Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2012

Καλή χρονιά!

Τι να πω για το χρόνο που φεύγει;
Πολλές οι απογοητεύσεις.
Το σημαντικότερο ήταν ο φίλος που έχασα...
Η φίλη μου που όσο περνάνε οι μήνες σα να χειροτερεύει....
Μπροστά σ' αυτά τι να πω για μένα;
Πως δε βρήκα ούτε φέτος το σύντροφο που ζητώ;
Να πω για το ατύχημα που είχα;
Ντρέπομαι και που τ' αναφέρω!
Γιατί υπάρχουν κι άλλα.
Το γεγονός πως δε γνωρίζουμε τους ανθρώπους που υποφέρουν δε σημαίνει πως δεν υπάρχουν!
Τελευταία μέρα του χρόνου σήμερα, δε θέλω να παραπονιέμαι.
Λίγη αισιοδοξία θέλω....
Περισσότερη αγάπη προς τους συνανθρώπους μας.
Λιγότερα παιδάκια που ωριμάζουν πριν την ώρα τους.....
Οχι άλλα παιδιά που πεινάνε, κλαίνε, ζητάνε απ' τον Αη Βασίλη δουλειά για τον μπαμπά!

Λένε πως το 2013 θα είναι πιο δύσκολο.
Ας μη σκύψουμε όμως το κεφάλι!
Δε μας επιτρέπεται.
Μέσα απ' τις δυσκολίες μπορούμε να βρούμε το καλό μέσα μας.
Την αλληλεγγύη.
Τη βοήθεια, όσο και όπως μπορεί καθένας.
Ακόμα κι όταν δεν έχεις να δώσεις φαγητό, δώσε ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά!
Χρειάζονται ΚΑΙ αυτά.

Για τη χρονιά που θα μπει σε λίγες ώρες λίγα θα ευχηθώ.
ΥΓΕΙΑ για όλους!
Αγάπη απ' όλους για όλους.
Περισσότερα χαμόγελα, ευγένεια.
Δύναμη.
Ενωμένοι θα παλέψουμε!
Ας προσπαθήσουμε να σκεφτόμαστε θετικά....

Είμαι τυχερή που γνώρισα έστω και διαδικτυακά πολλούς από σας!
Ελπίζω μέσα στο 2013 να γνωριστούμε κι από κοντά.
Καλή χρονιά σε όλους, κοντά σε αγαπημένους ανθρώπους!!!


ΥΓ. Αν ξέρετε που πουλάνε φτηνά βιβλία, ενημερώστε....




Σάββατο, 29 Δεκεμβρίου 2012

Οι Αύγουστοι τα Χριστούγεννα

Είμαι καλή(νομίζω)στις δημόσιες σχέσεις.
Οταν διάβασα τους Αύγουστους της Αντιγόνης μας ξετρελάθηκα!
Ολοι εμείς στο μπλογκοχωριό, το ξέραμε το βιβλίο.
Είπα λοιπόν να γράψω λίγα λόγια, μέρες που είναι, να μάθει κι άλλος κόσμος.
Ετσι έγραψα ένα μικρό κομμάτι για το protagon.gr.
Δε φτάνει να το αγοράζουμε εμείς και να το κάνουμε δώρο.
Ούτε το βιβλιοπωλείο της γειτονιάς.........
Γιατί αξίζει να το διαβάσει κάποιος.
Χρειάζεται προώθηση, αν μπορεί κανένας να κάνει κάτι περισσότερο....
Αξίζει!!!!

Ανέβασα στο blog μου το κείμενο που δημοσιεύθηκε στο protagon.

 

Οι Αύγουστοι

29/12/2012
της Σοφίας Λαμπροπούλου Σχόλια
'Οι Αύγουστοι' της Αντιγόνης – Καρμέλας Σώρρου, έφτασε όταν ήμουν κρυωμένη άσχημα και στη μέση ενός άλλου βιβλίου. Tο πήρα στα χέρια μου και είπα θα ρίξω μόνο μια ματιά. Μόλις το ξεκίνησα όμως δε γινόταν να το αφήσω! Το ρούφηξα. Μερικές εκφράσεις, κάποια κομμάτια δε μου ήταν εντελώς ξένα. Η Αντιγόνη, βλέπετε είναι γνωστή στους bloggers ως 'Γιαγιά Αντιγόνη'. Κάποια κομμάτια λοιπόν τα θυμόμουν από το blog της, τα σχόλια της.
Είναι ένα βιβλίο που σε ταξιδεύει. Στο '60. Ιστορίες που κάπου κάποτε έχουμε ακούσει κι από τους γονείς μας. Τίποτα δεν είναι εντελώς ξένο. Μυρίζει Αίγινα και Πειραιά. Ιστορίες προσωπικές, αληθινές, παλιές που έχουν όμως τη φρεσκάδα της γραφής της Αντιγόνης. Βγάζει κάτι οικείο, αυθεντικό, τίποτα δεν είναι ψεύτικο. Οταν το αρχίσεις δε γίνεται να το σταματήσεις. Ακολουθείς την Αντριάννα και ψάχνεις μαζί της τις αλήθειες της ζωής της. Και οι αλήθειες αυτές της δείχνουν μια άλλη ζωή που αγνοούσε.
Συνεχείς οι ανατροπές. Πολύ καλά δομημένοι οι χαρακτήρες των γυναικών. Γυναίκες φίλες, αδερφές, σύζυγοι, μανάδες, γιαγιάδες. Περνάνε από μπροστά σου σαν παλιά ασπρόμαυρη ταινία. Αντιγόνη – Καρμέλα Σώρρου. Εκδόσεις Οστρια. Πιστεύω θα είναι ένα ωραίο δώρο τώρα στις γιορτές και όχι μόνο. Εγώ το έχω υποσχεθεί σε μια μαμά-γιαγιά φίλη για αρχή. Κάντε το δώρο στον εαυτό σας. Αξίζει. Σκεφτείτε, τι χρώμα έχει η ευτυχία;

Ενα άρθρο των πρωταγωνιστών.

Τετάρτη, 26 Δεκεμβρίου 2012

Μια μέρα μετά τα Χριστούγεννα

Μια μέρα μετά το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι κι ακόμα σκέφτομαι....

Γιατί κάνουμε προσευχή πριν καθίσουμε να φάμε, αλλά δε δίνουμε ούτε ένα πιάτο σε κείνους που δεν έχουν;
Είδα ανθρώπους που πηγαίνουν καθημερινά στην εκκλησία, που προσεύχονται για την ψυχή τους και τις ψυχές άλλων, αλλά δεν έδωσαν κάποια βοήθεια σ' αυτούς που έχουν ανάγκη
Τι έχει τελικά μεγαλύτερη σημασία;

Είμαστε άνθρωποι και κάνουμε αμαρτίες.
Πως ένας παπάς μέσω της εξομολόγησης μας δίνει άφεση;
Δηλαδή μπορούμε ν' απατήσουμε, να πληγώσουμε, να πούμε ψέματα και με την εξομολόγηση να λυτρωθούμε;
Πως σβήνονται με δέκα μέρες νηστείας για παράδειγμα;
Μέσα μας δε συνεχίζουμε να τις κουβαλάμε;
Πολύ απλό μου φαίνεται....
Χαμένα τόσα λεφτά στην ψυχοθεραπεία.
Τζάμπα προσπαθούσα να τα βρω με τον εαυτό μου.

Οι ερωτήσεις είναι ρητορικές, μέσα μου ξέρω τις απαντήσεις.
Δε θέλω ν' ανοίξω θρησκευτική συζήτηση!
Η ανθρωπιά δε νομίζω πως είναι θέμα θρησκευτικό άλλωστε.

Οταν έχεις παιδί μετανάστη σε άλλη χώρα, με τι καρδιά κατηγορείς τους εδώ μετανάστες;
Η απάντηση που πήρα ήταν πως το δικό της παιδί δεν είναι παράνομο.
Δηλαδή ότι νόμιμο είναι και ηθικό;
Οπως έλεγε ένας από τους 300;
Η μήπως και σ' αυτή την περίπτωση ξεχάσαμε την ανθρωπιά μας;....

Πηγαίνεις σε τραπέζι ανήμερα Χριστουγέννων.
Εχει του κόσμου τ' αγαθά.
Κι έχεις αποφασίσει, για πρώτη φορά στη ζωή σου, να φας μέχρι σκασμού.
Πως γίνεται να γυρίζεις σπίτι πεινασμένη;
Και δεν είσαι καθόλου δύσκολος άνθρωπος!
Γιατί να είναι όλα τόσο, μα τόσο κακομαγειρεμένα;...
Την πρώτη φορά που έχεις αποφασίσει να φας μέχρι σκασμού;!!

Τα επόμενα Χριστούγεννα θα τα περάσω σπίτι μου όπως μου αρέσει!
Θα φάω μέχρι σκασμού και μετά θα ξαπλώσω στον καναπέ και θα δω όλες τις Χριστουγεννιάτικες ταινίες που μου αρέσουν.
Τη μια μετά την άλλη, στη σειρά μέχρι να νυστάξω!!!


Κυριακή, 23 Δεκεμβρίου 2012

Καλά Χριστούγεννα!

Δε νομίζω πως πίστεψα ποτέ στον Αγιο Βασίλη όπως άλλα παιδιά.
Δε θυμάμαι ποτέ να έγραψα γράμμα....
Θυμάμαι πως ήθελα να υπάρχει.
Ισως γι αυτό μεγάλη πια, η καλύτερη διασκέδαση μου στις γιορτές είναι να βλέπω ταινίες με τον Αη Βασίλη.
Δε βαριέμαι να βλέπω τις ίδιες ξανά και ξανά.
Οι γονείς μου δεν είχαν μεγάλη φαντασία στο θέμα αυτό.
Δε φταίνε!
Δεν ήταν τόσο Αμερικανοποιημένες οι εποχές, όταν ήμουν παιδάκι.
Στολίζαμε το δέντρο, το σπίτι ολόκληρο.
Θυμάμαι την ιδιαίτερη προσοχή στις μπάλες της μαμάς μου.
Είχε μαζέψει τις ωραιότερες μπάλες και προσπαθούσε να μη δείχνει πως τη στενοχωρούσε το αναπόφευκτο σπάσιμο μερικών...κάθε χρόνο.
Γάλα και κουλουράκια νομίζω είναι εντελώς Αμερικάνικο έθιμο.
Νομίζω ο πιο....σοβαρός λόγος που είχα για να μην πιστεύω στον Αγιο, ήταν πως δεν είχαμε τζάκι!
Κι αφού δεν είχαμε τζάκι, από που θα κατέβαινε ο Αγιος;......
Δεν είναι αστείο, ο τρόπος που λειτουργεί το παιδικό μυαλό είναι ξένος για τους μεγάλους.
Που θα κρεμούσα κάλτσα;
Από που θα έμπαινε;
Μια χρονιά προσπάθησα να μείνω ξύπνια να τον δω.
Ηθελα τόσο πολύ να πιστέψω....
Κοιμήθηκα όμως.

Δεν παραπονιέμαι.
Σκέφτομαι μόνο, τώρα μεγάλη πια, πόσο καλό κάνουν τα παραμύθια.
Οι Αγιο Βασίληδες....
Εχω ακόμα φωτογραφίες μου στην αγκαλιά κάποιου χοντρού ντυμένου Αγιο Βασίλη στο Μινιόν.
Ειδικά φέτος στενοχωριέμαι για όλα τα παιδάκια που κρυωμένα φτωχά και αδύνατα....κανέναν Αη Βασίλη δε θα ονειρευτούν.
Γι αυτό την ώρα που θα τρώμε, την ημέρα των Χριστουγέννων τουλάχιστον, ας σκεφτούμε όλους αυτούς που δεν έχουν φαγητό.
Κι ας αισθανθούμε ευγνωμοσύνη που και φέτος εμείς καθόμαστε σε γιορτινό τραπέζι.

Χρόνια πολλά και καλά Χριστούγεννα σε όλους!!!!!!



Δευτέρα, 17 Δεκεμβρίου 2012

Χαμένες μέρες

Ερχονται κάτι μέρες που ξεχνάς όλα όσα γίνονται γύρω σου.
Οταν η καρδιά πονά, τότε δε σε αγγίζει τίποτα, μουδιάζεις και επικεντρώνεσαι στο μικρόκοσμο σου...
Προσπαθείς να ξεχαστείς με οτιδήποτε.
Χώνεσαι σ' ένα βιβλίο και ταξιδεύεις....
Αν καταφέρεις να συγκεντρωθείς.
Κι ο ύπνος....
Ατέλειωτες ώρες ύπνου.
Ούτε φίλοι ούτε έξοδοι.
Δεν αντέχεις να βγεις ούτε βόλτα.
Δε θέλεις κόσμο, θα το περάσεις κι αυτό μόνη.

Πως κλείνεσαι έτσι στο καβούκι σου;
Οταν η καρδιά πονά.
Οταν νιώθεις προδομένη.
Θα ξεμουδιάσεις όμως.
Η ζωή θ' αρχίσει ξανά....eventually.
Ετσι γίνεται πάντα.
Τις μέρες αυτές όμως δεν το βλέπεις.
Δε μπορείς να το δεις.
Αν έκανες ένα βήμα πίσω;
Αν προσπαθούσες να δεις πως θα σου φαίνονται αυτές οι μέρες, μετά από 5 χρόνια;
Χαμένες μέρες.
Δεν είναι κρίμα;
Η ζωή μας, τόσο μικρή και πολύτιμη να τη σπαταλάμε με στενοχώριες που ξέρουμε, αντικειμενικά, πως θα περάσουν.....
Θα ξεχαστούν...
Αν κοιτάξουμε από λίγη απόσταση, πόσο ασήμαντα θα μας φανούν όλα.



Παρασκευή, 14 Δεκεμβρίου 2012

15 Δεκεμβρίου για την Κιβωτό του Κόσμου

Θα δουλέψουμε όσο/όπως μπορούμε, πολλοί bloggers.
Να βοηθήσουμε λίγο την Κιβωτό του Κόσμου, τον πατέρα Αντώνιο και τα παιδιά του!
Αύριο, 15 του Δεκέμβρη.
Οσο μπορεί ο καθένας.
Μπορείτε λίγα ευρώ....Είναι ένα κουτί γάλα για ένα παιδάκι!
Είναι σημαντικό.
Απ' το υστέρημα του καθένας μπορεί...ένα κουτί γάλα......


Δευτέρα, 10 Δεκεμβρίου 2012

ΝΟΣΗΛΕΙΑ....αναδημοσίευση


O σύλλογος ΝΟΣΗΛΕΙΑ ( http://www.nosilia.org.gr ) διοργανώνει Χριστουγεννιάτικη Αγορά στην αίθουσα του ΜΕΤΡΟ στο Σύνταγμα. Το Παζάρι θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 12 και Πέμπτη 13 Δεκεμβρίου 2012, ώρες 9.00 – 21.00.

Στο Παζάρι θα βρείτε βιολογικά προϊόντα, σπιτικές λιχουδιές, παραδοσιακά γλυκά, ποτά, είδη καθημερινής χρήσης καθώς και λύσεις για όλα τα χριστουγεννιάτικα δώρα σας μέσα από μια μεγάλη ποικιλία από στολίδια, παιχνίδια, βιβλία, αξεσουάρ, ρούχα, παπούτσια, λευκά είδη και πλήθος χαριτωμένων χρηστικών και διακοσμητικών αντικειμένων σε πολύ χαμηλές τιμές! Σκοπός της εκδήλωσης είναι να γίνει γνωστός ο Σύλλογος και να ενισχυθεί έτσι ώστε να συνεχίσει το πολύτιμο έργο του.

Ο σύλλογος ΝΟΣΗΛΕΙΑ προσφέρει δωρεάν νοσηλεία στο σπίτι σε χρονίως πάσχοντες, συνήθως κατάκοιτους. Από το 2001 με εθελοντές και εργαζόμενους έχει πραγματοποιήσει περισσότερες από 20.000 νοσηλείες στα σπίτια των ασθενών, στο λεκανοπέδιο της Αττικής.

Αναρτήθηκε από ASSOS GREEK στις 1:02 μ.μ.

Σάββατο, 8 Δεκεμβρίου 2012

Στο πνεύμα των γιορτών

Χθες κατέβασα και τα τελευταία χειμωνιάτικα και ανέβασα τα καλοκαιρινά.
Βρήκα που ακριβώς είναι το κοινωνικό παντοπωλείο του δήμου μου....
Τι σχέση έχουν αυτά τα δυο;
Απ' το καλοκαίρι σκεφτόμουν πόσα ρούχα έχω που δε φοράω.
Ειδικά χειμωνιάτικα.
Ντρέπομαι που το λέω......
Τα συρτάρια μου να μη χωράνε τα ρούχα και τα κασκόλ....
Κι εγώ να φοράω συνέχεια συγκεκριμένα κομμάτια.
Καταναλωτισμός;
Δε νομίζω πως συμβαίνει μόνο σε μένα.
Κάπου διάβασα μια Κινέζικη παροιμία που λέει να κάνουμε χώρο στα πράγματα μας(και στη ζωή μας φαντάζομαι)για να μπει το καινούριο.
Ολοι γνωρίζουμε πως ο Κινεζικός πολιτισμός είναι απ' τους αρχαιότερους του πλανήτη.
Κάτι θα ξέρουν...
Σκεφτόμουν λοιπόν, πως οι καιροί που ζούμε δεν επιτρέπουν πολυτέλειες.
Για παράδειγμα κρατούσα ακόμα κάποια ρούχα της μαμάς μου για συναισθηματικούς λόγους.
Είχα δικά μου πουλόβερ που δε φορούσα αλλά κάτι μου θύμιζαν και τα κρατούσα.
Ολ' αυτά ήρθε κάποια στιγμή που μ' έκαναν να νοιώθω ένοχη.
Ενα πράγμα σαν ψυχικό μπούκωμα!
Οταν γύρω μου υπάρχει τόση δυστυχία, αυτά είναι περιττά!
Στη σκέψη και μόνο πως κρατάω πράγματα για να τα κοιτάζω όταν συνάνθρωποι μου κρυώνουν...
Μ' έκαναν να νιώθω φριχτά για τον εαυτό μου.
Εκανα και την άλλη σκέψη....
Αν ήμουν εγώ στη θέση των αστέγων;......
Δε θα ήθελα να υπάρχουν άνθρωποι σαν εμένα.
Οπως ήμουν μέχρι χθες!
Μάζεψα ζεστά νυχτικά της μαμάς που κρατούσα, πουλόβερ της γιαγιάς(αφόρετο!)και τόσα δικά μου....
Κασκόλ ζεστά, μέχρι κι ένα παλτό έχω που ζήτημα είναι αν το φόρεσα δυο τρεις φορές.
Πήρα άλλο αμέσως μετά κι αυτό έμεινε.
Είναι πολύ όμορφο συναίσθημα να σκέφτεσαι πως κάτι που δε φοράς εσύ ζεσταίνει κάποιον άλλον!
Τα μάζεψα, τα καθάρισα, τα σιδέρωσα(όσα χρειάζονταν)τα δίπλωσα και τα έβαλα σε τσάντες.
Σαν δώρα κάπως.
Τα δίνουμε σε ανθρώπους με αξιοπρέπεια....
Σε ανθρώπους σαν εμάς.
Προσέχουμε σε τι κατάσταση τα δίνουμε.
Φυσικά και όχι φθαρμένα, έτοιμα για πέταμα!
Γιατί το άκουσα κι αυτό.
Είναι ντροπή, άνθρωποι σαν εμάς θα τα φορέσουν.

Μέσα στη βδομάδα θα πεταχτώ να τα δώσω.

Πέρυσι έψαχνα να δουλέψω εθελοντικά αυτές τις μέρες.
Δε βρήκα τίποτα και στενοχωρήθηκα.
Φέτος τουλάχιστον θα ξέρω πως έστω και λιγάκι βοήθησα.
Οταν θα κάθομαι στη ζεστασιά του σπιτιού μου, δε θα αγχώνομαι τόσο για κείνους που κρυώνουν.
Μακάρι να κάνει κάτι όλος ο κόσμος!
Αυτό δεν είναι το πνεύμα των γιορτών;
Να βοηθάμε τους συνανθρώπους μας.
Μακάρι να το κάνουμε κάθε μέρα.
Οσο μπορεί καθένας.
Ειδικά όμως τις μέρες αυτές.....
Ας δώσουμε το χέρι στον άνθρωπο που έχει ανάγκη!
Αν κρίνω απ' τον εαυτό μου σας το προτείνω.
Θα αισθανθείτε πολύ καλύτερα.
Εντάξει είναι εγωιστικό να το βλέπεις έτσι....
Αλλά βοήθα κάποιον!
Ακόμα κι αν το κάνεις από ενοχές ή από εγωισμό.
Σημασία έχει πως κάποιος θα ζεσταθεί, ανεξάρτητα απ' το κίνητρο σου.


ΥΓ Και μην ξεχνάτε...θα μπορούσατε να είσαστε στη θέση τους.
Μπορεί να βρεθείτε ανά πάσα στιγμή στη θέση τους!

Τετάρτη, 5 Δεκεμβρίου 2012

Δεν έπεσες έξω....

Και αναρωτιέσαι 'πως έπεσα τόσο έξω;';
Αλλά δεν έχεις πέσει έξω.
Πως να καταλάβεις έναν άνθρωπο όταν δε σου λέει την αλήθεια;
Νομίζεις πως τον ξέρεις.
Μέχρι να τα μάθεις σχεδόν όλα...
Κι αυτά με το ζόρι.
Γιατί όλα τα χρόνια που τον γνωρίζεις....
{Και είναι πολλά.....}
Δε σου έλεγε παρά τα μισά...και λιγότερα...
Και η ειρωνεία είναι πως όλα αυτά τα χρόνια είχες ενοχές.
Σε γέμιζε κι εκείνος....
Κι όταν του λες το 'ναι'....
Η κάπως έτσι....
Αρχίζει τις 'δικαιολογίες'.
Παιδιάστικες δικαιολογίες, που καταρρέουν η μία μετά την άλλη.
{Και δεν είναι κι ο George Clooney!}
Εκεί καταλαβαίνεις.....
Στην αρχή είσαι σοκαρισμένη.
Μετά αναρωτιέσαι.....
Πως έπεσα έξω;
Και έρχεται η στιγμή που καταλαβαίνεις.
Δεν έχεις πέσει έξω, καθόλου!
Τόσα χρόνια ήξερες έναν άλλον άνθρωπο.
Εντελώς διαφορετικό.
Εντάξει, τότε αρχίζει ο θυμός.
Κι αυτός ψεύτης;
Αφού παρουσίαζε διαφορετικό εαυτό;...
Τι είναι;.....




Κυριακή, 2 Δεκεμβρίου 2012

Γιατί Ποτέ δεν είσαι προετοιμασμένος...

Μια κουβέντα στο twitter με τρόμαξε.
Δε θέλω ούτε να σκέφτομαι πιθανά σενάρια.
Μ' έπιασε το στομάχι μου ξανά...

Λίγο μετά το μυαλό μου γύρισε πολύ πίσω.
Στριφογύρισε κάμποσο, έκανε μια μεγάλη στάση στη μαμά...
Και μετά κατέληξε στο blog του Αποστόλη, η πιο πρόσφατη απώλεια....
Πόσες φορές έχω διαβάσει τις ίδιες αυτές γραμμές.....
Θέλω να ουρλιάξω!
Διαβάζω και τα σχόλια που του άφηνα....
23 Σεπτεμβρίου.
#TollisLovedMaria...
Εχω κλάψει τόσο...
Δεν το έχω δεχτεί όμως...ακόμα...

Πως να κρατήσεις τους ανθρώπους που αγαπάς στη ζωή σου;
Πως να τους κρατήσεις στη ζωή;;;
Γιατί πανικοβάλλομαι;
Είναι εγωισμός;
Να μη μπορείς να φανταστείς κάποιον άρρωστο;....
Να μη θέλεις να σκεφτείς πως θα φύγει;
Ακόμα και με τον πατέρα μου....
Που είναι μεγάλος πια.
Δε θέλω ούτε να το σκεφτώ.
Το ίδιο και με φίλους.

Γιατί άραγε;
Αφού όταν φεύγει κάποιος δεν υποφέρει.
Παύει να υφίσταται η συνείδηση....
Εκείνος που φεύγει δε βρίσκεται στο θάνατο του...
Οπως είμασταν πριν γεννηθούμε, στην ανυπαρξία, εκεί γυρίζουμε.
Γιατί ο θάνατος μας φοβίζει τόσο;
Φοβόμαστε το θάνατο των άλλων γιατί μας θυμίζει το δικό μας....
Γιαυτό αρνούμαι να το σκεφτώ;....
Με πονάει....
Ο θάνατος εκείνων που έφυγαν....
Εκείνων που θα.....

Γιατί όσο κι αν το ξέρεις, όσο κι αν το περιμένεις, όσο κι αν δε φοβάσαι...
Ποτέ, αλλά ποτέ, δεν είσαι προετοιμασμένος!
Αυτό πια το έχω καταλάβει....
Το έχω πάρει πια απόφαση.




Μη Γυρνάτε την πλάτη!!


  
ΜΗ ΓΥΡΝΑΤΕ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ...

cid:1.1351072638@web28901.mail.ir2.yahoo.com


35 παιδάκια από 4 μηνών έως 12 ετών στο ΠΙΚΠΑ Πεντέληs, για υιοθεσία, ζητούν παπούτσια και ρούχα, δείτε τι χρειάζονται ακριβώς στη λίστα.

ΑΝΑΡΡΩΤΗΡΙΟ ΠΕΝΤΕΛΗΣ - ΦΙΛΟΞΕΝΟΥΜΕΝΑ ΠΑΙΔΙΑ

Α/Α Όνομα Ηλικία Νο Παπουτσιού
1. Πέτρος 20 μηνών No 21
2. Βιβή 3,5 ετών No 25
3. Χάρης 2 ετών No 23
4. Νίκος 12 μηνών Νο 20
5. Ραφαήλ 1,5 ετών No 19
6. Παναγιώτης 1,5 ετών No 20
7. Έλλη 2 ετών No 22
8. Νίκος 12 μηνών Νο 18
9. Μυρτώ 2 ετών No 21
10. Αναστασία 2 ετών No 22
11. Γιώργος 8,5 ετών Νο 36
12. Σήφης 6 ετών Νο 30
13. Βαγγέλης 7 ετών Νο 31
14. Αποστόλης 4,5 ετών Νο 24
15. Αλεξάνδρα 9 ετών Νο 29-30
16. Χριστίνα 5,5 ετών Νο 24
17. Σωτήρης 5,5 ετών Νο 30-31
18. Νικόλαος 3 ετών Νο 23
19. Ρεβέκκα 2 ετών Νο 23
20. Αντώνης 2,5 ετών Νο 23
21. Αλέξανδρος 12 ετών Νο 41
22. Γιάννης 10 μηνών
23. Ανδριάννα 11 μηνών
24. Στέλλα-Ρόζα 7 μηνών
25. Ηλίας 11 μηνών
26. Νάντια 9 μηνών
27. Μαρίνος 9 μηνών
28. άρρεν 4 μηνών
29. άρρεν 4 μηνών
30. άρρεν 4 μηνών
31. άρρεν 5 μηνών
32. άρρεν 7 μηνών
33. άρρεν 7 μηνών
34. άρρεν 11 μηνών
35. θήλυ 11 μηνών
ΜΟΝΑΔΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΦΡΟΝΤΙΔΑΣ «ΑΝΑΡΡΩΤΗΡΙΟ ΠΕΝΤΕΛΗΣ» ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΔΩΡΕΕΣ.
ΑΦΡΟΛΟΥΤΡΑ ΚΑΙ ΣΑΜΠΟΥΑΝ ΓΙΑ ΒΡΕΦΗ, ΝΗΠΙΑ, ΠΑΙΔΙΑ
ΤΟΣΤΙΕΡΑ
ΣΕΝΤΟΝΙΑ ΜΕ ΛΑΣΤΙΧΟ ΓΙΑ ΜΕΓΑΛΕΣ ΚΟΥΝΙΕΣ
ΣΕΝΤΟΝΙΑ ΜΕ ΛΑΣΤΙΧΟ και ΧΩΡΙΣ (ΠΑΙΔΙΚΑ - ΜΟΝΑ)
ΠΑΠΛΩΜΑΤΑ ΓΙΑ ΜΟΝΑ ΚΡΕΒΑΤΙΑ
ΠΑΠΛΩΜΑΤΑ - ΠΑΠΛΩΜΑΤΟΘΗΚΕΣ ΓΙΑ ΚΟΥΝΙΕΣ
ΠΕΤΣΕΤΕΣ ΜΕΓΑΛΕΣ ΜΠΑΝΙΟΥ
ΠΙΚΕ ΚΟΥΒΕΡΤΕΣ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΚΟΥΝΙΕΣ
ΦΟΡΜΕΣ ΑΘΛΗΤΙΚΕΣ ΑΠΟ 6 ΜΗΝΩΝ ΕΩΣ 12 ΕΤΩΝ
ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ (Νο 20 - 33)
ΚΑΛΤΣΕΣ ΑΠΟ 6 ΜΗΝΩΝ ΕΩΣ 12 ΕΤΩΝ - ΚΑΛΤΣΟΝ
ΚΡΕΜΕΣ ΣΥΓΚΑΜΑΤΟΣ
ΒΑΦΛΙΕΡΑ
ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ DVD
ΡΟΥΧΑ ΕΦΗΒΙΚΑ για αγόρι Νο14-16
ΣΑΛΙΑΡΕΣ
ΜΠΟΛΑΚΙΑ
ΚΟΥΤΑΛΑΚΙΑ
ΠΙΠΙΛΕΣ ΚΑΟΥΤΣΟΥΚ «ΤΡΕΙΣ ΤΡΥΠΕΣ»
ΚΟΥΝΙΕΣ ΨΗΛΕΣ ΓΙΑ ΒΡΕΦΗ
ΜΕΤΑΛΛΙΚΑ ΠΙΡΟΥΝΑΚΙΑ Κ ΚΟΥΤΑΛΑΚΙΑ
ΦΩΤΙΣΤΙΚΑ ΠΑΙΔΙΚΑ
ΑΝΤΙΟΛΙΣΘΗΤΙΚΑ ΜΠΑΝΙΟΥ
ΚΟΥΤΙΑ ΑΠΟΘΗΚΕΥΣΗΣ ΠΑΙΧΝΙΔΙΩΝ -
(ΜΕΓΑΛΑ ΜΠΑΟΥΛΑ)
ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ ΚΑΛΟΡΙΦΕΡ (30-35 τμ.)
ΧΑΡΤΟΝΙΑ - ΓΡΑΦΙΚΗ ΥΛΗ

Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε με την υπηρεσία Αναρρωτηρίου
(213-2059800 ) Κα Γουρνάκη Ιωάννα).

ΜΗ ΓΥΡΝΑΤΕ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ...ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ.

Σάββατο, 1 Δεκεμβρίου 2012

Εκδήλωση Γιατρών του Κόσμου


Αγαπητοί φίλοι,

'Ηρθε πλέον η ώρα να ξαναστήσουμε και εφέτος για τρίτη συνεχή χρονιά ,

το Δέντρο από κουτιά γάλα.

Θα χρειαστούμε την παρουσία σας και την πολύτιμη βοήθειά σας για ακόμη μια φορά.

Το πρόγραμμα  αυτής της πολύ σημαντικής  εκδήλωσης των Γιατρών του Κόσμου  έχει ως εξής:

1.Παρασκευή 14 Δεκεμβρίου 8.00 πμ-23.00μμ
·         παραλαβή κουτιών γάλατος
·         παραλαβή τροφίμων
·         «συνεχές»  στήσιμο του Δέντρου(στις 21.00 βάζουμε το αστέρι)
·         διαλογή τροφίμων (ανά είδος)
·         πακετάρισμα
·         φόρτωση
·         μεταφορά των έτοιμων κουτιών στους ΓτΚ
·         τακτοποίηση των κουτιών στους ΓτΚ

*η προηγούμενη εμπειρία μας καταδεικνύει ότι ο κύριος όγκος δουλειάς θα είναι από το μεσημέρι και μετά.
2.Παρασκευή 14/12 από τις 23.00 μέχρι Σάββατο 15/12
·         Σιωπηρή Διαμαρτυρία για το Δικαίωμα όλων των παιδιών στην Υγεία
3.Δηλώστε τη συμμετοχή σας
Από τη Παρασκευή 30 Νοεμβρίου έως και τη Δευτέρα 10 Δεκεμβρίου (9.00-17.00) καλείτε στο 210 3213150 την Παναγιώτα Φωτοπούλου και δηλώνετε τη συμμετοχή σας. Ο έγκαιρος και σωστός προγραμματισμός  είναι εξαιρετικά σημαντικός.
(συνημένα θα βρείτε το δελτίο τύπου, την αφίσα και το σχετικό βίντεο της εκδήλωσης προκειμένου να τα προωθήσετε και εσείς στους φίλους και γνωστούς σας)
Περιμένουμε το τηλεφώνημα όλων σας.
Σας ευχαριστούμε!!!!




ΥΓ. Αναδημοσιεύεστε το όσο περισσότεροι το μάθουν τόσο καλύτερα:)
                                    serenata