Μια συνηθισμένη ιστορία τη Μεγάλη Εβδομάδα

Βρισκόμουν στο σούπερ μάρκετ. 
Είχα ψωνίσει και στεκόμουν στην ουρά για το ταμείο. 
Κάπου μπροστά μου ήταν ένας νέος άντρας με ένα πολύ μικρό αγοράκι. 
Το αγοράκι έκλαιγε. 
Δεν έδωσα σημασία, συμβαίνουν αυτά... 
Μια κυρία με προσπέρασε για να φτάσει στον άντρα. 
Του έδωσε μια σοκολάτα. 
Εκείνος γύρισε, την κοίταξε χαμογελώντας αμήχανα, την ευχαρίστησε και της ευχήθηκε καλό Πάσχα. 
Τα έχασα.... 
Ρώτησα την κυρία τι συμβαίνει. 
Συνειδητοποίησα πως ο άντρας είχε ψωνίσει μόνο δυο πράγματα. 
Κάτι μου εξήγησε η καλή κυρία. 
Ετρεξα και άρπαξα ένα τσουρέκι να του δώσω...... 
Εχε φύγει. 
Δεν ήταν ζητιάνος. 
Ηταν ένας πατέρας που δεν είχε χρήματα να πάρει κάτι, ένα πραγματάκι Πασχαλιάτικα στο παιδί του. 
Οταν του έδωσαν τη σοκολάτα είχε ήδη πληρώσει για τα δυο πράγματα που αγόρασε και έφυγε σαν κυνηγημένος. 
Δεν τον πρόλαβα. 
Ισως να μην ήθελε να του δώσουν κι άλλα...... 
Μου έκανε εντύπωση η ευγένεια του και η ντροπή που φάνηκε πως ένιωσε. 
Ο τρόπος που έφυγε σχεδόν τρέχοντας.... 
Να μη δεχτεί άλλη ελεημοσύνη. 
Αισθάνθηκα τόσο άσχημα μπροστά στο γεμάτο μου καλάθι. 
Δε μπορούσα να κάνω τίποτα για κείνον. 
Η κυρία που είδε την απόγνωση μου, μου είπε: μη στενοχωριέσαι, θα βρεθούν άλλοι να βοηθήσεις........ 
Τι μπορούσα να κάνω; 
Δε μπορούσα να βοηθήσω ούτε έναν άνθρωπο.... 
Κοίταζα το γεμάτο καλάθι μου...ντρεπόμουν...... 

Θα βρεθούν άλλοι είπε η κυρία...... 
Δυστυχώς.....

Ανάπτυξη και Αξιοκρατία

Και τώρα που θα απολύσουν κάτι χιλιάδες δημοσίους υπαλλήλους όλα θα πάνε καλά.

Λες και εξαιτίας τους έχουμε γίνει χειρότερα από τη Ζιμπάμπουε.

Διάβαζα στο BBC πως το 2014 θα έχουμε ανάπτυξη όπως λέει η Τρόικα εξωτερικού.

Εγώ πάλι γιατί δεν το πιστεύω;.....

Αν ήταν τόσο εύκολο γιατί δεν το έκαναν από την αρχή;

Μας έχουν ρημάξει τρία χρόνια σε χοντρή λιτότητα, αλλά κρατηθείτε γιατί του χρόνου έρχεται η ανάπτυξη!.......

Και αναρωτιέμαι.....θα απολυθούν και συγγενείς/φίλοι των βουλευτών;..:P

Γιατί κάτι μου λέει πως μόνο όποιος ΔΕΝ έχει μέσον θα φύγει.

Και πως θα βοηθήσει αυτό την αγορά;

Δεν είμαι οικονομολόγος αλλά έχω την ταπεινή εντύπωση πως οι ορδές των νέων ανέργων που θα προκύψουν μόνο θα εντείνουν το ήδη υπάρχον πρόβλημα.

Λιγότερα λεφτά, μικρότερη αγοραστική δύναμη, περισσότερα λουκέτα στα μαγαζιά.

Αλλά ξέχασα, για κάθε δημόσιο υπάλληλο που θα απολύεται θα προσλαμβάνουν έναν άλλον.

Γιατί σταμάτησαν τα ρουσφέτια!(sic)

Γιατί πιστεύει κανένας πως θα προσληφθούν όλοι αξιοκρατικά;

Η μήπως μόνον εγώ βλέπω μια τρύπα στο νερό;.....

Περί Τυφλότητος

Πριν από καιρό τελείωσα ένα βιβλίο του Ζοζέ Σαραμάγκου, το Περί Τυφλότητος
Ηταν το πρώτο του βιβλίο που διάβασα. 
Το αγόρασα γιατί με τράβηξε η υπόθεση.
Λίγα γνώριζα τότε για τον Σαραμάγκου, λιγότερα για το έργο του. 
Οταν ξεκίνησα να το διαβάζω, στις πρώτες σελίδες, δεν κατάλαβα πόσο αλληγορικό ήταν. 
Σε πόσες καταστάσεις μπορούσε να προσαρμοστεί. 
Ολοι οι κάτοικοι μιας χώρας τυφλώνονται. 
Δε λειτουργεί τίποτα. 
Τι θα μπορούσε να είναι η τυφλότητα; 
Σου λείπει μια αίσθηση; 
Οι άνθρωποι μοιάζουν πρωτόγονοι σε ένα περιβάλλον που δε λειτουργεί τίποτα. 
Τι είναι ικανοί να κάνουν για τις βασικές ανάγκες; 
Οσο περισσότερο διαβάζεις τόσο περισσότερο προβληματίζεσαι. 
Εχω τελειώσει το βιβλίο καιρό, τελειώνω ένα άλλο μα δε σταματώ να σκέφτομαι. 
Δε με έχει εκπλήξει τόσο ευχάριστα κανένα βιβλίο εδώ και χρόνια. 
Γνώριζα τους συγγραφείς που διάβαζα και ήξερα τη γραφή και το στυλ τους. 
Κανένας 'καινούριος' δε μου προκάλεσε τόσα συναισθήματα! 
Δε με έβαλε σε σκέψεις τόσους μήνες. 
Να ανακαλύπτω κάτι νέο κάθε τόσο...... 
Τι θα μπορούσε να σημαίνει η τυφλότητα; 
Δεν είναι πως χάνεις το φως σου..... 
Τυφλός δεν είσαι όταν έχεις 100% όραση αλλά δεν καταλαβαίνεις; 
Τι κι αν βλέπεις; 
Το γράφει άλλωστε και στο βιβλίο. 
Ο πρώτος άνθρωπος που εντελώς ξαφνικά τυφλώνεται είχε άριστη όραση, πριν..... 
Βλέπεις μα τελικά τι βλέπεις; 
Καταλαβαίνεις αυτά που αντικρίζεις; 
Το σωστό και το λάθος..... 
Μπορείς να τα ξεχωρίσεις; 
Καθένας έχει την άποψη του, που για κείνον είναι σωστή. 
Είναι όμως; 
Ετσι νόμιζαν και όσοι ψήφιζαν κάποτε το Χίτλερ. 
Πως κάνουν το σωστό. 
Ποιο είναι όμως το σωστό; 
Ποια είναι η αλήθεια; 
Πόσο βλέπουμε εμείς που έχουμε την όραση μας;.....

Οι ανθρώπινες ζωές....

Πόση αξία έχει η ανθρώπινη ζωή;
Ολοι μάθαμε τι συνέβη στη Βοστώνη, στην Αμερική.
Ακόμα και σήμερα οι αναφορές συνεχίζονται  και από τα Ελληνικά μέσα ενημέρωσης.
Στενοχωρήθηκα για το γεγονός.
Δεν παραξενεύτηκα καθόλου για την έκταση που πήρε.
Νεκροί και τραυματίες στους θεατές του Μαραθωνίου.
Αθώα θύματα.
Και ναι, τα θύματα της τρομοκρατίας, δεν έχει σημασία τι εθνικότητας είναι.
Αθώα θύματα στην Αμερική λοιπόν....
Στην Αμερική(ΝΑΤΟ) που πριν λίγες μέρες βομβάρδισε περιοχή του Αφγανιστάν και σκότωσε 12 παιδάκια.
Αυτά τα παιδάκια δεν είχαν οικογένειες; Δεν είχαν μανάδες;......
Φαίνεται η ζωή των παιδιών σε δυτικές πολιτισμένες χώρες(sic)έχει μεγαλύτερη αξία......
Πολύ μεγαλύτερη.....
Τα άλλα άλλωστε έχουμε συνηθίσει να ακούμε πως πεθαίνουν καθημερινά.
Είναι αριθμοί, χωρίς ονόματα και οικογένειες......
Και φυσικά τα παιδιά που έτυχε να γεννηθούν στην Ελλάδα....
Δεν αξίζουν όσο ένα παιδί στη Σκανδιναβία ή την Αμερική.
Τα παιδιά που λιποθυμούν στην Ελλάδα, μέσα στις τάξεις....
Ποιος τα κοιτάζει;
Ποιος νοιάζεται;
Εδώ και πολύ καιρό κατάλαβα πως είναι διαφορετικό να έχεις γεννηθεί στο Ιράκ από την Ελβετία, για παράδειγμα .
Είναι πολλά χρόνια τώρα που κατάλαβα πως ούτε στο θάνατο δεν είμαστε όλοι ίσοι.......

Φίλες;......

Φίλοι.....

Φεύγουν......

Μεταναστεύουν....

Χάνονται...

Χάνεσαι κι εσύ....

Μένουμε λίγοι.

Οσο μεγαλώνουμε λιγότεροι....

Και οι γυναίκες πιο δύσκολες και πιο λίγες για φιλίες.

Κάποιες που έφυγαν....χάθηκαν...

Κι αναρωτιέσαι αν ήταν αληθινές φίλες κι όταν ήταν εδώ.

Οπως εκείνη που ήταν μακριά πολύ πριν φύγει.

Η απόσταση δε θα έπρεπε να είναι πρόβλημα.

Γι αυτό υπάρχει η τεχνολογία άλλωστε.

Γι αυτό θεωρώ τη φιλία ιερή....πολύτιμη.

Οποιος θέλει μένει φίλος.

Ανεξαρτήτως αποστάσεως.

Τόσο κοντά και τόσο μακριά....

Οταν σκέφτεσαι να τηλεφωνήσεις....

Οταν σου λέει θα σε πάρει μα το ξεχνά.

Σε ξεχνά.....

Σε πονάει...

Αυτό πονάει περισσότερο.

Οταν σου το λέει κιόλας.

'Συγνώμη σε ξέχασα'

Κι αυτό υποτίθεται είναι δικαιολογία.

Ειλικρίνεια......

Τον φίλο σου ξεχνάς;

Γιατί είχε μια ωραία ταινία;

Τόσο σε μετρά;

Τόσο σε υπολογίζει;

Τόσο σημαντική είσαι για κείνη;.....

Δε θέλω να τα ξέρω ΟΛΑ;!......

Ολοι θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς.

Να μη λέμε ψέματα.

Κάποιοι τα καταφέρνουμε.

Οταν πρόκειται για μας όμως.....

Πόση αλήθεια μπορούμε ν' αντέξουμε;

Οταν ζητάμε να μας πουν την αλήθεια ξέρουμε τι ζητάμε;

Μη βιαστήτε ν' απαντήσετε.

Δε ζήτησα να μάθω τις πιθανότητες να ζήσει η μαμά μου μετά το χειρουργείο.

Μου είπαν τις είπαν όμως.

Κατέρρευσα.

Δεν το περίμενα.....

Οταν ζητάμε, λοιπόν, από ένα γιατρό, φίλο, εραστή να είναι ειλικρινής απέναντί μας....

Ξέρουμε πραγματικά σε τι περιπέτεια μπορούμε να μπούμε;

Οταν λέμε πως θέλουμε να ξέρουμε......

Μέχρι πόσο αντέχουμε;

Πολλοί, συμπεριλαμβανομένου και εμού, μερικά πράγματα θα προτιμούσαμε να μην τα είχαμε μάθει ποτέ.

Υπήρξαν φορές στη ζωή μου, που έμαθα αλήθειες που δεν ήθελα.

Τα σημάδια τα κουβαλάω ακόμα, μετά από χρόνια.

Οι πληγές δεν επουλώθηκαν....

Γι αυτό ξέρω.

Η αλήθεια δε σε σκοτώσει.

Μπορεί όμως να σε πονέσει πολύ, πάρα πολύ....χωρίς να σε δυναμώσει.

Μερικές φορές είναι καλύτερα να ζούμε χωρίς να τα γνωρίζουμε όλα.

Υπάρχουν αλήθειες που δεν προσθέτουν παρά μόνο πόνο.

Η ζωή μας θα συνεχιζόταν ίσως καλύτερα χωρίς αυτές.

Τίποτα δε θα άλλαζε....

Πριν σχολιάσετε σκεφτείτε καλά.

Πόσα πράγματα σας έκαναν να υποφέρετε στο όνομα της ειλικρίνειας;.......

Πόσα πράγματα θα προτιμούσατε να μην έχετε μάθει ποτέ;......

Κάποιες άχρηστες αλήθειες ΔΕΝ μας έκαναν σοφότερους.

Μας πλήγωσαν, δεν πρόσθεσαν τίποτα χρήσιμο......

Γιατί ζητάμε όλη την αλήθεια;.....

Νίκος Παππάς

Το 'Αντισταθείτε' έτυχε να το ακούσω σήμερα.

Μου έφερε στο μυαλό μια πολύ σοβαρή απώλεια.

Εφυγε ο Νίκος Παππάς  κυβερνήτης του 'Βέλος'

Τις εποχές που ζούμε λείπουν άνθρωποι με το ήθος του Νίκου Παππά.

Από σήμερα το πρωί λείπουν και κυριολεκτικά.

Με λύπησαν πολύ τα σχόλια που διάβασα σε άρθρο που αναφερόταν στη σημερινή απώλεια.

Δεν έπεσα φυσικά από τα σύννεφα!

Ατομα που αναπολούν τη δικτατορία υπάρχουν πολλά.

Ακόμα και μέσα στο κοινοβούλιο.....

Ας μην ξεχάσουμε ποιος υπήρξε ο Νίκος Παππάς.

Καλό του ταξίδι.....

Αντισταθείτε

Καλό μήνα να έχουμε!!!!

Πριν προλάβω...

Φερόμαστε σα γέροι πριν γνωριστούμε.

Καυγαδίζουμε πριν πούμε γλυκόλογα.

Μιλάμε τόσο λίγο.

Βλεπόμαστε λιγότερο.

Αλλαξες πριν προλάβω να σε μάθω.

Κρατάς τόση απόσταση που νομίζω πως....

Πως θέλεις να φύγεις πριν έρθεις.

Πως με βαρέθηκες πριν με γνωρίσεις.

Κάνεις πίσω πριν έρθεις μπροστά.

Θυμώνω μαζί σου πριν σε ερωτευτώ.

Θυμώνω που θέλεις και δε θέλεις.

Που δεν ξέρω ποιος είσαι!

Που χάνεσαι και εμφανίζεσαι....

Τόσα πολλά σε τόσο λίγο χρόνο.....

Θέλω να τρέξω μακριά.

Μα δεν είμαι σίγουρη.

Κι αν αλλάξεις πάλι;

Κι αν γίνεις εκείνος που γνώρισα στην αρχή;

Ερωτεύτηκα εκείνον που γνώρισα για λίγο.

Τι έγινε εκείνος;

Ποιος είσαι εσύ;

Τι θέλεις;........

Οσο συνηθίζεις το πρόσωπο του τέρατος...

Γιώργος Σεφέρης

Αραγε τί θα έλεγε για την κατάσταση σήμερα μετά από 50 χρόνια!!!
 

Ομιλία του Γιώργου Σεφέρη κατά την τελετή παραλαβής του Βραβείου

Νόμπελ Λογοτεχνίας, 11 Δεκεμβρίου 1963

Σαν να το είπε χθές!

 Πριν Μιλήσεις, Άκου.

Πριν Γράψεις, Σκέψου.

Πριν Πληγώσεις, Νιώσε.

Πριν Μισήσεις, Αγάπησε.

Πριν  τα Παρατήσεις, Προσπάθησε.

Μα Πριν Πεθάνεις, ΖΗΣΕΕΕΕΕΕΕΕΕ!

 “Ἀνήκω σὲ µία χώρα µικρή” (Ομιλία του Γιώργου Σεφέρη)

 Εδώ και μήνες η Ελλάδα είναι στο πραιτώριο.  Χλευάζεται και

κατασυκοφαντείται. Αναίσχυντοι αργυραμοιβοί την παίζουν στα ζάρια.

Προσβάλλουν τους ανθρώπους της, αμφισβητούν την ιστορία της και τον

πολιτισμό της. Όποια  εφημερίδα και να ανοίξεις, μας έχουν κατατάξει

στα  «σκουπίδια». Μας θεωρούν ένα περιττό βάρος, από το οποίο

όλοι θέλουν να απαλλαγούν, αλλά δεν ξέρουν ακόμα πώς.

Ε, λοιπόν, η Ελλάδα δεν είναι για τα σκουπίδια!

Δεν είμαστε  οι Έλληνες διεφθαρμένοι και τεμπέληδες. Χαβαλέδες ήμασταν

για πολύ καιρό. Βάλαμε τον αυτόματο πιλότο. Ένας φτωχός λαός, που

γνώρισε την αφθονία και παρασύρθηκε γιατί νόμισε πως θα κρατήσει για

πάντα. Πίστεψε και στα «ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα» κάποιων

αδίστακτων πολιτικάντηδων. Για την ακρίβεια ίσως στην Ελλάδα υπάρχουν

λιγότεροι διεφθαρμένοι και τεμπέληδες απ’ ότι σε πολλές άλλες χώρες.

Και τώρα ήρθε η ώρα του λογαριασμού. Είναι μια δύσκολη ώρα, αλλά δεν

ήρθε το τέλος.

Όμως, ευτυχώς ακόμα στην Ελλάδα το 15% του πληθυσμού της δεν ζει με κουπόνια.

Ευτυχώς ακόμα στην Ελλάδα, κάθε ελληνόπουλο έχει δωρεάν πρόσβαση στο

Πανεπιστήμιο.

Ευτυχώς ακόμα στην Ελλάδα έχουμε ένα, έστω ημιτελές, αλλά έχουμε σύστημα υγείας.

Ευτυχώς ακόμα στην Ελλάδα έχουμε ένα κράτος που έχει μια μεγάλη

περιουσία. Άλλα κράτη δεν έχουν τίποτα. Αυτήν βλέπουν και

ξερογλύφονται.

Ευτυχώς ακόμα στην Ελλάδα οι γονείς βοηθάνε τα παιδιά τους και εκείνα

τους γονείς τους.

Ευτυχώς, η μικρή και φτωχή Ελλάδα δεν ήταν απούσα από καμιά μεγάλη

μάχη για την ελευθερία. Και έδινε το είναι της, όταν οι άλλοι είχαν

ήδη παραδώσει και την ψυχή και το πνεύμα.

Ευτυχώς ακόμα, η Ελλάδα έχει μέλλον.

Έβλεπα εκείνα τα κορίτσια της Εθνικής Ομάδος Πόλο, να ανεβαίνουν στον

Όλυμπο,  μες τη «φωλιά του Δράκου», και είπα , πως  δεν χάθηκε η

ελπίδα. Υπάρχει ακόμα το μέταλλο του νικητή.

Η Ελλάδα έχει μέλλον, γιατί στη μακραίωνα ιστορία της κάθε μεγάλη ήττα

και καταστροφή, αντί να την  αφανίσει, την ανάσταινε!

Γιατί τα γράφω αυτά; Μου τηλεφώνησαν κάποιοι «φίλοι» απ’ το εξωτερικό

και  μας ….νεκρολογούσαν! Είναι απ’ τα κοράκια που έχουν στοιχηματίσει

στην πτώχευσή μας και ανησυχούν μήπως και χάσουν τα λεφτά τους!  Και

βιάζονται! Τόσο πολύ θύμωσα που έκλεισα το τηλέφωνο. Ύστερα τους

έστειλα το κείμενο που ακολουθεί…

 

“Ἀνήκω σὲ µία χώρα µικρή.

Ἕνα πέτρινο ἀκρωτήρι στὴ Μεσόγειο, ποὺ δὲν ἔχει ἄλλο ἀγαθὸ παρὰ τὸν

ἀγώνα τοῦ λαοῦ, τὴ θάλασσα, καὶ τὸ φῶς τοῦ ἥλιου.

Εἶναι µικρὸς ὁ τόπος µας, ἀλλὰ ἡ παράδοσή του εἶναι τεράστια καὶ τὸ

πράγµα ποὺ τὴ χαρακτηρίζει εἶναι ὅτι µᾶς παραδόθηκε χωρὶς διακοπή.

Ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα δὲν ἔπαψε ποτὲ της νὰ µιλιέται. Δέχτηκε τὶς

ἀλλοιώσεις ποὺ δέχεται καθετὶ ζωντανό, ἀλλὰ δὲν παρουσιάζει κανένα

χάσµα.

Ἄλλο χαρακτηριστικὸ αὐτῆς τῆς παράδοσης εἶναι ἡ ἀγάπη της γιὰ τὴν

ἀνθρωπιά, κανόνας της εἶναι ἡ δικαιοσύνη.

Στὴν ἀρχαία τραγωδία, τὴν ὀργανωµένη µὲ τόση ἀκρίβεια, ὁ ἄνθρωπος ποὺ

ξεπερνᾶ τὸ µέτρο, πρέπει νὰ τιµωρηθεῖ ἀπὸ τὶς Ἐρινύες.

Ὅσο γιὰ µένα συγκινοῦµαι παρατηρώντας πὼς ἡ συνείδηση τῆς δικαιοσύνης

εἶχε τόσο πολὺ διαποτίσει τὴν ἑλληνικὴ ψυχή, ὥστε νὰ γίνει κανόνας τοῦ

φυσικοῦ κόσµου.

Καὶ ἕνας ἀπὸ τοὺς διδασκάλους µου, τῶν ἀρχῶν τοῦ περασµένου αἰώνα,

γράφει: «… θὰ χαθοῦµε γιατί ἀδικήσαµε …».

Αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος ἦταν ἀγράµµατος. Εἶχε µάθει νὰ γράφει στὰ τριάντα

πέντε χρόνια τῆς ἡλικίας του.  Ἀλλὰ στὴν Ἑλλάδα τῶν ἡµερῶν µας, ἡ

προφορικὴ παράδοση πηγαίνει µακριὰ στὰ περασµένα ὅσο καὶ ἡ γραπτή. Τὸ

ἴδιο καὶ ἡ ποίηση.

Εἶναι γιὰ µένα σηµαντικὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Σουηδία θέλησε νὰ τιµήσει

καὶ τούτη τὴν ποίηση καὶ ὅλη τὴν ποίηση γενικά, ἀκόµη καὶ ὅταν

ἀναβρύζει ἀνάµεσα σ’ἕνα λαὸ περιορισµένο.

Γιατί πιστεύω πὼς τοῦτος ὁ σύγχρονος κόσµος ὅπου ζοῦµε, ὁ

τυρρανισµένος ἀπὸ τὸ φόβο καὶ τὴν ἀνησυχία, τὴ χρειάζεται τὴν ποίηση.

Ἡ ποίηση ἔχει τὶς ρίζες της στὴν ἀνθρώπινη ἀνάσα – καὶ τί θὰ

γινόµασταν ἂν ἡ πνοή µας λιγόστευε;

Εἶναι µία πράξη ἐµπιστοσύνης – κι ἕνας Θεὸς τὸ ξέρει ἂν τὰ δεινά µας

δὲν τὰ χρωστᾶµε στὴ στέρηση ἐµπιστοσύνης.

Παρατήρησαν, τὸν περασµένο χρόνο γύρω ἀπὸ τοῦτο τὸ τραπέζι, τὴν πολὺ

µεγάλη διαφορὰ ἀνάµεσα στὶς ἀνακαλύψεις τῆς σύγχρονης ἐπιστήµης καὶ

στὴ λογοτεχνία. παρατήρησαν πὼς ἀνάµεσα σ’ ἕνα ἀρχαῖο ἑλληνικὸ δράµα

καὶ ἕνα σηµερινό, ἡ διαφορὰ εἶναι λίγη. Ναί, ἡ συµπεριφορὰ τοῦ

ἀνθρώπου δὲ µοιάζει νὰἔχει ἀλλάξει βασικά. Καὶ πρέπει νὰ προσθέσω πὼς

νιώθει πάντα τὴν ἀνάγκη ν’ ἀκούσει τούτη τὴν ἀνθρώπινη φωνὴ ποὺ

ὀνοµάζουµε ποίηση. Αὐτὴ ἡ φωνὴ ποὺ κινδυνεύει νὰ σβήσει κάθε στιγµὴ ἀπὸ

στέρηση ἀγάπης καὶ ὁλοένα ξαναγεννιέται. Κυνηγηµένη, ξέρει ποὺ νὰ

’βρει καταφύγιο, ἀπαρνηµένη, ἔχει τὸ ἔνστικτο νὰ πάει νὰ ριζώσει στοὺς

πιὸ ἀπροσδόκητους τόπους. Γι’ αὐτὴ δὲν ὑπάρχουν µεγάλα καὶ µικρὰ µέρη

τοῦ κόσµου. Τὸ βασίλειό της εἶναι στὶς καρδιὲς ὅλων τῶν ἀνθρώπων τῆς

γῆς. Ἔχει τὴ χάρη ν’ ἀποφεύγει πάντα τὴ συνήθεια, αὐτὴ τὴ βιοµηχανία.

Χρωστῶ τὴν εὐγνωµοσύνη µου στὴ Σουηδικὴ Ἀκαδηµία ποὺ ἔνιωσε αὐτὰ τὰ

πράγµατα, ποὺ ἔνιωσε πὼς οἱ γλῶσσες, οἱ λεγόµενες περιορισµένης

χρήσης, δὲν πρέπει νὰ καταντοῦν φράχτες ὅπου πνίγεται ὁ παλµὸς τῆς

ἀνθρώπινης καρδιᾶς, ποὺ ἔγινε ἕνας Ἄρειος Πάγος ἱκανός νὰ κρίνει µὲ

ἀλήθεια ἐπίσηµη τὴν ἄδικη µοίρα τῆς ζωῆς, γιὰ νὰ θυµηθῶ τὸν Σέλλεϋ,

τὸν ἐµπνευστή, καθώς µᾶς λένε, τοῦ Ἀλφρέδου Νοµπέλ, αὐτοῦ τοῦ ἀνθρώπου

ποὺ µπόρεσε νὰ ἐξαγοράσει τὴνἀναπόφευκτη βία µὲ τὴ µεγαλοσύνη τῆς

καρδιᾶς του.

Σ’ αὐτὸ τὸν κόσµο, ποὺ ὁλοένα στενεύει, ὁ καθένας µας χρειάζεται ὅλους

τούς ἄλλους. Πρέπει ν’ ἀναζητήσουµε τὸν ἄνθρωπο, ὅπου καὶ νὰ

βρίσκεται.

Ὅταν στὸ δρόµο τῆς Θήβας, ὁ Οἰδίπους συνάντησε τὴ Σφίγγα, κι αὐτὴ τοῦ

ἔθεσε τὸ αἴνιγµά της, ἡ ἀπόκρισή του ἦταν: ὁ ἄνθρωπος. Τούτη ἡ ἁπλὴ

λέξη χάλασε τὸ τέρας. Ἔχουµε πολλὰ τέρατα νὰ καταστρέψουµε.  Ἂς

συλλογιστοῦµε τὴν ἀπόκριση τοῦ Οἰδίποδα.»

 

ΤΑ ΡΩ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ

ΤΑ ΡΩ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ (1972)

Οι άγγελοι τραγουδάνε. Και οι ερωτευμένοι επίσης. Πίσω από κάθε

ανάταση, από κάθε μεράκι, μια κιθάρα περιμένει έτοιμη να πάρει τα

λόγια και να τα ταξιδέψει από χείλη σε χείλη. Δεν είναι λίγο αυτό.

Είναι η χαρά να δίνεις χαρά στους άλλους, είναι αυτό που μας βα-

στάει στη ζωή. Γι΄ αυτό, κοντά στα ποιήματά μου, δοκίμασα να γρά-

ψω και μερικά τραγούδια, χωρίς να τα υποτιμώ καθόλου. Έτσι ή αλ-

λιώς, μιλά κανείς για τα ίδια πράγματα που αγαπά, και από κει και πέ-

ρα το λόγο έχουν αυτοί που θα τ' ακούσουν. Λένε πως το είδος έχει

ορισμένους κανόνες. Δεν τους ξέρω και, πάντως, δεν ενδιαφέρθηκα

ή δεν μπόρεσα να τους ακολουθήσω. Δουλεύει ο καθένας όπως

νοιώθει. Και η θάλασσα είναι απέραντη, τα πουλιά μυριάδες, οι ψυχές

όσες και οι συνδυασμοί που μπορούν να γεννήσουν οι ήχοι και τα λό-

για, όταν ο έρωτας και το όνειρο συμβασιλεύουν.

Οδυσσέας Ελύτης

Παίζω....

Από την περασμένη βδομάδα ζούμε ιστορικές στιγμές.

Η Κύπρος, το αιματοβαμμένο νησί μας βροντοφώναξε ΟΧΙ και ταρακούνησε όλη την οικουμένη!

Ας μην ξεχνάμε όμως και τα παιχνίδια μας....

Η γλυκιά μουΙωάννα(Ayten Aydan) μου πρότεινε να παίξω σε μπλογκοπαιχνίδι.

Πρώτα θέλω να την ευχαριστήσω για την τιμή.

Και να ζητήσω συγνώμη που καθυστέρησα.

Λοιπόν στο παιχνίδι....

Γιατί δημιούργησα το blοg μου;

Γιατί είμαι ψωνάρα;..

Γιατί έγραφα που έγραφα, είπα να τα διαβάσει κανένας άνθρωπος....μπας και μου δώσουν το Νόμπελ Λογοτεχνίας....

Μετά έμαθα πως μάλλον είναι και η Δημουλά υποψήφια και έκανα στην άκρη...έχω και μια ανατροφή, αποσύρθηκα για χάρη της. Εχει και μια ηλικία :P

Ποια blogs επισκέπτομαι συνήθως;

Αυτά που θα με προβληματίσουν, θα με κάνουν να γελάσω, εκείνα των οποίων μου αρέσει η γραφή....

Ποια είναι τα αγαπημένα μου θέματα;

ΔΕΝ μου αρέσουν τα κουτσομπολιά.

Ούτε εκείνα που είναι συνεχώς σ' ένα συννεφάκι, εκτός πραγματικότητας.

Μου αρέσουν κοινωνικά θέματα, πολιτικά, προσωπικά...ανάλογα με τη διάθεση μου.

Μια λέξη που χρησιμοποιώ πάντα στο blog:

Φικάκια πολλά:))

Τώρα νομίζω πρέπει να προσκαλέσω κι άλλους φίλους bloggers να παίξουν:

Ελπίζω να τους προλάβω πριν τους καλέσει κάποιος άλλος.....

Ben Provis http://gaymeanhappy.blogspot.gr/

Roadartist http://roadartist.blogspot.gr/

maria η Σοκατζού http://sokaktsou.blogspot.gr/2013/03/blog-post_19.html

balanced girl...not http://bitterbalancevssweetimbalance.blogspot.gr/

Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΤΟΥ 999 http://apokalipsis999.blogspot.gr/

ΥΓ.Αν κάποιος έχει ήδη παίξει να με συγχωρεί, αν θέλει ας μου γράψει να ζητήσω από κάποιον άλλον...

Αρχιεπίισκοπος Κύπρου Χρυσόστομος δίνει μαθήματα

Για τα αδέρφια στην Κύπρο

Happy St. Patrick's Day!!!!

Μήπως....

Φοβάμαι....

Γίνομαι προληπτική...

Να το πω, να μην το πω...

Κι αν δε γίνει;

Κι αν είναι η ιδέα μου;

Να το πιστέψω;

Να το κυνηγήσω;

Να αφεθώ;

Πόσο έχω βολευτεί....

Ακόμα και η χαρά με τρομάζει.

Θα μου αλλάξει τη ρουτίνα....

Κι αν κάνω λάθος;

Μήπως πέφτω έξω;

Είναι νωρίς....

Πολύ νωρίς.....

Μπορεί να σπάσω τα μούτρα μου.

Και ξέρω πως είναι αυτό.

Φοβάμαι να χαρώ....

Φοβάμαι μήπως το ένα μήπως το άλλο.

Χιλιάδες 'μήπως'...

Κι αν κατάλαβα λάθος;

Τι να κάνω;

Το ένστικτο μου......

Μια μπρος μια πίσω.

Ούτε τη στιγμή δεν αφήνομαι να χαρώ...

Κι αν κάνω λάθος;.....