Ενα παιδί......

Η παιδική μου φίλη έχει ένα γιο. Δεν παντρεύτηκε τον πατέρα του παιδιού για λόγους που δε θα ήθελα να γράψω δημόσια. Μεγάλωσε το γιο της με τους γονείς της, ο πατέρας(του παιδιού) τον περισσότερο καιρό, απών. Σήμερα το μεσημέρι, ο άντρας αυτός έφυγε από τη ζωή. Δεν ήταν καλός σύντροφος, ούτε καλός πατέρας. Δε μπορώ να πω ο,τι στενοχωρήθηκα που πέθανε. Το περιμέναμε άλλωστε. Στενοχωρήθηκα όμως πολύ για το γιο της φίλης μου. Τους τελευταίους μήνες,(ο πατέρας) άρρωστος, μίλησε με το γιο του. Του είπε πόσο λυπήθηκε που έχασε τόσον χρόνο, που δεν τον χόρτασε! Ξαφνικά ο πιτσιρικάς απέκτησε πατέρα. Τον πατέρα που έλειπε από τα γενέθλιά του, τις γιορτές, τον πατέρα που έλειπε όταν ήταν άρρωστος, που δε νοιάστηκε για την προκοπή του στο σχολείο, τον πατέρα που δεν τον αγκάλιασε ποτέ. Στα 17 του ο πατέρας αυτός, του έσφιξε το χέρι από το κρεββάτι του νοσοκομείου. Ετσι ο γιος της φίλης μου ένοιωσε πως έχει πατέρα που τον αγαπά. Λίγο αργά όμως.......... Δεν έχει περάσει μήνας που στην κουβέντα μας αναφέρθηκε στον πατέρα του σαν ξένο και με πολύ ψυχρότητα είπε ότι (ο πατέρας του)δε νοιάστηκε ποτέ για κείνο. Ολοι ξέρουμε πόσο σημαντική είναι η πατρική φιγούρα για ένα αγόρι. Πάνω, λοιπόν που το αγόρι αυτό ένοιωσε πως είχε κι εκείνο πατέρα.......τον έχασε! Πόσο κακό θα έχει κάνει αυτό στην παιδική ακόμα ψυχούλα του! Κανένας δεν ξέρει πως να του φερθεί τώρα. Είναι τόσο στενοχωρημένος, μπερδεμένος, θυμωμένος..... Ετσι φαντάζομαι θα νοιώθει, καθώς κάθεται μόνος στο δωμάτιό του και ζωγραφίζει μουτζούρες...... Πως ν' αντιμετωπίσεις ένα παιδί σ' αυτή την κατάσταση? Τι να του πεις? Πως να τον βοηθήσεις? Πως να τον βοηθήσεις να ξεμπερδέψει το κουβάρι που έχει μέσα του? Ισως να ήταν καλύτερα αν δεν ερχόταν κοντά στον άντρα αυτό. Μπορεί πάλι να του κάνει καλό σε βάθος χρόνου. Θα χρειαστεί πολύ θεραπεία, νομίζω, για να ξεκαθαρίσει τα παιδικά του, αλλά και τα εφηβικά του τραύματα, αυτό το παιδί. Θέλει βοήθεια, αγάπη και κάποιον να τον στηρίζει. Ηταν σωστό από την πλευρά της μητέρας που τον κράτησε? Πως είναι δυνατόν ένας άντρας να κάνει ένα παιδί και μετά να το παρατάει? Να μη νοιάζεται αν ζει ή αν πέθανε? Πόσο μεγάλο κακό μπορούν να κάνουν δυο γονείς σ' ένα παιδί? Εξω αλλά και μέσα καμιά φορά στο γάμο?

ΝΤΡΟΠΗ

Δεν είμαι φίλαθλος της ΑΕΚ. Δεν είχα καν σκοπό να γράψω για αυτά τα επεισόδια. Άλλα είχα στο μυαλό μου να γράψω. Το άκουσα όμως ξανά και ξανά και κάθισα και το σκέφτηκα. Η λέξη ΝΤΡΟΠΗ δεν είναι αρκετή να περιγράψει αυτό που νοιώθω, εγώ, πολλοί ΑΕΚτζήδες και μη. Τι να πω για μια κοινωνία από της οποίας τα σπλάχνα ξεπήδησαν οι αλήτες αυτοί που χτύπησαν τον προπονητή μιας ομάδας! Αισθάνομαι την ανάγκη να ζητήσω συγγνώμη εκ' μέρους του πολιτισμένου κόσμου, που πόνεσαν τα μάτια και τα αυτιά του ακούγοντας την είδηση αυτή. Να ζητήσω συγγνώμη στον άνθρωπο αυτό, την οικογένειά του αλλά και σε όλο τον κόσμο που ένοιωσε ντροπή, όπως εγώ όταν έμαθα για το γεγονός...δεν ξέρω πως αλλιώς να το πω. Σκεφτόμουνα πως άσχετα με την ομάδα που υποστηρίζει καθένας έχουμε χρέος να καυτηριάσουμε επεισόδια τέτοιου είδους. Δεν μπορεί μια μικρή ομάδα θερμοκέφαλων, ονομαζόμενων οπαδών, μιας ομάδας να ξυλοκοπούν τον προπονητή της! Οι συμπεριφορές αυτές κάθε άλλο παρά πολιτισμένες μπορούν να χαρακτηριστούν. Ειλικρινά πρώτη φορά ακούω να συμβαίνει κάτι τέτοιο. Ως Ελληνες δε διακρινόμαστε και από την καλή μας συμπεριφορά στα γήπεδα. Αυτό όμως ξεπερνά κάθε προηγούμενο! Για αυτό και σκέφτηκα πως είναι καθήκον μας να βάλουμε ένα τέλος εδώ! Αν δεν το κάνουμε αύριο, κάποιοι άλλοι αλήτες θα χτυπήσουν τον προπονητή μιας άλλης ομάδας ή κάποιον παίκτη! Εκείνοι δεν έχουν κανένα λόγο να φέρονται έτσι(έκτος από την έλλειψη εγκεφάλου) εμείς όμως έχουμε καθήκον να προστατεύσουμε την κοινωνία μας από τέτοια ντροπιαστικά φαινόμενα. Αυτό που συνέβη πρέπει να είναι το τελευταίο επεισόδιο μου μας κάνει να θυμώνουμε και να ντρεπόμαστε ταυτόχρονα. Η χειροδικία, από μόνη της είναι κατακριτέα συμπεριφορά. Πόσο μάλλον όταν πολλοί επιτίθενται σε έναν και μάλιστα όταν το επεισόδιο γίνεται σε αθλητικό χώρο! Ας προσπαθήσουμε να φερθούμε ανθρώπινα, σε όποιο χώρο και να βρισκόμαστε!!

Τα ύστερα του κόσμου!

Το περιβάλλον έχει τρελαθεί! Στη χώρα μας οι πυρκαγιές κάθε καλοκαίρι είναι μια θλιβερή συνήθεια πλέον. Εχουμε κάψει όλο το πράσινο από τα βουνά αλλά και από όπου αλλού υπάρχει. Φέτος για πρώτη φορά δεν μπορούσα να αντέξω τον ήλιο! Και το λέω με έμφαση γιατί εγώ λάτρευα τα καλοκαίρια και τη ζέστη. Φέτος δεν αντέχω τον ήλιο στο δέρμα μου! Καίγομαι πιο εύκολα από κάθε άλλη χρονιά ζεσταίνομαι και για πρώτη φορά ιδρώνω πολύ! Χωρίς καπέλο, αντηλιακό και γυαλιά ηλίου δεν τολμώ να κυκλοφορήσω όσο υπάρχει ήλιος έξω......αλλά και στη συννεφιά πολλές φορές. Το φυσικό 'αιρκοντίσιον' που είχαμε στην Αθήνα τουλάχιστον, μετά από τόσες πυρκαγιές δεν υπάρχει πια. Για αυτό και η ζέστη φαίνεται πιο έντονη. Το τραγικό είναι πως η περιβαλλοντολογικές αλλαγές δεν συνέβησαν μόνο στη χώρα μας. Η Ρωσία πάντα στο μυαλό μου ήταν μια κρύα χώρα. Φέτος έχει καύσωνα και πυρκαγιές! Οταν ακούς ότι 37 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους εξαιτίας των υψηλών θερμοκρασιών στη Μόσχα και τα προάστια, καταλαβαίνεις ότι τα πράγματα έχουν ξεφύγει εντελώς! Φυσικά εμείς καταντήσαμε τον πλανήτη σε αυτό το χάλι. Κάποτε ακούγαμε τι έπρεπε να κάνουμε και τι να ΜΗΝ ΚΑΝΟΥΜΕ κυρίως, για να μη βλάψουμε το περιβάλλον, αλλά δεν τα πιστεύαμε! Τώρα πια δεν είναι λόγια, τώρα ζούμε τις αλλαγές και είναι τρομακτικές!

Επίταξη

Προσωπικά είμαι ενάντια στην επίταξη, σε κάθε είδους επίταξη. Στην προκειμένη όμως κατάσταση, με την απεργία των φορτηγών και των βυτίων άλλαξα γνώμη. Οσο μεγάλα και να είναι τα δίκαιά τους δεν μπορούν να κρατούν μια ολόκληρη χώρα σε ομηρία. Είναι τόσες πολλές οι ομάδες που πλήττονται, από την απεργία αυτή που χάνει κάθε ίχνος συμπάθειας. Οταν πλήττεται ο τουρισμός, οι αγρότες....και το πιο απλό, άνθρωποι που δεν έχουν την οικονομική άνεση να πάρουν ταξί, γιατί όλοι περνάμε οικονομική κρίση, δεν μπορούν να πάνε στη δουλειά τους και χάνουν το μεροκάματο. Η φίλη μου που δουλεύει dj και λόγω ώρας δεν μπορεί να πάει με λεωφορείο, ή άλλο μέσο, έχει ένα αυτοκινητάκι για να κουβαλάει και τα cd της. Εχει μείνει από βενζίνη και ψάχνει να βρει τρόπο να πάει στο μπαράκι που δουλεύει. Το ίδιο θα συμβαίνει και με τους νυχτοφύλακες και όλους τους ανθρώπους που δουλεύουν νύχτα. Στις ειδήσεις έβλεπα ένα αγανακτισμένο βερικοπαραγωγό, που δεν είχε τρόπο να κατεβάσει τα βερίκοκά του στα μεγάλα κέντρα. Αυτός ο άνθρωπος δεν έχει οικογένεια? Το ίδιο και όσοι ασχολούνται με τον τουρισμό! Τόσες οικογένειες μένουν χωρίς μεροκάματα. Γιατί να πληρώνουν όλοι αυτοί? Και τόσοι άλλοι που δεν έχω αναφέρει. Επαναλαμβάνομαι αλλά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί το δίκαιο μιας ομάδας φέρνει σε απόγνωση τόσες άλλες! Ας πάνε να τα 'βρούνε' με αυτούς που περνάνε τους νόμους. Τι τους φταίνε οι φτωχοί άνθρωποι? Χάνουν το δίκαιο τους με τον τρόπο που διάλεξαν!

Τι έγιναν όλοι οι άντρες??

Αναρωτιέμαι τι έχουν γίνει οι 'καλοί' άντρες! Αυτή βέβαια είναι η ερώτηση όλων των γυναικών που είναι μόνες. Τι έχουν γίνει, λοιπόν οι 'καλοί' άντρες? Εχω μια θεωρία πάνω σ' αυτό. Οι περισσότεροι ερωτευσιμοι άντρες από τα 38 και άνω είναι παντρεμένοι. Οσοι δεν είναι παντρεμένοι είναι ή gay(και δεν εννοώ χαρούμενοι), ή πολύ άσχημοι και βλάκες ταυτόχρονα ή είναι στη φυλακή, ή είναι ναρκομανείς, ή είναι μεν εμφανίσιμοι αλλά βλάκες, ή δεν έχουν σκοπό να δεσμευτούν! Το ποσοστό των gay είναι πολύ μεγάλο! Αντε τώρα εσύ που δεν είσαι πια 20κάτι να βρεις κάποιον που να είναι ετεροφυλόφιλος, δεν είναι χαζός, είναι ελεύθερος ή διαζευγμένος(ξεκαθαρισμένη οικογενειακή κατάσταση) που δε φοβάται να δεσμευτεί ξανά και δεν είναι και απωθητικός εμφανισιακά. Αυτά είναι μερικά λίγα βασικά. Για να μπορείς να 'κολλήσεις' με έναν άντρα πρέπει να σε διεγείρει εγκεφαλικά, να έχει καλό χιούμορ, να έχετε κοινά ενδιαφέροντα, να νιώθεις ασφάλεια κοντά του, να σε σέβεται και να είναι οικονομικά ανεξάρτητος ώστε να μη χρειάζεται να τον ζεις...... Αν τα βρείτε όλα αυτά μαζί τότε κρατήστε τον με νύχια και με δόντια! Αν ποτέ έβρισκα άντρα που δε θα πετάει ρούχα ή παπούτσια όπου βρει, για να τρέχεις πίσω του, άντρα που θα ήταν στο ίδιο επίπεδο με μένα, που δε θα άφηνε τα ποτήρια του σ' όλο το σπίτι, που θα του αρέσει να κάνει σχέδια για την υπόλοιπη ζωή του μαζί μου, άντρα που δε θα περιμένει στο τραπέζι να του φέρεις το φαγητό, που θα με σέβεται και θα με αγαπά.....ε! αυτόν θα τον κρατούσα.... Αν δεν ήταν κολλημένος μόνο με τα δικά του χόμπι, διάβαζε κανένα βιβλίο, εφημερίδα, δεν είχε IQ κάτω από το 50........ Δεν ψάχνω το Τζόνυ Ντεπ, αλλά ας μην είναι και ο Κουασιμόδος! Να ξέρει τι κάνει στο κρεββάτι! Να έχει ταξιδέψει λίγο, να έχει ανοίξει το μυαλό του..... Το πιο σημαντικό: να μη λέει ψέματα!!! Που να τα βρεις όλα αυτά μαζεμένα? Αν το καλοσκεφτείς βέβαια δεν είναι πολλά. Εναν άντρα που να μου μοιάζει ψάχνω εγώ και δεν ξέρω πόσα ακόμα εκατομμύρια γυναίκες! Εναι βλέπεις που και στατιστικά να το πάρεις οι γυναίκες είναι περισσότερες από τους άντρες. Για αυτό αν βρεις έναν άντρα που να πληρεί κάποιες από τις προδιαγραφές, τον αρπάζεις και τον κρατάς! Να μην πω τον κρύβεις κιόλας. Ναι, τον κρύβεις και το λέω εκ πείρας. Τα βασικά να πληρεί....να μη λέει ψέματα, να μην είναι βλάκας ή βρώμικος και να σ' αγαπάει...α και να μη φοβάται τη δέσμευση...να είσαι η πρώτη προτεραιότητά του!! Οποια γυναίκα βρει ένα που να τα έχει όλα αυτά......να είναι και ήρεμος........αν δεν τον θέλει ας με ειδοποιήσει!!!!!!!!!

The Party Is Over

Το γλέντι τελείωσε. Οσο θυμάμαι τον εαυτό μου η χώρα μου έχει οικονομικά προβλήματα. Σας βεβαιώ πως ούτε οι γονείς μου ούτε εγώ έχουμε κάποια ανάμιξη με αυτά! Χρόνια τώρα κάποιοι, που τους γνωρίζουμε: ονοματεπώνυμο, διεύθυνση, οικογενειακή κατάσταση......έβαλαν τα χέρια τους στο μέλι, άλλοι περισσότερο άλλοι λιγότερο. Στο τέλος πήραν ολόκληρο τον κουβά και γύρισαν σπίτια τους. Νοιώθω μεγάλο θυμό. Θυμό γιατί εκείνοι γλέντησαν για τα καλά και στο τέλος δίνουν σ' εμένα και στον καθένα από μας, το λαό...το λογαριασμό! Δεν ξέρω πόσοι από το λαό 'λαδώθηκαν' γιατί ήταν στην κατάλληλη θέση την κατάλληλη στιγμή, αλλά δε νομίζω να ήτα τόσο πολλοί για να αναγκαζόμαστε τώρα όλοι μαζί να πρέπει να πληρώσουμε το λογαριασμό, για το γλέντι που δεν ήμασταν ούτε καλεσμένοι! Μπορώ να δεχτώ ότι κάποιοι φταίνε γιατί ψήφισαν λάθος πολλές φορές....μερικοί δεν το έχουν καταλάβει ακόμα....τώρα που ο κόμπος έφτασε στο χτένι. Θυμώνω γιατί ξέρουμε όλοι ποιοι περνούσαν καλά χρόνια και χρόνια αλλά κανένας δεν πρόκειται να τιμωρηθεί, να επιστρέψει τα κλεμμένα! Μειώνουν τώρα τους μισθούς και τις συντάξεις, βάζουν φόρους όπου μπορούν και περιμένουν να μαζέψουν τα χρήματα που διασπάθισαν από το λαό! Και είμαι σίγουρη πως θα πληρώσουν τα δάνεια με τα χρήματα που θα μαζέψουν, αλλά επειδή η συνήθεια δεν αλλάζει μετά από λίγο θα τρέχουν πάλι για δανεικά, γιατί δεν πρόκειται να σταματήσουν το κλέψιμο!! Και μπορεί να τα έχω ξαναγράψει και να γίνομαι γραφική, αλλά πνίγομαι! Είναι ντροπή! Αυτοί οι άνθρωποι έχουν κλέψει το κράτος έχουν καταληστέψει τη χώρα και συνεχίζουν ακόμα και τώρα! Δεν σκέφτηκαν, πράγμα που έγινε σε άλλες χώρες, να μειώσουν τα δικά τους έσοδα. Νοιώθω κάπως σαν το κοριτσάκι με τα σπίρτα..... Λες και κοιτούσα τόσα χρόνια ένα μεγάλο πάρτι που γινόταν, όλοι έτρωγαν, περνούσαν καλά και όταν τελείωσε, εγώ που δεν ήμουν καν καλεσμένη πρέπει τώρα να πληρώσω το λογαριασμό! Με αυτή τη λογική όμως φταίω και εγώ. Τόσα χρόνια το ήξερα ότι γλεντούσαν και δεν έκανα τίποτα. Τώρα που μου ήρθε ο λογαριασμός νευριάζω. Μήπως είναι αργά για κινητοποιήσεις? Μήπως έπρεπε να κάνω κάτι νωρίτερα? Φαντάζομαι δεν είμαι η μόνη που κάνει αυτές τις σκέψεις. Γιατί άλλωστε ο λογαριασμός δεν ήρθε μόνο σε μένα..... Ποιά είναι η πιο σωστή κίνηση για να μη χειροτερέψουν κι άλλο τα πράγματα...αν υπάρχει χειρότερα.... Νοιώθω σα να πρέπει να ισορροπήσω σ' ένα τεντωμένο σκοινί. Και δεν είμαι μόνο εγώ φυσικά. Η πλειοψηφία του λαού ακούει καθημερινά διάφορες απόψεις για την παρούσα κατάσταση και πρέπει να αποφασίσει ποια είναι η σωστή για να την ακολουθήσει! Ακούμε, διαβάζουμε και προσπαθούμε να αποφασίσουμε ποια είναι η σωστή κίνηση. Τόσες διαφορετικές απόψεις...... Ποια είναι η σωστή? Μια γέρνω προς τη μια μια προς την άλλη....... Στα πρόθυρα νευρικού κλονισμού! Αν δεν τον έχω πάθει ήδη.... Και δεν είμαι μόνη σ' αυτή τη σουρεαλιστική κατάσταση! Φανταστείτε το μέσο Ελληνα κάθε βράδυ να κάθεται μπροστά στην τηλεόραση και να κάνει ζάπινγκ στις ειδήσεις. Πως να μη σου έρθει το εγκεφαλικό? Κάθε δημοσιογράφος, κάθε κανάλι έχει τη δική του άποψη για την κατάσταση και τις κινητοποιήσεις!..... Κρατάς το κεφάλι σου και προσπαθείς να βγάλεις άκρη...μπορείς όμως? Να γιατί ο κόσμος συνωστίζεται στους ψυχαναλυτές.....μα τι να κάνουν και αυτοί? Οι ψυχαναλυτές που θα πάνε να πουν τα προβλήματά τους?..........

Ροζ σκάνδαλα εν μέσω οικονομικής κρίσης...

Η οικονομική κατάσταση της χώρας μας πάει από το κακό στο χειρότερο και εμείς ασχολούμαστε τα ροζ σκάνδαλα του υιού Ζαγορίτη με τη πόρνο- Τζούλια. Δε λέω, ρίχνουμε μια ματιά, με την ίδια χαλαρότητα που χαζεύουμε το ποδόσφαιρο, δεν το κάνουμε όμως πρώτη είδηση στα δελτία! Οταν το ΦΠΑ έχει χτυπήσει ταβάνι.....όταν μας πνίγουν οι έμμεσοι φόροι λες και δεν έφταναν οι μειώσεις μισθών και συντάξεων. Οταν ο περισσότερος κόσμος δε θα πάει διακοπές φέτος γιατί δε βγαίνει οικονομικά. Οταν όλοι βλέπουμε ότι τα μέτρα δεν είναι μόνο υπερβολικά αλλά και άδικα! Οταν σκεφτόμαστε πως μας περιμένουν και χειρότερα, το φθινόπωρο..... Ασχολούμαστε με το γιατί έκανε στρατιωτικό ο μικρός Ζαγορίτης στο Πολεμικό Μουσείο και τι έκανε με μια πόρνη με ονοματεπώνυμο! Και αυτό που με θυμώνει περισσότερο είναι πως αυτό το ροζ σκάνδαλο έγινε πρώτη είδηση! Δεν κοιτάμε τα (οικονομικά) χάλια μας. Τα ροζ σκάνδαλα μας μαράνανε! Είμαστε μια χώρα που δεν πάει καθόλου καλά, ένας λαός που δεν βάζει μυαλό. Εχουμε το πιο υψηλό ΦΠΑ απ' όλη την Ευρώπη και τους πιο χαμηλούς μισθούς. Ο τουρισμός λιγοστεύει κάθε χρόνο, η ΔΕΗ αυξάνει τους λογαριασμούς, ακούμε ανθρώπους να απολύονται καθημερινά....και η κατηφόρα δεν έχει τέλος...... Μετά τους φόρους στα αλκοολούχα ποτά μπαίνει φόρος και στα μη αλκοολούχα! Δεν ξέρει κανείς τι να πρωτοπληρώσει και πιο μέτρο μέτρο θα είναι το επόμενο. Από που να κόψει και ποιος θα είναι ο επόμενος φουσκωμένος λογαριασμός. Εχουμε μια κυβέρνηση που δεν ξέρει τι κάνει και προς τα που μας πάει! Οι υπουργοί τσακώνονται, δεν μπορούν να υποστηρίξουν την όποια πολιτική προσπαθούν να ακολουθήσουν! Και εμείς ασχολούμαστε με χαζά ροζ σκάνδαλα....... Υπάρχει ένα ρητό που λέει πως κάθε λαός έχει την κυβέρνηση που του αξίζει. Μ' αυτή τη λογική είμαστε άξιοι της τύχης μας..........            

Μουντιάλ 2010 μια γυναικεία ματιά

Εχοντας δει πια τόσους αγώνες (ποδοσφαίρου) και αφού η Εθνική Ελλάδος δεν κατάφερε να περάσει στη δεύτερη φάση, παρακολουθείς πιο χαλαρά και έχεις τις προτιμήσεις και τις αντιπάθειες σου....... Μια κι ένα καλοκαιρινό κρύωμα με κράτησε λίγες μέρες στο σπίτι δεν έχασα σχεδόν κανέναν αγώνα. Εχω λοιπόν κι εγώ τις προτιμήσεις και τις αντιπάθειες μου. Δε θα αναφερθώ ξανά στα χτενίσματα, τις ανταύγειες και τις στολές, ούτε στη μπάλα, ούτε στις βουβουζέλες. Οταν παρακολουθώ έναν αγώνα εγώ παίρνω θέση, δεν καταλαβαίνω πως μπορούν άλλοι να βλέπουν και να μη συμπαθούν έστω τη μία ή την άλλη ομάδα. Τι να κάνω, δεν είμαι υπεράνω για να με ενδιαφέρει μόνο ποιος παίζει καλύτερα. Εντάξει, είναι μερικά παιχνίδια που με αφήνουν αδιάφορη, αυτά δε θα τα δω γιατί δε θα με νοιάζει ποιος θα νικήσει. Απλώς θα ακούσω μετά ποιος νίκησε....αν δεν έχει απεργία η ΕΡΤ, οπότε κοιτάζω στο τέλος τα ξένα sites που δεν απεργούν οι δημοσιογράφοι και γράφουν το σκορ. Είναι πάντως μερικοί παίκτες που μπορούν να σε κάνουν να αντιπαθήσεις ολόκληρη την ομάδα. Πάρτε παράδειγμα το Ρονάλντο. Είχα διαβάσει για την προσωπική του ζωή αλλά δεν ήταν αυτό που με επηρέασε. Αυτός ο τύπος, κατά τη γνώμη μου, δεν παίζει τελικά τόσο καλά αλλά έχει ειδική σχέση με το φακό! Ξέρει να στήνεται τόσο καλά που σκεφτόμουνα ότι θα μπορούσε να αλλάξει καριέρα και να ασχοληθεί με το μόντελινγκ ή και το σινεμά! Οσο για την Αργεντινή...δεν έχω λόγια! ΟΚ, ο Μέσι είναι καλός, μόνο να μην ανοίξει το στόμα του. Για το Μαραντόνα...η ανατροφή μου δε μου επιτρέπει να τον σχολιάσω. Για τη Βραζιλία είχα γράψει ότι δεν τιμούν τη φανέλα τους. Θέλω να το πάρω πίσω....... Ναι είναι λιγάκι βεντέτες. Οταν παίρνουν την μπάλα στα πόδια τους όμως είναι μοναδικοί! Δε χορταίνω να τους παρακολουθώ! Αυτοί οι άνθρωποι είναι γεννημένοι να παίζουν ποδόσφαιρο. Ξεκίνησαν πάμφτωχοι από τις φαβέλες της Βραζιλίας και σου δίνουν την εντύπωση ότι γεννήθηκαν με μια μπάλα στα πόδια! Δε θα συνεχίσω με τη Βραζιλία γιατί θα φανώ φανατική και δεν κάνει, είμαι και γυναίκα...... Και απ' ότι έμαθα τις μέρες αυτές, δεν είναι σωστό να βλέπουν οι γυναίκες ποδόσφαιρο! Ναι, ναι οι 'άλλες' που δεν τους αρέσει το άθλημα μας αντιμετωπίζουν κάπως. Αυτό το κάπως δεν είναι καθόλου κολακευτικό! Μη ρωτήσετε γιατί, δεν ξέρω. Προσωπικά δεν καταλαβαίνω γιατί είναι 'περίεργο' οι γυναίκες να παρακολουθούν ποδόσφαιρο. Νομίζω πως αν παρακολουθούσα μόνο τένις θα ήμουν αποδεκτή. Ευτυχώς οι περισσότεροι άντρες που το εκτιμούν! Ας επιστρέψω όμως στις ομάδες. Εχω την εντύπωση πως όσοι 'αγαπούν' τη Βραζιλία δε συμπαθούν την Αργεντινή. Επίσης η πλειοψηφία των φιλάθλων αντιπαθούν πολύ τη Γερμανία, όσο καλή και αν είναι! Οταν βέβαια πρόκειται να παίξει η Αργεντινή με τη Γερμανία, οι περισσότεροι προτιμούν να νικήσει η Γερμανία.... Δεν έχω καταλάβει γιατί συμβαίνει αυτό. Μάλλον για να πάρει ένα μάθημα η Αργεντινή, αλλά στο επόμενο παιχνίδι να χάσει και η Γερμανία! Είναι περίπλοκο και δυσνόητο δε λέω......βασικά όλοι θέλουμε να περάσει η ομάδα που προτιμούμε. Αλλά και να αποκλειστεί αυτή/αυτές που δεν συμπαθούμε! Εντάξει είναι υποκειμενικό και τις περισσότερες φορές δε γίνεται. Οσο υπερβολικό ίσως φαίνεται και ο τρόπος που αντιδρούν όσοι 'ζουν' τον αγώνα. Η αγωνία, τα πετάγματα, τα ααααχ κάθε φορά που η ομάδα που υποστηρίζεις δεν καταφέρνει να βάλει γκολ ή γλυτώνει ως εκ θαύματος, με θεαματική απόκρουση του τερματοφύλακα, οι φωνές για τον 'πουλημένο' διαιτητή, τα 'όχι ρε!' όταν γίνεται κάτι που δε μας αρέσει....και άλλα πολλά. Κάπως έτσι έχω ζήσει και εγώ αυτό το Μουντιάλ. Αντε, μόνο έντεκα μέρες έμειναν. Σε τέσσερα χρόνια ξανά. Ας ελπίσουμε τουλάχιστον στο τέλος το κύπελλο να σηκώσει η Βραζιλία.........αχ θα έσκαγα αν δεν το έγραφα.........

Εγραψε ιστορία η Ελληνική παρέα!

Respect

Μη στενοχωριέστε, μας κάνατε περήφανους! Παίξατε με ψυχή και κοιτάξατε τους αντιπάλους σας στα μάτια χωρίς φόβο! Ακόμα και με την Αργεντινή ήσασταν παλληκάρια! Μη λυπάστε, κάνατε την Ελλάδα γνωστή στα πέρατα της γης. Χθες βράδυ για αρκετά λεπτά μαζί με σας και εμείς αγγίξαμε το όνειρο! Μη λυπάστε λοιπόν που τελείωσε, να χαίρεστε που το ζήσατε! Κάνατε ένα λαό που έχει τόσα προβλήματα να ξεχαστεί για λίγο. Για αυτό και μόνο κερδίσατε επάξια το σεβασμό μας! Ερχονται και άλλες διοργανώσεις για να δείξετε την αξία σας. Για αυτό ψηλά το κεφάλι!!!

Μας κάνατε περήφανους, μη λυπάστε...

Ελλάδα vs Αργεντινή

Οι απανταχού Ελληνες γιορτάζουν τη νίκη που περιμένουμε να έρθει από την Εθνική μας που θα παίξει ενάντια στην Αργεντινή. Είναι τόσο μεγάλη η πίστη ότι οι Ελληνες παίκτες θα νικήσουν εκείνους της Αργεντινής που απορώ πως δεν έχουν γεμίσει ακόμα οι δρόμοι! Γιατί άλλωστε να περιμένουμε το παιχνίδι, αφού είμαστε τόσο σίγουροι για τη νίκη? Και σιγά την ομάδα(της Αργεντινής(!))........ Η Ελληνική ψυχή είναι ανώτερη....άλλωστε οι άλλοι δεν έχουν 'ψυχή', δεν έχουν αυτό το κοκαλάκι της νυχτερίδας που έχουν μόνο οι Ελληνες παίκτες! Μου κάνει μεγάλη εντύπωση αυτή η σιγουριά. Είμαστε λαός των άκρων. Χαιρόμαστε πολύ έντονα και στενοχωριόμαστε πολύ, το δράμα είναι η ζωή μας! Εγώ και συγγνώμη δηλαδή, δεν έχω καταλάβει από που πηγάζει αυτή η αισιοδοξία. Μήπως περιμένουμε πάλι το Ελληνικό θαύμα? Εγινε μια φορά το 2004. Ε! Δε θα γίνεται κάθε φορά! Αλλωστε τώρα αντιμετωπίζουμε την Αργεντινή, του Μέση και 10 άλλων. Αυτές τις μέρες έχω ακούσει την ιστορία του ποδοσφαίρου! Και είναι μόνο ένα παιχνίδι! Γιατί τόσο άγχος? Η αλήθεια είναι ότι οι εκπλήξεις έρχονται η μια μετά την άλλη. Ποιος περίμενε ότι θα μείνει έξω η Γαλλία...και ότι το θέμα θα φτάσει στο Σαρκοζί!? Τώρα πρέπει να πει κάτι ο Ελληνας πρωθυπουργός για να πάρει το θέμα τη σοβαρότητα που του αρμόζει. Για να λέμε και τα πράγματα με το όνομά τους το Μουντιάλ μας έχει κάνει καλό σε ορισμένους τομείς. Μάθαμε τόσα πολλά! Βελτιώσαμε σίγουρα τη γεωγραφία μας. Χώρες που είχαμε ακουστά και ξέραμε μόνο σε πια ήπειρο βρίσκονται τώρα επειδή η εθνική τους ομάδα έπαιξε καλά μπήκαμε στον κόπο να ψάξουμε στο χάρτη να βρούμε που ακριβώς είναι. Μάθαμε πόσοι ξένοι παίκτες παίζουν στο Ελληνικό πρωτάθλημα και πόσοι Ελληνες παίκτες παίζουν σε ξένες ομάδες. Είδαμε πόσο αντιαισθητικά μπορεί να ντύσουν τους παίκτες τους κάποιες χώρες;. Το yahoo είχε τις top 10 πιο άσχημες στολές! Είδαμε τα πιο περίεργα χτενίσματα και τις καλύτερες/χειρότερες ανταύγειες! Ακούστηκε ότι μερικοί ποδοσφαιριστές έφτιαχναν τα μαλλιά τους πριν τον αγώνα(δεν ξέρω αν πήγαιναν και κομμωτήριο, όρκο δεν παίρνω)..... Μάθαμε πως η Ελβετία δεν φτιάχνει μόνο ρόλεξ και σοκολάτες. Δεν έχει μόνο τράπεζες, έχει και καλή ποδοσφαιρική ομάδα! Επίσης, νομίζω η Δανία έχει τους πιο όμορφους παίκτες......... Να, ένας σοβαρός λόγος να υποστηρίξεις μια ομάδα. Μάθαμε ποιοι φίλοι/γνωστοί μας είναι προληπτικοί! Ποιος περίμενε από ανθρώπους που νομίζαμε σοβαρούς να φοράνε τα ρούχα που φορούσαν όταν κέρδισε η αγαπημένη τους ομάδα και ένα σωρό άλλα χειρότερα. Ακόμα μάθαμε ότι δεν αγαπούν όλοι οι άντρες το ποδόσφαιρο, ενώ το αγαπούν πολλές γυναίκες που δεν το περίμεναν οι φίλοι τους....αυτό μπορεί να έθεσε προβλήματα σε μερικές σχέσεις! Ακούσαμε αθλητικογράφους να περιγράφουν αγώνες με φωνές που ενοχλούσαν το τύμπανο ...και που έκαναν τραγικά λάθη στην περιγραφή. Μερικοί από αυτούς μάθαμε πως είναι πιο προληπτικοί από τους γνωστούς/φίλους μας και το χειρότερο είναι πως το έμαθε ο κόσμος όλος! Μάθαμε πως πολλοί παίκτες σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης γίνονται θρήσκοι όταν μπαίνουν αλλά και όταν βγαίνουν σώοι από τον αγωνιστικό χώρο. Το όμορφο όμως είναι ότι μαζεύτηκαν παρέες να παρακολουθήσουν αγώνες, δούλεψαν τα ντελίβερι, στις πολυκατοικίες μάθανε ποιος μένει στον πάνω κάτω ή δίπλα όροφο από τις φωνές τα γέλια, τους θυμούς.....ενωμένοι στα μπαλκόνια....... Στο ποδόσφαιρο, όπως και σε άλλα αθλητικά γεγονότα την ιστορία τη γράφουν οι παρέες...οι παρέες που παίζουν μαζί, γιορτάζουν μαζί, θλίβονται μαζί..........

Η πολιτική και η μοίρα της ανθρωπότητας διαμορφώνονται από ανθρώπους χωρίς ιδανικά και χωρίς μεγαλείο. Άνθρωποι που έχουν μεγαλείο μέσα τους δεν ασχολούνται με την πολιτική. ~Albert Camus~

Εαρινή ισημερία...

Εαρινή ισημερία σήμερα... Αγαπώ τόσο το καλοκαίρι που δε θέλω να φτάνει ποτέ αυτή η μέρα. Νομίζω πως είμαστε στην μέση του καλοκαιριού και αρχίζω να μετράω τις μέρες μέχρι το τέλος Αυγούστου. Ασε που το Δεκαπενταύγουστο σκέφτομαι ότι μείνανε άλλες δυο εβδομάδες και αρχίζω να στενοχωριέμαι λες και μπήκε ήδη ο χειμώνας. Δεν είμαι τρελή! Αγαπώ τόσο το καλοκαίρι που θέλω να κρατάει 12 μήνες αν γίνεται! Φαντάζομαι η μόνη λύση για ανθρώπους σαν εμένα είναι μόλις τελειώνει το καλοκαίρι να φεύγω για Αυστραλία και όταν μπαίνει το φθινόπωρο εκεί να γυρίζω πίσω.... Από το ένα ημισφαίριο στο άλλο. Οπως τα αποδημητικά πουλιά!