Παρασκευή, 30 Μαρτίου 2012

Η δύναμη των λέξεων....

Κρατάμε σκέψεις, προβλήματα, θυμό....

Τα κρατάμε μέσα μας.....

Δεν είναι υγιές.....

Δεν τα λέμε όμως.

Γιατί όταν βγουν από το στόμα.....

Οταν οι σκέψεις, ο θυμός....

Οταν γίνουν γράμματα κι ενωθούν και φτιάξουν λέξεις.....

Οταν βγουν κι ακουστούν....

Τότε είναι αληθινά!

Αυτά που κρατάμε μέσα μας και παριστάνουμε πως δεν ισχύουν....

Μόλις ακουστούν, είναι αυτόματα αλήθειες.

Πόσο περίεργο είναι τελικά....

Αν δεν το πεις, δεν το ξεστομίσεις δεν υπάρχει!

Πόσες φορές δεν είπες κουβέντες μες το θυμό;....

Μόλις τις ξεστομίσεις τελείωσε, δε γυρνάνε πίσω.

Και ξαφνικά βρίσκεσαι μπροστά σε μια αλήθεια που κρυβόταν(!)

Μια αλήθεια που πονά περισσότερο τώρα από πριν(;)

Τώρα έχεις να αντιμετωπίσεις τις συνέπειες όσων ειπώθηκαν.

Αυτά που δε χρειάζεται να τα συζητήσεις γιατί απλά δεν υπάρχουν.

Ολα αυτά αυτόματα και ξαφνικά είναι αληθινά!!.....

Εντάξει δεν είναι υγιές να κρατάς πίκρα και θυμό μέσα σου.......

Αλλά πως αντιμετωπίζεις την κόλαση που ξεσπά μόλις τα ξεστομίσεις;

Πως αντιμετωπίζεις και τον άλλον που τ' ακούει;

Και αναρωτιέμαι....

Τι είναι προτιμότερο;

Να τρώγεσαι με τις σκέψεις μέσα σου;

Η να τις ξεστομίζεις και να συνειδητοποιείς πως είναι αλήθειες;

Οσο και να υποφέρεις κρατώντας θέματα μέσα σου....

Υπάρχει και η πιθανότητα να μην υπάρχουν(;).....

Να είναι μόνο δικά σου, στο μυαλό σου...

Οταν το πεις τελείωσε το 'μπορεί'......

Δεν υπάρχει πια 'μπορεί'.....

Ετσι είναι!

Πόσο περίεργα λειτουργεί ο εγκέφαλος.....

Κρατάς την πίκρα μέσα σου...πονάς......

Το λες, το ακούς και πονάς πάλι.....

Είναι να μην το πεις......

Να μην ακουστεί και γίνει αλήθεια!!


26 σχόλια:

sewsome είπε...

Ένας άνθρωπος που ενδιαφέρεται για όσα λες και νιώθεις είναι αρκετός.
Μη σπαταλιέσαι εδώ κι εκεί και διώξε όσους σου κάνουν κακό. Πραγματικά ΔΙΩΞΤΟΥΣ και η ζωή σου θα αλλάξει στο καλύτερο, υπάρχει κάτι μέσα σου σου που ξέρει τι είναι σωστό για σένα και λάθος, άκουσέ το με προσοχή.
Μην περιμένεις να αλλάξει κανείς, τα χρόνια περνάνε τόσο άδικα.

kovo voltes... είπε...

Μολονότι ανήκω στην κατηγορία των ανθρώπων που κρατάνε μέσα τους πολλά, είμαι υπερ του να λέγονται. Σε θυμό πάνω δε, πολλά που λέγονται δεν είναι απαραίτητα αλήθεια. Μπορεί εκείνη την τόσο δα στιγμούλα να θέλουν να πονέσουν, να είναι συγκεγχυμένα. Ο μόνος τρόπος για να το διαπιστώσεις βέβαια είναι οι πράξεις ενός ανθρώπου και μάλιστα στη διάρκεια και την επανάληψη τους...Τα λόγια φεύγουν σαν πουλιά...Οι πράξεις όμως?

serenata είπε...

@kovo voltes
Τα λόγια φεύγουν σαν πουλιά, ναι...
Μπορούν να πονέσουν όμως όσο και οι πράξεις.
Φαντάσου να πεις σε κάποιον τι σκέφτεσαι για κείνον, κάτι που δε γνωρίζει και δεν είναι ευχάριστο.!!

serenata είπε...

@sewsome
Δε σπαταλιέμαι, ξέρω πόσο γρήγορα περνά ο χρόνος...
Εχω διώξει πολλούς...
Πάρα πολλούς πια!
Ενας δυο άνθρωποι έμειναν πια...

misoagnosti είπε...

Αληθινά είναι και μέσα μας αλλά αν μπουν σε λέξεις, είναι διαμπερής η αλήθεια τους. Μπαίνει φως από παντού.
Και ναι, σε κάποιους δεν αρέσει Seranata μου... Και κάποτε, δεν αρέσει και σε μας που θέλουμε να αρέσουμε στους κάποιους...
Δεν υπάρχουν συνταγές και τυφλοσούρτες. Όπως νιώθει ο καθένας πράττει. Παλιά, κρατούσα το θυμό, κι όλα τα αρνητικά μέσα μου, δεν ήθελα να πικραίνω κανένα. Ε, όταν έβγαινε, ήταν σαν από χύτρα!
Τώρα είμαι σε φάση που εκφράζω τη δυσαρέκειά μου αμέσως. Δε θέλω να φορτώνω και να μπλοκάρω. Στην αρχή, τρόμαξαν όλοι με την αλλαγή, αλλά σταδιακά το συνήθισαν. Και συνέχισαν να μ΄εκτιμούν. Όσοι έπρεπε να μείνουν...
:) Φιλάκια Γατούλα

ασωτος γιος είπε...

και εγώ πιστεύω ότι στον θυμο πάνω λέγονται μεγάλες αλήθειες
και μπορεί να μην γυρίζουν πίσω αυτά τα λογια αλλα πανε στη γη που αξίζει να ζουν

vanilla είπε...

φοβάμαι τόσο να πω αυτα που έχω στο μυαλό μου γιατι πάντα σκέφτομαι πως αν οι σκεψεις γινουν λέξεις μετά αποκτούν οντότητα.. αν δεν τις πω παριστάνω πως δεν εγιναν ποτε..
και πονάω βουβα..

serenata είπε...

@vanilla
Ακριβώς!!
Οταν ειπωθούν αποκτούν οντότητα!
Διαφορετικά μπορεί να μην υπάρχουν...
Τρομερό δεν είναι;....

serenata είπε...

@misoagnosti
Πολύ ωραία το διατυπώνεις!
Καθένας πράττει όπως νομίζει σωστό.
Φιλάκια γλυκιά μου:)

serenata είπε...

@ασωτος γιος
Οταν ακουστούν τα λόγια ξαφνικά υπάρχουν....
Και είναι άσχημο να ειπωθούν πάνω σε θυμό...δε γυρίζουν πίσω!
Φιλι:)

kovo voltes... είπε...

Σου είπε κάτι ωραίο ο άσωτος και συμφωνών...Βρε μικρή μου, για σκέψου, εντάξει ακούς ή λες κάτι πολύ βαρύ. Μπορεί να σε σφάξει εκείνη την ώρα. Μα το έχω ζήσει και εγώ και οι περισσότεροι πιστεύω και να ακούσουμε και να πούμε λογια βαριά. Ο άνθρωπος που σε πόνεσε ένα συγγνώμη σου είπε ή σου έδειξε ότι δεν το εννοούσε?? Αν όχι, αλέ...Πάμε αλλού. Αν ναι, πέτα μακριά τον πόνο...;) Στην τελική, η ζωή είναι ένα ποτάμι. Μη πιάνεσαι απο μια πέτρα με επιμονή ενώ σκάει πάνω σου το κύμα και θέλει να σε ταξιδέψει...

serenata είπε...

@kovo voltes
Η σημερινή ανάρτηση είναι άσχετη με τη χθεσινή.
Οι άνθρωποι που με πλήγωσαν δε ζήτησαν συγγνώμη, αλλά τελείωσε αυτή η ιστορία.
Ναι, η ζωή είναι ποτάμι, είναι μικρή, είναι άδικη...
Καλό σου βράδυ βολτούλα:)

ΛΙΑΚΑΔΑ είπε...

Την άποψή μου την ξέρεις...
Τα συναισθήματα και πολλές φορές ΚΑΙ οι σκέψεις γεννιούνται για να τις κοινωνούμε...
Πρέπει να λέμε αυτό που νιώθουμε.
Είναι λυτρωτικό... για μας αλλά παραδόξως είναι καποιες φορές λυτρωτικό και για τους άλλους...
Πρέπει να σπάσεις μερικά αβγά καλή μου για να φτιάξεις ομελέτα...
Δε γίνεται αλλιώς!
Φιλάκια και καλό ξημέρωμα... !

Constantine είπε...

Κι όμως καλή μου οι λέξεις έχουν μια σοβαρότατη αδυναμία... δεν εκφράζουν επακριβώς τα συναισθήματα! Κι έτσι πολλές φορές μένουν μακριά απο την αλήθεια... κι ο πόνος του να πεις κατι είναι ίδιος με αυτόν του να το κρατήσεις μέσα σου, γιατί πολύ απλά ποτέ δεν είπες την αλήθεια!

roubinakiM είπε...

Σερενάτα μου το ποστ σου μου θύμισε αυτό:
Οι 6 πιο σημαντικές λέξεις:
Παραδέχομαι ότι αυτό ήταν λάθος μου.
Οι 5 πιο σημαντικές λέξεις:
Μπράβο! Έκανες πολύ καλή δουλειά.
Οι 4 πιο σημαντικές λέξεις:
Ποιά γνώμη έχεις εσύ;
Οι 3 πιο σημαντικές λέξεις:
Σε παρακαλώ πολύ.
Οι 2 πιο σημαντικές λέξεις:
Σ’ ευχαριστώ.
Η πιο σημαντική λέξη:
Εμείς.
Η πιο ασήμαντη λέξη;
Εγώ.

Καλή σου μέρα!

Levina είπε...

serenata μου
πιο πολύ πονάω για όσους εγώ έχω πληγώσει ,
οι πληγές που πήρα δεν με νοιάζουν, τις βάζω στα ντουλάπια μου και προχωράω.... δεν τους αξίζει καν να τους σκέφτομαι.

Όλα περνάνε κοριτσάκι, έρχονται καινούργια στην ζωή μας να γιατρέψουν τα παλιά.

σε φιλώ
καλό Σαββατοκύριακο :))

Αθηνά... είπε...

Ω! Δεν ξέρω. Είναι σοβαρό το θέμα. Άντε και τη λες την αλήθεια. Μπορεί ο άλλος να την δεχτεί; Μπορεί να ζήσει με αυτή; Πως το είπε κάποιος; "Πράγματα που δεν βλέπουνε τα μάτια, δεν πονάνε την καρδιά".
Υποθέτω ότι και λόγια που δεν ακούνε τα αυτιά επίσης δεν πονάνε την καρδιά. Πάντως όταν είναι κάποιος αποφασισμένος να μιλήσει για αλήθειες το καλύτερο είναι να το κάνει με το φως της ημέρας και με ήρεμη διάθεση γιατί ο θυμός είναι κακός σύμβουλος και πέρα από τις αλήθειες μπορεί να ειπωθούν και κακίες ανυπόστατες που μετά δεν τις μαζεύει κανείς με τίποτα.

Και μια που λέμε αλήθειες μια μέρα πριν την Πρωταπριλιά, έχεις σκεφτεί ποτέ να βγάλεις αυτό το παργματάκι που μου ζητάει κάθε φορά να αποδυκνείω την υπόστασή μου δηλαδή ότι δεν είμαι ρομπότ;
Διότι τρομάζω να τα βγάλω αυτά τα γράμματα η γραία!

serenata είπε...

@Αθηνά
Θα προσπαθήσω να το βγάλω αυτό Αθηνά μου, για σένα!!!!
Οσο για τις λέξεις, δεν ξέρω αν ο άλλος μπορεί ν' αντέξει την αλήθεια.
Μήπως να σκεφτούμε πρώτα αν την αντέχουμε εμείς;.....
Γιατί μόλις το πούμε, το βγάλουμε από μέσα μας, σα να αποκτά ξαφνικά οντότητα.
Υπάρχει!!
Ασε που τα λόγια δε γυρίζουν πίσω...
Φιλάκια πολλά!!
ΥΓ. Δεν είσαι γριά, μην ακούω χαζά!!

serenata είπε...

@Levina
Κοριτσάρα μου, πανάμε όταν πληγώνουμε τους άλλους όσο όταν μας πληγώνουν εκείνοι...
Και έχεις δίκιο, αυτοί που μας πληγώνουν δεν αξίζουν να τους σκεφτόμαστε!
Καλό Σαββατοκύριακο καλή μου:))
Φιλιά!

serenata είπε...

@roubinakiM
Τι όμορφο γλυκιά μου!!!
Αν ο τρόπος σκέψης και ο τρόπος έκφρασης ήταν όπως τον περιγράφεις, πόσο λιγότερο εγωιστές θα είμασταν!!!
Πόσο καλύτερες θα ήταν οι σχέσεις μας με τους άλλους...
Φιλάκια καλή μου:))

serenata είπε...

@Constantine
Φίλε μου καλέ, όπως συνήθως θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί σου!!
Αυτό γράφω και γω!!
Φιλιά!

serenata είπε...

@ΛΙΑΚΑΔΑ
Συμφωνώ φιλενάδα.
Το περίεργο είναι πως οι λέξεις όσο δεν ακούγονται/λέγονται, είναι σα να μην υπάρχουν!
Σίγουρα δεν είναι υγιές να κρατάμε μέσα μας πίκρα, πόνο, θυμό....
Σκέψου όμως τι μπορεί να συμβεί μόλις τις ξεστομίσουμε...
Δεν ξέρω πιο είναι προτιμότερο...
Φιλάκια πολλά:))

Ρασκόλνικωφ είπε...

Καταλαβαίνω τι εννοείς!!Αν φοβάσαι ότι αυτά που θα ειπωθούν μπορεί να καταστρέψουν πέστα σε έναν καλό φίλο!!!Και θα σταματήσεις να βασανίζεσαι και μια καλή συμβουλή θα ακούσεις και δε θα καταστρέψεις τίποτα!!Εϊναι η μόνη λύση!!

Σε χαιρετώ!!

serenata είπε...

@Ρασκόλνικωφ
Νομίζω πως όσο δεν λέμε(όλοι)κάτι σα να παριστάνουμε πως δεν υπάρχει.
Μόλις το ξεστομίσουμε κι ακουστεί...
Είναι αυτόματα αλήθεια..!!
Υπάρχει, η λέξεις έχουν μεγάλη δύναμη...
Μπορεί να πληγώσει τους άλλους και εμάς τους ίδιους!!
Γατίσιο φιλί:))

Summertime Blues είπε...

οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους.
δεν κάνουν οι λέξεις τις αλήθειες. τις αλήθειες τις κάνουν οι πράξεις.
καλό μεσημεράκι, φιλιά.

serenata είπε...

@Summertime Blues
Δεν έχεις νιώσει ποτέ πως μέχρι να ειπωθεί κάτι είναι σα να μην υπάρχει;
Μερικά πράγματα σα αποκτούν οντότητα όταν ακουστούν.
Δε μιλάω για τα πάντα!!!
Μερικά λόγια είναι διαφορετικά...
Φιλάκια!!