Κυριακή, 15 Μαρτίου 2015

Σύγχυση!


Ενοχές.
Χωρίς λόγο;
Ποιος θα κρίνει;
Εχεις νοιώσει ένοχη;
Εχεις νοιώσει αυτόν τον πόνο στο στομάχι;
Να είσαι ευτυχισμένη και μετά...
Μετά να μην μπορείς.....
Να έχεις όλα όσα σε έκαναν ευτυχισμένη πριν αλλά οι συνθήκες αλλάζουν...
Φταις εσύ και η ευαισθησία σου;
Θα ένοιωθαν έτσι και άλλοι;
Τα ίδια γεγονότα προκαλούν πόνο σε κάθε άνθρωπο;
Κάθε άνθρωπος όμως είναι ξεχωριστός.....
Αντιδρά διαφορετικά....
Αρα;
Δεν βγαίνει συμπέρασμα.....




8 σχόλια:

G & M είπε...

Μπορεί να είναι θέμα στιγμής...για τον καθένα μας!
Αλλά το πιο σημαντικό είναι τι ρομαντισμός χωρά στη ψυχή σου και στο πίσω μέρος της καρδιάς σου..., οπότε μην το ψάχνεις!

Καλό σου βράδυ και καλή εβδομάδα!

Mia Petra είπε...

Όντως, δε βγαίνει συμπέρασμα, αλλά νομίζω πως η ψυχραιμία γενικώς είναι ένας καλός σύμβουλος... Τα φιλιά μου Σερενάτα. :)

Apokalipsis999 είπε...

Η ενοχή και η ευαισθησία, αντίθετα από την ευτυχία, προϋποθέτουν συνείδηση. Ο στρουθοκαμηλισμός πάλι, προϋποθέτει ανευθυνότητα. Λιγότερος εγωισμός, περισσότερη υπευθυνότητα, ενεργή ευαισθησία.
Καλλιέργησε τη συνείδησή σου, κι ας φέρνει πόνους στο στομάχι. Παραμένεις τουλάχιστον έτσι, άνθρωπος...

serenata είπε...

@G & M
Για την περίπτωση μου, καλέ μου φίλε, είναι γεγονότα.

Πολλά φιλάκια:))

serenata είπε...

@Mia Petra
Ετσι όπως τα έγραψα δεν βγαίνει συμπέρασμα, το ξέρω.
Είναι όμως πολύ προσωπικά τα γεγονότα για να τα αναφέρω.

Πολλά πολλά φιλάκια Πετροκόριτσο:))

serenata είπε...

@Apokalipsis999
Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια!
Εσύ τουλάχιστον ξέρεις...

Πολλά φιλάκια και καλό Σ/Κ:))

Hermine είπε...

Όλοι έχουμε αδικήσει και όλοι έχουμε αδικηθεί.
Δεν έχει κανένα να νόημα να προβάλεις λογικά επιχειρήματα γιατί οι ενοχές ή η πίκρα είναι συναισθήματα και απευθύνονται στην ψυχή. Το μόνο που και στις δύο περιπτώσεις μπορεί να έχει αποτελέσματα είναι μια ειλικρινής συγγνώμη. Και μετά ο χρόνος....αν είσαι τυχερός και έχεις την πολυτέλειά του....
Εγώ είμαι στη φάση της πίκρας. Αν και η αδικία που έχω υποστεί είχε τεράστιο οικονομικό βάρος και επηρέασε τις προοπτικές μου, μια συγγνώμη και μόνο θα ήταν δικαίωση για μένα.
Σκέψου το.

serenata είπε...

@Hermine
Μερικές φορές νοιώθουμε ενοχές ενώ δε θα έπρεπε.
Δεν έχω αδικήσει, απ' όσο καταλαβαίνω, ενώ με έχουν πληγώσει πολύ!
Δεν πιστεύω πως ο χρόνος γιατρεύει πληγές.
Λυπάμαι για ότι σου έτυχε.
Εύχομαι να ακούσεις συγνώμη, να βρεις δικαίωση.

Φιλάκια:))