Πέμπτη, 3 Ιανουαρίου 2013

Τα γεμάτα στομάχια...

Εμείς με το γεμάτο στομάχι σκεφτόμαστε διαφορετικά.
Διαφορετικά από κείνους που πεινάνε.
Βγήκα να περπατήσω στον ήλιο σήμερα.
Ακριβώς πίσω μου ήταν ένας νέος άντρας.
Εψαχνε τα σκουπίδια.
Ακριβώς δυο βήματα πίσω μου!
Ανοιγε τον ένα κάδο μετά τον άλλον.
Και γω ντράπηκα.
Ντράπηκα να του δώσω δέκα, είκοσι ευρώ.
Τα έχασα.
Τα έχασα γιατί το δικό μου στομάχι ήταν γεμάτο.
Το σπίτι μου ζεστό.
Εχω φαγητό και ρούχα.
Δεν ήξερα πως να φερθώ......
Σ' αυτόν τον άντρα που έψαχνε τα σκουπίδια.
Δεν ήθελα να τον προσβάλω.
Σκεφτόμουν με το γεμάτο μου στομάχι.
Αν του έχωνα λίγα ευρώ στο χέρι θα τον είχα προσβάλει;...
Τα έχασα, λες και οι πεινασμένοι δεν είναι άνθρωποι σαν εμάς....

24 σχόλια:

Κυπαρησία Σ. είπε...

Μια ευγενική προσέγγιση δύσκολα προσβάλει. Κι αν τώρα αιφνιδιάστηκες, την επόμενη φορά (γιατί όπως όλα δείχνουν δυστυχώς θα υπάρξει κι επόμενη και μεθεπόμενη) θα είσαι έτοιμη να το αντιμετωπίσεις χωρίς ερωτηματικά...
Καλό απόγευμα

serenata είπε...

@Κυπαρησία Σ.
Ναι, δυστυχώς θα υπάρξει και άλλη φορά...
Η λιακάδα και εργάτες που έφτιαχναν/χαλούσαν τα πεζοδρόμια είχε βγάλει πολύ κόσμο στο δρόμο.
Εκείνος δεν πτοήθηκε....
Σε τι κατάσταση πρέπει να ήταν που δεν τον ενδιέφερε ο κόσμος που τον κοιτούσε....
Ντρέπομαι.

Καλό σου απόγευμα.

Gatos SeOistro είπε...

Κατι που βλεπω σχεδον καθημερινα και με τρελλενει.Απεναντι απ'το σπιτι μου ειναι ενα σουπερ μαρκετ,σαφως υπαρχουν καδοι και εκει ριχνουν καθε μεσημερι-βραδυ τα σκουπιδια που δεν ειναι σκουπιδια για την ακριβεια αλλα ολοκληρα καφασια φρουτα λαχανικα κλπ ελαφρως χαλασμενα,το συγκλονιστικο ειναι πως οταν τα πετανε πετανε απο πανω και χλωρινη ωστε οπως λενε να μην μαζευονται ποντικια κλπ(εντολη της διευθυνσης με απειλη απολυσης σε οποιον δεν το κανει).Αυτο γινεται γτ δεν θελουν να πηγαινουν αστεγοι να ψαχνουν τα σκουπιδια για να μην χαλανε τη φατσα του καταστηματος,μην οι πελατες προσβληθουν.Αντι να δινει το καταστημα οτι μενει σε ολους αυτους που περιμενουν απεξω(ετοιμα φαγητα που καταληγουν στους καδους).συγνωμη για το μεγαλο σχολιο

serenata είπε...

@Gatos SeOistro
Καλέ γράφε όσο μεγάλα σχόλια θέλεις!
Επικοινωνία δεν είναι;
Αυτό για τα σουπερ μάρκετ, το πιστεύω!
Φαντάζομαι κάτι παρόμοιο κάνουν και τα εστιατόρια:(
Αντί να δώσουν ότι τους μένει.
Τι άνθρωποι είναι αυτοί;;;....

Καλό σου βράδυ γατούλη:)

ο πιο πιστός φίλος του σκύλου είπε...

Όλα γίνονται για την μόστρα (των εστιατορίων, των σούπερ-μάρκετ κλπ) λες και τους τρέχει η δουλειά από τα μπατζάκια...

Καταλαβαίνω την αμηχανία σου serenata. Είναι αυτή η αμηχανία, όταν κάποιος παρακαλάει στο φανάρι να του δώσουμε κάτι κι εμείς απλά "δεν τον βλέπουμε"...

Αμηχανία είναι, όχι έπαρση...

Ανθρώπινες αντιδράσεις "γεμάτων στομαχιών"...

Γιαγιά Αντιγόνη είπε...

Μόνο στις λαικές αφήνουν μέσα στα καφάσια τα χάρτινα ότι έχει απομείνει..
Πολύ φοβάμαι πως υπάρχουν πεινασμένοι και μέσα στα σπίτια τους και την ζέστα τους.
Οταν στο φαρμακείο ζήτησε αντιβίωση μια κυρία και φάνηκε πως δεν είχε τα 18 ευρώ... τι να πεις;
Την ίδια ντροπή νοιώσαμε τρεις γυναίκες..
Μια κυρία που δεν το πιστεύαμε!
Ασχετα με το τι έγινε...

serenata είπε...

@Γιαγιά Αντιγόνη
Δεν τον αντέχω τόσο πόνο γύρω μου...
Οπου και να πας όπου και να κοιτάξεις...
Τι να πρωτοκάνεις;
Ποιον να πρωτοβοηθήσεις;
Μακάρι ναμουν πολύ πλούσια να βοηθούσα τον κόσμο όλο!

Στα σούπερ μάρκετ, στα εστιατόρια, στα φαρμακεία....

Καλό σου βράδυ Αντιγόνη μου γλυκιά:)

serenata είπε...

@ο πιο πιστός φίλος του σκύλου
Αμηχανία ήταν...το ξέρω.
Ντρέπομαι όμως.
Η αντίδραση του γεμάτου μου στομαχιού με γεμίζει ενοχές.

Καλό σου βράδυ:)

misoagnosti είπε...

Έχω νιώσει μια παρόμοια αμηχανία παλιότερα, όταν ένας άντρας, συναρμολογούσε με χαρά το παιδικό καρότσι που είχα αφήσει δίπλα σ΄ένα κάδο.
Τον είδα να σπρώχνει το μισοδιαλυμένο καρότσι της κόρης μου και ούτε που μου πέρασε η σκέψη να τον ρωτήσω αν χρειάζεται τα ρούχα που δεν της χωράνε πια.
:(

Levina Vil είπε...

Δεν τίθεται θέμα αξιοπρέπειας το αν θα πάρει τα χρήματα αυτά Serenata μου η θα τα αρνηθεί από το χέρι σου … το πιθανότερο είναι να σου έλεγε χιλιάδες ευχαριστώ και να τα έπαιρνε, όμως ακόμα και να τα είχε αρνηθεί εσύ πάλι δεν έπρεπε να νοιώσεις άσχημα … δεν ξέρεις στο κάτω κάτω τι άνθρωπος είναι ο καθένας και πως αντιδρά … το ότι είναι άστεγος και πεινασμένος δεν σημαίνει πως έχει κάνει λοβοτομή και δεν αντιδρά ανάλογα με την ψυχολογία του!
Η ουσία είναι πως για εκατό? Διακόσιες χιλιάδες άτομα? Που τα αρπάξαν από όπου μπορούσαν την πληρώνουν δέκα εκατομμύρια Έλληνες και δεν τους παίρνουμε με τις πέτρες, τους καμαρώνουμε !!

serenata είπε...

@Levina Vil
Φυσικά Λεβίνα μου, το ψάρι απ' το κεφάλι μυρίζει!
Και δεν τους έχουμε πάρει με τις πέτρες.
Τι να πω; Σωστά τα λες.
Εγώ μου λες γιατί τα έχασα έτσι;
Τι αμηχανία ήταν αυτή;
Ολοι άραγε έτσι νιώθουν;
Αυτή την ενοχή;...

Σε φιλώ:)

serenata είπε...

@misoagnosti
Ξέρεις παρακάτω, στη βόλτα που έκανα, είδα πεταμένα παπλώματα, στρώματα, πρέπει να ήταν μέρες στο δρόμο.
Ολ' αυτά θα είχαν ζεστάνει κάποιον.
Θα τα μάζευα για το κοινωνικό παντοπωλείο, αλλά ήταν τόσο βρώμικα που δε θα μπορούσα να τα καθαρίσω.
Χρήσιμα όλα...γιατί τα πέταξαν αντί να τα δώσουν;

Τα γεμάτα στομάχια σκέφτονται αλλιώς φιλενάδα...

Νimertis είπε...

νομίζω περιέγραψες με ενάργεια αυτό ακριβώς που συμβαίνει με όλους μας... ή σχεδόν όλους μας... και τούτη η ειλικρινής αμηχανία, για μένα έχει μια εσωτερική υπόσχεση... για μια μελλοντική ετοιμότητα... να'σαι καλά φίλη μου Σερενάτα...

serenata είπε...

@Nimertis
Στο μέλλον θα είμαι έτοιμη, αυτό δικαιολογεί την αμηχανία; δεν ξέρω.
Καλό σου απόγευμα φίλε μου Νιμερτή:)

Nasia είπε...

κι εγω θα δίσταζα....πολύ δύσκολο το θέμα που θέτεις...μια φορα εξω απο ενα σουπερ μαρκετ ειδα νεα μητερα με 3 παιδακια να ψαχνει στον καδο...της ψωνισα πραγματα απο το σουπερ .τις τα εδινα και δεν δεχοταν με τίποτα να τα παρει!!!ουτε τα πηρε....αυτη η εικόνα -συμπεριφορα μου εχει μεινει...αισθάνθηκα πολύ άσχημα(πριν ειχα δωσει τροφιμα σε άλλους που τα δεχονταν,χρηματα δε δινω σε κανεναν)...απο τοτε δε δινω ουτε τροφιμα.....δεν ξερω τι να σκεφτώ πια...

Greko Fish είπε...

Δύσκολο post ανέβασες.Μακάρι η λύση να βρισκόταν στο ένα ευρώ.
Καλή Κυριακή

ασωτος γιος είπε...

το εχω σκεφτει γιαυτο βοηθαω συνεχεια
χτες εδωσα μια βασιλοπιτα σε μια οικογένεια δε ξερω τι εθνικότητας ηταν κουλουριασμενοι σε μια γωνια σε μια στοά
ενα μικράκι
γυρισα σπιτι
την πηρα και την πηγα εκει
πρεπει αν βοηθαμε εμείς που μπορούμε

serenata είπε...

@ασωτος γιος
Πιστεύω πολλοί βοηθάμε, άσχετα αν δεν το αναφέρουμε.
Ανθρωποι είμαστε, αυτό πρέπει να κάνουμε.
Η εθνικότητα δεν έχει σημασία!
Θα μπορούσαμε να είμασταν στη θέση τους...μπορεί και να βρεθούμε.
Να είσαι καλά και να βοηθάς άσωτε μου:)

kwnnie είπε...

Σερενατα για να μην κάνεις ρυτίδες γύρω από τα μάτια την επόμενη βδομάδα που θα γυρίσω Γαλλία,θα τα αλλάξω!

Τις μέρες που είμαι εδώ,έτυχε να περάσω πολλές φορές από ένα συγκεκριμένο φανάρι όπου κάθε φορά ήταν ένα παλικάρι που προσπαθούσε να πουλήσει χαρτομάντηλα.Εε την τρίτη φορά,πήρα χαρτομάντηλα,του έδωσα ένα τάληρο και έλαμψαν τα μάτια του.Ήταν λες και του χάρισαν ολόκληρο τον κόσμο!
Εμείς με τα γεμάτα στομάχια σκεφτόμαστε διαφορετικά...

φιλιά:))

serenata είπε...

@kwnnie
Ευχαριστώ μικρή μου Γαλλιδούλα:))
Βλέπεις γλυκιά μου...
Το γεμάτο μας στομάχι, φαίνεται επηρεάζει τον τρόπο σκέψης μας.
Ας σκεφτούμε ανάποδα!
Ας βοηθήσουμε όσο/όπως μπορεί ο καθένας.

Φιλάκια πολλά:))

Ανώνυμος είπε...

Δυστυχως φυσαει κοντρα για της γης τους κολασμενους..Απανταμε με αλληλεγγυη! ΒΑΣΩ

serenata είπε...

@Ανώνυμος
Δυστυχώς Βάσω μου...

serenata είπε...

@Greko Fish
Τι να έκανα;
Μπροστά μου συνέβει.
Καλή σου μέρα:)

serenata είπε...

@Nasia
Κι εγώ σκέφτηκα να τον πήγαινα σ' ένα σουπερ μάρκετ...
Τα χασα Νάσια, δεν ξέρω γιατί.
Φοβήθηκα μην τον προσβάλω.....
Ηθελα να βοηθήσω μα μπλόκαρα!
Ντρέπομαι.
Εψαχνε τους κάδους, μες τον κόσμο...Σα να τον βλέπω ξανά και με πιάνουν τα κλάματα για την κατάντια του κόσμου....
Κι εγώ δεν έκανα τίποτα!!