Μια διαφορετική ζωή...

Το ξέρω πως ο χρόνος δε γυρίζει πίσω. Πάντα πίστευα πως τα ζευγάρια που είναι μαζί απ' το σχολείο αργά ή γρήγορα θα χωρίσουν. Και το έχω δει αρκετές φορές δυστυχώς. Οταν είσαι η πρώτη του και είναι ο πρώτος σου κάποια στιγμή ένας απ' τους δυο ή και οι δυο θα θελήσουν να ζήσουν και άλλες περιπέτειες με καινούριο ταίρι. Σε κάθε κανόνα όμως υπάρχουν και οι εξαιρέσεις. Αυτά τα λέω τώρα, εγώ που κατέκρινα τους γάμους των πολύ νέων. Γνώρισα δυο ζευγάρια που ήταν μαζί απ' το σχολείο, παντρεύτηκαν νωρίς και είναι το ίδιο αγαπημένοι ακόμα. Μιας και έφτασαν μέχρι εδώ πιστεύω πως θα μείνουν αγαπημένοι για πάντα! Και ξαφνικά στη ζωή μου ζήλεψα.... Ζήλεψα αυτό που κορόιδευα! Ονειρεύομαι πως θα ήταν αν δεν είχα ζήσει τη ζωή που έχω ζήσει. Αν είχα μείνει αφοσιωμένη στον πρώτο μου έρωτα. Πως θα ήταν η ζωή μου τώρα; Σίγουρα καμία σχέση με την τωρινή μου ζωή. Αν..... Αν δεν είχα κάνει όμως όλα όσα έκανα δε θα ήμουν εγώ! Θα ήμουν κάποια άλλη, εντελώς διαφορετική. Οταν ήμουν μικρή έλεγα πως ονειρευόμουν να έχω ένα μεγάλο σπίτι(όπως αυτά που βλέπουμε στις Αμερικάνικες ταινίες)όπου θα γινόταν της τρελής από φωνές παιδιών, σκυλιών, γατιών.... Ακόμα και τότε όμως...την ώρα που το έλεγα πως τάχα αυτό ήταν το όνειρό μου, αυτό θέλω να γίνει όταν μεγαλώσω... Ακόμα και τότε υπήρχε ένα ερωτηματικό στο μυαλό μου. Δεν ήμουν σίγουρη. Ακόμα και στα 12 μου σα να ήξερα πως αυτός ο τρόπος ζωής δεν μου ταίριαζε. Η ησυχία, τα βιβλία...τι δουλειά έχουν οι μεγάλες μου αγάπες με αυτή τη ζωή; Για μένα το διάβασμα και το γράψιμο ήταν οι μεγάλες μου αγάπες από το δημοτικό! Ισως γι αυτό πολλές φορές γυρνάω στην πρώτη σχέση συμβίωσης της ζωής μου. Η σωστή ηλικία και ένας άντρας που μπορεί να ήταν μόλις ένα χρόνο μεγαλύτερος μου, ήταν όμως τόσο ώριμος.... Μια σχέση που μόλις τελείωσε κατάλαβα πόσο σημαντική ήταν. Κατάλαβα τι έδιωξα, τι έχασα... Αν δεν είχε διαλυθεί αυτή η σχέση το ξέρω πως θα ήμουν ευτυχισμένη μαζί του. Δεν ήμουν η πρώτη του και δεν ήταν ο πρώτος μου. Δεν θ' ανήκαμε στις ελάχιστες εξαιρέσεις. Θα ήμασταν ευτυχισμένοι μαζί.... Και δεν το λέω γιατί δεν τον έχω...ούτε γιατί ζηλεύω άλλες φίλες. Είχε όμως ακόμα και τότε όλα όσα ζητάω από έναν άντρα.... Θα μπορούσα να ζήσω με τον τρόπο που μ' αρέσει, γιατί του άρεσε και του αρέσει και κείνου, γιατί το λίγο που έχουμε μιλήσει κατάλαβα πως εξελιχθήκαμε μαζί! Γιατί δεν το κατάλαβα τότε; Δε θα μάθω ποτέ και αυτό θα με στοιχειώνει. Ο χρόνος όμως δε γυρνάει πίσω. Μακάρι να μπορούσαμε να γυρνούσαμε το ρολόι και να διορθώναμε όλα τα λάθη μας. Δε γίνεται. Ποιος ο λόγος να καταλαβαίνουμε τα λάθη μας αλλά να μη μπορούμε να τα διορθώσουμε; Λες και κάποιος από Πάνω μας βάζει επίτηδες τρικλοποδιές και γελά με τα παθήματα μας! Σα να παίζει κάποιο παιχνίδι το σύμπαν εις βάρος μας. Το πιο σκληρό παιχνίδι. Να γνωρίζεις το λάθος μα να μη μπορείς να κάνεις τίποτα για να το αλλάξεις! Είμαι σίγουρη πως θα ήταν καλύτερα να μην καταλαβαίναμε. Να μην καταλαβαίναμε τα λάθη που έχουμε κάνει. Μπορεί τότε να τα επαναλαμβάναμε, μα μήπως και τώρα δεν το κάνουμε; Δεν επαναλαμβάνουμε λάθη μας; Τουλάχιστον δε θα πικραινόμασταν για τα λάθη που δε μπορούμε να διορθώσουμε.

Brad Pitt

Συμβουλευοντας τους άντρες....

Ακούω πολλούς άντρες να γκρινιάζουν γιατί δε βρίσκουν μια αξιόλογη γυναίκα. Απ' την απέναντι πλευρά οι γυναίκες ζητάνε έναν αξιόλογο άντρα. Οι άντρες μπορεί να έχουν στο μυαλό τους την 'αξιόλογη γυναίκα' αλλά υπάρχουν διαφορές στον τύπο της δέσμευσης καθώς και στο τι σημαίνει 'αξιόλογη'. Οταν ξεκίνησα να γράφω είχα στο νου μόνο πως να δώσω 'συμβουλές' σε άντρες για να κατακτήσουν μια γυναίκα που ν' αξίζει. Είχα κατά νου τη γυναικεία πλευρά, όπως τη βλέπω εγώ και όπως την έχω συζητήσει με άλλες γυναίκες. Νόμιζα πως αυτό είναι αρκετό. Μετά όμως σκέφτηκα πως χρειάζεται και η αντρική ματιά για να καθορίσουμε τη γυναίκα για την οποία μιλάμε! Μίλησα λίγο με μερικούς άντρες στο twitter. Ηθελα την άποψη τους. Τι σκέφτονται όταν ακούν αξιόλογη γυναίκα. Μπορώ να πω ειλικρινά πως η αντρική ματιά με βοήθησε να δω κάποια βασικά πράγματα για τη γυναίκα αυτή. Θέλω να ευχαριστήσω τους τουητοφίλους μου: johnny_ergo και spizaetos για το χρόνο τους και τις απόψεις τους. Με τη βοήθεια τους βρήκα τι πρέπει να έχει η γυναίκα που εγώ ονομάζω αξιόλογη. Θεωρούσα πως η λέξη 'αξιόλογη' περιλάμβανε τα πάντα. Για παράδειγμα εγώ, χοντρά χοντρά έλεγα : όμορφη και έξυπνη. Νόμιζα πως αυτό δίνει το βασικό στίγμα. Οι άντρες φίλοι με βοήθησαν να καταλάβω πως η αξιόλογη γυναίκα πρέπει να έχει κάποια συγκεκριμένα 'προσόντα' για να μπουν στον κόπο να την κατακτήσουν. Ο φίλος spizaetos δεν έχει και πολύ εμπιστοσύνη στο γεγονός πως υπάρχουν πια ελεύθερες αξιόλογες γυναίκες γύρω στα 40. Ο δρόμος της ευφυούς γυναίκας, που έχει αληθινή κουλτούρα είναι μοναχικός είπε... Κατά τη γνώμη του οι γυναίκες γύρω στα 40 δεν είναι το ίδιο ελκυστικές όσο ήταν. Θα ήθελα να τον πείσω πως δεν είναι έτσι, μα δεν μπορώ. Ισως κάποτε συναντήσει μια γυναίκα που θα με βγάλει αληθινή. Ο φίλος johnny_ergo είπε πως βασικό προσόν της αξιόλογης γυναίκας είναι να ξέρει πότε να σωπαίνει. Διαχώρισε τη μόρφωση και την καλλιέργεια από την πραγματική σωφροσύνη. Εχω την εντύπωση πως η ιδέα του για την αξιόλογη γυναίκα μοιάζει περισσότερο με πολλών γυναικών. Είχα και άλλες απόψεις από άλλους φίλους στο twitter αλλά δυστυχώς δεν χωράνε όλες. Ετσι έφτιαξα ένα βασικό πρότυπο της αξιόλογης γυναίκας, με τη ματιά των αντρών. Μια γυναίκα που αξίζει κατ' αυτούς. Είναι μια γυναίκα όμορφη, ήρεμη, μορφωμένη, καλλιεργημένη, που ξέρει πότε να μιλά και πότε να σωπαίνει,με σωφροσύνη, αυτοπεποίθηση, χιούμορ και φυσικά σέξι. Οταν αναφέρομαι στην αξιόλογη γυναίκα, στη γυναίκα της καρδιάς, τους εννοώ όλα τα παραπάνω. Εχουμε λοιπόν αυτό ως δεδομένο. Θα ξεκινήσω με τις εξής προϋποθέσεις που δυστυχώς δεν ισχύουν πάντα. Πρώτον. Ο άντρας που ψάχνει την αξιόλογη γυναίκα το εννοεί. Δεύτερον. Εχει αποφασίσει πως ψάχνει για μια σχέση σοβαρή, ψάχνει για μια σύντροφο(και ξέρει τι σημαίνει ο όρος(!)). Και αφού αποφασίσαμε πως αυτά είναι δεδομένα μπορούμε να περάσουμε στις πληροφορίες/συμβουλές. Οι περισσότεροι άντρες νομίζουν πως οι γυναίκες ψάχνουν κάποιον που να μοιάζει με το Brad Pitt ή το George Clooney ή και τους δυο μαζί. Μύθος αγαπητοί μου, μέγας μύθος. Εντάξει δε θα μας πείραζε αν μας φλέρταρε ένας απ' τους δύο αλλά ξέρουμε πως δεν πρόκειται. Λοιπόν αφού ξεπεράσαμε το μύθο του πολύ ωραίου άντρα ας προχωρήσουμε. Αγαπητοί μου φίλοι δεν υπάρχει λόγος να ξημεροβραδιαζόσαστε στα γυμναστήρια με σκοπό να κάνετε τους κοιλιακούς του Ρουβά. Αφενός μεν και οι δυο ξέρουμε πως δε θα τα καταφέρετε. Αφετέρου στις περισσότερες γυναίκες δεν αρέσουν οι άντρες των γυμναστηρίων. Ξέρετε ποιους εννοώ... Εκείνους με τα τεράστια κορμιά και τους μυς που πετάγονται. Αυτοί οι άντρες δεν αρέσουν παρά σε ελάχιστες χαζούλες. Οχι πάντως σε μια γυναίκα με μυαλό στο κεφάλι της. Γιατί δεν αρέσουν; Γιατί σχεδόν όλες τις φορές, όσο περισσότερο ασχολούνται με το σώμα τους τόσο λιγότερο ασχολούνται με το μυαλό τους. Και έτσι φτάσαμε στο βασικό. Ο ευφυής άντρας μπορεί να κερδίσει την καρδιά των περισσοτέρων γυναικών! Μέχρι τώρα έχουμε την ευφυΐα. Επίσης είπαμε πως ο άντρας δε χρειάζεται να είναι πολύ ωραίος. Μην πάμε βέβαια και στο άλλο άκρο, ούτε Κουασιμόδος να είναι. Θα σας πω λοιπόν ένα μυστικό. Ο άντρας που θέλουν οι περισσότερες γυναίκες είναι γοητευτικός! Θα μου πείτε τώρα πως γίνεται κάποιος γοητευτικός; Αγόρια, αυτό είναι κάτι που το έχεις. Αλλά τελικά η γοητεία έχει να κάνει με το τι ακριβώς αρέσει στον άνθρωπο, στην προκειμένη περίπτωση, στη γυναίκα. Οταν σε ερωτευτεί στα μάτια της ακόμα και τα πεταχτά σου αυτιά, λέμε τώρα, θα της φαίνονται χαριτωμένα. Θα γίνεις ο πρίγκηπας της! Πως γίνεται τώρα αυτό; Υπάρχουν μερικά πράγματα που βοηθάνε.... Το βλέμμα, μη μπερδεύετε τα μάτια με το βλέμμα. Οταν βγαίνεις με μια γυναίκα πρέπει να νοιώθει βασίλισσα! Οταν δεν είσαι ωραίος ή γοητευτικός άντρας αλλά μάλλον ασχημόπαπο, χρειάζεται λίγη παραπάνω προσπάθεια αλλά μη σας κάνει αυτό να παραδώσετε τα όπλα! Ενα πράγμα που βοηθά πολύ είναι η ωραία φωνή! Μη σας φαίνεται αστείο, παίζει μεγάλο ρόλο. Οι περισσότερες γυναίκες γοητεύονται από τον άντρα που έχει γνώσεις και ωραία φωνή. Οταν της ψιθυρίζεις στο σκοτάδι είναι υπέροχο να ακούει μια γλυκιά φωνή. Το ίδιο και στο τηλέφωνο. Αν είσαι από επαρχία βοηθούν τα μαθήματα φωνητικής να αποβάλλετε τη ντοπιολαλιά. Οταν σας αρέσει μια γυναίκα μάθετε τι της αρέσει περισσότερο και ασχοληθείτε και σεις. Και την κολακεύετε και έχετε κοινά πράγματα να συζητάτε. Και ρε παιδιά, ανοίξτε και κανένα βιβλίο! Εχω την εντύπωση πως οι περισσότεροι Ελληνες δε διαβάζουν! Αν είσαστε έξυπνος, γοητευτικός με ωραία φωνή και διάθεση για κουβέντα θα το ξέρετε πως είστε περιζήτητος. Ασχοληθείτε με τη γυναίκα που σας ενδιαφέρει... Να είστε ευγενικός...μη βρίζετε μπροστά της. Κάντε τις τα χατίρια και δεν εννοώ δώρα. Δείξτε λίγο ρομαντισμό, ένα τριαντάφυλλο στο χρώμα που της αρέσει φτάνει. Μην την αφήνετε να γυρίζει μόνη τα βράδια..... Θα εκπλαγείτε με το πόσο αρέσουν στις γυναίκες κάποιες χειρονομίες που σήμερα θεωρούνται 'ξεπερασμένες'. Κάτι ακόμα που θεωρώ πολύ σημαντικό. Το χιούμορ! Αν μπορείτε να κάνετε μια γυναίκα να γελάει είναι σημαντικό. Οχι χοντροκομμένα αστεία... Οχι ότι λέτε με τους φίλους σας. Αν είναι η γυναίκα που θέλετε να της το δείχνετε και να της το λέτε. Το 'σ' αγαπώ' δεν είναι ποτέ κουραστικό. Αλλωστε η αγάπη χρειάζεται όλες τις αισθήσεις.... Οραση, αφή, γεύση, όσφρηση και ακοή.... Και μια τελευταία πληροφορία, μην είσαι βιαστικός! Ξέρω πως οι περισσότεροι άντρες είναι της άποψης του 'εδώ και τώρα'. Εχουν μάθει πως δε χρειάζεται πολύ προσπάθεια, οι περισσότερες γυναίκες πέφτουν εύκολα. Αυτή η φορά όμως δεν είναι όπως οι άλλες. Αν βρήκατε μια γυναίκα που σας αρέσει πολύ, που τη θεωρείτε αξιόλογη, προσέξτε τη συμπεριφορά σας. Δεν είναι ένα one night stand. Αρχίστε λοιπόν σωστά. Φλέρταρε την, άφησε την να περιμένει λίγο. Είναι κάτι που θα θέλατε να διαρκέσει. Η αναμονή μεγαλώνει το συναίσθημα. Δε θα θέλατε να σας νομίσει και για πεινασμένο. Για τη γυναίκα που αξίζει η αναμονή έχει νόημα. Γνωρίζεστε, μαθαίνετε πράγματα ο ένας για τον άλλον. Οταν έρθει η ώρα θα ξέρετε κάτι παραπάνω γι αυτήν. Και εδώ οι πληροφορίες τελειώνουν. Ας συνοψίσω σύντομα όσα έγραψα μέχρι τώρα. Ο άντρας που θα ήθελε η γυναίκα της καρδιάς σας είναι: Ευφυής, γοητευτικός, ρομαντικός, έχει ωραία φωνή, δεν είναι βιαστικός, έχει καλούς τρόπους, δείχνει τα αισθήματά του και φυσικά έχει πηγαίο χιούμορ. Ελπίζω να πρόσθεσα κάτι στις γνώσεις σας και να μην έγινα κουραστική!

Περιμένω ταξί.....

Κουράστηκα να περιμένω ταξί.... Ισως γιατί κυκλοφορώ πολύ μ' αυτά;... Εχω μαζεμένες αρκετές ιστορίες τρόμου με ταξιτζήδες. Τώρα δε με τη μεγάλη αυτή απεργία και τις πολλές καθημερινές ασχημίες που ακούμε/βλέπουμε έχω απηυδήσει. Περίμενα να περάσει ταξί πριν την απεργία. Τώρα περιμένω να ξαναπιάσουν δουλειά. Τι δουλειά δηλαδή; Αυτοί οι άνθρωποι ρίχνοντας λάδια στους δρόμους, κλείνοντας αρχαιολογικούς χώρους, ταλαιπωρώντας τους τουρίστες...κάθε μέρα που περνά γίνονται όλο και περισσότερο αντιπαθείς! Τι καταλαβαίνουν; Και ας μη μου πει κάποιος πως είναι μεροκαματιάρηδες και παλεύουν για το δίκιο τους! Ποιος μεροκαματιάρης, ειλικρινά πείτε μου, ποιος άνθρωπος που ζει απ' τη δουλειά του θα απεργούσε όλον αυτό τον καιρό; Ποιος θα άφηνε νηστικά τα παιδιά του για να τρέχει με άλλους ομοίους του να ρίχνει λάδια στο δρόμο; Ποιος θα άντεχε χωρίς δουλειά τόσες μέρες; Δεν ξέρω ποιοι είναι εκείνοι που μας κάνουν τη ζωή δύσκολη τόσον καιρό τώρα, σίγουρα όμως δεν είναι οι φτωχοί ταξιτζήδες! Αυτοί δεν άντεξαν. Από την αρχή δε συμφωνούσαν για την απεργία, όπως μου είχε πει οδηγός ταξί(όχι ιδιοκτήτης), που ο φουκαράς έπαιρνε όντως μεροκάματο. Ανακάλυψα όμως πως αρκετοί απ' αυτούς που δεν άντεχαν την απεργία χρησιμοποιούν τα δικά τους αυτοκίνητα σαν ταξί. Δίνουν τα τηλέφωνά τους σε γνωστούς και γίνεται γνωστό στόμα με στόμα πως δουλεύουν. Και το καταλαβαίνω, πως ν' αντέξουν χωρίς δουλειά τόσες βδομάδες; Εχουν οικογένειες, παιδιά, ανάγκες όπως ο περισσότερος κόσμος. Η κυβέρνηση βρήκε την χειρότερη δυνατή στιγμή για ν' ανακοινώσει το άνοιγμα του συγκεκριμένου επαγγέλματος. Δε φανταζόταν πως θα έχουμε φασαρίες και απεργίες μες το καλοκαίρι; Δε θέλει πολύ μυαλό! Ο ένας υπουργός ρίχνει το φταίξιμο στον άλλον και οι δυο μαζί στην αντιπολίτευση που προσπαθεί να καρπωθεί την οργή του κόσμου. Γιατί δεν είναι μόνο τα προβλήματα που προκαλούν καθημερινά οι ταξιτζήδες, είναι οι κρουαζιέρες που ακυρώνονται, τα μαγαζιά που περίμεναν να ζήσουν από τους τουρίστες, από το περίπτερο μέχρι την ταβέρνα, το καφέ, το ξενοδοχείο, το μαγαζί με τα αναμνηστικά...και πάει λέγοντας, αλυσίδα ολόκληρη! Τρείς βδομάδες το τραβάνε το σκοινί, έχουν κάνει ό,τι κακό μπορούσαν στους άλλους επαγγελματίες και στον τουρισμό της χώρας και έχουν το θράσος να απειλούν! Ναι, απειλούν πως θα φτάσουν στα άκρα.... Μα έχουν ήδη ξεπεράσει τα άκρα! Κλείνουν λιμάνια, αεροδρόμια και δρόμους. Αυτοί έχουν χάσει κάθε μέτρο! Μπορεί να έχουν τα χίλια δίκια, τα έχασαν όμως γιατί γύρισαν τον κόσμο εναντίον τους. Το δικαίωμα της απεργίας είναι ιερό. Ιερό και το δικαίωμα εκείνου που δε θέλει να απεργήσει. Ακόμα πιο ιερό το δικαίωμα του πολίτη που θέλει να πάει στη δουλειά του και δεν μπορεί γιατί τα ταξί έχουν κλείσει το δρόμο! Τι φταίει ο άνθρωπος που χάνει εξαιτίας τους το μεροκάματο του; Τι φταίω εγώ που έχω ένα σωρό δουλειές και αντί να τις κάνω και να φύγω να πάω για να κάνω κανένα μπάνιο καλοκαιριάτικα με έχουν όμηρο στην Αθήνα Αύγουστο μήνα! Περιμένω ταξί.... Νοιώθω πως αυτές οι δυο λέξεις θα με στοιχειώσουν αυτό το καλοκαίρι....

Καλοκαίρι......

Χάνονται οι παρέες;...

Πως γίνεται και έρχεται μια εποχή στη ζωή μας που δεν έχουμε πια παρέες; Για τους φίλους μπορώ να δώσω κάποια πιθανή εξήγηση, αλλά δεν έχεις ούτε γνωστούς! Εκείνους που βγαίνεις για καφέ ή φαγητό, χωρίς να λες πολλά πράγματα για τα προσωπικά σου. Μπορεί να συζητάτε για την πολιτική κατάσταση, για οτιδήποτε άλλο εκτός από τα πιο προσωπικά. Τι έγιναν λοιπόν αυτοί; Πως βρίσκεσαι χωρίς ούτε έναν; Για τον εαυτό μου νομίζω πως μπορώ να δώσω μια εξήγηση. Ολες οι σχέσεις μου ήταν μακροχρόνιες. Τις περισσότερες φορές οι φίλοι ΜΑΣ ήταν οι φίλοι ΤΟΥ! Ετσι μόλις τελείωνε η σχέση χάνονταν και οι φίλοι(του). Μερικές φορές κάναμε παρέα και με δικούς μου φίλους(ζευγάρια)που μόλις χώριζα όμως δεν ήμουν καλοδεχούμενη...λες και άλλαζα με το που έμενα μόνη. Τι έχουν τα ζευγάρια, ενάντια στις μόνες γυναίκες; Γιατί ο ίδιο πρόβλημα δεν έχουν και οι άντρες που είναι μόνοι; Μάλλον οι παντρεμένες γυναίκες νοιώθουν πως απειλούνται απ' τις ελεύθερες. Ισως να μην έχουν πολύ άδικο αν κοιτάξει κανείς μερικές ελεύθερες γυναίκες που κυκλοφορούν. Αλλά δε θα πρέπει να έχει προβλήματα η σχέση για να γυρίσει ο άντρας σε άλλη γυναίκα; Και αν δεν έχουν εμπιστοσύνη στον άντρα και τη σχέση τους δεν έχουν ούτε στις φίλες τους; Στις ελεύθερες φίλες; Η πείρα μου δείχνει πως είναι ανασφαλείς. Δεν είναι μόνο οι γυναίκες...και οι παντρεμένοι άντρες φοβούνται όταν οι γυναίκες τους κάνουν πολύ παρέα με ελεύθερες φίλες, δεν τους αρέσει. Φαίνεται νομίζουν πως οι γυναίκες τους θα ζηλέψουν την ελευθερία.... Ολα αυτά όμως εμένα μου δίνουν την εντύπωση ζευγαριών που δεν έχουν σωστές σχέσεις. Γι αυτή την ανασφάλεια δε φταίει η γυναίκα που είναι ελεύθερη. Φταίει η σχέση που δεν πάει καλά! Αν παρατηρήσατε αναφέρομαι σε παντρεμένα ζευγάρια. Αρα το πρόβλημα για τις ελεύθερες γυναίκες αρχίζει όταν οι φίλοι/φίλες τους παντρευτούν. Δηλαδή από μια ηλικία και μετά. Στις νεαρές ηλικίες δεν υπάρχει θέμα παρέας, όλοι είναι ελεύθεροι. Οταν μεγαλώνουμε φαίνεται και αρχίζουν οι γνωστοί και φίλοι να παντρεύονται εκεί αρχίζει το πρόβλημα. Οχι πως φταίνε ντε και καλά μόνο οι άλλοι! Μεγαλώνοντας γινόμαστε πιο απόλυτοι. Δυσκολευόμαστε να δεχτούμε τις όποιες παραξενιές των άλλων. Προσωπικά έκανα κι ένα μεγάλο ξεσκαρτάρισμα όταν έχασα τη μαμά μου. Εκεί φάνηκε ο χαρακτήρας πολλών. Οι φίλοι στις δυσκολίες φαίνονται και όταν την πρώτη φορά που θα τους χρειαστείς χάνονται τότε δεν είναι φίλοι. Εγώ μπορεί να υπερέβαλα σε κάποιες περιπτώσεις. Πολλές φορές φοβάμαι μη γίνω φορτική με αποτέλεσμα οι άλλοι να νομίζουν πως τους αποφεύγω. Ετσι, μια με τους πρώην μια με τις φίλες που παντρεύτηκαν, μια με άλλους που έφυγαν ή έδιωξα, χάθηκαν οι παρέες. Εμεινα με την ξαδέρφη μου που είναι σαν αδελφή μου γιατί μεγαλώσαμε μαζί και την κολλητή μου που είναι η δεύτερη αδερφή μου, ένας τόσο καλός άνθρωπος που δε νομίζω πως υπάρχει όμοιά της. Από μια πλευρά σκέφτομαι πως είμαι τυχερή που έχω αυτές τις δυο. Από την άλλη θυμάμαι τις εποχές που είχα τόσους πολλούς φίλους και γνωστούς, τότε που το τηλέφωνο δε σταματούσε να χτυπά. Δεν είμαι κι εγώ άμοιρη ευθύνης. Η ζωή που διάλεξα από μια εποχή και μετά, το συνεχές γράψιμο και διάβασμα... Δεν προσπάθησα. Κλείστηκα στα δικά μου ενδιαφέροντα... Ερχονται ώρες που αναζητώ ένα χέρι, μια αγκαλιά... Ξέρω πως από μένα εξαρτάται...μα σα να ξέμαθα...

Ψεύτης Αντρας....

Γιατί μου τυχαίνουν εμένα όλες οι 'περίεργες' περιπτώσεις; Πως είναι έτσι οι άντρες που κυκλοφορούν στις μέρες μας; Πολλοί απ' αυτούς, έχω την εντύπωση, πως θεωρούν όλες τις γυναίκες συλλήβδην ηλίθιες! Δε φαντάζεστε πόσο με ενοχλεί αυτό! Επίσης όταν ο άντρας σου πει το πρώτο ψέμα πριν ακόμα τον συναντήσεις νομίζω είναι καμένο χαρτί. Εχω γνωρίσει άντρες που έμεναν πολύ μακριά, όταν όμως ήθελαν να με δουν δε χρησιμοποιούσαν ανόητες δικαιολογίες. Οταν ένας άντρας που δηλώνει πως είναι μόνος (και ενδιαφέρεται)γιατί να μη σου δώσει το σταθερό του τηλέφωνο; Γιατί να μιλάτε με τα κινητά; Δεν είμαι καχύποπτη, αλλά γιατί ένας άντρας που δηλώνει μόνος, μπορεί να σε δει μόνο το μεσημέρι; Χάθηκαν τα απογεύματα ή και τα βράδια; Καλοκαιράκι είναι! Και δε μένει σε άλλη πόλη δα! Σε άλλο προάστιο είναι. Εγώ βόρια, εκείνος νότια. Οταν θέλεις να γνωρίσεις μια γυναίκα κατά τη γνώμη μου αυτό δεν είναι πρόβλημα. Where there's a will there's a way...όπως είπε ο ίδιος όταν επικοινωνήσαμε πρώτη φορά. Και δεν τον κυνήγησα, εκείνος θέλησε να με γνωρίσει. Να ρωτήσω και κάτι άλλο....γιατί δε μου έχει ξανατύχει. Από πότε το γεγονός πως η γυναίκα δεν έχει αυτοκίνητο αποτελεί πρόβλημα; Χάθηκαν οι ευγενικοί άντρες που δε δίνουν σημασία σε τέτοιες λεπτομέρειες; Και από πότε όταν γνωρίζεσαι μ' έναν άντρα και του λες πως δεν έχεις αυτοκίνητο απορεί και σε ρωτά 'πω και έτσι; δεν οδηγείς;'. Λες και είσαι άτομο με ειδικές ανάγκες! Τι τρόποι είναι αυτοί; Και αφού σου λέει πρώτα ένα σωρό ωραία λόγια επιδιώκει να γνωριστείτε.... Πολυ ωραία μέχρι εδώ...αλλά γιατί μόνο όταν έχει δουλειά προς τα μέρη σου; Συγκεκριμένα μόνο στις 2 το μεσημέρι.... Καλοκαίρι είναι, ο κόσμος αποφεύγει να κυκλοφορεί αυτές τις ώρες. Αλλά επειδή οι ενδιαφέροντες άντρες είναι λίγοι εγώ δέχτηκα... Προσπαθούσα να σκεφτώ πιο είναι το πιο δροσερό μέρος για να πάμε. Μη θέλοντας να γίνω φορτική, του είπα ξανά πως λόγω της απεργίας των ταξί δε θα μπορέσω να τον βρω κάπου και πως λυπάμαι για τον κόπο που θα κάνει να έρθει προς εμένα. Του το είχα ξαναπεί και μου είχε απαντήσει πως δεν είναι κόπος. Άλλωστε με το αυτοκίνητο ερχόταν. Μέχρι χθες.... Που μου ήρθε ένα email από κείνον που έλεγε πως επειδή δεν κυκλοφορεί θα ανέβει με το μετρό και αν θέλω να κάνω και γω το ίδιο. Εμεινα αποσβολωμένη! Οχι ένα τηλεφώνημα, ένα email ίσα ίσα! Μα δεν υπάρχει δακτύλιος! Γνωστό αυτό.... Γιατί να πει ένα τόσο χαζό ψέμα; Αν δεν έλεγε ψέματα και αν το μετρό ήταν κάπως κοντά μου θα πήγαινα να τον συναντήσω. Μετά όμως από ένα ψέμα γιατί να βγω ντάλα μεσημέρι, να διακινδυνεύσω μια θερμοπληξία; Του απάντησα πως το μετρό είναι μακριά μου. Δε μπήκε στον κόπο να πάρει ένα τηλέφωνο να δικαιολογηθεί. Να μπαλώσει το ψέμα του.... Δε στενοχωριέμαι γιατί δεν άξιζε καθόλου! Αναρωτιέμαι όμως... Από πότε άλλαξαν τόσο οι άντρες; Γιατί άλλαξαν τόσο; Και μετά παραπονιούνται πως δε βρίσκουν γυναίκες! Μα όταν τα πρώτα που σκέφτονται είναι η γυναίκα να μένει κοντά και να έχει αυτοκίνητο... Μήπως τελικά η άνεσή τους είναι πιο σημαντική από όλα τ' άλλα; Σα να έχουν μπερδέψει τις προτεραιότητες τους μου φαίνεται....

Τα μικρά καθημερινά...

Σκεφτόμουν πόσο έχει προχωρήσει η επιστήμη. Πόσα έχουν καταφέρει οι άνθρωποι... Κάτι διάβαζα για τη ΝΑΣΑ και προβληματίστηκα. Εχουμε δορυφόρους που κατασκοπεύουν τη γη, στέλνουν διαστημόπλοια σε άλλους πλανήτες...ή έτσι μας λένε... Και μερικά απλά καθημερινά πράγματα παραμένουν άλυτα! Γιατί να μη μπορώ να κόψω τη ζελατίνη; Δεν το παθαίνεται κι εσείς; Υποτίθεται πως πήγε ο άνθρωπος στο φεγγάρι αλλά κανένας δε σκέφτηκε να με διευκολύνει όταν θέλω να κόψω ένα κομμάτι διάφανης μεμβράνης. Τι ζητάω πια;! Επίσης, όταν ανοίγω ένα σωληνάριο κάποιας αλοιφής γιατί πετάγεται όλη έξω; Δε ζητάω περίεργα πράγματα. Αλλά όταν ακούω για την πρόοδο της επιστήμης και βλέπω φωτογραφίες από άλλους πλανήτες αναρωτιέμαι.... Γιατί δε βρίσκει κανένας μια λύση στα απλά καθημερινά μας προβλήματα; Κανένας από τους τόσο ευφυείς επιστήμονες δε μπορεί ν' ασχοληθεί λίγο με τη διάφανη μεμβράνη που δεν κόβεται ποτέ όμως στο σημείο που θέλω; Οσο για τις αλοιφές... Τι να πω; Πόσο δύσκολο είναι να βρουν, οι ευφυείς αυτοί άνθρωποι, έναν τρόπο να μην πετάγεται η μισή απ' το σωληνάριο μόλις την ανοίγω; Γιατί να παιδεύομαι; Ασχολούνται με τα δύσκολα, τα πάρα πολύ δύσκολα και τα κανένας δε δίνει την παραμικρή σημασία στα μικρά καθημερινά. Αυτοί οι άνθρωποι που παίρνουν Νόμπελ φυσικής ή χημείας, δε χρειάστηκε ποτέ να κόψουν ένα κομμάτι διάφανη μεμβράνη; Ποτέ τους δε χρησιμοποίησαν αλοιφή για να δουν το πρόβλημα; Και δε θέλω να επεκταθώ σε πολλά άλλα καθημερινά που ταλανίζουν εμάς με τη μέτρια νοημοσύνη... Και επανέρχομαι, όλοι αυτοί οι τόσο έξυπνοι άνθρωποι ζουν ανάμεσα μας. Δεν τους έτυχε ποτέ να θελήσουν να κόψουν ένα κομμάτι απ' τη διάφανη μεμβράνη να τυλίξουν ένα σάντουιτς για παράδειγμα; Που ζούνε αυτοί; Μόνο μέσα στα εργαστήρια τους; Καμία επαφή με την καθημερινότητα δεν έχουν; Ειλικρινά σήμερα που προσπαθούσα να ανοίξω μια αλοιφή εκνευρίστηκα πολύ! Εκνευρίστηκα γιατί ξέρω πως στις ειδήσεις θα μας πουν για το νέο δορυφόρο ή το νέο πλανήτη και πόσα μαθαίνουμε για τη ζωή εκεί. Τι να τα κάνω εγώ αυτά; Οχι ειλικρινά σας ρωτάω σε τι μου χρειάζονται όλες αυτές οι πληροφορίες όταν θέλω να καλύψω ένα πιάτο με τη διάφανη μεμβράνη και δεν μπορώ! Οταν δυσκολεύομαι στις κινήσεις που κάνει ένας άνθρωπος στην καθημερινή, απλή ζωή του... Δε μ' ενδιαφέρει καθόλου το καινούριο διαστημόπλοιο της ΝΑΣΑ! Αλήθεια σας λέω δε δίνω δεκάρα τσακιστή! Οπως όλοι αυτοί αδιαφορούν για την απλή καθημερινότητά μου, έτσι αδιαφορώ και γω για τις σπουδαίες ανακαλύψεις τους! Το ξέρω πως αγνοούν την ύπαρξη μου... Τους αγνοώ λοιπόν και γω μέχρι κάποιος να σκεφτεί πως να κόβω τη μεμβράνη χωρίς να παιδεύομαι και ν' ανοίγω την αλοιφή χωρίς να πετάγεται η μισή έξω!

Μισές αλήθειες...

Το να λες τη μισή αλήθεια δεν ισούται με ψέμα; Είναι το ποτήρι μισοάδειο ή μισογεμάτο; Για να λες τη μισή αλήθεια σημαίνει πως κρύβεις την άλλη μισή. Για να κρύβεις κάτι μάλλον ντρέπεσαι να το πεις. Στην καλύτερη περίπτωση φοβάσαι μην το πάρει στραβά ο άλλος. Αυτό σημαίνει πως ή ο άλλος είναι πολύ ζηλιάρης ή έχει λόγους να σε υποπτεύεται. Γι αυτό και κρύβεις κάτι που έγινε. Οπως και να έχει το πράγμα μπαίνουν ψέματα στη σχέση. Να δεχτώ πως λες κάποια 'αθώα' ψέματα για να μη ζηλέψει ο άλλος. Μπορεί να κρύψεις κάτι αν δεν τον γνωρίζεις καλά, στην αρχή. Οχι όμως όταν η σχέση έχει προχωρήσει. Τι είναι όμως τα 'αθώα' ψέματα και πότε μια σχέση είναι 'σοβαρή'; Για να είμαι ειλικρινής μαζί σας και με τον εαυτό μου, δεν υπάρχουν 'αθώα' ψέματα. Οταν ένα επίθετο συνοδεύει τη λέξη 'ψέματα' παύει αυτόματα να είναι αθώο. Νομίζω όμως πως υπάρχουν και 'μισές αλήθειες' που κρατάμε για τον εαυτό μας ανάλογα με το πόσο καλά γνωρίζουμε κάποιον. Για παράδειγμα κάτι προσωπικό που δεν αφορά τον άλλον μπορούμε να το κρατήσουμε για μας. Τι θα μπορούσε να είναι τόσο προσωπικό; Κάτι από το παρελθόν ίσως; Οπως μου είπε κάποια στιγμή ο 500rakias(nick στο twitter) δεν είναι σωστό σε μια νέα σχέση να μιλάς για πρώην! Το θεωρώ πολύ σωστό. Δεν κρύβεις τίποτα! Αποφεύγεις να μιλήσεις για κάτι που δεν αφορά το άλλο άτομο! Το παρελθόν σου, σου ανήκει, δεν θεωρείται μισή αλήθεια. Εκτός πια αν το παρελθόν έχει σχέση με το παρόν... Ε! Εδώ σηκώνω τα χέρια, μεγάλο μπέρδεμα, ας το προσπεράσουμε. Σίγουρα το παρελθόν δε χρειάζεται να το συζητάμε. Ας μείνει πίσω... Ισως είναι μια δική μου κακή συνήθεια να λέω τα πάντα για μένα όταν ξεκινάω μια σχέση. Μερικά πράγματα πιθανόν να μη χρειάζεται να ειπωθούν. Καθώς περνάς καιρό με το ταίρι σου το μαθαίνεις σιγά σιγά και καταλαβαίνεις τι και πόσα χρειάζεται να ειπωθούν. Κάτι που εσύ θεωρείς σημαντικό αλλά συνέβη στο παρελθόν βλέπεις στην πορεία αν έχει νόημα να το αναφέρεις. Αν είναι κάτι που σε χαρακτηρίζει σαν άτομο, που σε τραυμάτισε ίσως, μπορεί να νιώθεις την ανάγκη να το πεις. Και πάλι όμως αφού ανήκει στο παρελθόν;.... Αλλο να μιλήσεις για τις σπουδές σου, τα ταξίδια σου σε ξένες χώρες, αν τα έκανες μόνος/η. Αν είναι κάτι που αφορά και άλλο άτομο απ' το παρελθόν, όπως λέει ο 500rakias άστο κι έχει δίκιο. Δεν είναι μισές αλήθειες, δεν είναι ψέματα! Μπορεί μερικά πράγματα που μας χαρακτηρίζουν όπως είπα και πριν να πρέπει να τα πούμε. Οταν έχουν να κάνουν με μας, με τον τρόπο ζωής μας. Με το χαρακτήρα μας. Ισως όμως να μη χρειάζεται να τα πούμε όλα μαζί.... Οσο περνά ο χρόνος και γνωρίζεις καλύτερα τον άνθρωπο δίπλα σου καταλαβαίνεις τι και πως θα πεις τα πολύ προσωπικά σου. Μερικά ίσως δε χρειάζεται να τα πεις και ποτέ. Η μαμά μου μου έλεγε να κρατάω κάτι και για τον εαυτό μου...γιατί με ήξερε καλύτερα απ' όλους. Ηξερε πόσο αυθόρμητη ήμουν και πως άνοιγα την καρδιά μου σε όποιον/αν γνώριζα. Μόλις τον/την γνώριζα. Το αποτέλεσμα; Τις περισσότερες φορές την ποδοπατούσαν.... Μπορεί η μισή αλήθεια να ισούται με ψέμα. Μερικές φορές όμως η καρδιά μας έχει προτεραιότητα...

Το Πρόσωπο του Τρόμου...

Νορβηγία - Ιούλιος 2011

Το μακελειό στη Νορβηγία με έβαλε σε σκέψεις. Διάβασα για τη χώρα. Μια χώρα υποτίθεται παραμυθένια. Τίποτα κακό δε συνέβαινε εκεί. Ολοι αγαπούσαν τους συνανθρώπους τους, δεν ήταν ρατσιστές.... Παραμύθια! Πως κατάφερε ένας άνθρωπος, σε μια μόνο μέρα να τ' αλλάξει όλα; Είναι λέει σοκαρισμένοι οι Νορβηγοί γιατί δεν περίμεναν κάτι τέτοιο... Γιατί τέτοιο μακελειό είχε να συμβεί απ' τον πόλεμο! Είναι αλήθεια τόσο σοκαρισμένοι; Αλήθεια δεν είναι ρατσιστές; Πραγματικά ούτε που φαντάζονταν ότι μπορούσε να τους συμβεί κάτι τόσο τραγικό; Οταν έγινε το κακό στην αρχή μιλούσαν για ξένο τρομοκράτη. Μετά από λίγο όμως, μόλις έπιασαν τον ξανθό συμπατριώτη τους άλλαξαν άποψη. Αρχισαν να μιλάνε για άτομο με πολλά ψυχικά προβλήματα. Δεν είμαι ψυχίατρος ούτε μπορώ να γνωρίζω, όμως αυτός ο Νορβηγός εμένα δε μου φαίνεται για τρελός! Και αυτό φυσικά είναι και το πιο τρομακτικό. Αν υπάρχει μια βουβή υποβόσκουσα τάση 'άνευ λόγου'(;) μακελειών...τότε φοβάμαι πως θα έχουμε συνέχεια... Ακούω συνέχεια για το υψηλό βιωτικό επίπεδο της Νορβηγίας, για έναν πολύ πλούσιο λαό, για έναν πρωθυπουργό που πήγαινε στο γραφείο του με ποδήλατο... Σ' αυτή τη χώρα του παραμυθιού έγινε αυτό το μακελειό, από έναν συμπατριώτη τους, μάλιστα! Το μανιφέστο(500 σελίδων)του 'μακελάρη', στο δικό μου μυαλό, δε δείχνει άνθρωπο σχιζοφρενή. Οσο για τον τρόπο που έφυγε από το Οσλο για να πάει στο νησί, μεταμφιεσμένος σε αστυνομικό αυτό κι αν με προβληματίζει... Πως πέρασε απ' τους άλλους αστυνομικούς με πλαστή ταυτότητα; Και αφού το πρόβλημα του ήταν οι Μουσουλμάνοι γιατί ξεκλήρισε Νορβηγούς; Αρχίζει να με προβληματίζει πολύ αυτή η πλούσια χώρα, όπου όλα ήταν άψογα. Προφανώς τίποτα δεν ήταν τόσο καλό όσο μας το παρουσίαζαν. Από την 'αφελή' αστυνομία μέχρι τους ίδιους τους κατοίκους που ζούσαν, υποτίθεται, χωρίς φόβο και μίσος για κανέναν! Πως καταρρίφθηκαν όλα σε μια ημέρα; Αρα τίποτα δεν ήταν όπως μας το παρουσίαζαν! Τι πραγματικά συμβαίνει στις Σκανδιναβικές αυτές χώρες με τη δημοκρατία και τους θεσμούς να λειτουργούν σαν καλοκουρδισμένο ρολόι δεν ξέρω. Δεν έχω πάει ποτέ... Δεν έχω πείρα. Αυτή η τελειότητα που μας έδειχναν τόσα χρόνια ξαφνικά σα να έσπασε. Τόσο εύθραυστη ήταν; Μπόρεσε ένας άνθρωπος σε μια μέρα να αιματοκυλίσει μια χώρα και να μας δείξει πως τελικά...τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται...

Περήφανος(;) μετά τη Συμφωνία των Βρυξελλών, Ιούλιος 2011.

15 (!)

15 Πράγματα που μ' ενοχλούν! 1)Το ψέμα. Δε μ' ενοχλεί, δεν το αντέχω! 2)Η βλακεία. Ούτε αυτή την αντέχω! 3)Η αχαριστία. Δε νομίζω χρειάζεται σχόλιο σ' αυτό. 4)Οι φορτικοί άνθρωποι...αυτοί που επειδή τους είπες καλημέρα νομίζουν πως γίνατε και φίλοι! 5)Οι 'δήθεν' φίλοι. Αυτοί που στην πρώτη δυσκολία χάνονται ως δια μαγείας από τη ζωή σου! 6)Οι άνθρωποι που δεν μπορούν να κάνουν μια πολιτισμένη συζήτηση. Για τα λάθη που έχω κάνει στη ζωή μου, θα ήθελα να ζητήσω συγγνώμη...οι άνθρωποι που είναι απόλυτοι και σε διαγράφουν με το πρώτο στραβό μ' ενοχλούν. 7)Τα μπουζούκια. Ναι, έχω πάει. Επαψαν να μου αρέσουν χρόνια τώρα και δεν το διαπραγματεύομαι. 8)Η νοοτροπία πως συγκεκριμένες γιορτές/εποχές πρέπει να κάνεις ό,τι ο περισσότερος κόσμος! Επίσης η άποψη πως όλοι διασκεδάζουν τρελά στην Τάδε γιορτή, ενώ στην πραγματικότητα ο περισσότερος κόσμος ΔΕΝ περνά καλά! 9)Οι υπερήλικες συγγενείς που σε πιέζουν να κάνεις εκείνο που θεωρούν σωστό! Συνήθως είναι μια συνήθεια που απέκτησαν στα γεράματα τους και θέλουν να την ακολουθήσεις και συ... 10)Η αγένεια σε κάθε μορφή! Είτε είναι ο περιπτεράς που μουγκρίζει όταν του ζητάς ευγενικά την εφημερίδα, είτε ο/η οικοδεσπότης που δε σε συστήνει στην παρέα των καλεσμένων που δε γνωρίζεις. 11)Οταν κάποιος σε αποφεύγει για δικούς του λόγους αλλά δε σου το λέει καθαρά. Το καταλαβαίνεις βέβαια και νιώθεις άσχημα. 12)Οταν σε πιέζουν να φας ή να πιεις κάτι που σου προκαλεί αηδία. 13)Οταν σε καλούν κάπου αλλά δε σου λένε πως πρέπει να ντυθείς με αποτέλεσμα να είσαι ή πολύ καλύτερα ή λιγότερο καλά ντυμένος απ' τους υπόλοιπους. 14)Οταν σε πιέζουν να πας κάπου που δε σου αρέσει καθόλου με τη δικαιολογία 'έλα για την παρέα'. Αν πας περνάς χάλια. Αν δεν πας, σε κατηγορούν πως δεν κάνεις το χατήρι κανενός. 15)Οι ετικέτες. Σε κατηγοριοποιούν συνήθως άτομα που σε γνωρίζουν ελάχιστα! Κακή, ανυπόμονη, καχύποπτη, ξενέρωτη, κουλτουριάρα(με την κακή έννοια).

Αχ καλοκαίρι...

Εφιάλτης....

Δεν ξέρω αν σας έχει τύχει ποτέ... Να σας συμβεί κάτι για πρώτη φορά(εύχομαι και τελευταία)ενώ βρισκόσαστε σε δημόσιο χώρο... Νομίζω είναι ο εφιάλτης κάθε ανθρώπου... Ειδικά όταν συνοδεύεσαι. Και για να κάνει τα πράγματα ακόμα πιο φρικιαστικά να είναι και η πρώτη φορά που βγαίνεις με κάποιον. Δηλαδή είναι ένας άγνωστος! Εχω την εντύπωση πως τα γεγονότα που μου συμβαίνουν, διαφορετικά μεταξύ τους, έχουν κάτι από τραγωδία.... Μπορεί να πρόκειται για χωρισμό, ή γνωριμία, σε μένα πάντα είναι διαφορετικά από τα συνηθισμένα. Δεν είμαι εγώ που τα κάνω 'τραγικά' είναι ο/η άλλος/η ή το γεγονός από μόνο του. Είχα μια σχέση, μια λάθος σχέση στην οποία έχω αναφερθεί και σε άλλο κείμενο. Δυσκολεύτηκα να χωρίσω, αλλά όταν τελείωσε, ήμουν ήσυχη πια. Μετά έμεινα πολύ καιρό μόνη μου. Οταν αποφάσισα πως είναι καιρός ν' αρχίσω να ξαναβγαίνω..... Λες και κάποιος με είχε καταραστεί, μου συνέβη κάτι που δε μου είχε ξανασυμβεί στη ζωή μου! Ετσι είμαι εγώ, ο άνθρωπος που του συμβαίνουν όλα τα απίστευτα. Τις πλέον ακατάλληλες στιγμές. Το γεγονός, απ' ό,τι αποφάνθηκαν μετά από εξετάσεις οι γιατροί, δεν ήταν τίποτα. Φανταστείτε όμως να σας συμβεί κάτι πολύ παράξενο και ντροπιαστικό συγχρόνως τη φορά που έχετε βγει με έναν ξένο! Το χειρότερο είναι πως μετά είσαι σίγουρη πως ο άλλος, ποιος ξέρει τι θα σκέφτηκε και ποιος ξέρει πόσο κουτσομπόλης είναι και θα κάθεται και θα το συζητά με τους γνωστούς και φίλους και θα γελάνε μαζί σου. Αυτά σκέφτεσαι. Μπορεί τίποτα απ' όλα αυτά να μην έχει συμβαίνει εσύ όμως φτιάχνεις σενάρια! Μέχρι και προληπτική μπορεί να γίνεις.... Να μη θέλεις να ξαναπάς στο μαγαζί που συνέβη το 'απεχθές' γεγονός λες και ...σίγουρα θα είναι οι ίδιοι πελάτες και θα σ' αναγνωρίσουν κιόλας! Για τέτοια τρέλα μιλάμε... Κι ας σ' έχει διαβεβαιώσει γιατρός πως θα μπορούσε να συμβεί στον καθένα κάποια στιγμή της ζωής του. Παρόλα αυτά κάνεις ένα σωρό, πιθανόν άδικες, σκέψεις για το άτομο που ήταν 'μάρτυρας' του γεγονότος. Αυτό που μετράει, περισσότερο κι απ' τα λόγια των φίλων, είναι πως συνέβη σε σένα. Εχεις περάσει πολλά, άσχημα, δύσκολα...ήρθαν και τα ντροπιαστικά! Και ας είναι ένα γεγονός που συνέβη μια φορά. Σκέφτεσαι τον άνθρωπο που σε είδε 'κάπως', το χώρο που ήσουν....εφιάλτης! Αν δίπλα σου ήταν μια φίλη θα μπορούσες να το διαχειριστείς. Θα ήταν τελείως διαφορετικά. Ο άγνωστος όμως.... Δε θα έπρεπε να σε νοιάζει τι σκέφτεται, γιατί σίγουρα δε μπορεί να ξέρει. Ο,τι και να σκέφτεται είναι λάθος. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι γνωρίζεις εσύ! Γιατί με νοιάζει τόσο τι θα σκεφτεί ένας άγνωστος; Ισως γιατί βγήκα από μια μακρόχρονη λάθος σχέση, από ένα μεγάλο διάστημα που πέρασα μόνη... Οταν αποφάσισα να ξαναρχίσω να βγαίνω λοιπόν, τυχαίνει κάτι περίεργο! Την πρώτη φορά, για πρώτη φορά. Εσύ ξέρεις πως είναι η πρώτη φορά, ο άλλος όμως; Ενα γεγονός που σου έτυχε μπροστά σ' έναν άγνωστο. Πόσο μεγάλη σημασία μπορεί να έχει; Γιατί να το σκέφτεσαι ξανά και ξανά; Μήπως δεν έχει να κάνει με τον ξένο άνθρωπο αλλά με σένα; Μήπως τελικά τρόμαξες περισσότερο απ' όσο θέλεις να λες;

Καλοκαίρι........

Κάτι καυτά μεσημέρια του Ιουλίου...

Ζεστά μεσημέρια του Ιουλίου... Οταν ξαπλώνεις και τα σεντόνια καίνε... Οσες φορές και να κάνεις ντους πάλι ιδρώνεις. Εκεί που λες: καλά που είμαι μόνη, δε θ' άντεχα να μ' αγγίζει κανείς! Το σώμα όμως θυμάται... Κάτι καυτά μεσημέρια μες τα τσαλακωμένα σεντόνια... Το δικό μου σώμα ν' ακουμπά το δικό σου μετά από ατελείωτες ώρες έρωτα... Ο έρωτας μες τη ζέστη έχει γεύση αλμυρή. Ο ιδρώτας σου δε μ' ενόχλησε ποτέ... Πάντα το σώμα σου μύριζε ωραία, ακόμα και ιδρωμένο... Το κορμί σου κάτω απ' το νερό... Τα παιχνίδια στη μπανιέρα. Πως θυμάται το σώμα; Εκεί που ιδρώνω μόνη στα σεντόνια... Η ανάσα σου στο λαιμό μου... Ο ήρεμος ύπνος σου κολλημένος επάνω μου. Δροσεροί μετά το μπάνιο με τον ανεμιστήρα να κρατά όσο μπορεί μακριά τον ιδρώτα... Ο ύπνος... Ο ύπνος που τώρα είναι τόσο δύσκολος. Γυρίζω ξανά και ξανά και δε βρίσκω βολικό σημείο. Πως κοιμόμουν τόσο εύκολα με το σώμα μου κολλημένο στο δικό σου... Η ρυθμική σου αναπνοή... Μόλις καταλάβαινα πως κοιμάσαι κι εσύ βυθιζόμουν κι εγώ... Ενας ήρεμος ύπνος ήρεμος, ελαφρύς. Οσο ένιωθα την ανάσα σου στο λαιμό μου. Οταν άλλαζες θέση άλλαζα κι εγώ... Κολλημένα τα κορμιά μας στα τσαλακωμένα σεντόνια. Πως θυμάται το κορμί; Γιατί θυμάται; Κάθε λεπτομέρεια του σώματός σου καθώς άγγιζε το δικό μου. Γιατί έρχονται αυτές οι αναμνήσεις όταν δεν τις έχω ανάγκη; Η μήπως τις έχω; Μπορεί το σώμα να έχει δική του μνήμη ανεξάρτητη; Πως θυμάται εκείνο το σημείο κάτω απ' το λαιμό πάνω απ' τη μασχάλη σου; Εκεί που ακουμπούσα το κεφάλι για να κοιμηθώ. Τη γεύση του ιδρώτα σου... Το άγγιγμα των χειλιών σου... Το χέρι σου που να διώχνει τα μαλλιά μου απ' το πρόσωπό σου... Ο ιδρώτας σου κι ο δικός μου, δύσκολα να ξεχωρίσεις... Η ανάσα σου κι η δική μου καυτές σαν τον αέρα που ερχόταν απ' το παράθυρο. Τα χέρια μας δεμένα.... Τα κορμιά μας κολλημένα... Εσταζες πάνω μου... Τα σώματά μας ένα πάνω στα τσαλακωμένα σεντόνια... Μια σταγόνα ιδρώτα κυλάει απ' το μέτωπο μου. Το σώμα θυμάται και σε ζητά... Κάτι καυτά μεσημέρια του Ιουλίου. Πηγαίνω στο ψυγείο κάθομαι λίγο μπροστά του με την πόρτα ανοιχτή. Ναι, χρειάζομαι ένα μπάνιο... Πριν όμως να σιγουρευτώ πως έχω αρκετό παγωτό σοκολάτα....