Πέμπτη, 14 Απριλίου 2011

Μετά το χωρισμό...

Σκέφτομαι τα ζευγάρια που γνωρίζω, λίγο ή πολύ. Δε μιλάω για τα παντρεμένα ζευγάρια! Τους άλλους. Τι γίνεται όταν αυτά τα ζευγάρια χωρίζουν; Κάποτε είχαν αγαπηθεί, ή έτσι νόμισαν. Τι γίνεται αυτή η αγάπη; Εντάξει, παίζει ρόλο η σχέση. Πόσο σοβαρή ήταν. Μα δεν έχουν διαλυθεί και σοβαρές σχέσεις; Ζευγάρια που τα έβλεπες και σου φαινόντουσαν τόσο ταιριαστά που ούτε που μπορούσες να τους φανταστείς χωριστά. Χώρισαν όμως... Και ρωτάω ξανά, όλη αυτή η αγάπη, το δέσιμο, τι γίνονται; Ερχεται μια μέρα που ξεχνιούνται όλα; Δεν είναι αυτό μια τρύπα στο παρελθόν; Υπάρχουν 'πολιτισμένοι' χωρισμοί; Χωρίς καυγάδες, φωνές και άσχημες κουβέντες; Ας υποθέσουμε πως ένα ζευγάρι χωρίζει 'πολιτισμένα'. Είναι μαζί από πολύ νέοι και κάποια στιγμή θέλουν να αποκτήσουν και άλλες εμπειρίες. Οταν χωρίσουν μπορούν να μείνουν φίλοι; Η ξαδέρφη μου που ρώτησα ήταν απόλυτη. Μου απάντησε μ' ένα ηχηρό όχι! Πόσοι άραγε είναι αυτοί που δεν πιστεύουν πως μπορεί να υπάρξει φιλία μετά; Και γιατί να μην μπορεί να υπάρξει φιλία; Φαντάζομαι πως μια περίπτωση είναι όταν το ένα μέλος (του ζευγαριού)έχει ακόμα αισθήματα για το άλλο. Δεν ήθελε ίσως να χωρίσει τόσο όσο ο άλλος. Η στην περίπτωση που ο ένας βρίσκει γρήγορα ταίρι και ο άλλος όχι... Οταν ο ένας δείχνει να είναι πιο ευτυχισμένος απ' τον άλλον, μετά το χωρισμό. Νομίζω τότε, όπως και να ήταν η σχέση, εκείνος που δεν ήθελε πολύ να χωρίσει μένει με την απορία... Αυτό το γιατί; Το πως μπορεί να είναι χαρούμενος χωρίς εμένα και γιατί βρήκε τόσο γρήγορα κάποιον άλλον. Νομίζω πως όσο δεμένο και να υπήρξε ένα ζευγάρι, όσο 'πολιτισμένα' και να έχει χωρίσει πάντα κάποιος θα νοιώθει αυτό το 'τσίμπημα', θα αναρωτιέται γιατί. Οσο περισσότερο το σκέφτομαι τόσο μου φαίνεται υπερβολικά δύσκολο να μείνουν φίλοι δυο άνθρωποι που αγαπήθηκαν πολύ! Και όλα αυτά αν έχουν χωρίσει ομαλά. Οταν ο χωρισμός είναι επώδυνος;....ούτε να το αγγίξω το θέμα δεν μπορώ. Αλλά είτε χωρίζεις 'πολιτισμένα' είτε άσχημα, δεν παύεις να έχεις ζήσει όμορφες στιγμές με τον άλλον. Τι γίνεται με το παρελθόν; Προτιμάς να το ξεχάσεις; Αν διαλέγεις να το ξεχάσεις δε σημαίνει αυτό πως κάτι σε πονά; Πως μπορείς να διαγράψεις έναν άνθρωπο από τη ζωή σου; Τον διαγράφεις γιατί τον αγαπάς, έστω και λίγο, ακόμα ή γιατί σε πλήγωσε; Η και στις δυο περιπτώσεις; Και η λογική λέει πως ένα από τα δυο μάλλον θα συμβαίνει. ΟΚ, αλλά όταν περάσει πολύς χρόνος δε μπορείς ούτε τότε να γίνεις φίλος με τον πρώην; Αν ο ένας είναι ευτυχισμένος και ο άλλος όχι τόσο νομίζω πως δε γίνεται. Ακόμα και στην περίπτωση που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο και οι δυο έχουν πετύχει αυτά που ήθελαν στη ζωή τους...γιατί να συναντηθούν έστω; Πάντα ο ένας θα είναι λίγο περισσότερο καλά από τον άλλον. Εκείνος που είναι λίγο καλύτερα(ή έτσι νομίζει)από τον άλλον θα θέλει να τον συναντήσει για να το 'εκδικηθεί' κατά κάποιο τρόπο. Να του δείξει πως είναι καλύτερα χωρίς αυτόν! Απ' όπου και να το πιάσω δε βρίσκω λόγο να συναντηθούν, πόσο μάλλον να μείνουν φίλοι. Δε μου αρέσει που θα το παραδεχτώ, αλλά για άλλη μια φορά η ξαδέρφη μου είχε δίκιο......