Επειδή το καλοκαίρι είναι συνυφασμένο με τον έρωτα...
Ενα θήτα τα χωρίζει άλλωστε.
Ερως – Θέρος
Χαρείτε τον καλοκαιρινό έρωτα!
Καλό μήνα:))
ΥΓ. Ως γνωστόν λατρεύω Ιρλανδία και ό,τι έχει Ιρλαδέζικο αίμα.....Σας αφιερώνω ένα πολύ αγαπημένο τραγούδι από έναν πολυαγαπημένο καλλιτέχνη...
Είμαι άνθρωπος του καλοκαιριού.
Δε με νοιάζει αν θα πάω σε νησί.
Μια χαρά είναι και στο εξοχικό.
Ακόμα κι αν έρχονται στραβά τα πράγματα.
Ολα αντέχονται το καλοκαίρι.....
Αχ και να ταν το σπίτι πιο κοντά στη θάλασσα.....
Αλλά ούτε αυτό πειράζει.
Φτάνει που κάνει ζέστη!
Δεν τον μπορώ το χειμώνα....
Θα θελα να ήταν δώδεκα μήνες καλοκαίρι.
Να διαβάζω τα βιβλία μου με τον ανεμιστήρα επάνω μου....
Κι αν δε μπορώ να πηγαίνω κάθε μέρα στη θάλασσα, αντέχω......
Μπαινοβγαίνω στη μπανιέρα.
Στικάκι, για το ιντερνετ και βιβλία, βιβλία, βιβλία....
Ολα αντέχονται το καλοκαίρι.
Η σχεδόν όλα....
Είναι κάποια που σε πονάνε ανεξαρτήτως εποχής.
Προσπαθώ όμως!
Προσπαθώ....
Είναι άδικο να γκρινιάζω όταν άλλοι άνθρωποι δεν έχουν τα βασικά.
Δε μπορούν να χαρούν τίποτα, γιατί δεν έχουν τίποτα!
Γι αυτό προσπαθώ κι ας μην τα καταφέρνω πάντα....
Προσπαθώ να χαίρομαι το καλοκαίρι που λατρεύω, χωρίς γκρίνιες.
Μερικές φορές δεν τα καταφέρνω....γι αυτό, συγχωράτε με....
Δεν περνάω καλά.
Ηρθα εδώ που ήθελα.
Αλλά σα νεογέννητο γατάκι με τα μάτια κλειστά....
Κι έπεσα στην παγίδα.
Ψυχούλα ο Βαγγελάκης δεν είχα πει;
Ε λοιπόν δεν είναι.
Αλλαξε.
Τόσα χρόνια τον γνωρίζω....
Φέτος αντικρίζω άλλο άνθρωπο.
Λες και άλλαξε σ' ένα βράδυ......
Επειδή όμως αυτά δε συμβαίνουν, προφανώς το σχεδίαζε καιρό.
Δε με πειράζει τόσο που άλλαξε.
Με πειράζει η παγίδα που μου έστησε.
Μου ζητούσε να έρθω και ήρθα.
Μου έταζε ό,τι ήξερε πως μου άρεσε!
Πόσα θα έκανε για μένα όταν/αν ερχόμουν....
Και ήρθα......
Και δεν έγινε τίποτα!
Στην αρχή δεν έδωσα σημασία.
Οσο περνούσαν οι μέρες όμως.....
Πολλά τα στραβά.
Συνέχεια ξεχνούσε...
Ξεχνούσε τι μου είχε υποσχεθεί....
Εκείνος που δεν ξέχναγε ποτέ.
Ξεχνούσε όμως μόνο όσα αφορούσαν εμένα.
Φυσικά όταν του μίλησα αρνήθηκε τα πάντα!
Προφανώς όλα ήταν στο μυαλό μου.......
Κανονίζαμε κάτι το βράδυ και το πρωί ερχόντουσαν τα πάνω κάτω.
Και εδώ που είμαι δεν έχω τρόπο να μετακινηθώ μόνη.
Περίμενα το Βαγγελάκη.
Ο Βαγγελάκης όμως με πούλησε!
Τίποτα δεν κράτησε!
Μια ξεχνούσε μια άλλαζε σχέδια τελευταία στιγμή....
Κι εγώ.......
Εγώ που μέχρι πριν έρθω θα είχα όσα ήθελα....
Εγώ που δε μπορούσα να μετακινηθώ χωρίς εκείνον......
Εγώ πληγώθηκα.
Δεν είναι που δεν περνάω καλά.....
Εντάξει είναι και αυτό.
Περισσότερο με πονά η προδοσία.......
Και μη μου πείτε πως μου τα λέγατε για το Βαγγελάκη.....
Αρκετά έχω στενοχωρηθεί...
Απογευματάκι καυτό...
Κι εγώ στη βεράντα προσπαθώντας ν' ανασάνω...
Μια μηχανή περνά τρέχοντας σαν τον άνεμο!
Το μυαλό μου κατευθείαν σε σένα...
Δε θυμόμουν τη μηχανή σου.
Δεν πρόλαβα να δω τον οδηγό εκείνης που πέρασε....
Κι ας μη φορούσε κράνος.
Δε μπορεί να ήσουν εσύ.
Εσύ φορούσες κράνος.
Αλλωστε ήσουν διακοπές.
Κι αμφιβάλλω αν θυμώσουν τη διεύθυνση.
Μια μοναδική φορά είχες έρθει κι έχουν περάσει χρόνια.
Γιατί σε σκεφτόμουν όμως τόσο;
Ηθελα τόσο πολύ να ήσουν εσύ...
Προσπάθησα να σε βγάλω απ' το μυαλό μου.
Δεν υπήρχε λόγος να φτιάχνω σενάρια...
Δε μπόρεσα όμως...
Μου άρεσε η σκέψη πως γύρισες λίγο νωρίτερα πίσω για να με δεις...
Κι αυτή η σκέψη δε σταμάτησε να με τριγυρίζει...
Δεν είχες σταματήσει να μου αρέσεις ποτέ.
Το πρόσωπο σου στο μυαλό μου ακόμα...
Πόσα χρόνια είχαν περάσει;
Τρία; Τέσσερα;...
Τόσος χαμένος χρόνος...
Πόσο θα θελα να ήσουν εσύ ο άντρας στη μηχανή....
Μου φαινόταν τόσο ρομαντικό.
Μου είχες πει πως αυτά τα χρόνια, τα χαμένα, δε με είχες ξεχάσει...
Διακριτικά στην άκρη αλλά με σκεφτόσουν.
Ετσι έμεινες μόνος...
Δεν ήταν λοιπόν τόσο απίθανο να είχες περάσει.
Πόσο μου άρεσε η ιδέα...
Θέλω να σου γράψω κάτι.
Να σου πω πως σε σκέφτομαι...
Οπου κι αν είσαι...
Να είσαι καλά......
Και να γυρίσεις γρήγορα...
Σε μένα....
Σήμερα κλείνουν 11 χρόνια που έχασα τη μαμά μου.
Πως περνά ο χρόνος....
Τέτοια ώρα ήξερα.
Αλλαξα....
Τελείωσε μια ολόκληρη εποχή....
Μεγάλωσα βίαια, ξαφνικά...
Και είμαι στο σπίτι που αγαπούσε περισσότερο.
Σα σήμερα, μια Δευτέρα 11 χρόνια πριν, με καύσωνα, ξεκίνησε από δω να πάει στη θάλασσα....
Δευτέρα και σήμερα, με αφόρητη ζέστη.
Δε μπορώ να πάω στη θάλασσα.....
'Ψυχούλα ο Βαγγελάκης' όπως λέει κι η διαφήμιση.
Θα κάνει ό,τι μπορεί για σένα.
Η μήπως ότι θέλει;
Κάποτε έκανε ό,τι μπορούσε.
Τώρα όμως;
Αλλαξε πολύ ο...Βαγγελάκης.
Καμία σχέση μ' αυτόν που ήξερες μέχρι πριν λίγο καιρό.
Γιατί άραγε;...
Πάντα σε έβλεπε ερωτικά, περισσότερο από φιλικά.
Η έτσι νόμιζε....
Μήπως τώρα που κατάλαβε πως δεν υπάρχει πιθανότητα;...
Πως άλλαξε έτσι;
Δεν το περίμενες.
Σα να σ' εκδικείται...
Για όλα τα χρόνια που ήλπιζε....
Κι όταν του ξεκαθάρισες τη θέση σου.
Δεν είναι πια ο ίδιος άνθρωπος.
Αλλαξε μέσα σε μέρες....
Σου έταζε άλλα στην αρχή του καλοκαιριού.
Ηλπιζε ίσως ακόμα.
Φέρεται όπως δεν περίμενες ποτέ.
Διαφορετικά απ' ότι έκανε...πριν.
Δεν τον αναγνωρίζεις.
Και ξέρεις πως αν του το πεις θα το αρνηθεί.
Πως αλλάζουν έτσι οι άνθρωποι;
Πως άλλαξε έτσι ο συγκεκριμένος;...
Δε μπορείς να το πιστέψεις.
Και τι να κάνεις;
Να του δώσεις χρόνο;
Υπήρξατε τόσο καλοί φίλοι...
..
Ξέρει τα πάντα για σένα και τη δική του βοήθεια ζητούσες στα δύσκολα.
Και σου είχε σταθεί!
Αλλά.....
Τι να κάνεις που τον σέβεσαι και τον αγαπάς;
Τέτοια φιλία πως χάνεται έτσι;
Τόσα χρόνια ήξερες κάποιον άλλον...
Ισως και κείνος νόμιζε πως ήξερε κάποια άλλη....
Αλλαξε πολύ και σου φαίνεται δύσκολο να δεχτείς αυτόν τον καινούριο άνθρωπο...
ΥΓ.Το όνομα Βαγγελάκης από τη διαφήμιση και μόνο.
Ενα τόσο λαμπερό φεγγάρι...
Θα θελα να ήμουν ξαπλωμένη στην αμμουδιά να το κοιτάζω.
Δεν το χορταίνω....
Ασκεί μια ιδιαίτερη γοητεία πάνω μου.
Το ίδιο και η θάλασσα.
Μόνο που δεν έχω ευχαριστηθεί κανένα από τα δυο φέτος.
Από τη μέρα που ήρθα φυσάει δαιμονισμένα!
Απόψε είχε πάλι δροσιά.
Δεν ήταν ευχάριστα στη βεράντα.....
Στη θάλασσα δεν ήθελα να πάω μόνη.
Δεν είναι ρομαντικό να κάθεσαι μόνος στην αμμουδιά...
Ούτε να κάνεις νυχτερινό μπάνιο...
Ετσι έμεινα σπίτι.
Μέσα.....
Να διαβάζω....
Ευτυχώς έχω τα βιβλία!
Δεν ξέρω γιατί δε φόρεσα μια ζακέτα να καθίσω, έστω μόνη στη βεράντα, να κοιτάζω το φεγγάρι....
Ακουγα κι απόψε τον άνεμο...
Τον έχω συνηθίσει....κάθε βράδυ....
Είναι κάτι σα νανούρισμα πια.
Το θρόισμα των φύλλων...
Το φεγγάρι γλιστρά μες απ' τις γρίλιες...
Βρίσκω λίγη φεγγαρόσκονη πολύ νωρίς το πρωί, κάτω απ' το κρεββάτι...
Μια γάτα έκανε τη βόλτα της στον κήπο...
Ισως στην πραγματικότητα να ήταν νεράιδα...
Μ' ένα μαγικό τρόπο βρέθηκε μες το δωμάτιο και μου διηγήθηκε παραμύθια με νεράιδες και πρίγκιπες μέχρι να με πάρει ο ύπνος...
Πολλά μπορούν να συμβούν τις νύχτες με πανσέληνο.....
Ολο και φτωχότεροι γινόμαστε....
Τι να πω;
Πάλι τα ίδια;...
Καλό του ταξίδι.
Νύχτα κι ο αέρας φυσά.
Μήπως είσαι συ που μου ψιθυρίζεις;
Θα έρθεις όταν κοιμηθώ να μου χαϊδέψεις τα μαλλιά;
Θυμάμαι τα μάτια σου....
Το χαμόγελό σου...
Ελα να κοιμηθείς πλάι μου...
Ονειρεύομαι πως σε φέρνει ο αέρας.
Στις φυλλωσιές των δέντρων που χορεύουν, ακούω το γέλιο σου...
Με σκέφτεσαι!
Σίγουρα όχι όσο εγώ....
Η μήπως όχι;
Θα με περίμενες ως το φθινόπωρο είπες...
Πόσο γλυκό μου φάνηκε...
Θα με περίμενες.....
Πόσο τρυφερό...
Η σκέψη σου με κάνει να χαμογελώ.
Τα φύλλα παίζουν τη δική τους μουσική...
Σα ν' ακούω τη φωνή σου...
Πόσο γλυκιά η φωνή σου...
Σαν εσένα....
Μπαίνω στη θάλασσα και κολυμπώ μέχρι να είμαι μόνη...
Ολο το σώμα μες το νερό...
Σε νιώθω πλάι μου.
Κολυμπάμε αργά μόνοι μας...
Κολυμπάμε και κουβεντιάζουμε, κουβεντιάζουμε και κολυμπάμε...
Κι όταν νυχτώνει όπως τώρα...
Οταν φυσά όπως απόψε...
Σ' ονειρεύομαι.
Κάθεσαι δίπλα μου στον καναπέ...
Το θυμάσαι.
Μου χαμογελάς και είναι σα να μην έχει περάσει μια μέρα!
Ετσι νιώθω.
Πως δεν έχει περάσει στιγμή...
Θα ρθεις πάλι...
Το ξέρω.....
Μου το λέει το θρόισμα των φύλλων.
Το νυχτολούλουδο και το γιασεμί με διαβεβαίωσαν.....
Και γω δε θα κάνω άλλα λάθη.....
Μου το ψιθύρισε ο άνεμος απόψε!
Αύριο θα φύγω.
Λέω να πάω λίγο στο εξοχικό.
Να κάνω κανένα μπάνιο.
Δε θα μπορώ να επικοινωνώ μαζί σας όπως από δω...
Σκοπεύω να είμαι στην παραλία τις περισσότερες ώρες.
Μη με ξεχάσετε......
Θα σας σκέφτομαι και θα μου λείπετε, το ξέρω.
Και πέρυσι έτσι μου λείψατε πολύ κι ας έφυγα για λίγο.
Δε θα είμαι μακριά, θα πηγαινοέρχομαι....
Θα έρθω την Κυριακή, να ψηφίσω και μπορεί να μείνω λίγο.
Κι αν δε μείνω, θα έρθω σίγουρα προς το τέλος του μήνα για δυο βδομάδες.
Για να δούμε πως θα είναι τα πράγματα...
Το φοβάμαι αυτό το καλοκαίρι.
Δεν ξέρω τι θα γίνει μετά τις εκλογές....
Δεν ξέρω τι θα λέμε μετά...
Νοιώθω περίεργα...
Οπως πάντα όταν φεύγω από κάπου.
Τώρα όμως είναι και οι συνθήκες άσχημες.
Δε θέλω να μαζέψω τα πράγματα μου.
Πάντα το παθαίνω αυτό.
Την ώρα που είναι να ετοιμαστώ όλο κάτι παθαίνω.
Δε θέλω να φύγω....
Θέλω να σας πάρω όλους μια μεγάλη αγκαλιά........
Να σας δώσω πολλά φιλάκια...
Το βράδυ θα περάσω απ' τα σπίτια σας.
Θα σας φιλήσω όταν θα κοιμάστε.
Θα σας ψιθυρίσω στο αυτί πόσο θα μου λείψετε.
Θα μου λείψετε....
Ακόμα πιστεύω.
Ακόμα.....
Κι ας μην έχουν κλείσει καλά όλες οι πληγές.
Πιστεύω και περιμένω...
Μέχρι πότε(;)
Θέλω να χαθώ στα μάτια του...
Να με σφίξει στην αγκαλιά του...
Να μου πει πως μ' αγαπά.
Για πάντα.......
Ν' ακουμπήσω το κεφάλι μου σ' εκείνο το σημείο του λαιμού...
Να νιώθω την αναπνοή του το βράδυ δίπλα μου...
Στον αυχένα μου...
Να βουρτσίζουμε μαζί τα δόντια...
Να πηγαίνουμε μαζί για ψώνια.
Να μου λέει τι του αρέσει επάνω μου...
Να καθόμαστε αγκαλιά στη βεράντα...
Να έχουμε τα δικά μας προσωπικά αστεία....
Να τον κοιτάζω και να καταλαβαίνει...
Να του αρέσουν τα κεριά...
Και οι γάτες....
Κι αν θέλει σκύλο.....
Δε θα με πειράζει.....
Να κολυμπάμε δίπλα δίπλα...
Να του αρέσω.....
Κι ας είμαι λίγο δύσκολη....
Να με δέχεται, όπως είμαι....
Κι εγώ να τον αγαπώ πακέτο, με όλες του τις παραξενιές...
Να διαβάζει όπως κι εγώ...
Να πηγαίνει για τις Κυριακάτικες εφημερίδες...
Κι εγώ θα του κάνω τον καφέ που του αρέσει...
Να έχουμε τα δικά μας μυστικά, μακριά απ' τον κόσμο...
Να καθόμαστε αγκαλιά με τις ώρες...
Χωρίς κουβέντα.
Να νιώθουμε τις καρδιές μας να χτυπούν μαζί.
Να περνάω τα δάχτυλα μου απ' τα μαλλιά του....
Να είναι δικός μου...
Μόνο δικός μου.
Και γω δική του.....
Για πάντα.......
