Τώρα το πολύ και το πάντα είναι υποκειμενικά, όπως ο χρόνος.
Οπως το καλό και το κακό......
Σχετικά κι αυτά στις περισσότερες περιπτώσεις.
Και η παροιμία κάπως σαν χρησμός της Πυθίας.
Πολλές οι ερμηνείες που μπορείς να δώσεις.
Το ίδιο και η ευτυχία.
Διαφορετική για κάθε άνθρωπο.
Ολα λοιπόν γενικά και σχετικά.
Και η δική μου ευτυχία....
Δεν κράτησε πολύ.(το πολύ είπαμε είναι σχετικό)
Τελείωσε με ένα γεγονός.
Υστερα από αυτό τα πάντα κρέμονταν από μια κλωστή.
Ξεκίνησε το άγχος το στρες.....
Τίποτα δεν ήταν όπως στην αρχή.
Οπως ξέρω πια πως τίποτα δεν θα ξαναγίνει όπως πριν.....
Ποτέ δεν πίστεψα στη μοίρα.
Παρατηρώ όμως ένα μοτίβο να επαναλαμβάνεται σε όλη μου τη ζωή.
Γίνομαι ευτυχισμένη, έως πολύ ευτυχισμένη, μέχρι να συμβεί κάτι άσχημο.
Πάντα κάτι διακόπτει την ευτυχία που έχω κατακτήσει με κόπο.
Τίποτα καλό δεν κρατά πολύ.....για μένα....
Δεν ξέρω γιατί συμβαίνει αυτό.

Το παράξενο είναι πως για τα άσχημα δεν υπάρχει όριο.
Ούτε πόσο άσχημα θα είναι, ούτε πόσο χρόνο θα κρατήσουν.
Αλλά είπα και στην αρχή πως όλα(ή σχεδόν όλα)είναι υποκειμενικά.
Σχετικός ο χρόνος, το καλό και το κακό......υποκειμενική και η ευτυχία.

Διαφορετικά βιώνει καθένας την ευτυχία.
Ακόμα κι έτσι όμως.....
Γιατί για μερικούς ανθρώπους η ευτυχία, κάθε που την κατακτούν, κρατάει λίγο;.....







Παρασκευή, 30 Μαΐου 2014

Το πείραμα των 5 πιθήκων

Harry Harlow 1906 - 1981


Διάβασα το ακόλουθο πείραμα και το βρήκα πολύ ενδιαφέρον.

Το πείραμα των 5 πιθήκων αποδίδεται στον Αμερικανό ψυχολόγο ερευνητή Χάρι Χάρλοου (Harry Harlow 1906 - 1981)και φέρεται να συνέβη στην δεκαετία του '60.
Ο Χάρλοου είχε πραγματοποιήσει και άλλα πειράματα με πιθήκους, με σκοπό να μελετήσει την κοινωνική τους συμπεριφορά, κάτω από διάφορες συνθήκες.
Στο συγκεκριμένο πείραμα, ο Χάρλοου έκλεισε πέντε πιθήκους σε ένα μεγάλο κλουβί, στην οροφή του οποίου κρέμονταν δεμένη με σκοινί μια μπανάνα.
Ακριβώς κάτω από την μπανάνα, ο Χάρλοου τοποθέτησε μια σκάλα, έτσι ώστε οι πίθηκοι να μπορούν ν' ανεβούν και να την πάρουν.
Όταν ένας πίθηκος επιχειρούσε να ανεβεί την σκάλα για να πιάσει την μπανάνα, τότε όλοι οι πίθηκοι καταβρέχονταν με παγωμένο νερό.
Όταν σταματούσε το κατάβρεγμα με το παγωμένο νερό, οι πίθηκοι επιχειρούσαν και πάλι ν' ανεβούν την σκάλα και να πάρουν την μπανάνα, αλλά η νέα ψυχρολουσία που ακολουθούσε, τους έκανε να σταματούν την προσπάθειά τους.
Αφού επαναλήφθηκε η ίδια διαδικασία για μερικές φορές ακόμα, στο τέλος οι πίθηκοι εγκατέλειψαν τελείως την προσπάθεια τους να πάρουν την μπανάνα, συνδέοντας και συσχετίζοντας την τιμωρία τους με το παγωμένο νερό μ' αυτήν ακριβώς την προσπάθεια.
Στην επόμενη φάση του πειράματος, ο Χάρλοου αντικατέστησε τον έναν από τους πιθήκους, με έναν άλλον που δεν είχε την εμπειρία της ψυχρολουσίας.
Όταν αυτός -φυσιολογικά- επιχείρησε να ανέβει την σκάλα για να φτάσει την μπανάνα, τότε οι υπόλοιποι τέσσερις πίθηκοι που γνώριζαν τις συνέπειες της προσπάθειάς του, του επιτέθηκαν εμποδίζοντάς τον να ολοκληρώσει την προσπάθειά του.
Το ίδιο σκηνικό συνέβαινε, έως ότου ο νεοφερμένος πίθηκος εμπέδωσε πως η προσπάθειά του να πάρει την μπανάνα εξαγρίωνε τους άλλους τέσσερις πιθήκους που του επιτίθονταν με πολύ άγριες διαθέσεις, οπότε σταμάτησε κι αυτός οριστικά την προσπάθεια του ν' αποκτήσει την μπανάνα.
Στην συνέχεια, ο Χάρλοου αντικατέστησε έναν ακόμη πίθηκο.
Κι αυτός, ο νέος πίθηκος, όπως ήταν αυτονόητο θέλησε να σκαρφαλώσει στη σκάλα και να πιάσει την μπανάνα.
Και πάλι όμως εξελίχτηκε η ίδια σκηνή: Οι υπόλοιποι πίθηκοι, μαζί κι αυτός που δεν είχε καταβραχεί με παγωμένο νερό, του επιτέθηκαν ματαιώνοντας την προσπάθειά του.
Η ίδια διαδικασία επαναλήφθηκε, έως ότου αντικαταστάθηκαν όλοι οι πίθηκοι.
Έτσι, τώρα, στο κλουβί υπήρχαν πέντε πίθηκοι, που κανένας τους δεν είχε δεχτεί την τιμωρία της ψυχρολουσίας και φυσικά αγνοούσαν για ποιον λόγο συνέβαινε αυτή.
Κάθε φορά όμως γίνονταν το ίδιο ακριβώς πράγμα: Ο νεοφερμένος πίθηκος που επιχειρούσε να πάρει την μπανάνα, δέχονταν την επίθεση των υπόλοιπων.
Γίνονταν δηλαδή υπερασπιστές ενός κανόνα, χωρίς να γνωρίζουν τον λόγο.
Γιατί πολύ απλά, “έτσι βρήκαν τα πράγματα”.

Το πείραμα του Χάρλοου με προβλημάτισε.
Πόσα πράγματα κάνουμε 'γιατί έτσι τα βρήκαμε' ;
Χωρίς να ξέρουμε το γιατί....
Χωρίς να το ψάχνουμε......
Η κοινωνική μας ζωή είναι γεμάτη από δαύτα.
Σίγουρα παίζει ρόλο ο χαρακτήρας κάθε ανθρώπου!
Ανάλογα οι συμπεριφορές διαφέρουν.

Είναι όμως και πράγματα που μας έμαθαν αγαπημένα πρόσωπα και γιαυτό και μόνο τα συνεχίζουμε....
Προσωπικά συνεχίζω πράγματα που έκανε η μαμά μου.
Με μερικά δεν συμφωνώ απόλυτα, την λάτρευα όμως και αν δεν τα κάνω νιώθω σα να την προδίδω.....
Τόσοι οι λόγοι για να συνεχίζουμε συμπεριφορές....
Ούτε που θα προσπαθήσω να απαριθμήσω.
Πόσο μοιάζουμε, τελικά, με τους πέντε πιθήκους στο κλουβί...





Πέμπτη, 1 Μαΐου 2014

Αλέκος Παναγούλης



Κάθε πρωτομαγιά η ίδια σκέψη....
Το ίδιο 'μνημόσυνο'.
Θεωρώ πως έτσι πρέπει.
Για να μην ξεχνάμε τους ήρωες που βασανίστηκαν για να μιλάμε εμείς σήμερα ελεύθερα!
Πρώτη φορά έμαθα για τον Αλέκο Παναγούλη από την Oriana Fallaci
Πρώτα διάβασα το 'Ενας Αντρας'.
Μετά έψαξα πολύ, διάβασα ό,τι υπήρχε για τον Παναγούλη.
Εγινε ο ήρωας μου......
Κάθε πρωτομαγιά τον θυμάμαι.

Σκέφτηκα πως έπρεπε να τον μνημονεύσω και φέτος.

Καλή Πρωτομαγιά, καλό μήνα σε όλους!!!!




Σάββατο, 19 Απριλίου 2014

Καλή Ανάσταση!


Ο Μουτζούρης και εγώ ευχόμαστε ολόψυχα Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα για όλο τον κόσμο και για την πατρίδα μας!!!

Τετάρτη, 16 Απριλίου 2014

Λάθος μέρα, λάθος εβδομάδα, λάθος εποχή....

Για το άρθρο του κ. Νίκου Δήμου γράφτηκαν πολλά.
Προσωπικά θεωρώ πως είτε πιστεύει είτε όχι κάποιος, ο κ. Δήμου, διάλεξε λάθος μέρα(Μεγάλη Τρίτη)λάθος εβδομάδα, λάθος εποχή για να μας πει πως νοιώθει.
Θα ήθελα να απαντήσω με ένα απόσπασμα από τον 'Καπετάν Μιχάλη' του Καζαντζάκη:

Πώς να πιστέψουν οι άπιστοι τι θάματα μπορεί να γεννήσει η πίστη;
Ξεχνούν πως η ψυχή του ανθρώπου γίνεται παντοδύναμη, όταν συνεπαρθεί από μια μεγάλη ιδέα.
Τρομάζεις όταν, ύστερα από πικρές δοκιμασίες, καταλαβαίνεις πως μέσα μας υπάρχει μια
δύναμη που μπορεί να ξεπεράσει τη δύναμη του ανθρώπου, τρομάζεις… γιατί δεν
μπορείς πια να βρεις δικαιολογίες για τις ασήμαντες ή άνανδρες πράξεις
σου, ρίχνοντας το φταίξιμο στους άλλους.
Ξέρεις πως εσύ, όχι η μοίρα, όχι η τύχη, μήτε οι άνθρωποι γύρω σου, εσύ μονάχα έχεις, ό,τι και αν κάμεις, ό,τι και αν γίνεις ακέραιη την ευθύνη.
Και ντρέπεσαι τότε να γελάς, ντρέπεσαι να περγελάς αν μια φλεγόμενη ψυχή ζητάει το αδύνατο.
Καλά πια καταλαβαίνεις πως αυτή ‘ναι η αξία του ανθρώπου: να ζητάει και να ξέρει πως ζητάει το αδύνατο και να ‘ναι σίγουρος πως θα το φτάσει, γιατί ξέρει πως αν δε λιποψυχήσει, αν δεν ακούσει τι του κανοναρχάει η λογική, μα κρατάει με τα δόντια την ψυχή του
κι εξακολουθεί με πίστη, με πείσμα να κυνηγάει το αδύνατο, τότε γίνεται το θάμα, που ποτέ ο αφτέρουγος κοινός νους δε μπορούσε να το μαντέψει:
το αδύνατο γίνεται δυνατό.


Απόσπασμα από το βιβλίο του Ν. Καζαντζάκη 'Ο Καπετάν Μιχάλης'


Παρασκευή, 11 Απριλίου 2014

Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού

Χθες για άλλη μια φορά έγινε ένα απίστευτο - για τους περισσότερους πολίτες – γεγονός. 
Ο εθελοντής γιατρός μας Γιώργος Βήχας δέχτηκε 2 τηλεφωνήματα από 2 διαφορετικούς πολίτες που ζητούσαν την βοήθεια του, για να βρεθούν συγκεκριμένα φάρμακα που είχαν ανάγκη.
Η όλη ιστορία δεν θα ήταν αξιοσημείωτη (αφού το ΜΚΙΕ βοηθάει καθημερινά δεκάδες πολίτες) εάν αυτοί οι πολίτες δεν είχαν παραπεμφθεί από το … γραφείο του Υπουργού Υγείας.

Ναι καλά διαβάσετε.
Το Υπουργείο Υγείας αντί να βρίσκει λύσεις για το δράμα που βιώνουν οι ανασφάλιστοι συμπολίτες μας, τους παραπέμπει σε ένα κοινωνικό ιατρείο!
Αναρωτιόμαστε για πόσο θα μένει στη θέση του ο ανεπαρκέστατος Υπουργός Υγείας κ. Άδωνις Γεωργιάδης!?

Σημείωση: Στη φωτογραφία βλέπετε βεβαίωση που έχει εκδώσει κάποιο ΙΚΑ (εσκεμμένα έχουμε σβήσει τα στοιχεία τους ώστε να προστατέψουμε την ταυτότητα του υπαλλήλου που την έκδωσε για να βοηθήσει φυσικά έναν ανασφάλιστο συμπολίτη μας) και αποδεικνύει πέρα από κάθε αμφισβήτηση την ανεπάρκεια του Εθνικού Συστήματος Υγείας να βοηθήσει τους δοκιμαζόμενους – από την κρίση – πολίτες, με αποτέλεσμα ακόμα και το ΙΚΑ να παραπέμπει για ασφάλιση (;;;) ανασφάλιστους πολίτες στα κοινωνικά ιατρεία.
Ενημερωτικά και μόνο αναφέρουμε ότι η ημερομηνία του εγγράφου που έχουμε στη κατοχή μας είναι πολύ κοντινή, οπότε το ΠΕΔΥ λειτουργούσε. Φυσικά αυτό δεν σημαίνει και πολλά αφού και να εξεταζόταν από γιατρό του ΠΕΔΥ ο ανασφάλιστος και πάλι δεν θα μπορούσε να πάρει τα φάρμακα του ΔΩΡΕΑΝ ή να κάνει εξετάσεις ΔΩΡΕΑΝ. Το σχόλιο μας αυτό είναι για όσους θα σπεύσουν στα κανάλια να πουν ότι με το ΠΕΔΥ τώρα οι ανασφάλιστοι έχουν πρόσβαση στο ΕΣΥ, ενώ ουσιαστικά δεν έχουν, και απλά θα πουν ΨΕΜΑΤΑ για να θολώσουν τα νερά.



Πηγή: Από το προφίλ του Γιώργου Χουδαλάκη στο facebook.

Πέμπτη, 10 Απριλίου 2014

Γατίσιο IQ


Νόμιζα πως μόνον ο δικός μου γατούλης είναι ξεχωριστός....
Μέχρι που ψάχνοντας βρήκα αυτό το άρθρο για τις γάτες:
(Θα αρέσει σε όσους έχουν αδυναμία στις γάτες, όπως εγώ.)

Η γάτα έχει ομολογουμένως την περισσότερη ευφυΐα από κάθε άλλο κατοικίδιο.
Αφήστε μια ενήλικη γάτα στο πάτωμα ενός άγνωστου δωματίου και προσέξτε πως θα εξετάσει κάθε γωνιά, κάθε χαραμάδα και αντικείμενο, κάθε παράθυρο και πόρτα.
Με αυτήν ακριβώς την ακούραστη όλο ενδιαφέρον περιέργεια γίνεται η "βασική έρευνα" (όπως περιγράφουν οι ειδικοί της συμπεριφοράς) και η γάτα συλλέγει πολύτιμες πληροφορίες από το περιβάλλον, που μπορούν ακόμη και να της σώσουν την ζωή.
Το γνωστό γνωμικό πρέπει να ξαναγραφτεί.
"Η περιέργεια ΔΕΝ σκότωσε την γάτα. Της έκανε δώρο άλλες 7 ψυχές".
Πέρα όμως από την ασυναγώνιστη έρευνα του περιβάλλοντος για "σύλληψη και κατανάλωση" των πληροφοριών, έχει αποδειχτεί η ανωτερότητα της γάτας στην "αποθήκευση" των επεξεργασμένων πληροφοριών πέρα από κάθε άλλο κατοικίδιο.
Ο Dr. Maier καθηγητής ψυχολογίας του πανεπιστημίου του Μίσιγκαν μαζί με τον
Dr. Schneirla στο τμήμα συμπεριφοράς των ζώων του Αμερικανικού μουσείου φυσικής ιστορίας, συνέκριναν την λειτουργία της "αποθήκευσης" (μνήμης), σαν ένα κομμάτι του δείκτη ευφυίας του σκύλου και της γάτας.
Στην αρχή τους έδειξαν πολλά κουτιά και μετά τους δίδαξαν ότι μόνο το κουτί που είχε πάνω του μια λάμπα αναμμένη, περιείχε τροφή.
Αφού είχε τελειώσει το μάθημα, οι ερευνητές άναψαν στιγμιαία την λάμπα.
Για να ελέγξουν την μνήμη των ζώων, τους απαγόρευσαν να πλησιάσουν στο κουτί για μια χρονική περίοδο.
Η σκυλίσια μνήμη δεν κράτησε πάνω από 5 λεπτά.
Οι γάτες επέστρεψαν στο σωστό κουτί ακόμη και 16 ώρες μετά, ξεπερνώντας και τους πιθήκους και τους ουρακοτάνγκους.
Η ικανότητα λογικής επεξεργασίας και χρήσης των γνώσεων στη γάτα για την επίλυση των προβλημάτων της έχει εκπλήξει ακόμη και ερευνητές.
Οι γάτες είναι ικανές να δημιουργούν "μαθησιακά σύνολα" (learning sets), μια ικανότητα που έως τώρα την αποδίδανε μόνο στα πρωτεύοντα θηλαστικά.

Οι γάτες μαθαίνουν με την παρατήρηση, την μίμηση, την δοκιμή και το λάθος, ακριβώς όπως οι άνθρωποι.
Υπάρχουν χιλιάδες ιστορίες με γάτες που ανοίγουν πόρτες από το χερούλι, που χτυπούν κουδούνια, που ανοίγουν ντουλάπια, σβήνουν και ανάβουν το φως, και ακόμη, ότι χρησιμοποιούν την ανθρώπινη τουαλέτα απλώς παρακολουθώντας τον "ιδιοκτήτη" να κάνει αυτές τις δραστηριότητες.
Πολλοί ειδικοί της συμπεριφοράς της γάτας αλλά και ψυχολόγοι παιδιών συμφωνούν ότι μία ενήλικη γάτα έχει την ευφυία ενός παιδιού 2-3 χρονών, και ξέρουμε βέβαια πόσο έξυπνο και ικανό είναι ένα παιδάκι αυτής της ηλικίας στον χειρισμό αντικειμένων.
Είναι να απορεί κανείς πόσο πιο εύκολα εκπαιδεύει η γάτα τον "ιδιοκτήτη της από ότι ο "ιδιοκτήτης" την γάτα του...

Πηγή: http://www.ailouros.gr




Πέμπτη, 3 Απριλίου 2014

Ο μύθος της ανεμώνης


Το όνομα του λουλουδιού συνδέεται με τον αρχαίο ερωτικό μύθο του Άδωνη και της Αφροδίτης.
Ο μύθος είναι πολύ γνωστός. Ενέπνευσε μάλιστα και μεγάλους ποιητές όπως ο Οβίδιος και αρκετά αργότερα ο Σαίξπηρ να γράψουν ύμνους σ’ αυτόν τον έρωτα.
Σύμφωνα με το μύθο ο Άδωνης βγήκε για κυνήγι στο δάσος.
Εκεί όμως τον παραφύλαγε ο θεός Άρης ο προηγούμενος εραστής της Αφροδίτης που ζήλευε τον Άδωνη αφού η Αφροδίτη τον παράτησε για τα μάτια του ωραίου νέου.
Ο Άρης μεταμορφώθηκε σε άγριο κάπρο, επιτέθηκε στον Άδωνη και τον πλήγωσε θανάσιμα. Η Αφροδίτη άκουσε τα βογκητά του Άδωνη και έσπευσε να τον βρει.
Όμως ήταν πια αργά.
Απαρηγόρητη η Αφροδίτη πήρε στην αγκαλιά της το άψυχο σώμα του αγαπημένου της και όπως λέγεται ράντισε με νέκταρ την πληγή.
Από το μείγμα που έκαναν το νέκταρ με το αίμα ξεπήδησε ένα όμορφο λουλούδι.
Μόνο που η ζωή αυτού του λουλουδιού κρατάει λίγο.
Όταν ο άνεμος φυσάει κάνει τα μπουμπούκια του φυτού να ανθίσουν και ύστερα ένα άλλο ανεμοφύσημα παρασέρνει τα πέταλα μακριά.
Έτσι το λουλούδι αυτό ονομάστηκε ανεμώνη ή ανεμολούλουδο επειδή ο άνεμος βοηθάει την ανθοφορία του αλλά και την παρακμή του.
Θα ήταν παράληψη αν δεν αναφέραμε ότι υπάρχει και λουλούδι με το όνομα Άδωνης το οποίο μάλιστα έχει και φαρμακευτικές ιδιότητες.
Άδωνης- Αγριοπαπαρούνα
Το λουλούδι που αναφέρει ο μύθος είναι η γνωστή σε όλους μας παπαρούνα των λιβαδιών με το υπέροχο κόκκινο χρώμα (Το αίμα του Άδωνη).


Πηγή:Read more: http://enallaktikidrasi.com/2014/04/o-mythos-tis-anemonis/#ixzz2xo94tEuK

Τρίτη, 18 Μαρτίου 2014

Μουτζουράκι και ενοχές....


Στην αρχή δεν τον ήθελα......
Αυτή την ενοχή θα την κουβαλάω.
Είχα βρει τον Oscar δυο μήνες νωρίτερα.
Ο Oscar είναι από τα πολύ όμορφα γατιά.
Αυτό όταν το βρήκα ήταν ένα μικρούλη ασχημούλη που νιαούριζε βραχνά.
Κάποιοι το είχαν ημερέψει.
Προφανώς το κράτησαν για λίγο και μετά το πέταξαν στο δρόμο.
Χώθηκε στον κήπο μου.
Το είδα πρώτη φορά κάτω από την πορτοκαλιά.
Σαν να με περίμενε.....
Νιαούριζε βραχνά, ζητούσε αγάπη, αγκαλιά.
Κι εγώ σκέφτηκα.....'Δεν είναι όμορφο'....
Ρατσισμός και στα ζώα!
Το όμορφο και το άσχημο.....
Τώρα το λατρεύω!
Αλλά πριν αποφασίσω να το κρατήσω το σκέφτηκα...
Αν δεν το είχα υιοθετήσει δεν θα τα κατάφερνε.....
Το Μουτζουράκι, όπως φάνηκε αργότερα, εκτός από πολύ φοβητσιάρικο, είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο.
Κάθεται και το δέρνουν οι γάτοι, μικροί μεγάλοι, φοβάται πολύ τα σκυλιά(εκτός από την Ντόρα)και όλους τους θορύβους
Τρώει χορταράκια που του προκαλούν διάρροια.
Χορταράκια απ' αυτά που τρώνε όλα τα άλλα γατιά.
Οταν κινδύνευσα να τον χάσω κατάλαβα πόσο τον είχα αγαπήσει.
Είναι πανέξυπνο, αγαπησιάρικο, δεν κάνει ζημιές, το αφήνω στο σπίτι και δεν πειράζει τίποτα.
Αφού ξέρει που είναι το φαγητό του και δεν έχει ανέβει ούτε μια φορά να φάει!
Μπορώ να γράφω ώρες για την εξυπνάδα, τα χαρίσματα του....

Πρέπει να νομίζει πως είμαι η....μαμά του.
Ναι!
Μάλλον δεν γνώρισε μαμά το φουκαριάρικο.....μόνον εμένα έχει.
Μερικοί γνωστοί μου λένε πως είναι τυχερός γατούλης που τον κράτησα.
Δεν είμαι σίγουρη ποιος είναι πιο τυχερός...
Αυτός ή εγώ που τον έχω.

Είμαστε τυχεροί που βρεθήκαμε τελικά.



ΥΓ Η φωτογραφία είναι η πρώτη που τον έβγαλα.........

Παρασκευή, 7 Μαρτίου 2014

Αποφθέγματα για την Ελευθερία



Δεν ελπίζω τίποτα. Δεν φοβάμαι τίποτα. Είμαι λέφτερος.
Νίκος Καζαντζάκης, 1883-1957

Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφότητα “Liberte, Egalite, Fraternite”
Σύνθημα της Γαλλικής Επανάστασης

Συχνά είναι πιο ασφαλές να είσαι αλυσοδεμένος από το να είσαι ελεύθερος.
Franz Kafka, 1883-1924, Τσέχος συγγραφέας

Ο άνθρωπος είναι απόλυτα ελεύθερος και γι’ αυτό είναι απόλυτα υπεύθυνος.
Jean-Paul Sartre, 1905-1980, Γάλλος φιλόσοφος

Ελεύθερος είναι εκείνος που μπορεί να ζει χωρίς να λέει ψέματα.
Albert Camus, 1913-1960, Γάλλος συγγραφέας, Νόμπελ 1957

Ελευθερία είναι η θέληση να είναι κανείς υπεύθυνος απέναντι στον εαυτό του.
Φρήντριχ Νίτσε, 1844-1900, Γερμανός φιλόσοφος

Από την ελευθερία δεν μπορείς να κόψεις ούτε ένα κομματάκι, γιατί αμέσως όλη η ελευθερία συγκεντρώνεται μέσα σ’ αυτό το κομματάκι.
Μιχαήλ Μπακούνιν, 1814-1876, Ρώσος αναρχικός

Σκλάβος είναι αυτός που περιμένει να έρθει κάποιος να τον ελευθερώσει.
Ezra Pound, 1885-1972, Αμερικανός ποιητής

Ελευθερία είναι το δικαίωμα να λες στους ανθρώπους αυτό που δεν θέλουν ν’ ακούσουν.
George Orwell, 1903-1950, Βρετανός συγγραφέας

Η ελευθερία δεν αξίζει τίποτα αν δεν συμπεριλαμβάνει την ελευθερία να κάνεις λάθη.
Μαχάτμα Γκάντι, 1869-1948
Ο ελεύθερος άνθρωπος μπορεί να είναι ελεύθερος και στο κλουβί της φυλακής του.
Μαχάτμα Γκάντι, 1869-1948

Η ελευθερία που δόθηκε σε έναν διεφθαρμένο λαό είναι παρθένα που δόθηκε στους ακόλαστους.
Honoré de Balzac, 1799-1850, Γάλλος συγγραφέας

Ελευθερία σημαίνει υπευθυνότητα. Γι’ αυτό πολλοί άνθρωποι τη φοβούνται.
Τζωρτζ Μπέρναρντ Σω, 1856-1950, Ιρλανδός συγγραφέας, Νόμπελ 1925

Κάθε έθνος που θεωρεί πιο σημαντικές την ευκολία και την άνεση από την ελευθερία του, θα χάσει σύντομα την ελευθερία του. Και η ειρωνεία είναι, ότι σύντομα θα χάσει επίσης και τις ευκολίες και τις ανέσεις του.
Σόμερσετ Μωμ, 1874-1965, Βρετανός συγγραφέας

Η ελευθερία στις καπιταλιστικές κοινωνίες λίγο πολύ παραμένει αυτό που ήταν στις αρχαίες Ελληνικές δημοκρατίες: Ελευθερία για ιδιοκτήτες σκλάβων.
Βλαδίμηρος Ίλιτς Λένιν, 1870-1924
Όσο υπάρχει κράτος δεν υπάρχει ελευθερία. Όταν υπάρχει ελευθερία, δεν υπάρχει κράτος.
Βλαδίμηρος Ίλιτς Λένιν, 1870-1924
Είναι αλήθεια ότι η ελευθερία είναι πολύτιμη. Τόσο πολύτιμη, που μερικές φορές πρέπει να τη χορηγούμε με δελτίο.
Βλαδίμηρος Ίλιτς Λένιν, 1870-1924

Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θέλουν πραγματικά ελευθερία, επειδή η ελευθερία προϋποθέτει ανάληψη ευθύνης, και οι περισσότεροι άνθρωποι τρέμουν την ανάληψη ευθύνης.
Ζίγκμουντ Φρόυντ, 1856-1939
Η ελευθερία του ατόμου δεν είναι αγαθό του πολιτισμού. Ήταν στο μέγιστο σημείο πριν από κάθε πολιτισμό.
Ζίγκμουντ Φρόυντ, 1856-1939

Αν δεν πιστεύουμε στην ελευθερία έκφρασης των ανθρώπων που απεχθανόμαστε, τότε δεν πιστεύουμε καθόλου σ’ αυτήν.
Noam Chomsky, 1928-, Αμερικανός γλωσσολόγος & ακτιβιστής

Φτηνά τη Λευτεριά δεν την πουλούν πουθενά. Ούτε και τη χαρίζουνε. Όσοι την πήραν χάρισμα τη χαράμισαν.
Μενέλαος Λουντέμης, 1912-1977

Η ελευθερία δεν δίνεται ποτέ εθελοντικά από τον καταπιεστή. Πρέπει να κατακτηθεί από τον καταπιεζόμενο.
Martin Luther King, 1929-1968, Αφροαμερικανός ηγέτης

Η κοινωνία μας είναι μια ελεύθερη κοινωνία. Σε μια ελεύθερη κοινωνία μπορείς να λες αυτό που σκέφτεσαι. Αλλά δεν επιτρέπεται να σκέφτεσαι.
George Mikes, 1912-1987, Βρετανός χιουμορίστας

Σωτηρία θα πει να λυτρωθείς απ’ όλους τους σωτήρες· αυτή ‘ναι η ανώτατη λευτεριά, η πιο αψηλή, όπου με δυσκολία αναπνέει ο άνθρωπος. Αντέχεις;
Νίκος Καζαντζάκης, 1883-1957
Κρασί δεν είναι, αδέρφια, η λευτεριά μήτε γλυκιά γυναίκα,
μήτε και βιος μες στα κελάρια σας μήτε και γιος στην κούνια·
έρμο τραγούδι ’ναι ακατάδεχτο και σβήνει στον αγέρα!
Νίκος Καζαντζάκης, 1883-1957
(«Οδύσσεια»)

Ο άνθρωπος είναι ελεύθερος από τη στιγμή που το θελήσει να είναι.
Βολταίρος, 1694-1778, Γάλλος φιλόσοφος & συγγραφέας

Σάββατο, 1 Μαρτίου 2014

Αγνοια

Άγνοια : έλλειψη γνώσης ή ενημέρωσης για κάτι.

Το να αγνοείς κάτι είναι λογικό.
Κανένας δε γίνεται να ξέρει τα πάντα.
Οταν όμως το φοβάσαι γιατί δεν το γνωρίζεις είναι κάτι άλλο.
Επίσης όταν φτιάχνεις σενάρια για πράγματα που αγνοείς, άσχημα σενάρια....
Οταν δεν ψάχνεις να μάθεις για εκείνο που δεν γνωρίζεις αλλά θεωρείς πως{σίγουρα} είναι κάτι κακό που πρέπει να αποφύγεις.....

Πριν αρχίσεις να φοβάσαι, να κάνεις πέρα ανθρώπους που δεν είναι τέλειοι όπως εσύ{ποιος είναι τέλειος δηλαδή;}κάνε έναν κόπο να μάθεις.
Σήμερα τίποτα δεν είναι δύσκολο.
Το internet προσφέρει ενημέρωση για τα πάντα!
Οχι όσα θα σου εξηγούσε ένας ειδικός, αλλά πάρα πολλά.

Δεν υπάρχει τίποτα πιο οικτρό από έναν νέο άνθρωπο πνιγμένο στην άγνοια.
Νέοι, μορφωμένοι άνθρωποι, στον αιώνα που ζούμε, δεν έχουν δικαολογία να είναι πνιγμένοι στη δεισιδαιμονία.......
Προκαταλήψεις, εξορκισμοί και δαιμονοσοφίες συνοδεύουν καταστροφικά από τα πιο απλά μέχρι τα πιο σύνθετα φαινόμενα της καθημερινής ζωής......
Πόσο θλιβερό........


ΥΓ. Κάπως αόριστο....στην πραγματικότητα αναφέρομαι σε κακοήθη γείτονα που κυκλοφόρησε εντελώς ψευδής φήμες για την υγεία μου.



Πέμπτη, 20 Φεβρουαρίου 2014

Αλλαγές...

Ερχονται στιγμές που η ζωή σου μπορεί ν' αλλάξει από τη μια στιγμή στην άλλη.
Κάτι που συμβαίνει σε σένα ή κάποιον πολύ δικό σου άνθρωπο και το άσπρο γίνεται μαύρο.....
Αναρωτιέμαι πόσο εύκολα μπορεί η ζωή να πάρει τη μια ή την άλλη τροπή και πόσο τυχαία διαμορφώνεται η μοίρα...
Κι από την άλλη, πόσο τυχαία μπορεί να φαίνεται η μοίρα όταν τα πράγματα δεν μπορούν να εξελιχθούν παρά όπως εξελίσσονται...

Πόσο μοιάζει η ζωή μας με τις αρχαίες Ελληνικές τραγωδίες.........

Τρίτη, 18 Φεβρουαρίου 2014

Στραβωμάραααα!!!

Δεν απέχω από τα blogs ηθελημένα.
Ok τον τελευταίο καιρό μ' έχει συνεπάρει το βιβλίο που διαβάζω.
Αλλά τις τελευταίες μέρες είχα ένα απίστευτο ατύχημα στο ένα μάτι.
Μπαίνω λίγο στο internet.
Δεν μπορώ να διαβάζω πολύ στην οθόνη.
Ούτε το βιβλίο δεν μπορώ να διαβάσω καλά.....
Ελπίζω πως σύντομα θα είμαι εντελώς καλά και θα επιστρέψω.



Τα σχόλια είναι κλειστά...δεν υπάρχει λόγος.

Πέμπτη, 13 Φεβρουαρίου 2014

Δεύτερη ζωή......

1911 - 1996
Αναρωτιέμαι μερικές φορές:
Είμαι εγώ που σκέφτομαι καθημερινά, πως η ζωή μου είναι μία;
Όλοι οι υπόλοιποι το ξεχνούν; Ή πιστεύουν πως θα έχουν κι άλλες, πολλές ζωές, για να κερδίσουν τον χρόνο που σπαταλούν;
Ν' αντικρίζεις τη ζωή με μούτρα.
Να περιμένεις την Παρασκευή που θα φέρει το Σάββατο και την Κυριακή για να ζήσεις.
Κι ύστερα να μη φτάνει ούτε κι αυτό, να χρειάζεται να περιμένεις τις διακοπές.
Και μετά ούτε κι αυτές να είναι αρκετές.
Να περιμένεις μεγάλες στιγμές.
Να μην τις επιδιώκεις, να τις περιμένεις.
Κι ύστερα να λες πως είσαι άτυχος και πως η ζωή ήταν άδικη μαζί σου.

Και να μη βλέπεις ,πως ακριβώς δίπλα σου συμβαίνουν αληθινές δυστυχίες που η ζωή κλήρωσε σε άλλους ανθρώπους.
Σ' εκείνους που δεν το βάζουν κάτω και αγωνίζονται.
Και να μην μαθαίνεις από το μάθημά τους.
Και να μη νιώθεις καμία φορά ευλογημένος που μπορείς να χαίρεσαι τρία πράγματα στη ζωή σου, την καλή υγεία, δυο φίλους, μια αγάπη, μια δουλειά, μια δραστηριότητα που σε κάνει να αισθάνεσαι ότι δημιουργείς, ότι έχει λόγο η ύπαρξή σου.

Να κλαίγεσαι που δεν έχεις πολλά.
Που κι αν τα είχες, θα ήθελες περισσότερα.
Να πιστεύεις ότι τα ξέρεις όλα και να μην ακούς. Να μαζεύεις λύπες και απελπισίες, να ξυπνάς κάθε μέρα ακόμη πιο βαρύς.
Λες και ο χρόνος σου είναι απεριόριστος.
Κάθε μέρα προσπαθώ να μπω στη θέση σου.
Κάθε μέρα αποτυγχάνω.
Γιατί αγαπάω εκείνους που αγαπούν τη ζωή.
Και που η λύπη τους είναι η δύναμή τους.
Που κοιτάζουν με μάτια άδολα και αθώα, ακόμα κι αν πέρασε ο χρόνος αδυσώπητος από πάνω τους.
Που γνωρίζουν ότι δεν τα ξέρουν όλα, γιατί δεν μαθαίνονται όλα.
Που στύβουν το λίγο και βγάζουν το πολύ.
Για τους εαυτούς τους και για όσους αγαπούν.
Και δεν κουράζονται να αναζητούν την ομορφιά στην κάθε μέρα, στα χαμόγελα των ανθρώπων, στα χάδια των ζώων, σε μια ασπρόμαυρη φωτογραφία, σε μια πολύχρωμη μπουγάδα.
Όσο κι αν κανείς προσέχει όσο κι αν το κυνηγά πάντα, πάντα θα 'ναι αργά δεύτερη ζωή δεν έχει.
 

Κυριακή, 2 Φεβρουαρίου 2014

Ἡ ἀπόφαση

Εἶστε ὑπὲρ ἢ κατά;

Ἔστω ἀπαντεῖστε μ᾿ ἕνα ναὶ ἢ μ᾿ ἕνα ὄχι.
Τὸ ἔχετε τὸ πρόβλημα σκεφτεῖ
Πιστεύω ἀσφαλῶς πὼς σᾶς βασάνισε
Τὰ πάντα βασανίζουν στὴ ζωὴ
Παιδιὰ γυναῖκες ἔντομα
Βλαβερὰ φυτὰ χαμένες ὦρες
Δύσκολα πάθη χαλασμένα δόντια
Μέτρια φίλμς. Κι αὐτὸ σᾶς βασάνισε ἀσφαλῶς.
Μιλᾶτε ὑπεύθυνα λοιπόν. Ἔστω μὲ ναὶ ἢ ὄχι.
Σὲ σᾶς ἀνήκει ἡ ἀπόφαση.
 
Δὲ σᾶς ζητοῦμε πιὰ νὰ πάψετε
Τὶς ἀσχολίες σας νὰ διακόψετε τὴ ζωή σας
Τὶς προσφιλεῖς ἐφημερίδες σας· τὶς συζητήσεις
Στὸ κουρεῖο· τὶς Κυριακές σας στὰ γήπεδα.
Μιὰ λέξη μόνο. Ἐμπρὸς λοιπόν:
Εἶστε ὑπὲρ ἢ κατά;
Σκεφθεῖτε το καλά. Θὰ περιμένω.


Δευτέρα, 13 Ιανουαρίου 2014

Εμείς στο χρόνο


Ζούμε εντός του χρόνου, αυτός μας κρατά και μας πλάθει, εγώ όμως δεν ένιωσα ποτέ να τον κατανοώ πλήρως .
Και δεν αναφέρομαι στις θεωρίες για το πως κάμπτεται, αναδιπλώνεται ή πως μπορεί να υπάρχουν και αλλού παράλληλες εκδοχές του.
Εννοώ τον συνηθισμένο καθημερινό χρόνο, για τον οποίο τα ρολόγια του τοίχου και του χεριού μας διαβεβαιώνουν ότι κυλά με σταθερό ρυθμό.
Υπάρχει άραγε τίποτα πιο αξιόπιστο από τον λεπτοδείκτη;
Κι όμως αρκεί η παραμικρή χαρά ή πόνος για να μας διδάξουν πόσο εύπλαστος είναι ο χρόνος.
Κάποιες συγκινήσεις τον επιταχύνουν, άλλες τον επιβραδύνουν και καμιά φορά μοιάζει σαν να έχει χαθεί εντελώς.....
Μέχρι να έρθει η ώρα που όντως χάνεται οριστικά και δεν επιστρέφει ποτέ.....

Δεν διαβάζω πολλή ιστορία, έχω όμως παρακολουθήσει όλα τα ιστορικά γεγονότα που συνέβησαν στη διάρκεια της ζωής μου, με ανάμεικτα όσο και φυσιολογικά συναισθήματα φόβου, αδημονίας και συγκρατημένης αισιοδοξίας.
Ποτέ όμως δεν τα ένιωσα με τον ίδιο τρόπο, ποτέ δεν τα εμπιστεύτηκα όπως τα γεγονότα που συνέβησαν στην Αρχαία Ελλάδα, στη Ρώμη, ή στη Ρωσική Επανάσταση.
Αισθάνομαι πιο ασφαλής με την ιστορία στην οποία έχουμε λίγο έως πολύ καταλήξει....
Η ίσως να ισχύει το εξής παράδοξο: η ιστορία που συμβαίνει μπροστά στη μύτη μας και θα έπρεπε να είναι πιο ξεκάθαρη είναι εντούτοις πιο ρευστή.
Ζούμε εντός του χρόνου, ο οποίος μας περιορίζει και μας καθορίζει, του χρόνου που υποτίθεται ότι μετρά την ιστορία.
Αν όμως δεν μπορούμε να κατανοήσουμε τον χρόνο, να συλλάβουμε το μυστήριο του ρυθμού και της πορείας του, πόσες πιθανότητες έχουμε να πετύχουμε κάτι τέτοιο με την ιστορία;
Πόσο μάλλον με το δικό μας μικρό, προσωπικό και συχνά ατεκμηρίωτο κομμάτι της;...