Η δήλωση Σεφέρη κατά της χούντας

  Πάει καιρός που πήρα την απόφαση να κρατηθώ έξω από τα πολιτικά του τόπου. Προσπάθησα άλλοτε να το εξηγήσω, αυτό δε σημαίνει διόλου πως μου είναι αδιάφορη η πολιτική ζωή μας.
    Έτσι, από τα χρόνια εκείνα ώς τώρα τελευταία έπαψα κατά κανόνα ν’ αγγίζω τέτια θέματα. Εξ άλλου τα όσα δημοσίεψα ώς τις αρχές του 1967, και η κατοπινή στάση μου (δεν έχω δημοσιέψει τίποτε στην Ελλάδα από τότε που φιμώθηκε η ελευθερία) έδειχναν, μου φαίνεται αρκετά καθαρά τη σκέψη μου.
    Μολαταύτα, μήνες τώρα, αισθάνομαι μέσα μου και γύρω μου, ολοένα πιο επιτακτικά το χρέος να πω ένα λόγο για τη σημερινή κατάστασή μας. Με όλη τη δυνατή συντομία, νά τι θα έλεγα:
    Κλείνουν δυο χρόνια που μας έχει επιβληθεί ένα καθεστώς όλως διόλου αντίθετο με τα ιδεώδη για τα οποία πολέμησε ο κόσμος μας και τόσο περίλαμπρα ο λαός μας, στον τελευταίο παγκόσμιο πόλεμο.
    Είναι μια κατάσταση υποχρεωτικής νάρκης όπου, όσες πνευματικές αξίες κατορθώσαμε να κρατήσουμε ζωντανές, με πόνους και με κόπους, πάνε κι’ αυτές να καταποντισθούν μέσα στα ελώδη στεκάμενα νερά. Δε θα μου είταν δύσκολο να καταλάβω πως τέτιες ζημιές δε λογαριάζουν παρά πολύ για ορισμένους ανθρώπους. Δυστυχώς, δεν πρόκειται μόνο γι’ αυτόν τον κίνδυνο.
    Όλοι πια το διδάχτηκαν και το ξέρουν πως στις δικτατορικές καταστάσεις, η αρχή μπορεί να μοιάζει εύκολη, όμως η τραγωδία περιμένει, αναπότρεπτη, στο τέλος. Το δράμα αυτού του τέλους μάς βασανίζει, συνειδητά ή ασυνείδητα όπως στους παμπάλαιους χορούς του Αισχύλου. Όσο μένει η ανωμαλία, τόσο προχωρεί το κακό.
    Είμαι ένας άνθρωπος χωρίς κανένα απολύτως πολιτικό δεσμό, και, μπορώ να το πω, μιλώ χωρίς φόβο και χωρίς πάθος. Βλέπω μπροστά μου τον γκρεμό όπου μας οδηγεί η καταπίεση που κάλυψε τον τόπο. Αυτή η ανωμαλία πρέπει να σταματήσει. Είναι Εθνική επιταγή.
    Τώρα ξαναγυρίζω στη σιωπή μου. Παρακαλώ το Θεό, να μη με φέρει άλλη φορά σε παρόμοια ανάγκη να ξαναμιλήσω.

ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/758#ixzz3VfuFqdiU

Σύγχυση!

Ενοχές.

Χωρίς λόγο;

Ποιος θα κρίνει;

Εχεις νοιώσει ένοχη;

Εχεις νοιώσει αυτόν τον πόνο στο στομάχι;

Να είσαι ευτυχισμένη και μετά...

Μετά να μην μπορείς.....

Να έχεις όλα όσα σε έκαναν ευτυχισμένη πριν αλλά οι συνθήκες αλλάζουν...

Φταις εσύ και η ευαισθησία σου;
Θα ένοιωθαν έτσι και άλλοι;

Τα ίδια γεγονότα προκαλούν πόνο σε κάθε άνθρωπο;

Κάθε άνθρωπος όμως είναι ξεχωριστός.....

Αντιδρά διαφορετικά....

Αρα;

Δεν βγαίνει συμπέρασμα.....

Κάλεσμα

Αύριο 11 Φεβρουαρίου όλοι στο Σύνταγμα και σε κάθε πλατεία μεγάλης πόλης! 

Χρόνια Πολλά!

Ο Μουτζουράκος κι εγώ, σας ευχόμαστε από καρδιάς ευτυχισμένα Χριστούγεννα!!!

Να έχετε υγεία και αγάπη, τα άλλα παλεύονται.....νομίζω.

Εύχομαι να περάσετε την ημέρα όπως θέλετε!

Και όσοι μπορούν, ας βοηθήσουν εκείνους που δεν έχουν τίποτα.

Μην ξεχνάμε πως είναι γιορτή αγάπης!

Ακόμα και ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, μια γλυκιά κουβέντα....

Άλλωστε είναι γνωστό πως όταν δίνουμε, παίρνουμε περισσότερα!

Καλά Χριστούγεννα για όλο τον κόσμο!!

Ντυμένοι φίλοι οι εχθροί....

Οταν ζεις τον δικό σου εφιάλτη.

Ποιος θα κρίνει πόσο σοβαρός είναι;

Οταν εσύ υποφέρεις, για σένα είναι σοβαρό!

Και θα έπρεπε οι 'φίλοι' να το σεβαστούν, ακόμα κι όταν δεν καταλαβαίνουν.

Να μην σε αφήνουν να το περάσεις μόνη....

Ειδικά εκείνοι που έχουν περάσει κάτι παρόμοιο, δεν είναι δυνατόν να μην καταλαβαίνουν.

Αχ πότε θα το πιστέψω;.....

Οι εχθροί ντυμένοι φίλοι όπως λέει κι ο ποιητής, είναι πολλοί.

Πότε θα μάθω;...

Νιώθω στο ίδιο έργο θεατής.

Μου έχει συμβεί τόσες φορές στο παρελθόν.....

Κάθε φορά νομίζω πως είναι η τελευταία.

Κάθε φορά κάνω κι από ένα ξεσκαρτάρισμα.....

Μέχρι που έμειναν δυο τρεις.....

Οι υπόλοιποι είναι μόνο για τα όμορφα!

Αυτούς τους ξέρω.

Οι φίλοι είναι για τα δύσκολα.

Και στα δύσκολα αυτού του Σαββατοκύριακου εγώ είμαι μόνη.

Εντελώς μόνη!!!!!!

Βρέθηκαν μόνο κάποιες φίλες που έχουν περάσει τα ίδια να πουν μια γλυκιά κουβέντα.

Να μου σταθούν γυναίκες ουσιαστικά άγνωστες.......

Φαίνεται δε μαθαίνω!

Τόσα χρόνια δε μαθαίνω!

Λίγο γάλα για πολλά παιδιά

Το Δέντρο των Γιατρών του Κόσμου  θα στολίσουν αγαπημένοι μας ηθοποιοί  μέσα από ένα ξεχωριστό δρώμενο που θα λάβει χώρα στις 19.00 το απόγευμα στο Μετρό του Συντάγματος. 
Μαζί μας θα είναι o Γιάννης Ζουγανέλης, ο Γιάννης Μπέζος, η Δάφνη Λαμπρόγιαννη, η Εβελίνα Παπούλια, ο Γιώργος Καπουτζίδης, η Ιωάννα Τριανταφυλλίδου, ο Ορφέας Αυγουστίδης, ο Γιάννης Στάνκογλου, ο Πυγμαλίων Δαδακαρίδης και ο Νίκος Περάκης.

Γιατροί του Κόσμου

20 Χρόνια 'Το Χαμόγελο του παιδιού'

Οι τέσσερις βάτραχοι

Τέσσερις βάτραχοι κάθονταν πάνω σε ένα κορμό δέντρου, που επέπλεε πιασμένος στην άκρη ενός ποταμού. Ξαφνικά ελευθερώθηκε και σιγά-σιγά άρχισε να παρασύρεται προς τα κάτω, στη ροή του ποταμού. Οι βάτραχοι ήταν ενθουσιασμένοι καθώς ποτέ δεν είχε τύχει να νιώσουν τη χαρά της κίνησης πάνω στο νερό.

Κάποια στιγμή, ο πρώτος βάτραχος είπε: «Πράγματι, είναι ένας θαυμάσιος κορμός. Κινείται σαν να είναι ζωντανός. Δεν ήξερα ότι μπορεί να υπάρχει ένας τέτοιος κορμός».

Μετά από λίγο ο δεύτερος βάτραχος μίλησε και είπε: «Όχι φίλε μου, ο κορμός είναι σαν όλους τους άλλους κορμούς, και βέβαια δεν κινείται. Είναι το ποτάμι που πηγαίνει προς τη θάλασσα και μεταφέρει εμάς και τον κορμό μαζί του».

Και μετά ο τρίτος βάτραχος μίλησε και είπε: «Δεν είναι ούτε ο κορμός, ούτε το ποτάμι που κινείται. Η κίνηση είναι στη σκέψη μας. Γιατί χωρίς τη σκέψη, τίποτα δεν κινείται.»

Και έτσι οι τρεις βάτραχοι ξεκίνησαν να διαπληκτίζονται, σχετικά με το τι είναι αυτό που τελικά κινείται. Μάλιστα σε λίγο η διαφωνία τους έγινε καυγάς αληθινός, μη μπορώντας καθόλου να συμφωνήσουν.

Αφού είδαν κι αποείδαν, στράφηκαν τελικά στον τέταρτο βάτραχο, που μέχρι εκείνη τη στιγμή καθόταν ήσυχος και τους άκουγε προσεχτικά, και ρώτησαν τη γνώμη του.

Κι εκείνος τους είπε: «Ο καθένας σας έχει δίκιο, και κανένας σας δεν είναι λάθος. Η κίνηση είναι στον κορμό, στο νερό και στην σκέψη μας επίσης».

Οι τρεις βάτραχοι έμειναν για μερικά δευτερόλεπτα ακίνητοι και μετά ξέσπασαν σε κραυγές εξαγριωμένοι, γιατί κανείς δεν ήθελε να παραδεχτεί ότι η δική του αλήθεια δεν ήταν η ολόκληρη αλήθεια, και ότι οι άλλοι δύο δεν ήταν τελείως λάθος.

Και τότε κάτι πολύ παράξενο έγινε : οι τρεις βάτραχοι ενώθηκαν προς στιγμήν και έσπρωξαν τον τέταρτο βάτραχο και τον πέταξαν στο ποτάμι…

Χαλίλ Γκιμπράν

Η κινέζικη παροιμία

Πίνω άλλη μια γουλιά καφέ και σκέφτομαι την κινέζικη παροιμία:

Τίποτα πολύ καλό ή πολύ κακό δεν κρατάει για πάντα.

Οταν την πρωτάκουσα, μου άρεσε.

Σκεφτόμουν τα άσχημα.

Ελεγα δε θα κρατήσουν για πολύ.....

Απ' ότι φαίνεται όμως δεν την είχα καταλάβει την παροιμία.

Αλλο το 'πάντα' και άλλο το 'πολύ'!

Είχα στο μυαλό μου πως η κρίση(για παράδειγμα) δεν θα κρατήσει πολύ.

Ενώ έπρεπε να σκεφτώ πως δεν θα κρατήσει για πάντα!

Τώρα το πολύ και το πάντα είναι υποκειμενικά, όπως ο χρόνος.

Οπως το καλό και το κακό......

Σχετικά κι αυτά στις περισσότερες περιπτώσεις.

Και η παροιμία κάπως σαν χρησμός της Πυθίας.

Πολλές οι ερμηνείες που μπορείς να δώσεις.

Το ίδιο και η ευτυχία.

Διαφορετική για κάθε άνθρωπο.

Ολα λοιπόν γενικά και σχετικά.

Και η δική μου ευτυχία....

Δεν κράτησε πολύ.(το πολύ είπαμε είναι σχετικό)

Τελείωσε με ένα γεγονός.

Υστερα από αυτό τα πάντα κρέμονταν από μια κλωστή.

Ξεκίνησε το άγχος το στρες.....

Τίποτα δεν ήταν όπως στην αρχή.

Οπως ξέρω πια πως τίποτα δεν θα ξαναγίνει όπως πριν.....

Ποτέ δεν πίστεψα στη μοίρα.

Παρατηρώ όμως ένα μοτίβο να επαναλαμβάνεται σε όλη μου τη ζωή.

Γίνομαι ευτυχισμένη, έως πολύ ευτυχισμένη, μέχρι να συμβεί κάτι άσχημο.

Πάντα κάτι διακόπτει την ευτυχία που έχω κατακτήσει με κόπο.

Τίποτα καλό δεν κρατά πολύ.....για μένα....

Δεν ξέρω γιατί συμβαίνει αυτό.

Το παράξενο είναι πως για τα άσχημα δεν υπάρχει όριο.

Ούτε πόσο άσχημα θα είναι, ούτε πόσο χρόνο θα κρατήσουν.

Αλλά είπα και στην αρχή πως όλα(ή σχεδόν όλα)είναι υποκειμενικά.

Σχετικός ο χρόνος, το καλό και το κακό......υποκειμενική και η ευτυχία.

Διαφορετικά βιώνει καθένας την ευτυχία.

Ακόμα κι έτσι όμως.....

Γιατί για μερικούς ανθρώπους η ευτυχία, κάθε που την κατακτούν, κρατάει λίγο;.....

Το πείραμα των 5 πιθήκων

Harry Harlow 1906 - 1981

Διάβασα το ακόλουθο πείραμα και το βρήκα πολύ ενδιαφέρον.

Το πείραμα των 5 πιθήκων αποδίδεται στον Αμερικανό ψυχολόγο ερευνητή Χάρι Χάρλοου (Harry Harlow 1906 - 1981)και φέρεται να συνέβη στην δεκαετία του '60.

Ο Χάρλοου είχε πραγματοποιήσει και άλλα πειράματα με πιθήκους, με σκοπό να μελετήσει την κοινωνική τους συμπεριφορά, κάτω από διάφορες συνθήκες.

Στο συγκεκριμένο πείραμα, ο Χάρλοου έκλεισε πέντε πιθήκους σε ένα μεγάλο κλουβί, στην οροφή του οποίου κρέμονταν δεμένη με σκοινί μια μπανάνα.

Ακριβώς κάτω από την μπανάνα, ο Χάρλοου τοποθέτησε μια σκάλα, έτσι ώστε οι πίθηκοι να μπορούν ν' ανεβούν και να την πάρουν.

Όταν ένας πίθηκος επιχειρούσε να ανεβεί την σκάλα για να πιάσει την μπανάνα, τότε όλοι οι πίθηκοι καταβρέχονταν με παγωμένο νερό.

Όταν σταματούσε το κατάβρεγμα με το παγωμένο νερό, οι πίθηκοι επιχειρούσαν και πάλι ν' ανεβούν την σκάλα και να πάρουν την μπανάνα, αλλά η νέα ψυχρολουσία που ακολουθούσε, τους έκανε να σταματούν την προσπάθειά τους.

Αφού επαναλήφθηκε η ίδια διαδικασία για μερικές φορές ακόμα, στο τέλος οι πίθηκοι εγκατέλειψαν τελείως την προσπάθεια τους να πάρουν την μπανάνα, συνδέοντας και συσχετίζοντας την τιμωρία τους με το παγωμένο νερό μ' αυτήν ακριβώς την προσπάθεια.

Στην επόμενη φάση του πειράματος, ο Χάρλοου αντικατέστησε τον έναν από τους πιθήκους, με έναν άλλον που δεν είχε την εμπειρία της ψυχρολουσίας.

Όταν αυτός -φυσιολογικά- επιχείρησε να ανέβει την σκάλα για να φτάσει την μπανάνα, τότε οι υπόλοιποι τέσσερις πίθηκοι που γνώριζαν τις συνέπειες της προσπάθειάς του, του επιτέθηκαν εμποδίζοντάς τον να ολοκληρώσει την προσπάθειά του.

Το ίδιο σκηνικό συνέβαινε, έως ότου ο νεοφερμένος πίθηκος εμπέδωσε πως η προσπάθειά του να πάρει την μπανάνα εξαγρίωνε τους άλλους τέσσερις πιθήκους που του επιτίθονταν με πολύ άγριες διαθέσεις, οπότε σταμάτησε κι αυτός οριστικά την προσπάθεια του ν' αποκτήσει την μπανάνα.

Στην συνέχεια, ο Χάρλοου αντικατέστησε έναν ακόμη πίθηκο.

Κι αυτός, ο νέος πίθηκος, όπως ήταν αυτονόητο θέλησε να σκαρφαλώσει στη σκάλα και να πιάσει την μπανάνα.

Και πάλι όμως εξελίχτηκε η ίδια σκηνή: Οι υπόλοιποι πίθηκοι, μαζί κι αυτός που δεν είχε καταβραχεί με παγωμένο νερό, του επιτέθηκαν ματαιώνοντας την προσπάθειά του.

Η ίδια διαδικασία επαναλήφθηκε, έως ότου αντικαταστάθηκαν όλοι οι πίθηκοι.

Έτσι, τώρα, στο κλουβί υπήρχαν πέντε πίθηκοι, που κανένας τους δεν είχε δεχτεί την τιμωρία της ψυχρολουσίας και φυσικά αγνοούσαν για ποιον λόγο συνέβαινε αυτή.

Κάθε φορά όμως γίνονταν το ίδιο ακριβώς πράγμα: Ο νεοφερμένος πίθηκος που επιχειρούσε να πάρει την μπανάνα, δέχονταν την επίθεση των υπόλοιπων.

Γίνονταν δηλαδή υπερασπιστές ενός κανόνα, χωρίς να γνωρίζουν τον λόγο.

Γιατί πολύ απλά, “έτσι βρήκαν τα πράγματα”.

Το πείραμα του Χάρλοου με προβλημάτισε.

Πόσα πράγματα κάνουμε 'γιατί έτσι τα βρήκαμε' ;

Χωρίς να ξέρουμε το γιατί....

Χωρίς να το ψάχνουμε......

Η κοινωνική μας ζωή είναι γεμάτη από δαύτα.

Σίγουρα παίζει ρόλο ο χαρακτήρας κάθε ανθρώπου!

Ανάλογα οι συμπεριφορές διαφέρουν.

Είναι όμως και πράγματα που μας έμαθαν αγαπημένα πρόσωπα και γιαυτό και μόνο τα συνεχίζουμε....

Προσωπικά συνεχίζω πράγματα που έκανε η μαμά μου.

Με μερικά δεν συμφωνώ απόλυτα, την λάτρευα όμως και αν δεν τα κάνω νιώθω σα να την προδίδω.....

Τόσοι οι λόγοι για να συνεχίζουμε συμπεριφορές....

Ούτε που θα προσπαθήσω να απαριθμήσω.

Πόσο μοιάζουμε, τελικά, με τους πέντε πιθήκους στο κλουβί...

Βία κατά των γυναικών

Αλέκος Παναγούλης

Κάθε πρωτομαγιά η ίδια σκέψη....

Το ίδιο 'μνημόσυνο'.

Θεωρώ πως έτσι πρέπει.

Για να μην ξεχνάμε τους ήρωες που βασανίστηκαν για να μιλάμε εμείς σήμερα ελεύθερα!

Πρώτη φορά έμαθα για τον Αλέκο Παναγούλη από την Oriana Fallaci

Πρώτα διάβασα το 'Ενας Αντρας'.

Μετά έψαξα πολύ, διάβασα ό,τι υπήρχε για τον Παναγούλη.

Εγινε ο ήρωας μου......

Κάθε πρωτομαγιά τον θυμάμαι.

Σκέφτηκα πως έπρεπε να τον μνημονεύσω και φέτος.

Καλή Πρωτομαγιά, καλό μήνα σε όλους!!!!

Καλή Ανάσταση!

Ο Μουτζούρης και εγώ ευχόμαστε ολόψυχα Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα για όλο τον κόσμο και για την πατρίδα μας!!!

Λάθος μέρα, λάθος εβδομάδα, λάθος εποχή....

Για το άρθρο του κ. Νίκου Δήμου γράφτηκαν πολλά.

Προσωπικά θεωρώ πως είτε πιστεύει είτε όχι κάποιος, ο κ. Δήμου, διάλεξε λάθος μέρα(Μεγάλη Τρίτη)λάθος εβδομάδα, λάθος εποχή για να μας πει πως νοιώθει.

Θα ήθελα να απαντήσω με ένα απόσπασμα από τον 'Καπετάν Μιχάλη' του Καζαντζάκη:

Πώς να πιστέψουν οι άπιστοι τι θάματα μπορεί να γεννήσει η πίστη;

Ξεχνούν πως η ψυχή του ανθρώπου γίνεται παντοδύναμη, όταν συνεπαρθεί από μια μεγάλη ιδέα.

Τρομάζεις όταν, ύστερα από πικρές δοκιμασίες, καταλαβαίνεις πως μέσα μας υπάρχει μια

δύναμη που μπορεί να ξεπεράσει τη δύναμη του ανθρώπου, τρομάζεις… γιατί δεν

μπορείς πια να βρεις δικαιολογίες για τις ασήμαντες ή άνανδρες πράξεις

σου, ρίχνοντας το φταίξιμο στους άλλους.

Ξέρεις πως εσύ, όχι η μοίρα, όχι η τύχη, μήτε οι άνθρωποι γύρω σου, εσύ μονάχα έχεις, ό,τι και αν κάμεις, ό,τι και αν γίνεις ακέραιη την ευθύνη.

Και ντρέπεσαι τότε να γελάς, ντρέπεσαι να περγελάς αν μια φλεγόμενη ψυχή ζητάει το αδύνατο.

Καλά πια καταλαβαίνεις πως αυτή ‘ναι η αξία του ανθρώπου: να ζητάει και να ξέρει πως ζητάει το αδύνατο και να ‘ναι σίγουρος πως θα το φτάσει, γιατί ξέρει πως αν δε λιποψυχήσει, αν δεν ακούσει τι του κανοναρχάει η λογική, μα κρατάει με τα δόντια την ψυχή του

κι εξακολουθεί με πίστη, με πείσμα να κυνηγάει το αδύνατο, τότε γίνεται το θάμα, που ποτέ ο αφτέρουγος κοινός νους δε μπορούσε να το μαντέψει:

το αδύνατο γίνεται δυνατό.

Απόσπασμα από το βιβλίο του Ν. Καζαντζάκη 'Ο Καπετάν Μιχάλης'

Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού

Χθες για άλλη μια φορά έγινε ένα απίστευτο - για τους περισσότερους πολίτες – γεγονός. 
Ο εθελοντής γιατρός μας Γιώργος Βήχας δέχτηκε 2 τηλεφωνήματα από 2 διαφορετικούς πολίτες που ζητούσαν την βοήθεια του, για να βρεθούν συγκεκριμένα φάρμακα που είχαν ανάγκη.

Η όλη ιστορία δεν θα ήταν αξιοσημείωτη (αφού το ΜΚΙΕ βοηθάει καθημερινά δεκάδες πολίτες) εάν αυτοί οι πολίτες δεν είχαν παραπεμφθεί από το … γραφείο του Υπουργού Υγείας.

Ναι καλά διαβάσετε.

Το Υπουργείο Υγείας αντί να βρίσκει λύσεις για το δράμα που βιώνουν οι ανασφάλιστοι συμπολίτες μας, τους παραπέμπει σε ένα κοινωνικό ιατρείο!

Αναρωτιόμαστε για πόσο θα μένει στη θέση του ο ανεπαρκέστατος Υπουργός Υγείας κ. Άδωνις Γεωργιάδης!?

Σημείωση: Στη φωτογραφία βλέπετε βεβαίωση που έχει εκδώσει κάποιο ΙΚΑ (εσκεμμένα έχουμε σβήσει τα στοιχεία τους ώστε να προστατέψουμε την ταυτότητα του υπαλλήλου που την έκδωσε για να βοηθήσει φυσικά έναν ανασφάλιστο συμπολίτη μας) και αποδεικνύει πέρα από κάθε αμφισβήτηση την ανεπάρκεια του Εθνικού Συστήματος Υγείας να βοηθήσει τους δοκιμαζόμενους – από την κρίση – πολίτες, με αποτέλεσμα ακόμα και το ΙΚΑ να παραπέμπει για ασφάλιση (;;;) ανασφάλιστους πολίτες στα κοινωνικά ιατρεία.

Ενημερωτικά και μόνο αναφέρουμε ότι η ημερομηνία του εγγράφου που έχουμε στη κατοχή μας είναι πολύ κοντινή, οπότε το ΠΕΔΥ λειτουργούσε. Φυσικά αυτό δεν σημαίνει και πολλά αφού και να εξεταζόταν από γιατρό του ΠΕΔΥ ο ανασφάλιστος και πάλι δεν θα μπορούσε να πάρει τα φάρμακα του ΔΩΡΕΑΝ ή να κάνει εξετάσεις ΔΩΡΕΑΝ. Το σχόλιο μας αυτό είναι για όσους θα σπεύσουν στα κανάλια να πουν ότι με το ΠΕΔΥ τώρα οι ανασφάλιστοι έχουν πρόσβαση στο ΕΣΥ, ενώ ουσιαστικά δεν έχουν, και απλά θα πουν ΨΕΜΑΤΑ για να θολώσουν τα νερά.

Πηγή: Από το προφίλ του Γιώργου Χουδαλάκη στο facebook.

Γατίσιο IQ

Νόμιζα πως μόνον ο δικός μου γατούλης είναι ξεχωριστός....

Μέχρι που ψάχνοντας βρήκα αυτό το άρθρο για τις γάτες:

(Θα αρέσει σε όσους έχουν αδυναμία στις γάτες, όπως εγώ.)

Η γάτα έχει ομολογουμένως την περισσότερη ευφυΐα από κάθε άλλο κατοικίδιο.

Αφήστε μια ενήλικη γάτα στο πάτωμα ενός άγνωστου δωματίου και προσέξτε πως θα εξετάσει κάθε γωνιά, κάθε χαραμάδα και αντικείμενο, κάθε παράθυρο και πόρτα.

Με αυτήν ακριβώς την ακούραστη όλο ενδιαφέρον περιέργεια γίνεται η "βασική έρευνα" (όπως περιγράφουν οι ειδικοί της συμπεριφοράς) και η γάτα συλλέγει πολύτιμες πληροφορίες από το περιβάλλον, που μπορούν ακόμη και να της σώσουν την ζωή.
Το γνωστό γνωμικό πρέπει να ξαναγραφτεί.

"Η περιέργεια ΔΕΝ σκότωσε την γάτα. Της έκανε δώρο άλλες 7 ψυχές".

Πέρα όμως από την ασυναγώνιστη έρευνα του περιβάλλοντος για "σύλληψη και κατανάλωση" των πληροφοριών, έχει αποδειχτεί η ανωτερότητα της γάτας στην "αποθήκευση" των επεξεργασμένων πληροφοριών πέρα από κάθε άλλο κατοικίδιο. Ο Dr. Maier καθηγητής ψυχολογίας του πανεπιστημίου του Μίσιγκαν μαζί με τον Dr. Schneirla στο τμήμα συμπεριφοράς των ζώων του Αμερικανικού μουσείου φυσικής ιστορίας, συνέκριναν την λειτουργία της "αποθήκευσης" (μνήμης), σαν ένα κομμάτι του δείκτη ευφυίας του σκύλου και της γάτας. Στην αρχή τους έδειξαν πολλά κουτιά και μετά τους δίδαξαν ότι μόνο το κουτί που είχε πάνω του μια λάμπα αναμμένη, περιείχε τροφή. Αφού είχε τελειώσει το μάθημα, οι ερευνητές άναψαν στιγμιαία την λάμπα. Για να ελέγξουν την μνήμη των ζώων, τους απαγόρευσαν να πλησιάσουν στο κουτί για μια χρονική περίοδο. Η σκυλίσια μνήμη δεν κράτησε πάνω από 5 λεπτά. Οι γάτες επέστρεψαν στο σωστό κουτί ακόμη και 16 ώρες μετά, ξεπερνώντας και τους πιθήκους και τους ουρακοτάνγκους. Η ικανότητα λογικής επεξεργασίας και χρήσης των γνώσεων στη γάτα για την επίλυση των προβλημάτων της έχει εκπλήξει ακόμη και ερευνητές. Οι γάτες είναι ικανές να δημιουργούν "μαθησιακά σύνολα" (learning sets), μια ικανότητα που έως τώρα την αποδίδανε μόνο στα πρωτεύοντα θηλαστικά.

Οι γάτες μαθαίνουν με την παρατήρηση, την μίμηση, την δοκιμή και το λάθος, ακριβώς όπως οι άνθρωποι. Υπάρχουν χιλιάδες ιστορίες με γάτες που ανοίγουν πόρτες από το χερούλι, που χτυπούν κουδούνια, που ανοίγουν ντουλάπια, σβήνουν και ανάβουν το φως, και ακόμη, ότι χρησιμοποιούν την ανθρώπινη τουαλέτα απλώς παρακολουθώντας τον "ιδιοκτήτη" να κάνει αυτές τις δραστηριότητες. Πολλοί ειδικοί της συμπεριφοράς της γάτας αλλά και ψυχολόγοι παιδιών συμφωνούν ότι μία ενήλικη γάτα έχει την ευφυία ενός παιδιού 2-3 χρονών, και ξέρουμε βέβαια πόσο έξυπνο και ικανό είναι ένα παιδάκι αυτής της ηλικίας στον χειρισμό αντικειμένων. Είναι να απορεί κανείς πόσο πιο εύκολα εκπαιδεύει η γάτα τον "ιδιοκτήτη της από ότι ο "ιδιοκτήτης" την γάτα του... Πηγή: http://www.ailouros.gr

Ο μύθος της ανεμώνης

Το όνομα του λουλουδιού συνδέεται με τον αρχαίο ερωτικό μύθο του Άδωνη και της Αφροδίτης.
Ο μύθος είναι πολύ γνωστός. Ενέπνευσε μάλιστα και μεγάλους ποιητές όπως ο Οβίδιος και αρκετά αργότερα ο Σαίξπηρ να γράψουν ύμνους σ’ αυτόν τον έρωτα.
Σύμφωνα με το μύθο ο Άδωνης βγήκε για κυνήγι στο δάσος.

Εκεί όμως τον παραφύλαγε ο θεός Άρης ο προηγούμενος εραστής της Αφροδίτης που ζήλευε τον Άδωνη αφού η Αφροδίτη τον παράτησε για τα μάτια του ωραίου νέου.
Ο Άρης μεταμορφώθηκε σε άγριο κάπρο, επιτέθηκε στον Άδωνη και τον πλήγωσε θανάσιμα. Η Αφροδίτη άκουσε τα βογκητά του Άδωνη και έσπευσε να τον βρει.
Όμως ήταν πια αργά.

Απαρηγόρητη η Αφροδίτη πήρε στην αγκαλιά της το άψυχο σώμα του αγαπημένου της και όπως λέγεται ράντισε με νέκταρ την πληγή.
Από το μείγμα που έκαναν το νέκταρ με το αίμα ξεπήδησε ένα όμορφο λουλούδι.

Μόνο που η ζωή αυτού του λουλουδιού κρατάει λίγο.
Όταν ο άνεμος φυσάει κάνει τα μπουμπούκια του φυτού να ανθίσουν και ύστερα ένα άλλο ανεμοφύσημα παρασέρνει τα πέταλα μακριά.
Έτσι το λουλούδι αυτό ονομάστηκε ανεμώνη ή ανεμολούλουδο επειδή ο άνεμος βοηθάει την ανθοφορία του αλλά και την παρακμή του.
Θα ήταν παράληψη αν δεν αναφέραμε ότι υπάρχει και λουλούδι με το όνομα Άδωνης το οποίο μάλιστα έχει και φαρμακευτικές ιδιότητες.

Άδωνης- Αγριοπαπαρούνα

Το λουλούδι που αναφέρει ο μύθος είναι η γνωστή σε όλους μας παπαρούνα των λιβαδιών με το υπέροχο κόκκινο χρώμα (Το αίμα του Άδωνη).

Πηγή:Read more: http://enallaktikidrasi.com/2014/04/o-mythos-tis-anemonis/#ixzz2xo94tEuK