★* 　"★　 ★"★ *　　★　*　⋰˚*⋰˚☆　★　*　⋰˚☆★　　★　 *　"★ "★　★*★* 　⋰˚☆*　★　　*　★ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ !⋰˚☆*　⋰˚☆★★*　"★　 ★"★　　★　*　⋰˚*　⋰˚☆　 ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ! 　*　⋰˚☆　★*　"★　"★　★　　 *　★*　⋰˚☆"★　 !"★*　*　⋰˚☆　 *　★　*　⋰˚☆*★ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΤΟ 2011 !⋰˚☆　*　★⋰˚☆*　★⋰˚☆　*　★*　⋰˚☆★* 　"★　　　⋰˚☆　*★　⋰˚☆　★ *...　★*　⋰˚☆　 *　★　*　⋰˚☆*　★　*　★⋰˚☆*　⋰˚☆★

Ο έρωτας δέν είναι τυφλός.Βλέπει πολλά και όχι λίγα.Αλλά ,επειδή βλέπει πολλά,αποφασίζει να δεί λιγότερα. Julis Gordon,Ραβίνος

Ο οργισμένος λαός....

Κατακαημένη Ιρλανδία που σε υποβαθμίζουν....

Τι γλυκό........

Δύσκολοι καιροί......

Μέρες τώρα δεν μπορώ να γράψω. Είναι τα γεγονότα που συμβαίνουν και με ξεπερνούν. Τόσα πολλά...Ελληνική πραγματικότητα, διεθνής, οικονομική κατάρρευση... Διαδηλώσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, οι περισσότερες άγριες, όχι χωρίς λόγο. Ο κόσμος έχει περάσει πολλά...μήνες, χρόνια πια και ήρθε η ώρα να εκτονωθεί! Από αύριο αρχίζουν οι μεγάλες απεργίες και στη χώρα μας. Μετά την ψηφοφορία των νομοσχεδίων δεν ξέρω τι μπορεί να αλλάξει. Απόψε μεγάλος αγώνας ποδοσφαίρου, με διεθνή αστέρια της μπάλας! Τυχαίο?....δε νομίζω! Να ξεσπάσει ο κόσμος στο γήπεδο για να μην έχει τόση δύναμη αύριο. Μια γνώμη λέω τώρα..... Ολα αυτά και μια τουρκική φρεγάτα στα χωρικά μας ύδατα. Να θέλεις να φύγεις από τη χώρα σου και να μην υπάρχει πουθενά να πας! Μια κατάσταση που θυμίζει ντόμινο. Η μια χώρα να καταρρέει μετά την άλλη. Ακόμα και εκείνες που δεν το φανταζόσουν. Μια γενική κατάθλιψη στον αέρα που σε κάνει να μην καταλαβαίνεις καθόλου πως σε λίγες μόνο μέρες έχουμε Χριστούγεννα! Αυτά τα Χριστούγεννα θα είναι τα πιο θλιβερά που έχω ζήσει! Το χειρότερο είναι πως δε νομίζω πως την αίσθηση αυτή την έχω μόνο εγώ. Φοβάμαι πως η πλειοψηφία του κόσμου νοιώθει το ίδιο άσχημα. Προσπαθώ να προσδιορίσω τι αισθάνομαι ακριβώς. Κάτι σα να μ' έχει καταπιεί η πολυθρόνα, το βιβλίο που με ταξιδεύει και δε θέλω να σκεφτώ την πραγματικότητα. Δε θυμώνω, δε νοιώθω αγανάκτηση! Δεν είναι οργή αυτό που νοιώθω. Απογοήτευση μοιάζει. Λες και όλος αυτός ο θυμός που είχα μέσα μου τόσον καιρό μεταμορφώθηκε σε ένα είδος κακομοιριάς, λύπης, απογοήτευσης. Λες και ό,τι και να κάνω εγώ και πολλοί άλλοι δεν έχει κανένα νόημα πια... Σαν να έχει καταστραφεί το σύμπαν και δεν γίνεται πια τίποτα. Διαβάζω συνέχεια προσπαθώντας να ξεφύγω από την πραγματικότητα που είναι πολύ οδυνηρή. Δεν ξέρω ποιο είναι σωστό. Ξέρω μόνο τι αντέχω εγώ. Πριν μερικές εβδομάδες είχα σοβαρό πρόβλημα με το στομάχι μου. Εκλεισα λοιπόν την τηλεόραση, ό,τι θέλω να δω, το κατεβάζω απ' το ΙΝΤΕΡΝΕΤ, ακόμα και βασικές ειδήσεις διαβάζω από τα ειδησεογραφικά sites. Περνάω τη μέρα μου με περιπάτους(όταν ο καιρός είναι καλός)και μετά διάβασμα, μουσική και καφές με φίλους. Το διάβασμα με βοηθάει πολύ, ξεχνιέμαι, ταξιδεύω! Πολλοί δύσκολοι οι καιροί....για όλους...

Το μεγαλύτερο σκάνδαλο...

Μάθε ν΄αγαπάς αυτούς που δεν πληγώνουν την αγάπη. ~Γιάννης Ρίτσος~

Είναι αρκετό που τα βέλη ταιριάζουν ακριβώς στις πληγές που προκάλεσαν. ~Franz Kafka~

Μια περίεργη μέρα....

Μερικές μέρες είναι περίεργες από μόνες τους. Τόσα γεγονότα και εγώ να μη μπορώ να εστιάσω σε κανένα. Η επέτειος της δολοφονίας του Αλέξη. Τα επεισόδια στο κέντρο της Αθήνας. Τα κλασσικά οικονομικά προβλήματα? Η συναντήσεις του Παπαντρέου στις Βρυξέλλες. Πόσο χρεοκοπημένοι είμαστε, αν υπάρχει βαθμός χρεοκοπίας...... Οι Νίκοι και οι Νικολέτες που γιορτάζουν. Να γνωρίζω αρκετούς.......να μη βρεθώ στη γιορτή κανενός! Η ζωή μου κουβάρι ξαφνικά. Νόμιζα πως είχα φτιάξει τη ρουτίνα μου. Ημουν χαρούμενη μόνη. Νόμιζα πως θα μου ήταν δύσκολο να αλλάξω. Δεν ήταν! Εμφανίστηκε άνθρωπος που θα μπορούσα να χαθώ στην αγκαλιά του, να αφήσω πίσω τη ζωή που είχα φτιάξει και να μοιραστώ την υπόλοιπη με εκείνον. Λάθος? Θα δείξει.... Εμαθα πια να κάνω υπομονή, να μην ενθουσιάζομαι εύκολα, να δέχομαι τις άσχημες εκπλήξεις. Πως γίνεται να συμβαίνουν γύρω μας τόσο σημαντικά γεγονότα και εμείς να κλεινόμαστε στο μικρόκοσμό μας? Να αφήνουμε τα γεγονότα να μας προσπερνούν και εμείς να σκεφτόμαστε πως θα ήταν αν... Δεν ξέρω πόσο σύνηθες είναι. Σίγουρα δεν ήταν του χαρακτήρα μου όμως! Αυτό είναι που με παραξενεύει. Η αλλαγή σε μένα. Η μια αλλαγή μετά την άλλη! Τόσο που δε με αναγνωρίζω. Ελπίζω αύριο το πρωί να έχω συνέλθει!

Οι σκέψεις είναι πάντα σκιές των συναισθημάτων μας ,πάντα σκοτεινότερες, κενότερες και απλούστερες απ᾽αυτά. ~Friedrich Nietzsche~

δικαίωμα στη διαφορά...επειδή η αναπηρία καθιστά το άτομο διαφορετικό κι όχι κατώτερο...

Ημέρα κατά του AIDS σήμερα.

Σήμερα ημέρα κατά του AIDS, φοράμε ένα κόκκινο κορδελάκι. Πως ξεκίνησε το κόκκινο αυτό κορδελάκι? Το 1991 μία ομάδα καλλιτεχνών από το Σαν Φρανσίσκο που ευαισθητοποιείται με τα άτομα που έχουν μολυνθεί από τον ιό, θέλησε να δημιουργήσει ένα οπτικό σύμβολο για να τους δείξει τη συμπαράστασή της. Έτσι λοιπόν, η ομάδα αυτή εμπνεύστηκε από το κίτρινο κορδελάκι που δημιουργήθηκε για να τιμήσει τον αγώνα των Αμερικανών στρατιωτών που υπηρέτησαν στον πόλεμο του Κόλπου και το χρησιμοποίησε σε κόκκινο χρώμα. Κι αυτό γιατί συμβολίζει το χρώμα του έρωτα, του πάθους και της αγάπης. Από τότε, το κόκκινο κορδελάκι χρησιμοποιείται ως διεθνές σύμβολο των εκστρατειών κατά του ιού του AIDS.

Στους δρόμους αδέρφια!!!

Αν δεν υπήρχε η οικονομική κρίση το wikileaks θα ήταν η πρώτη είδηση, το μεγαλύτερο σκάνδαλο ever!!!! Ποιος όμως θυμάται όμως τις εκλογές που έγιναν στην πατρίδα μας στην αρχή του μήνα? Ολοι μιλάνε για τα spreads, το ποσόν που έχει δανειστεί η Ιρλανδία, πότε θα έρθει η σειρά της Πορτογαλίας να στηθεί στο γκισέ, αν θα καταρρεύσει και η Ισπανία, το Βέλγιο, η Ολλανδία... Τα οικονομικά της Γερμανίας, την κακιά Μέρκελ, το Σαρκοζί. Τη διακαναλική ομιλία του Παπανδρέου...ποιος τη θυμάται? Ποιος ασχολείται σήμερα με τον Καλλικράτη? Το πρώτο θέμα σε όλα τα δελτία ειδήσεων είναι τα επιτόκια. Κανένας δε δίνει σημασία στην Κορέα ή στο μεγαλύτερο σκάνδαλο όλων των εποχών, το wikileaks! Πτωχεύσαμε εδώ και καιρό και κανένας δεν έχει τα κότσια να βγει να μας το πει! Κανένας δεν είναι ικανός να φτιάξει ένα σχέδιο για το παρόν, πόσο μάλλον για το μέλλον! Πάμε απ' το κακό στο χειρότερο και εμείς καθόμαστε στον καναπέ βλέπουμε αποσβολωμένοι και πανικόβλητοι ειδήσεις και μουδιασμένοι δεχόμαστε την καταστροφή χωρίς αντίδραση! Τι έγινε η περήφανη Ελληνική ψυχή? Ξεχάσαμε εντελώς όλα όσα συνέβησαν στην αρχή του μήνα. Καθόμαστε μουδιασμένοι και τα δεχόμαστε όλα. Τις περικοπές στους μισθούς και τις συντάξεις, τους έμμεσους και άμεσους φόρους, την κατρακύλα που έχει πάρε η ζωή μας! Οσο για εκείνους που μας έφτασαν εδώ...κανείς δεν πρόκειται φυσικά να επιστρέψει τα λεφτά πίσω. Μα τι σκέφτομαι? Εδώ ούτε καν φυλακή δεν πρόκειται να πάει κανείς! Ετσι λοιπόν, αντί να βλέπουμε τη μεγαλύτερη εικόνα, κοιτάμε πως θα περάσουμε τη μέρα και τίποτε άλλο. Και αν ρωτήσεις γιατί δεν ξεσηκωνόμαστε? Θα απαντήσουν όλοι 'μα εγώ θα αλλάξω την κατάσταση?'. Ναι Ελληνες!! Ενας ένας και όλοι μαζί θα αλλάξουμε την κατάσταση! Οχι απ' τον καναπέ με το τηλεκοντρόλ κολλημένο στο χέρι! Στους δρόμους αδέρφια!!!!!!!!

Στους 100 «global thinkers» ο Γιώργος. Στη λίστα αυτών που συνεισέφεραν περισσότερο στην προώθηση της παγκόσμιας σκέψης κατέταξε για το 2010 τον Γ.Παπανδρέου το περιοδικό Foreign Policy... Έχουμε μείνει τόσο πίσω πια, που δεν καταλαβαίνουμε την προχωρημένη διανόηση του υπέρτατου Γιώργου. Αναρωτιέμαι όμως, εκεί στο εξωτερικό που τον καταλαβαίνουν τέλεια, γιατί δεν τον κρατάνε και μας τον στέλνουν όλη την ώρα πίσω?

Στους 100 «global thinkers» ο Γιώργος!!!

Μετά τη μοναξιά....

Πως ξεκινάς μια σχέση μετά από ένα μεγάλο διάστημα μοναχικής ζωής? ΟΚ, ας πούμε ότι γνωρίζεις κάποιον, εκεί που δεν το περιμένεις. Εχεις πολύ καιρό που έχεις χωρίσει, έχεις βιώσει τη μοναξιά, έχεις μάθει να ζεις μόνη. Μπορεί να μην είναι το καλύτερό σου, παραπονιέσαι καμιά φορά ότι θα ήθελες ένα σύντροφο! Οταν γνωρίζεις κάποιον όμως νιώθεις περίεργα. Από τη μια θες να είσαι συνέχεια κοντά του και από την άλλη αναζητάς την παλιά σου μοναχική ζωή. Νοσταλγείς τις μέρες που δε χρειαζόταν να βαφτείς να ντυθείς και να βγεις. Σου λείπουν εκείνες οι μέρες που περνούσες μόνη με τη μουσική και το βιβλίο σου. Τότε που έφτιαχνες το πρόγραμμά σου όπως ακριβώς σε βόλευε. Τι μυστήριο πράγμα.... Από τη μια να τον ονειρεύεσαι και από την άλλη να έχεις τόσο συνηθίσει την μοναχική σου ζωή που είναι πια δύσκολο να είσαι μαζί του. Πως ζούσες πριν? Οταν ήσουν ζευγάρι και δεν έβλεπες την ώρα να τον συναντήσεις? Τότε δε σου φαινόταν δύσκολο να βγεις απ' τη ρουτίνα σου. Οταν χώρισες αποφάσισες να μείνεις μόνη για καιρό. Αυτόν τον καιρό έφτιαξες τη δική σου ζωή. Ζωή που χωρούσε μόνο έναν! Δε γινόσουν όμορφη παρά μόνο για τον εαυτό σου. Πήγαινες στο κομμωτήριο όποτε ήθελες, όχι για να σε δει. Εφτιαχνες τα τα μαλλιά σου όπως σε βόλευαν, όχι όπως θα άρεσαν. Κυκλοφορούσες με την παλιά φόρμα, τα όμορφα φορέματα σου κρεμόντουσαν στην ντουλάπα αφόρετα. Δε χρειαζόταν να ξεβαφτείς το βράδυ γιατί δεν ήσουν βαμμένη! Πως να ξαναρχίσεις τώρα? Σαν πολύ σου φαίνεται να ντυθείς όμορφα όπως έκανες, να βαφτείς ξανά, να φτιάξεις τα μαλλιά σου. Και πότε θα κάνεις εσύ όλα αυτά που έκανες όταν ήσουν μόνη? Βρίσκεις ένα σωρό χαζές δικαιολογίες προκειμένου να μείνεις μέσα μόνη σου. Μετά τον σκέφτεσαι και σου λείπει. Πως ήταν πριν? Μήπως όταν μένουμε πολύ καιρό μόνες μας δυσκολευόμαστε να βρούμε το δρόμο για τη συντροφική ζωή ξανά? Μήπως ο χρόνος που περνάμε μόνες μετά από ένα χωρισμό δεν πρέπει τελικά να είναι και τόσο πολύς? Μέχρι πότε θα κυκλοφορείς με το παλιό τζην και το φαρδύ πουλόβερ που έχει αρχίσει να λιώνει επάνω σου? Νομίζω για τους άντρες είναι πιο εύκολο. Γιατί άραγε? Νομίζω πως μετά από ένα χωρισμό, ακόμα και αν αυτός έγινε με δική σου απόφαση, χρειάζεσαι χρόνο με τον εαυτό σου. Πόσο χρόνο όμως? Πότε ξέρεις πως δεν κουβαλάς προβλήματα από την προηγούμενη σχέση? Και αν εμφανιστεί ο 'πρίγκηπας' πριν το χρονικό όριο που έχεις βάλει? Νομίζω πως όταν εμφανιστεί ο κατάλληλος και σκιρτήσει η καρδιά σου το καταλαβαίνεις. Δε ζορίζεσαι τότε, ίσα ίσα που θέλεις πολύ να τον βλέπεις. Ξαναβρίσκεις τα πατήματα σου όπως λένε και οι αθλητικογράφοι. Είναι κάτι σαν το ποδήλατο, δεν ξεχνιέται! Οταν έχεις ζήσει σε μια σοβαρή σχέση, όταν έχεις συζήσει, ξέρεις πως είναι. Αν σου άρεσε τότε, μόλις βρεθεί ο κατάλληλος δε δυσκολεύεσαι! Πρέπει να είναι όμως εκείνος που θα κάνει την καρδιά σου να σκιρτήσει. Δεν έχει νόημα να ζοριστείς διαφορετικά. Δε θα είσαι ευτυχισμένη! Δεν είναι θέμα χρόνου, είναι θέμα ανθρώπου. Δεν είναι ανάγκη να είναι ο Johnny Depp...στα μάτια σου έχει σημασία να είναι όμορφος. Να μπορεί να σε κάνει να γελάς. Να τον αγαπάς και να σ' αγαπάει το ίδιο, να σε σέβεται, να μη βιάζεται....... Να σε βγάλει από το καβούκι που έχεις χωθεί και να αρχίσεις πάλι να ζεις!

Μεγάλη διαδήλωση στο Δουβλίνο!

Serenata......