Πέμπτη, 3 Ιανουαρίου 2013

Τα γεμάτα στομάχια...

Εμείς με το γεμάτο στομάχι σκεφτόμαστε διαφορετικά.
Διαφορετικά από κείνους που πεινάνε.
Βγήκα να περπατήσω στον ήλιο σήμερα.
Ακριβώς πίσω μου ήταν ένας νέος άντρας.
Εψαχνε τα σκουπίδια.
Ακριβώς δυο βήματα πίσω μου!
Ανοιγε τον ένα κάδο μετά τον άλλον.
Και γω ντράπηκα.
Ντράπηκα να του δώσω δέκα, είκοσι ευρώ.
Τα έχασα.
Τα έχασα γιατί το δικό μου στομάχι ήταν γεμάτο.
Το σπίτι μου ζεστό.
Εχω φαγητό και ρούχα.
Δεν ήξερα πως να φερθώ......
Σ' αυτόν τον άντρα που έψαχνε τα σκουπίδια.
Δεν ήθελα να τον προσβάλω.
Σκεφτόμουν με το γεμάτο μου στομάχι.
Αν του έχωνα λίγα ευρώ στο χέρι θα τον είχα προσβάλει;...
Τα έχασα, λες και οι πεινασμένοι δεν είναι άνθρωποι σαν εμάς....