Λεβεντόπαιδο Αρίστο.......

Video

Σε συζήτηση μ' έναν φίλο, πριν λίγες μέρες, για την πολιτική κατάσταση καταλήξαμε να αναρωτιόμαστε ποιος έχει να ωφεληθεί από την είσοδό του Βασίλη Λεβέντη στη Βουλή.

Ο Λεβέντης υποτίθεται είναι κεντρώος.

Ποιος τον ψήφισε όμως γι αυτό;

Η άνοδος του σε αντίθεση με την πτώση του Ευάγγελου Βενιζέλου στη Θεσσαλονίκη ήταν ο λόγος να πυροδοτηθούν κάποιες συζητήσεις.

Οι δημοσιογράφοι όμως όπως πάντα υπερβολικοί.

Σαν να κατάλαβαν τον περασμένο Γενάρη πως ο Λεβέντης είναι σοβαρός πολιτικός...!!

Τον φωνάζουν σε πάνελ, ζητούν την άποψη του!!

Κανένας δεν αναφέρει πως οι ψήφοι που έλαβε ήταν από αντίδραση.

Ποιος πλήρωσε δημοσιογράφους για να διαφημίζουν τον Λεβέντη;..

Γιατί δεν μπορώ να πιστέψω πως μεγάλοι δημοσιογράφοι είδαν το φως το αληθινό και άρχισαν να υποστηρίζουν/διαφημίζουν τον Βασίλη Λεβέντη!

Ξέρουμε άλλωστε πως λειτουργεί το σινάφι τους.

Ποιος κερδίζει λοιπόν με την πιθανή είσοδο του στη Βουλή;

Πιθανές απαντήσεις υπάρχουν.

Η ΝΔ; Τα ποσοστά της στα πρόσφατα γκάλοπ είναι ανεβασμένα.

Οι απογοητευμένοι από τη ΝΔ, ψήφισαν για αντίδραση Λεβέντη στις εκλογές του Γενάρη και σ' αυτές τις εκλογές επιστρέφουν;

Φυσικά είναι νωρίς ακόμα για δημοψηφίσματα, ας δούμε τι θα λένε μετά τα debates.

Σιχαίνομαι τις θεωρίες συνωμοσίας.

Εδώ πάντως κάποιο παιχνίδι παίζεται.

Γιατί και για ποιον όμως;.

Κι ένα πρόσφατο video του Βασίλη Λεβέντη μετά το δημοψήφισμα ...

Εδώ

Κάνω come back με Χαλίλ Γκιμπράν

Απόσπασμα από το βιβλίο του Χαλίλ Γκιμπράν “Σκέψεις και διαλογισμοί” – Εκδ. Μπουκουμάνη

Είπα, στο φίλο μου,

«Τη βλέπεις που ακουμπά στον ώμο του;

Χθες ακουμπούσε -στο δικό μου».

Κι εκείνος είπε:

«Αύριο θ’ ακουμπήσει στο δικό μου».

Εγώ είπα,

«Τη βλέπεις που κάθεται δίπλα του;

Χθες καθόταν δίπλα σε μένα».

Κι εκείνος είπε:

«Αύριο θα καθίσει δίπλα σε μένα».

Εγώ είπα,

«Τη βλέπεις που πίνει από την κούπα του;

Χθες έπινε από τη δική μου»..

Κι εκείνος είπε:

«Αύριο θα πιει από τη δική μου».

Εγώ είπα:

«Δες την πώς τον κοιτάζει με μάτια ερωτευμένα. Χθες, έτσι με κοίταζε κι εμένα».

Κι εκείνος είπε:

«Αύριο, θα κοιτάξει έτσι εμένα».

Εγώ είπα:

«Άκου την πώς του ψιθυρίζει ερωτικά τραγούδια. Τα ίδια μου τραγουδούσε χθες εμένα».

Κι εκείνος είπε:

«Αύριο θα τα τραγουδά σ’ εμένα».

Εγώ είπα:

«Κοίτα την πώς τον αγκαλιάζει.

Και χθες αγκάλιαζε εμένα».

Κι εκείνος είπε:

«Κι αύριο θ’ αγκαλιάζει έμενα». Εγώ τότε είπα:

«Τί παράξενη γυναίκα που είναι!!» Κι εκείνος είπε:

«Είναι η Ζωή».

Νέες...μόδες......

Προσπαθώ όσο μπορώ να αποφεύγω τα πολιτικά.

Οπως και τα θρησκευτικά θέματα.

Θεωρώ πως καθένας έχει την δική του άποψη και προσπαθώ να κρατώ ισορροπίες.

Δεν ξέρω αν τα καταφέρνω πάντα αλλά προσπαθώ.

Σήμερα λοιπόν λέω να ασχοληθώ με τους άντρες στις παραλίες.

Για να είμαι ειλικρινής την ιδέα μου έδωσεn ο Apokalipsis 999 

Τις λίγες φορές που έχω καταφέρει να πάω στη θάλασσα φέτος είδα τη νέα μόδα!

Δεν αναφέρομαι σε γυναίκες.

Γράφω για τους άντρες.

Και δεν μιλάω για ωραία κορμιά όπως στην φωτογραφία......

Τα μαγιώ αυτά τα φοράνε μέχρι και παππούδες που νεανίζουν.

Πόνεσαν τα ματάκια μου βλέποντας κάθε καρυδιάς καρύδι να φοράει αυτά τα μικροσκοπικά 'μαγιώ'.

Ελεος κύριοι!

Κοιταχτήκατε καθόλου στον καθρέφτη πριν βγείτε στην παραλία;

Ρωτήσατε κάποια φίλη/ο για την εμφάνιση σας;

Σας παρακαλώ πολύ ρωτήστε κάποιον πριν κάνετε την εμφάνιση σας.

Λυπηθείτε τους υπόλοιπους λουόμενους!

Υπάρχουν και παιδιά που σας βλέπουν, ντροπή!

Αν θέλετε οπωσδήποτε να γδυθείτε....γιατί ντύσιμο δεν το λες αυτό.....

Υπάρχουν οργανωμένες πλαζ όπου όσοι πηγαίνουν είναι μέσα στη....νέα μόδα.

Πηγαίνετε λοιπόν και κλειστείτε εκεί.

Να σας βλέπουν οι όμοιοι σας.........

ΥΓ Δεν είναι ορθογραφικό λάθος, επιμένω να γράφω το μαγιώ με 'Ω' και όχι με 'Ο'.

Homeland

Δεν μου έχει τύχει ποτέ να κολλήσω με σειρά από το internet όπως με το Homeland !

Ξενύχτησα μέχρι να δω και το τελευταίο επεισόδιο του τέταρτου κύκλου.

Καθώς είχα διαβάσει πως συνεχιζόταν και το 2015 ήμουν ήσυχη πως δε θα τελείωνε.....

Ο πέμπτος κύκλος όμως αρχίζει το φθινόπωρο.

Ετσι η απογοήτευση μου ήταν μεγάλη.

Πρώτη φορά μου άρεσε τόσο μια σειρά!

Εχει εξαιρετικά ενδιαφέροντες, πολύπλευρους ήρωες, απρόσμενες ανατροπές, πολιτικό υπόβαθρο και σύνθετες ανθρώπινες ιστορίες. 
Είναι απαιτητική, δηλαδή δεν προσφέρεται για χαλάρωση, αλλά αποζημιώνει σα σκεπτόμενη, ατμοσφαιρική ταινία, γιαυτό σάρωσε τα βραβεία.

Πιστεύω πως θα αρέσει σε όσους παρακολουθούν σειρές στο internet.

Είναι δύσκολη και δυνατή σειρά.

Για θεατές με απαιτήσεις.........

Φυσικά περί γούστων......αλλά δείτε την και πείτε μου αν σας άρεσε όσο σ' εμένα.....

Απουσία

Την Παρασκευή έφυγε από τη ζωή η θεία μου...αδερφή του μπαμπά μου.

Ηταν πλήρης ημερών, 92 νομίζω...και πολλά χρόνια άρρωστη.

Αλτσχάιμερ, προβλήματα καρδιάς, εγκεφαλικά....

Υπέφερε χρόνια.

Με είχε προβληματίσει αρκετές φορές.

Μια τέτοια ζωή τι νόημα έχει;

Δεν είναι καλύτερα να φεύγεις όσο είσαι αξιοπρεπής;

Οταν ήρθε η 'ώρα' όμως δεν μπόρεσα να το δω έτσι.

Τις τελευταίες βδομάδες ειδικά, που μπαινόβγαινε στα νοσοκομεία, αναρωτιόμουν γιατί την κρατάνε{την επανέφεραν αρκετές φορές} στη ζωή αφού υποφέρει τόσο.....

Σκεφτόμουν πως αν ήμουν η θεία θα ήθελα να φύγω!

Να μην πονάω, να έχω έστω ένα μίνιμουμ αξιοπρέπειας.

Οταν έφυγε όμως......

Ηταν όλα διαφορετικά.....

Στενοχωριόμουν.

Γιατί;...

Τόσον καιρό θεωρούσα πως αυτό ήταν το καλύτερο για κείνη.

Η θεία εξιλεώθηκε.

Μήπως γιατί ήταν η θεία;!!

Τα παιδικά μου χρόνια;....

Στενοχωριόμουν για κείνη που έφυγε ή για μένα που την έχασα;..

Πόσο εγωιστική είναι η αγάπη!

Θέλουμε να ζήσει το αγαπημένο μας πρόσωπο για να μην το χάσουμε εμείς!

Να υποφέρει εκείνη ζώντας για να μην υποφέρουμε εμείς από την απουσία της......

Μας πονάει η απουσία.

Γι αυτό θέλουμε να μείνουν κοντά μας οι αγαπημένοι......κι ας υποφέρουν.

Πολύ εγωιστικό αίσθημα η αγάπη.....

Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα!

Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα να έχουμε εμείς και ο κόσμος όλος!

Τις από καρδιάς ευχές μου σε όλους για καλή Ανά(σ)ταση στις καρδιές μας!

ΚΑΛΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ!!!!!!

Μεγάλη Πέμπτη.........

Η δήλωση Σεφέρη κατά της χούντας

  Πάει καιρός που πήρα την απόφαση να κρατηθώ έξω από τα πολιτικά του τόπου. Προσπάθησα άλλοτε να το εξηγήσω, αυτό δε σημαίνει διόλου πως μου είναι αδιάφορη η πολιτική ζωή μας.
    Έτσι, από τα χρόνια εκείνα ώς τώρα τελευταία έπαψα κατά κανόνα ν’ αγγίζω τέτια θέματα. Εξ άλλου τα όσα δημοσίεψα ώς τις αρχές του 1967, και η κατοπινή στάση μου (δεν έχω δημοσιέψει τίποτε στην Ελλάδα από τότε που φιμώθηκε η ελευθερία) έδειχναν, μου φαίνεται αρκετά καθαρά τη σκέψη μου.
    Μολαταύτα, μήνες τώρα, αισθάνομαι μέσα μου και γύρω μου, ολοένα πιο επιτακτικά το χρέος να πω ένα λόγο για τη σημερινή κατάστασή μας. Με όλη τη δυνατή συντομία, νά τι θα έλεγα:
    Κλείνουν δυο χρόνια που μας έχει επιβληθεί ένα καθεστώς όλως διόλου αντίθετο με τα ιδεώδη για τα οποία πολέμησε ο κόσμος μας και τόσο περίλαμπρα ο λαός μας, στον τελευταίο παγκόσμιο πόλεμο.
    Είναι μια κατάσταση υποχρεωτικής νάρκης όπου, όσες πνευματικές αξίες κατορθώσαμε να κρατήσουμε ζωντανές, με πόνους και με κόπους, πάνε κι’ αυτές να καταποντισθούν μέσα στα ελώδη στεκάμενα νερά. Δε θα μου είταν δύσκολο να καταλάβω πως τέτιες ζημιές δε λογαριάζουν παρά πολύ για ορισμένους ανθρώπους. Δυστυχώς, δεν πρόκειται μόνο γι’ αυτόν τον κίνδυνο.
    Όλοι πια το διδάχτηκαν και το ξέρουν πως στις δικτατορικές καταστάσεις, η αρχή μπορεί να μοιάζει εύκολη, όμως η τραγωδία περιμένει, αναπότρεπτη, στο τέλος. Το δράμα αυτού του τέλους μάς βασανίζει, συνειδητά ή ασυνείδητα όπως στους παμπάλαιους χορούς του Αισχύλου. Όσο μένει η ανωμαλία, τόσο προχωρεί το κακό.
    Είμαι ένας άνθρωπος χωρίς κανένα απολύτως πολιτικό δεσμό, και, μπορώ να το πω, μιλώ χωρίς φόβο και χωρίς πάθος. Βλέπω μπροστά μου τον γκρεμό όπου μας οδηγεί η καταπίεση που κάλυψε τον τόπο. Αυτή η ανωμαλία πρέπει να σταματήσει. Είναι Εθνική επιταγή.
    Τώρα ξαναγυρίζω στη σιωπή μου. Παρακαλώ το Θεό, να μη με φέρει άλλη φορά σε παρόμοια ανάγκη να ξαναμιλήσω.

ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/758#ixzz3VfuFqdiU

Σύγχυση!

Ενοχές.

Χωρίς λόγο;

Ποιος θα κρίνει;

Εχεις νοιώσει ένοχη;

Εχεις νοιώσει αυτόν τον πόνο στο στομάχι;

Να είσαι ευτυχισμένη και μετά...

Μετά να μην μπορείς.....

Να έχεις όλα όσα σε έκαναν ευτυχισμένη πριν αλλά οι συνθήκες αλλάζουν...

Φταις εσύ και η ευαισθησία σου;
Θα ένοιωθαν έτσι και άλλοι;

Τα ίδια γεγονότα προκαλούν πόνο σε κάθε άνθρωπο;

Κάθε άνθρωπος όμως είναι ξεχωριστός.....

Αντιδρά διαφορετικά....

Αρα;

Δεν βγαίνει συμπέρασμα.....

Κάλεσμα

Αύριο 11 Φεβρουαρίου όλοι στο Σύνταγμα και σε κάθε πλατεία μεγάλης πόλης! 

Χρόνια Πολλά!

Ο Μουτζουράκος κι εγώ, σας ευχόμαστε από καρδιάς ευτυχισμένα Χριστούγεννα!!!

Να έχετε υγεία και αγάπη, τα άλλα παλεύονται.....νομίζω.

Εύχομαι να περάσετε την ημέρα όπως θέλετε!

Και όσοι μπορούν, ας βοηθήσουν εκείνους που δεν έχουν τίποτα.

Μην ξεχνάμε πως είναι γιορτή αγάπης!

Ακόμα και ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, μια γλυκιά κουβέντα....

Άλλωστε είναι γνωστό πως όταν δίνουμε, παίρνουμε περισσότερα!

Καλά Χριστούγεννα για όλο τον κόσμο!!

Ντυμένοι φίλοι οι εχθροί....

Οταν ζεις τον δικό σου εφιάλτη.

Ποιος θα κρίνει πόσο σοβαρός είναι;

Οταν εσύ υποφέρεις, για σένα είναι σοβαρό!

Και θα έπρεπε οι 'φίλοι' να το σεβαστούν, ακόμα κι όταν δεν καταλαβαίνουν.

Να μην σε αφήνουν να το περάσεις μόνη....

Ειδικά εκείνοι που έχουν περάσει κάτι παρόμοιο, δεν είναι δυνατόν να μην καταλαβαίνουν.

Αχ πότε θα το πιστέψω;.....

Οι εχθροί ντυμένοι φίλοι όπως λέει κι ο ποιητής, είναι πολλοί.

Πότε θα μάθω;...

Νιώθω στο ίδιο έργο θεατής.

Μου έχει συμβεί τόσες φορές στο παρελθόν.....

Κάθε φορά νομίζω πως είναι η τελευταία.

Κάθε φορά κάνω κι από ένα ξεσκαρτάρισμα.....

Μέχρι που έμειναν δυο τρεις.....

Οι υπόλοιποι είναι μόνο για τα όμορφα!

Αυτούς τους ξέρω.

Οι φίλοι είναι για τα δύσκολα.

Και στα δύσκολα αυτού του Σαββατοκύριακου εγώ είμαι μόνη.

Εντελώς μόνη!!!!!!

Βρέθηκαν μόνο κάποιες φίλες που έχουν περάσει τα ίδια να πουν μια γλυκιά κουβέντα.

Να μου σταθούν γυναίκες ουσιαστικά άγνωστες.......

Φαίνεται δε μαθαίνω!

Τόσα χρόνια δε μαθαίνω!

Λίγο γάλα για πολλά παιδιά

Το Δέντρο των Γιατρών του Κόσμου  θα στολίσουν αγαπημένοι μας ηθοποιοί  μέσα από ένα ξεχωριστό δρώμενο που θα λάβει χώρα στις 19.00 το απόγευμα στο Μετρό του Συντάγματος. 
Μαζί μας θα είναι o Γιάννης Ζουγανέλης, ο Γιάννης Μπέζος, η Δάφνη Λαμπρόγιαννη, η Εβελίνα Παπούλια, ο Γιώργος Καπουτζίδης, η Ιωάννα Τριανταφυλλίδου, ο Ορφέας Αυγουστίδης, ο Γιάννης Στάνκογλου, ο Πυγμαλίων Δαδακαρίδης και ο Νίκος Περάκης.

Γιατροί του Κόσμου

20 Χρόνια 'Το Χαμόγελο του παιδιού'

Οι τέσσερις βάτραχοι

Τέσσερις βάτραχοι κάθονταν πάνω σε ένα κορμό δέντρου, που επέπλεε πιασμένος στην άκρη ενός ποταμού. Ξαφνικά ελευθερώθηκε και σιγά-σιγά άρχισε να παρασύρεται προς τα κάτω, στη ροή του ποταμού. Οι βάτραχοι ήταν ενθουσιασμένοι καθώς ποτέ δεν είχε τύχει να νιώσουν τη χαρά της κίνησης πάνω στο νερό.

Κάποια στιγμή, ο πρώτος βάτραχος είπε: «Πράγματι, είναι ένας θαυμάσιος κορμός. Κινείται σαν να είναι ζωντανός. Δεν ήξερα ότι μπορεί να υπάρχει ένας τέτοιος κορμός».

Μετά από λίγο ο δεύτερος βάτραχος μίλησε και είπε: «Όχι φίλε μου, ο κορμός είναι σαν όλους τους άλλους κορμούς, και βέβαια δεν κινείται. Είναι το ποτάμι που πηγαίνει προς τη θάλασσα και μεταφέρει εμάς και τον κορμό μαζί του».

Και μετά ο τρίτος βάτραχος μίλησε και είπε: «Δεν είναι ούτε ο κορμός, ούτε το ποτάμι που κινείται. Η κίνηση είναι στη σκέψη μας. Γιατί χωρίς τη σκέψη, τίποτα δεν κινείται.»

Και έτσι οι τρεις βάτραχοι ξεκίνησαν να διαπληκτίζονται, σχετικά με το τι είναι αυτό που τελικά κινείται. Μάλιστα σε λίγο η διαφωνία τους έγινε καυγάς αληθινός, μη μπορώντας καθόλου να συμφωνήσουν.

Αφού είδαν κι αποείδαν, στράφηκαν τελικά στον τέταρτο βάτραχο, που μέχρι εκείνη τη στιγμή καθόταν ήσυχος και τους άκουγε προσεχτικά, και ρώτησαν τη γνώμη του.

Κι εκείνος τους είπε: «Ο καθένας σας έχει δίκιο, και κανένας σας δεν είναι λάθος. Η κίνηση είναι στον κορμό, στο νερό και στην σκέψη μας επίσης».

Οι τρεις βάτραχοι έμειναν για μερικά δευτερόλεπτα ακίνητοι και μετά ξέσπασαν σε κραυγές εξαγριωμένοι, γιατί κανείς δεν ήθελε να παραδεχτεί ότι η δική του αλήθεια δεν ήταν η ολόκληρη αλήθεια, και ότι οι άλλοι δύο δεν ήταν τελείως λάθος.

Και τότε κάτι πολύ παράξενο έγινε : οι τρεις βάτραχοι ενώθηκαν προς στιγμήν και έσπρωξαν τον τέταρτο βάτραχο και τον πέταξαν στο ποτάμι…

Χαλίλ Γκιμπράν

Η κινέζικη παροιμία

Πίνω άλλη μια γουλιά καφέ και σκέφτομαι την κινέζικη παροιμία:

Τίποτα πολύ καλό ή πολύ κακό δεν κρατάει για πάντα.

Οταν την πρωτάκουσα, μου άρεσε.

Σκεφτόμουν τα άσχημα.

Ελεγα δε θα κρατήσουν για πολύ.....

Απ' ότι φαίνεται όμως δεν την είχα καταλάβει την παροιμία.

Αλλο το 'πάντα' και άλλο το 'πολύ'!

Είχα στο μυαλό μου πως η κρίση(για παράδειγμα) δεν θα κρατήσει πολύ.

Ενώ έπρεπε να σκεφτώ πως δεν θα κρατήσει για πάντα!

Τώρα το πολύ και το πάντα είναι υποκειμενικά, όπως ο χρόνος.

Οπως το καλό και το κακό......

Σχετικά κι αυτά στις περισσότερες περιπτώσεις.

Και η παροιμία κάπως σαν χρησμός της Πυθίας.

Πολλές οι ερμηνείες που μπορείς να δώσεις.

Το ίδιο και η ευτυχία.

Διαφορετική για κάθε άνθρωπο.

Ολα λοιπόν γενικά και σχετικά.

Και η δική μου ευτυχία....

Δεν κράτησε πολύ.(το πολύ είπαμε είναι σχετικό)

Τελείωσε με ένα γεγονός.

Υστερα από αυτό τα πάντα κρέμονταν από μια κλωστή.

Ξεκίνησε το άγχος το στρες.....

Τίποτα δεν ήταν όπως στην αρχή.

Οπως ξέρω πια πως τίποτα δεν θα ξαναγίνει όπως πριν.....

Ποτέ δεν πίστεψα στη μοίρα.

Παρατηρώ όμως ένα μοτίβο να επαναλαμβάνεται σε όλη μου τη ζωή.

Γίνομαι ευτυχισμένη, έως πολύ ευτυχισμένη, μέχρι να συμβεί κάτι άσχημο.

Πάντα κάτι διακόπτει την ευτυχία που έχω κατακτήσει με κόπο.

Τίποτα καλό δεν κρατά πολύ.....για μένα....

Δεν ξέρω γιατί συμβαίνει αυτό.

Το παράξενο είναι πως για τα άσχημα δεν υπάρχει όριο.

Ούτε πόσο άσχημα θα είναι, ούτε πόσο χρόνο θα κρατήσουν.

Αλλά είπα και στην αρχή πως όλα(ή σχεδόν όλα)είναι υποκειμενικά.

Σχετικός ο χρόνος, το καλό και το κακό......υποκειμενική και η ευτυχία.

Διαφορετικά βιώνει καθένας την ευτυχία.

Ακόμα κι έτσι όμως.....

Γιατί για μερικούς ανθρώπους η ευτυχία, κάθε που την κατακτούν, κρατάει λίγο;.....

Το πείραμα των 5 πιθήκων

Harry Harlow 1906 - 1981

Διάβασα το ακόλουθο πείραμα και το βρήκα πολύ ενδιαφέρον.

Το πείραμα των 5 πιθήκων αποδίδεται στον Αμερικανό ψυχολόγο ερευνητή Χάρι Χάρλοου (Harry Harlow 1906 - 1981)και φέρεται να συνέβη στην δεκαετία του '60.

Ο Χάρλοου είχε πραγματοποιήσει και άλλα πειράματα με πιθήκους, με σκοπό να μελετήσει την κοινωνική τους συμπεριφορά, κάτω από διάφορες συνθήκες.

Στο συγκεκριμένο πείραμα, ο Χάρλοου έκλεισε πέντε πιθήκους σε ένα μεγάλο κλουβί, στην οροφή του οποίου κρέμονταν δεμένη με σκοινί μια μπανάνα.

Ακριβώς κάτω από την μπανάνα, ο Χάρλοου τοποθέτησε μια σκάλα, έτσι ώστε οι πίθηκοι να μπορούν ν' ανεβούν και να την πάρουν.

Όταν ένας πίθηκος επιχειρούσε να ανεβεί την σκάλα για να πιάσει την μπανάνα, τότε όλοι οι πίθηκοι καταβρέχονταν με παγωμένο νερό.

Όταν σταματούσε το κατάβρεγμα με το παγωμένο νερό, οι πίθηκοι επιχειρούσαν και πάλι ν' ανεβούν την σκάλα και να πάρουν την μπανάνα, αλλά η νέα ψυχρολουσία που ακολουθούσε, τους έκανε να σταματούν την προσπάθειά τους.

Αφού επαναλήφθηκε η ίδια διαδικασία για μερικές φορές ακόμα, στο τέλος οι πίθηκοι εγκατέλειψαν τελείως την προσπάθεια τους να πάρουν την μπανάνα, συνδέοντας και συσχετίζοντας την τιμωρία τους με το παγωμένο νερό μ' αυτήν ακριβώς την προσπάθεια.

Στην επόμενη φάση του πειράματος, ο Χάρλοου αντικατέστησε τον έναν από τους πιθήκους, με έναν άλλον που δεν είχε την εμπειρία της ψυχρολουσίας.

Όταν αυτός -φυσιολογικά- επιχείρησε να ανέβει την σκάλα για να φτάσει την μπανάνα, τότε οι υπόλοιποι τέσσερις πίθηκοι που γνώριζαν τις συνέπειες της προσπάθειάς του, του επιτέθηκαν εμποδίζοντάς τον να ολοκληρώσει την προσπάθειά του.

Το ίδιο σκηνικό συνέβαινε, έως ότου ο νεοφερμένος πίθηκος εμπέδωσε πως η προσπάθειά του να πάρει την μπανάνα εξαγρίωνε τους άλλους τέσσερις πιθήκους που του επιτίθονταν με πολύ άγριες διαθέσεις, οπότε σταμάτησε κι αυτός οριστικά την προσπάθεια του ν' αποκτήσει την μπανάνα.

Στην συνέχεια, ο Χάρλοου αντικατέστησε έναν ακόμη πίθηκο.

Κι αυτός, ο νέος πίθηκος, όπως ήταν αυτονόητο θέλησε να σκαρφαλώσει στη σκάλα και να πιάσει την μπανάνα.

Και πάλι όμως εξελίχτηκε η ίδια σκηνή: Οι υπόλοιποι πίθηκοι, μαζί κι αυτός που δεν είχε καταβραχεί με παγωμένο νερό, του επιτέθηκαν ματαιώνοντας την προσπάθειά του.

Η ίδια διαδικασία επαναλήφθηκε, έως ότου αντικαταστάθηκαν όλοι οι πίθηκοι.

Έτσι, τώρα, στο κλουβί υπήρχαν πέντε πίθηκοι, που κανένας τους δεν είχε δεχτεί την τιμωρία της ψυχρολουσίας και φυσικά αγνοούσαν για ποιον λόγο συνέβαινε αυτή.

Κάθε φορά όμως γίνονταν το ίδιο ακριβώς πράγμα: Ο νεοφερμένος πίθηκος που επιχειρούσε να πάρει την μπανάνα, δέχονταν την επίθεση των υπόλοιπων.

Γίνονταν δηλαδή υπερασπιστές ενός κανόνα, χωρίς να γνωρίζουν τον λόγο.

Γιατί πολύ απλά, “έτσι βρήκαν τα πράγματα”.

Το πείραμα του Χάρλοου με προβλημάτισε.

Πόσα πράγματα κάνουμε 'γιατί έτσι τα βρήκαμε' ;

Χωρίς να ξέρουμε το γιατί....

Χωρίς να το ψάχνουμε......

Η κοινωνική μας ζωή είναι γεμάτη από δαύτα.

Σίγουρα παίζει ρόλο ο χαρακτήρας κάθε ανθρώπου!

Ανάλογα οι συμπεριφορές διαφέρουν.

Είναι όμως και πράγματα που μας έμαθαν αγαπημένα πρόσωπα και γιαυτό και μόνο τα συνεχίζουμε....

Προσωπικά συνεχίζω πράγματα που έκανε η μαμά μου.

Με μερικά δεν συμφωνώ απόλυτα, την λάτρευα όμως και αν δεν τα κάνω νιώθω σα να την προδίδω.....

Τόσοι οι λόγοι για να συνεχίζουμε συμπεριφορές....

Ούτε που θα προσπαθήσω να απαριθμήσω.

Πόσο μοιάζουμε, τελικά, με τους πέντε πιθήκους στο κλουβί...