Πέμπτη, 4 Οκτωβρίου 2012

Μάτια μου η Ελλάδα.....


Χθες είχε μια υπέροχη βραδιά.
Καθόμουν σ' ένα παγκάκι μπροστά στη θάλασσα....
Κοιτούσα το ασημένιο μονοπάτι του φεγγαριού στο νερό.
Σκεφτόμουν πόσο συχνά μπορεί κανείς να περάσει μια όμορφη και δωρεάν βραδιά στην Ελλάδα!
Φεγγαράδα, θάλασσα, ζεστή βραδιά.....
Μες τον Οκτώβρη!
Τι όμορφη που είναι η χώρα μας.....
Αν σταματήσεις λίγο να σκέφτεσαι τα προβλήματα και κοιτάξεις μόνο τη φύση...
Πόσο απλόχερα μας δίνει την ομορφιά της...
Πόσο γενναιόδωρη είναι αυτή η έρμη πατρίδα.
Και γω με καλοκαιρινά, ακόμα, ρούχα, χάζευα το λαμπρό φεγγάρι που καθρεφτιζόταν στη θάλασσα.
Το πρωί ξημέρωσε μια διαφορετική, συννεφιασμένη μέρα.
Δεν έκανε κρύο.
Κατά τις 10:30 έριξε μια γερή βροχή για κάνα τέταρτο...
Ισα να πλημμυρίσουν οι δρόμοι.
Ενα γατάκι μαύρο με άσπρες πατουσίτσες είχε κρυφτεί κάτω από τη βεράντα.
Μόλις σταμάτησε η βροχή έφυγε....
Οσο κι αν το φώναζα δε μου έδωσε καμιά σημασία.
Μάλλον θα πήγαινε σε κάποιο σπίτι....
Και τώρα που γράφω αυτές τις γραμμές άρχισε πάλι να βρέχει...
Η πρώτη βροχή....

Αραγε άρχισε το φθινόπωρο ή θα ξαναφτιάξει ο καιρός;
Η θάλασσα πάντως είναι ακόμα ζεστή.
Μπορώ φαντάζομαι αν δε βρέχει να κάνω μερικά ακόμη μπάνια.
Θα δείξει....
Μακάρι να μείνει η θερμοκρασία σχετικά ψηλά...
Οχι για μένα.
Τι σημασία έχει αν θα κάνω εγώ μπάνια;
Τον πολύ κόσμο σκέφτομαι...
Τον κόσμο που δεν έχει να βάλει πετρέλαιο.
Βραδιές, όπως η χθεσινή, δεν είναι όμορφες μόνο για μένα.
Είναι όμορφες πρώτα απ' όλα για εκείνους που δεν έχουν άλλον τρόπο να περάσουν καλά.
Που θα χαρούν στο μικρό μπαλκονάκι κοιτάζοντας το φεγγάρι.
Που δε χρειάζεται να ζεστάνουν ακόμα το σπίτι...αν έχουν......
Αχ μάτια μου η Ελλάδα...την πάει τη φεγγαράδα....