Παρασκευή, 16 Δεκεμβρίου 2011

Τα παιδιά της καρδιάς...

Αγαπώ πολύ τα παιδιά.... Ειδικά τα 'άλλα παιδιά'... Νομίζω καταλάβατε ποια εννοώ. Εχω καυγαδίσει με φίλο που είχε αντίθετη άποψη. Είναι κάποιοι άνθρωποι που ονειρεύονται έναν Καιάδα γι αυτά τα παιδιά. Εγώ πάλι ονειρεύομαι μια μεγάλη αγκαλιά με πολύ αγάπη! Δε θέλω να είναι παιδιά ενός κατώτερου Θεού. Θέλω να είναι τυχερά παιδιά. Να έχουν περισσότερη αγάπη από τ' άλλα. Αυτά τα διαφορετικά παιδιά θα ήθελα να μπορούσα να βοηθήσω. Χρειάζονται ειδικούς και γω δεν είμαι. Νομίζω όμως πως η αγάπη καλύπτει την έλλειψη γνώσεων... Είπα όμως πως νιώθω εγώ. Για τους άλλους τι να πω; Τι να πω για τους γονείς που αναθεματίζουν την ώρα που απέκτησαν ένα παιδί κάπως ειδικό; Εχω συναντήσει έναν και ντράπηκα....... Ντράπηκα που υπάρχουν άνθρωποι σαν αυτόν! Που δεν αγαπούν τα ίδια τους τα παιδιά γιατί έχουν κάποιο πρόβλημα...... Λες και φταίνε αυτά τα αγγελούδια.... Τις περισσότερες φορές μάλιστα, απ' ότι διάβασα, το πρόβλημα είναι κληρονομικό. Υπάρχουν σύζυγοι που εκτός απ' το παιδί τους που δεν αγαπούν κατηγορούν και τη γυναίκα τους που του 'πέρασε' το 'κακό' γονίδιο. Λες και το έκανε εσκεμμένα..... Τι μπορείς να πεις γι αυτούς τους ανθρώπους; Θα έπρεπε να υπάρχει μια υπέρτατη δύναμη να μην επιτρέπει σ' αυτούς ν' αποκτούν παιδιά! Μπορεί να ακούγομαι υπερβολική. Πιστεύω όμως στη μοναδικότητα του ανθρώπου και το δικαίωμα όλων μας στην αγάπη. Είτε είμαστε 'φυσιολογικοί' είτε όχι. Αυτά τα παιδιά πρέπει να είναι τα τυχερά παιδιά! Γιατί έχουν ανάγκη από περισσότερη αγάπη. Και πρέπει να την έχουν. Χρειάζονται γονείς που τους περισσεύει αγάπη να τα περιβάλλουν. Είμαι απόλυτη σ' αυτό το θέμα. Γιατί τα παιδιά αυτά είναι διαφορετικά αλλά και όμορφα...εξαρτάται με το ποιος τα κοιτάει... Τα παιδιά αυτά δε χρειάζονται διακρίσεις.....παρά μόνο λίγο παραπάνω αγάπη.....

2 σχόλια:

tzonakos είπε...

Nα ξέρεις οτι τα "ειδικά" παιδιά, είτε αυτά έχουν κάποια μπρφή αναπηρίας εστω και μικρή, είτε είναι διάνοιες, είτε ειναι ειναι "νορμάλ", οτιδήποτε, όλα έχουν ανάγκη στήριξης και συμπαράστασης ωστε να ανέβουν τα σκαλοπάτια της ζωής με αισιοδοξία και χαμόγελο.
Ξέρω απο πρώτο χέρι τι θα πεί παιδί που ενω υστερεί σε σχέση με τα άλλα, πρέπει ταυτόχρονα να τρέχει για να τα προλάβει, σε μιά κοινωνία ανταγωνιστική αλλα και σκληρή.
Η αγκαλιά, η επιβράβευση, η συμπαράσταση είναι αυτά που οι μεγάλοι μπορούν να δώσουν και πρέπει να δίνουν. Τα παιδιά, μας κάνουν πιο σοφούς.
Ας δώσουμε πίσω αυτη τη σοφία μαζι με την εμπειρία μας.
Καλό ΣΚ :)

serenata είπε...

Συμφωνώ απόλυτα καλέ μου Tzonako:) όλα τα παιδιά τ' αγαπάμε τα παιδιά της καρδιάς μας χρειάζονται πολύ περισσότερη αγάπη στήριξη και επιβράβευση! Από λίγο που γνώρισα είναι φοβερά συγκινητική η αγάπη που σου δίνουν πίσω....