Σάββατο, 14 Μαΐου 2011

Ημερομηνία λήξης...

Φοβάμαι το θάνατο. Δεν το παραδεχόμουν. Ο περισσότερος κόσμος δεν το παραδέχεται. Ξέρουμε πως είναι κάτι αναπόφευκτο, το μόνο σίγουρο πράγμα που γνωρίζουμε απ' την ώρα που γεννιόμαστε. Κάπου διάβασα πως ο φόβος του θανάτου είναι η αιτία για τις περισσότερες φοβίες. Τα πάντα στη διάρκεια της ζωής μας είναι αμφίβολα. Ποτέ δεν μπορούμε να είμαστε 100% σίγουροι για τη δουλειά μας, το μισθό μας, την ποιότητα της ζωής μας, τη σχέση μας, το γάμο μας, την αγάπη που νοιώθουμε και ακόμα λιγότερο για την αγάπη των άλλων για μας. Ολα μπορούν να αλλάξουν απ' τη μια στιγμή στην άλλη. Το μόνο αδιαπραγμάτευτο στη ζωή μας είναι πως έχει ημερομηνία λήξης. Γιατί φοβόμαστε; Μάλλον γιατί ο θάνατος είναι το άγνωστο. Δεν ξέρουμε ούτε πότε ούτε πως θα έρθει. Το μόνο σίγουρο είναι πως θα έρθει. Γι αυτό ίσως μιλάμε τόσο για τη ζωή. Γιατί ξέρουμε πως θα τελειώσει. Λέμε πως η ζωή είναι μικρή. Πολύ σχετικό. Εξαρτάται από ποια γωνία το βλέπει κανείς. Η ζωή είναι μικρή αν θέλεις να φτάσεις και να περάσεις τα 100. Η ζωή είναι μικρή για ένα παιδί που τη χάνει στα δυο του χρόνια. Η ζωή είναι μικρή όταν φεύγει ένας επιστήμονας λίγο πριν θεραπεύσει μια σπάνια αρρώστια. Η ζωή είναι μικρή για όλους μας. Μικρή και πολύτιμη. Προσωπικά φοβάμαι πως δε θα προλάβω να κάνω όλα όσα ονειρεύομαι. Γι αυτό μ' αρέσει να ξυπνάω πρωί...για να έχω όλη τη μέρα να κάνω όσα περισσότερα μπορώ. Είναι τόσα τα ταξίδια που θέλω να κάνω, τα βιβλία που θέλω να διαβάσω που αγχώνομαι πότε θα τα προλάβω... Θέλω να καλυτερεύσω το γράψιμο μου μου, να γίνω γνωστή blogger και να γράψω τουλάχιστον δυο βιβλία. Πότε θα προλάβω να τα κάνω αυτά; Θα προλάβω; Θέλω να έχω ένα σύντροφο να μοιράζομαι τις ανησυχίες μου, θα τον βρω; Και δε θέλω να υποφέρω ή να χάσω το μυαλό μου. Η ιδέα του αλτσχάιμερ με τρομοκρατεί. Θέλω να πεθάνω χωρίς να χάσω την αξιοπρέπειά μου! Ενας 'καλός' θάνατος, αν μπορείς να το πεις αυτό, ήταν αυτός της γιαγιάς μου. Πέθανε στον ύπνο της. Δεν κατάλαβε τίποτα ή αυτό θέλω να πιστεύω. Από τη μια διάσταση(του ύπνου)πέρασε στην άλλη. Αλλο ένα πράγμα που με φοβίζει είναι το άγνωστο. Δεν ξέρουμε τι υπάρχει μετά τη ζωή...αν υπάρχει. Αραγε γίνεσαι πνεύμα; Μπορείς να βλέπεις τα αγαπημένα σου πρόσωπα; Ζωντανά και πεθαμένα; Δηλαδή όταν φύγω εγώ θα βρεθώ με τη μαμά μου; Και αν έχουν δίκιο οι Ινδουιστές και υπάρχει μετενσάρκωση; Ξέρω ανθρώπους που πιστεύουν στη μετενσάρκωση. Δε λέω, είναι μια παρηγοριά να σκέφτεσαι πως θα ξαναγεννηθείς. Σε τι μορφή ξαναγεννιέσαι δεν είμαι σίγουρη. Είχα διαβάσει για τον Ινδουισμό και νομίζω πως ο άνθρωπος είναι η τελευταία-τελειότερη μορφή εξέλιξης. Θα υπάρχει και κάποια θρησκεία που να γεννιέσαι συνέχεια άνθρωπος, δεν μπορεί. Ακόμα και έτσι όμως, οι πιθανότητες να ξαναγεννηθείς Κινέζος σε γραμμή παραγωγής είναι πάρα πολλές...

6 σχόλια:

George Anaston είπε...

Σοφία μας, την απάντηση σε όλα αυτά την έχει δώσει ο ίδιος ο Θεός. Το είχε πεί και ο αρχαίος ημών πρόγονος ο "των ανδρών απάντων σοφότατος Σωκράτης", ότι την απάντηση σε αυτά μόνο ο Θεός μπορεί να μας την δώσει. Τους ίδιους με σένα προβληματισμούς ακριβώς είχα και εγώ με σένα εκ νεότητός μου. Ο Θεός όμως για λόγους που ο ίδιος γνωρίζει δεν αποκαλύπτεται σε όλους, ίσως διότι δεν είναι όλοι άξιοι, αμερόληπτοι, καλοπροαίρετοι. Αυτό είναι διατυπωμένο στην Αγία Γραφή περίπου ως εξής "ίνα βλέποντες μη βλέπωσι" δηλ. θα βλέπουν αλλα δεν θα κατανοούν τα γραφόμενα (την αλήθεια) όλοι. Ακόμα και για όσους γνωρίζουν την αλήθεια, ο Θεός λέγει να μην την αποκαλύπτουμε οι γνωρίζοντες στον οποιοδήποτε με τα εξής περίπου λόγια "μη βάλετε τους μαργαρίτας ημών έμπροσθεν των χοίρων, μήποτε καταπατήσωσι αυτούς" δηλ. να μην βαζουμε τα λόγια της αλήθειας (τα ονομαζει πολυτιμα μαργαριτάρια) μπροστά στους προκατειλημένους, κακοπροαίρετους, ξερόλες κλπ. (τους ονομαζει αλληγορικά "χοίρους"). Διότι δεν θα δεχθούν την αλήθεια, είτε εκ κακής προαίρεσης είτε εκ προκατειλλημενου νου απο το συνοθύλευμα θεωριών του κόσμου. Εγώ Σόφη μας δεν είμαι ιεροκύρηκας. Αλλα πέρασα αυτό το στάδιο της αναζήτησης της αλήθειας. Δεν θα αναφερθώ περί αληθείας εδώ ακριβώς για τους ανωτέρω λόγους. Μόνο σε προσωπική επικοινωνία μπορώ να μιλήσω για το μέγιστο αυτό θέμα που σε όσους δεν γνωρίζουν γεννά φοβίες ενώ στους γνωρίζοντας γεννά δύναμη, ελπίδα, χαρά, λύτρωση...

serenata είπε...

Για μένα το θέμα είναι πολύπλοκο, πιο δύσκολο....γιατί βλέπω τα πράγματα διαφορετικά.

George Anaston είπε...

Μήπως τελικά φταίει το ότι τα βλέπεις διαφορετικά? Είσαι ικανοποιημένη απο το αποτέλεσμα του "διαφορετικά"? Βρήκες άκρη στα ερωτήματά σου? Τα άγρια ζώα στην φύση δεν έχουν διαβάσει ούτε ένα βιβλίο, και όμως ξέρουν να ξεχωρίζουν τα δηλητηριώδη φυτά απο τα μη δηλητηριώδη. Και εμείς οι άνθρωποι βρισκόμαστε σε μιά "άλλου είδους φύση" που την θέση των φυτών κατέχουν τα βιβλία. Ξέρουμε να ξεχωρίζουμε τα "δηλητηριώδη βιβλία" από τα "μή δηλητηριώδη"????
Οι θεωρίες των συγγραφέων είναι άβυσσος και συνάμα τόσο επιστημονικοφανείς ή συναρπαστικές που μπορεί να φέρουν σε δύσκολη θέση ή αυταπάτη, μπέρδεμα ακόμα και σε απόγνωση όποιον δεν ψάχνει "επί τας πηγάς των υδάτων".Στα καθαρά νερά. Αλλά αυτό προϋποθέτει να χαμηλώσουμε τον πήχυ τυχόν δοκησισοφίας μας, τυχόν κρυφού εγωϊσμού μας, να θεωρήσουμε τα πτυχία μας "φτυχία για φτύσιμο" μιμούμενοι τον σοφό Σωκράτη που είπε το "εν οίδα, ότι ουδέν οίδα"... Πόσοι από μας άραγε μπορούμε???? Και μετά παραπονούμεθα ότι έχουμε μπερδευτεί... (Συγνώμη αν γίνομαι λιγάκι ..."ασυμπαθής" αλλά μου αρέσει να "περιπαίζω" τους πολυδιαβασμένους όπως ο Διογένης τον Μεγαλέξανδρο. Χι χι χι, και με το συμπάθειο, σας αγαπώ όλους όσους διαβάζετε τούτες τις γραμμές απλά θέλω να σας κάνω να αναρωτηθείτε λιγάκι. Ισως βγει σε καλό σας...)

serenata είπε...

Έμείς' τουλάχιστον(που μας κατηγοριοποιείς) αναρωτιόμαστε και ψάχνουμε συνέχεια...γιατί ασχολείσαι τόσο; Κηρύγματα σε παρακαλώ όχι στο blog! Το θέμα αν διάβασες δεν είναι θρησκευτικό.

Στέφανος είπε...

Αλίμονο ότι έχει αρχή να μην έχει τέλος ο μόνος Άναρχος είναι ο χρόνος και χρόνος είναι ο Θεός . Έχεις απόλυτο δίκιο να έχεις φοβία για τον θάνατο εδώ ο ίδιος ο Υιός του Θεού δείλιασε πάνω στον Σταυρό του Μαρτυρίου απλώς προσωπικά κοιτάω να μην τον σκέπτομαι. Ξέρω πως κάποια στιγμή θα φύγουμε και θα πάμε αλλού ή μπορεί και πουθενά αλλά τώρα ΕΙΜΑΙ ΕΔΩ .!!! Καλή Δύναμη .!!!!

serenata είπε...

Δεν είναι κάτι που σκέφτομαι συνέχεια! Το παρόν έχει από μόνο του αρκετά να μας απασχολούν. Να είσαι καλά Στέφανε...