Τρίτη, 26 Μαρτίου 2013

ΤΑ ΡΩ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ

ΤΑ ΡΩ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ (1972)
Οι άγγελοι τραγουδάνε. Και οι ερωτευμένοι επίσης. Πίσω από κάθε
ανάταση, από κάθε μεράκι, μια κιθάρα περιμένει έτοιμη να πάρει τα
λόγια και να τα ταξιδέψει από χείλη σε χείλη. Δεν είναι λίγο αυτό.
Είναι η χαρά να δίνεις χαρά στους άλλους, είναι αυτό που μας βα-
στάει στη ζωή. Γι΄ αυτό, κοντά στα ποιήματά μου, δοκίμασα να γρά-
ψω και μερικά τραγούδια, χωρίς να τα υποτιμώ καθόλου. Έτσι ή αλ-
λιώς, μιλά κανείς για τα ίδια πράγματα που αγαπά, και από κει και πέ-
ρα το λόγο έχουν αυτοί που θα τ' ακούσουν. Λένε πως το είδος έχει
ορισμένους κανόνες. Δεν τους ξέρω και, πάντως, δεν ενδιαφέρθηκα
ή δεν μπόρεσα να τους ακολουθήσω. Δουλεύει ο καθένας όπως
νοιώθει. Και η θάλασσα είναι απέραντη, τα πουλιά μυριάδες, οι ψυχές
όσες και οι συνδυασμοί που μπορούν να γεννήσουν οι ήχοι και τα λό-
για, όταν ο έρωτας και το όνειρο συμβασιλεύουν.

14 σχόλια:

Apokalipsis999 είπε...

Τα ρω και τα ταρώ! :)

Ο Ελύτης είναι αξεπέραστος.
Όταν τα όνειρα και ο έρωτας συμβασιλεύουν, είναι πολύ όμορφη κατάσταση!
Δυστυχώς και πολύ εφήμερη...

Nasia είπε...

ο Ελύτης χαρακτηρίζεται και ''ποιητής του Αιγαίου'' επειδή εμπνέεται απο αυτό...μου έδωσες ιδέα να το κάνω στο Γυμνάσιο!εσυ τυχαία το έγραψες ή συντρέχει λόγος χαχα φιλακια!

homemade είπε...

θαθελα να ακούσω κανα άσμα σου πιστεύω θαναι υπέροχο.....

να σαι καλά....

Γιαγιά Κασσιανή είπε...

Υπέροχα τα Ρω του Ερωτα
Μια υπέροχη επίσης έκδοση με τα κολλάζ του ίδιου του ποιητή.
Μια πολύ όμορφη ανάρτηση μας χάρισες
Ευχαριστώ σε
Σόφη

Joan Petra είπε...

Απλά...τέλειο!
Τι να λέμε.
Ευτυχώς, αυτή η χώρα γέννησε "Ελύτηδες"...

Σε φιλώ:)

VAD είπε...

Μαζί με την καλημέρα μου απόσπασμα από τη Μαρίνα των βράχων...

Μα που γύριζες

Ολονυχτίς τη σκληρή ρέμβη της πέτρας και της θάλασσας

Σού 'λεγα να μετράς μέσ' στο γδυτό νερό τις φωτεινές του

μέρες

Ανάσκελη να χαίρεσαι την αυγή των πραγμάτων

Η πάλι να γυρνάς κίτρινους κάμπους

Μ' ένα τριφύλλι φως στο στήθος σου ηρωίδα ιάμβου.



Έχεις μια γεύση τρικυμίας στα χείλη

Κι ένα φόρεμα κόκκινο σαν το αίμα

Βαθιά μέσ' στο χρυσάφι του καλοκαιριού

Και τ' άρωμα των γυακίνθων - Μα που γύριζες


me (maria) είπε...

Ο Ελύτης είναι από τους αγαπημένους μου ποιητές...
Πολύ όμορφη ανάρτηση..να είσαι καλά!

serenata είπε...

@Apokalipsis999
Τι πεσσιμιστής που είσαι...
Τέλος πάντων περιμένω πότε θα παίξεις.
Φιλάκια:))

serenata είπε...

@Nasia
Πολλά ρωτάς:)
Αντε δε φτάνει που σου έδωσα την ιδέα...κοίτα μην έρθω και την πάρω πίσω!:P:P
Φιλάκια πολλά:))

serenata είπε...

@homemade
Εμένα να τραγουδώ;;:P
Τα χασες Παναγιώτη μου!
Πες στη Δώρα να σε ξεματιάσει επειγόντως!!:P:P
Καλό σου απόγευμα:)

serenata είπε...

@Γιαγιά Κασσιανή
Χαίρομαι που σου άρεσε.
Μεγάλος ποιητής ο Ελύτης!
Σε φιλώ πολύ:)

serenata είπε...

@Joan Petra
Κάτι ο Ελύτης, κάτι ο Σεφέρης, κάτι ο Καζαντζάκης, κάτι εγώ..:P:P
Τα καλύτερα και τα χειρότερα έχει γεννήσει η πατρίδα μας.
Φιλάκια πολλά:)

serenata είπε...

@VAD
Υπέροχο, ευχαριστώ!!!
Καλό απόγευμα να έχεις:)

serenata είπε...

@me(maria)
Και μένα Μαρία μου!
Καλό απόγευμα, φιλάκια:))