Τετάρτη, 6 Ιουνίου 2012

Φαυλότητα...

Χθες έγραψα πως ζυγίστηκα και είχα πάρει κιλά.

Δεν ξέρω αν είναι ακριβώς έτσι ή φταίει η χαλασμένη ζυγαριά μου.

Μιλάω όμως εγώ για παραπανίσια κιλά και δίαιτες όταν δίπλα μου άνθρωποι δεν έχουν να φάνε!

Χθες όταν πήγα στο super market άφησα και μια σακούλα για τους άπορους.

Πόσο φαρισαϊκό είναι αυτό;

Πόσο θα πρέπει να ντρέπομαι για την αφεντιά μου που γκρινιάζει για παραπανίσια κιλά όταν άνθρωποι δίπλα μου δεν έχουν να φάνε!

ΕΓΩ τους άφησα φαγητό!!!!!!!

Το ξέρω πως δεν έχουν.....

Και χωρίς να σκεφτώ είπα τον 'πόνο' μου.

Και σεις αντί να με βρίσετε μου είπατε τι να κάνω.

Καμία, κανένας από σας δε με έβρισε όπως θα έπρεπε!

Κανένας/καμία δε με έβαλε στη θέση μου!

Ολες και όλοι σκεφτόμαστε πως θα βγούμε στην παραλία.

Πόσο φαύλοι είμαστε;

Από τη μια 'βοηθάμε' να έχουμε τη συνείδηση μας ήσυχη κι από την άλλη κλαιγόμαστε για τη δίαιτα που πρέπει να κάνουμε!

Ντροπή!!

Κι όποιος διάβασε και δε μου είπε πόσο λάθος είμαι, δεν έκανε καλά.

Ολοι θέλουμε να φαινόμαστε καλοί.

Δε βγάζω τον εαυτό μου απ' έξω!

Το αντίθετο!

Κάποτε έγραψα πως όταν δε μου αρέσει κάτι προτιμώ να μη σχολιάσω.

Το είχα γράψει γι όσους έβριζαν.

Δε θα ήθελα να με βρίσετε, αλλά όχι και να μου χαϊδεύετε τ' αυτιά.

Εκτός αν σκέφτεστε το ίδιο.

Το ίδιο λάθος!

Εδώ ο κόσμος χάνεται, οι καρκινοπαθείς δε βρίσκουν τα φάρμακα τους κι εμείς κάναμε θέμα τη δίαιτα....

Μήπως δεν έχουμε επαφή με την πραγματικότητα;

Δεν καταλαβαίνουμε την κατάσταση που ζούμε;

Κατηγορούμε τους πολιτικούς και καταλήγουμε στα ίδια;

Σε ποιο σύμπαν ζούμε;

Κόσμος πεινάει, δεν έχει δουλειά, σπίτι, είναι σοβαρά άρρωστος.

Δεν είπα να κλαιγόμαστε συνέχεια αλλά να έχουμε επαφή με την πραγματικότητα!

Πολύ φοβάμαι ότι καθένας μας είναι κλεισμένος στο μικρόκοσμο του, τα δικά του προβλήματα.

Κανένας δε βλέπει ή δεν κάνει τον κόπο να δει τη συνολική εικόνα.

Τον υπόλοιπο κόσμο....

Δε φαντάζεστε πόσο ντρέπομαι για τη χθεσινή μου γκρίνια....