Παρασκευή, 17 Φεβρουαρίου 2012

Κάποτε στην Υδρα...

Την Υδρα την αγαπούσα πάντα.

Οι πρώτες μου διακοπές χωρίς τους γονείς.....

Και μετά εκείνο το τραγικό Σαββατοκύριακο με σένα.

Ξεκίνησε με τόσο κέφι......

Αλλά Σαββατοκύριακο μέσα στο κατακαλόκαιρο χωρίς να έχουμε κλείσει...

Φτάσαμε βράδυ και περπατούσαμε με τα μπαγκάζια μας μέχρι αργά τη νύχτα όπου βρήκαμε ένα τραγικό δωμάτιο.

Δεν έφταιγες....

Με είχες κακομάθει...

Είχα συνηθίσει να περνάω εξαιρετικά μαζί σου.

Μου είχες κάνει τόσες υπέροχες εκπλήξεις

Πάντα διάλεγες το καλύτερο!

Πάντα θα έβγαζες ένα 'λαγό' απ' το μανίκι σου...

Ετσι με είχες μάθει......

Οταν βρεθήκαμε σ' εκείνο το φρικτό δωματιάκι με τα δυο κρεβάτια....

Τα έχασα.

Η κούραση και η ανάγκη για ύπνο μας έκαναν να δεχτούμε το δωμάτιο εκείνο.

Θύμωσα.

Εριξα όλο το φταίξιμο σε σένα...

Εσένα που με είχες συνηθίσει αλλιώς!

Δεν ήμουν έτσι πριν σε γνωρίσω.

Δεν ήμουν κακομαθημένη!

Και με πιάνουν τα κλάματα......

Γιατί έχουν περάσει τόσα χρόνια....

Γιατί τώρα ξέρω τη σημασία της κάθε στιγμής....

Αν γύριζε ο χρόνος πίσω...

Σ' εκείνο το Σαββατοκύριακο....

Δε θ' άφηνα στιγμή να πάει χαμένη!

Θα σου έδειχνα την άλλη πλευρά μου.

Θα έβλεπες πόσο καλή είμαι, πως προσαρμόζομαι σε όλες τις συνθήκες!

Δε θα ήμουν το κοριτσάκι που τα περιμένει όλα απ' το αγόρι.

Οχι πια!

Αν γύριζε ο χρόνος πίσω θα ήμουν διαφορετική.

Δε θα άφηνα τα πράγματα να κυλήσουν έτσι.

Δε θα σου είχα φερθεί ποτέ άσχημα.

Αν μπορούσα να γυρίσω το χρόνο πίσω.....

Δε θα είχαμε χωρίσει.....

Και τώρα θα έκλαιγα στην αγκαλιά σου.

Τη θυμάμαι την αγκαλιά σου........

Θα χωνόμουν εκεί....

Θ' ακουμπούσα στο λαιμό σου και συ θα μου λεγες.....

'Μην κλαις γατούλα, όλα θα πάνε καλά'.

Και οι άνθρωποι απ' το μαγαζί με τις μεγάλες ομπρέλες θα έβγαιναν να μας χαζέψουν...

Οπως όλα τ' άλλα πρωινά.....

Ομως χρόνος δε γυρίζει......

Κι εγώ κλαίω μόνη....

Απ' τα δάκρυα δε βλέπω...

Μου λείπει εκείνη η εποχή....

18 σχόλια:

nefosis είπε...

Αχ, μην αφήνεις τα αν να σε δαγκώνουν.

serenata είπε...

@nefosis το έκοψα λίγο περίεργα γιατί δεν έβλεπα απ' τα δάκρυα.

vanilla είπε...

με αγγιξες πολύ σήμερα..
αγκαλιά μεγάλη
και φιλί γλυκιά μου

serenata είπε...

@vanilla αγκαλίτα γλυκιά μου!!

lost diary είπε...

αχ αυτές οι αναμνήσεις! χαλάλι τα δάκρυα! Θα έρθουν όμως & άλλα Σαββατοκύριακα,ελπίζω σύντομα :)

Levina είπε...

Αχ κοριτσάκι μου πόσα...
μα πόσα λάθη κάνουμε που τελικά μας στοιχίζουν την ίδια την πορεία της ζωής μας και ούτε το καταλαβαίνουμε!!
Δεν είσαι η μόνη , πιστεψέ με!

ΛΙΑΚΑΔΑ είπε...

΄(

Αθηνά... είπε...

Μην κλαις, θα έλθουν άλλα καλύτερα!

serenata είπε...

@lost diary δε θα ναι τα ίδια...

serenata είπε...

@Levina Αλλάζει η ζωή μας:(( Γιατί να μην ξέραμε πριν αυτά που γνωρίζουμε τώρα; ποιο το όφελος;...
Καληνύχτα,

serenata είπε...

@ΛΙΑΚΑΔΑ :((

serenata είπε...

@Αθηνά μου....μακάρι:)Καληνύχτα:)

misoagnosti είπε...

Serenata μου, μία που ο χρόνος δεν γυρίζει, μία που αν σε στενεύει το παπούτσι, ανήφορο-κατήφορο βαρύ είναι το σεργιάνι...
Χαμογελάκι:) Να έχεις ένα όμορφο βράδυ!

serenata είπε...

@misoagnosti χαμογελάκι:)) πλατύ.Ευχαριστώ:)
Καλό σου βράδυ!

mplahmplah.wordpress.com είπε...

τι είναι ο έρωτας...πόσο όμορφο συναίσθημα..καλησπέρα..

serenata είπε...

@mplahmplah.wordpress.com Ναι:)! μόνο που πολλές φορές το καταλαβαίνουμε αργά....Καλή Κυριακή!!

Ο Αλχημιστης είπε...

Λυπαμαι που νιωθεις ετσι, αλλο ολοι κανουμε λαθη και τα πληρωνουμε. Δεν γινεται αλλιως. Ετσι ειναι.

Στην Υδρα ειχα γνωρισει τον πρωτο μου ερωτα, και εγω πρωτη φορα διακοπες χωρις γονεις, μετα τις πανελλαδικες. Ωραιες εποχες στον Βλυχο και στα Καμινια.

Μετα χαθηκαμε με αυτη οπως συμβαινει παντα. Μερικες φορες αναρωτιεμαι τι να κανει.

Ευτυχως δεν εχω τιποτα στην Υδρα αφημενο, η καρδια μου ειναι λιγο πιο μακρια, στην ιδιαιτερη πατριδα μου, στις Σπετσες. Εκει ειναι ο τοπος μου. :)

Οτι εγινε εγινε...Σκουπισε τα δακρυα σου. Λαθη ολοι κανουμε, ολοι γινομαστε κακομαθημενοι μερικες φορες...Τι να κανεις....


Καλως σε βρηκα.

serenata είπε...

@Ο Αλχημιστης Καλώς βρεθήκαμε:)
Εχεις δίκιο, ό,τι έγινε έγινε και ο χρόνος δε γυρίζει πίσω.
Κοιτάμε μπροστα.