Τρίτη, 22 Σεπτεμβρίου 2015

Οσα δεν ξέρει ο Μουτζούρης...

Ο Μουτζούρης κοιμάται δίπλα μου.
Του αρέσει να με ακουμπάει.
Γουργουρίζει λίγο...ίσα που ακούγεται.
Τον κοιτάζω με αγάπη.
Πάνε δυο χρόνια από τότε που τον πέταξαν στον κήπο μου, γατάκι τεσσάρων μηνών.
Από τότε είναι η συντροφιά μου, το μωράκι μου.
Κάποιοι θα στραβώσετε τα μούτρα.
Το γατάκι αυτό μου έχει δώσει περισσότερα από πολλούς ανθρώπους που έχω γνωρίσει.
Η αγάπη του και η ευγνωμοσύνη του δεν έχουν όρια.
Κάποιοι μου λένε πως τον έσωσα, επειδή τον μάζεψα και τον φροντίζω.
Εγώ όμως πιστεύω πως σώσαμε ο ένας τον άλλον.
Ο Μουτζουράκος έδωσε σκοπό στη ζωή μου, μια δύσκολη εποχή.
Ο γάτος αυτός είναι ο πιο χαδιάρης, πιο έξυπνος και έχει φοβερό χαρακτήρα.
Ξέρω τι γράφω.
Εχω μεγαλώσει με γάτες, αυτός όμως είναι ιδιαίτερος!
Ισως γιατί του έχω δώσει μεγάλη προσοχή.

Ο Μουτζούρης κοιμάται και αναστενάζει.
Ποιος ξέρει τι όνειρα βλέπει...
Σίγουρα όχι τον ΕΝΦΙΑ ή το λογαριασμό του τηλεφώνου.
Τον πρίγκιπα μου τον κρατάω μακριά από αυτά.
Εκείνος τρώει την καλύτερη τροφή, έχει την καλύτερη άμμο, τα χάδια μου, τα παιχνίδια του, την αγκαλιά μου, το σπίτι μας...
Είναι μακριά από τη δική μας πραγματικότητα.

Τα λέω αυτά γιατί βρέχει και σήμερα.
Σκεφτείτε τους πρόσφυγες στο κέντρο...
Οσοι μπορούμε ας βοηθήσουμε τα αδέσποτα, μην ξεχνάμε όμως τους ανθρώπους!



14 σχόλια:

airis είπε...

Ξέρω τι γράφεις! Μπορεί να μην έχω γάτα. Αλλά έχω σκύλο. Τον Μαξ μου.
Και αυτά που παίρνω νομίζω ότι είναι πολύ περισσότερα από αυτά που του δίνω. Κι εγώ αδέσποτο τον μάζεψα...
Φιλάκια πολλά Σερενάτα μου♥
(και εξαιρετική η προτροπή σου στο τέλος!)

Maria Kanellaki είπε...

Και μόνο για τον επίλογό σου, σου βγάζω το καπέλο!
Μόνο ένας πραγματικά φιλόζωος (όχι απ' αυτούς που βγάζουν βόλτα με το λουράκι τα σκυλάκια τους), μπορεί να σκέφτεται και να συναισθάνεται τους ανθρώπους που είναι εκτεθειμένοι στη βροχή.

Mia Petra είπε...

Η μάνα μου στο πατρικό με έλεγε τρελή επειδή την είχα ψωνίσει με τα μωρά γατάκια... Δεν απορώ με εκείνους που αγαπούν και τους ανθρώπους και τα ζώα, αλλά με εκείνους που μισούν τους ανθρώπους και (λένε πως) αγαπούν τα ζώα... Πως γίνεται; Καλό φθινόπωρο, ο μουντζούρης κούκλος!

serenata είπε...

@airis
Είναι τόσα τα αδέσποτα ζωάκια που δεν υπάρχει λόγος να αγοράσεις, παίρνοντας το ζώο από το δρόμο σώζεις μια ψυχούλα.
Την προτροπή την έγραψα για τους 'φιλόζωους' που δεν νοιάζονται για τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη.
Είναι κάτι που εγώ θεωρώ αυτονόητο...αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.

Πολλά φιλάκια Αριστέα μου:))

serenata είπε...

@Maria Kanellaki
Μαρία μου μου βγάζεις το καπέλο για το αυτονόητο.
Ένοιωσα πως έπρεπε να το γράψω γιατί υπάρχουν δίποδα που δεν το καταλαβαίνουν!

Πολλά πολλά φιλάκια:))

serenata είπε...

@Mia Petra
Φαίνεται φιλενάδα μου πως η ανθρωπιά δεν είναι κάτι αυτονόητο!
Χαίρομαι που σου άρεσε ο Μουτζούρης μου.

Πολλά φιλάκια:))

Apokalipsis999 είπε...

Όσα δεν ξέρει ο Μουτζούρης, προφανώς τα διαισθάνεται και αντιλαμβάνεται την αγάπη που του δίνεις. Και είναι τυχερός που ζει στη δική του πραγματικότητα και όχι τη δική μας! Όσο για εμάς, μια δυνατή βροχή αρκεί για να δείξει προβλήματα που δεν ασχολούμαστε εγκαίρως. Πλην των προσφύγων και των αστέγων η Σκόπελος κηρύχτηκε σε έκτακτη ανάγκη από τις καταστροφές!

Σμαραγδένια Ρούλα είπε...

Αχ!! αυτά τα δίποδα Σερενάτα μου..λίγο να είχαμε απο την ψυχή των ζώων ...ο κοσμος θα ηταν καλύτερος.. και μονο η αφωσίωση τους φτανει.. εχουμε και εμεις πολλες γατουλες και το πιστεω αυτό που λες για τον Μουτζούρη σου το καθε ζωακι εχει τον δικο του χαρακτήρα φιλη μου... ειναι να μην δεθεις μαζι τους απολαμβανεις πολλά περισσοτερα.. απο εκεινα... να περνας ομορφα
με τον Μουτζούρη σου... και φίλισε μου τον.. και σε σενα φιλακιααα!!

serenata είπε...

@Apokalypsis999
Τη δική μας πραγματικότητα εμείς τη ζούμε δίχως να το θέλουμε!
Δεν είναι μόνον η Σκόπελος, στην πορεία βγαίνουν και άλλα νησιά όπως μαθαίνεις.
Αυτό που ήρθε στο δικό μου μυαλό πρώτο ήταν οι πρόσφυγες, είναι όμως τόσοι ακόμα που έχουν ανάγκη...δυστυχώς...

Σε φιλώ:)

serenata είπε...

@Σμαραγδένια Ρούλα
Συμφωνώ απόλυτα Ρούλα μου, κάθε ζωάκι έχει το δικό του χαρακτήρα.
Μακάρι την καλοσύνη τους να είχαν κάποια δίποδα...
Θα του δώσω του Μουτζούρη ένα φιλάκι από σένα!

Πολλά πολλά φιλάκια(από μένα):))

Dennis Kontarinis είπε...

Η αγάπη για τα ζώα δείχνει τα λεπτά αισθήματα που μπορεί να έχει ένας άνθρωπος.
Τι να πεις γι΄αυτούς που πέταξαν τον Μουτζούρη στον κήπο σου;
Νάσαι καλά που μπορείς να του δίνεις όλα αυτά.
Να χειροκροτήσω τον επίλόγο στα όσα γράφεις.
Λίγη αγάπη σ΄αυτούς που τους χτυπάει η βροχή.
Νάσαι πάντα καλά.

Άιναφετς είπε...

Τον θυμάμαι τον Μουντζουράκο σου, τότε που τον είχες βρει... θυμάμαι την χαρά σου!
Αυτό που πάνω απ΄όλα έχει σημασία, είναι που σου επιστρέφει όλη την φροντίδα και την Αγάπη που του δίνεις... είσαι τυχερή γιατί οι γάτες δεν είναι πάντα έτσι!
Και εύχομαι να βρεθεί γρήγορα λύση στο δράμα των προσφύγων, γιατί ούτε ο καιρός θα είναι με το μέρος τους...

ΑΦιλάκια πάντα τρυφερά! :)

serenata είπε...

@ Dennis Kontarinis
Ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια!!!!

Χαιρετώ σε:))

serenata είπε...

@Άιναφετς
Το θυμάσαι Στεφανία μου!!
Με συγκινείς...
Κάθε ζώο έχει το χαρακτήρα του.
Οσο για τις γάτες είναι μύθος πως είναι αχάριστες.
Οι πρόσφυγες έχουν και τον καιρό ν' αντιμετωπίσουν...δεν έχει τέλος το δράμα τους.

Φιλάκια πολλά:))