Φόβος........

Τρόμαξα σήμερα! Θυμήθηκα όλες τις ιστορίες που έχω ακούσει για άλλες εποχές που είχαμε πτωχεύσει και δεν ήξερα πως να αισθανθώ. Στην αρχή ήταν ένα μούδιασμα, μέχρι να καταλάβω τι ακριβώς γίνεται. Οταν συνειδητοποίησα πως όσο και να προσπαθούσα δε θα καταλάβαινα την κατάσταση που βρισκόμασταν και αυτή που θα περιέλθουμε, σταμάτησα να προσπαθώ. Οτι είναι να γίνει για όλο τον κόσμο θα το υποστώ και εγώ. Δεν είναι κάτι που μπορώ να αποφύγω! Είπα να σκεφτώ κάτι άλλο Ο φόβος του αγνώστου όμως που σίγουρα δε θα είναι και καλό με είχε κάνει να τρέμω. Και όπως συμβαίνει πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις, άρχισα να παίρνω τηλέφωνο φίλους που θα ήξεραν κάτι παραπάνω αλλά κανένας δεν ήταν εύκαιρος! Ο νόμος του Merphy σκέφτηκα. Η απλώς η αναποδιά που μου τυχαίνει μερικές φορές. Παλιότερα ο πατέρας μου μου είχε δώσει ένα βιβλίο με τη βιογραφία του Τρικούπη. Δεν το διάβασα ποτέ, αλλά θυμάμαι ότι αυτός είχε πει το 'δυστυχώς επτωχεύσαμεν'! Πόσες φορές θα πτωχεύσει αυτή η χώρα? Πόσες φορές θα μας ζητήσουν να σφίξουμε το ζωνάρι? Εγώ όσο θυμάμαι τον εαυτό μου όλο σφίξε και σφίξε μας λένε....πόσο άλλο να το σφίξουμε αυτό το ρημάδι το ζωνάρι?? Και να πεις ότι δεν ξέρουμε ποιος τρώει το χρήμα.... Γιατί δεν τους πιάνουνε? Γιατί δε καταργούν αυτή την βουλευτική ασυλία? Θα γέμιζε ο Κορυδαλλός μου φαίνεται τότε. Με βασανίζει το γιατί αν κάνω κάτι εγώ θα πάω κατευθείαν στο δικαστήριο, αν όχι φυλακή, ενώ για το ίδιο πράγμα ο κύριος βουλευτής δε θα πάθει τίποτα! Οσο και να φωνάζουν ορισμένοι δημοσιογράφοι που έχουν ένα βήμα και μιλάνε ή γράφουν, ο βουλευτής-υπουργός είναι στο απυρόβλητο! Δεν πρέπει τώρα πια που για άλλη μια φορά γίναμε ζητιάνοι να καταργήσουμε αυτή την καταραμένη βουλευτική ασυλία? Δε θέλω να πληρώσει κάποιος επειδή εγώ θα περάσω δύσκολα χωρίς να φταίω. Θέλω όμως να δώσουν πίσω τα χρήματα αυτοί που τα τσέπωσαν! Γιατί εκείνοι έφεραν τον τόπο μου σ' αυτό το σημείο, αυτοί μας έκαναν επαίτες! Θέλω να είμαι περήφανη για τη χώρα μου, να μη μας κοροϊδεύει ο κάθε ξένος! Θυμάμαι όταν σπούδαζα στο Λονδίνο πόσο θύμωνα όταν άκουγα κάτι κακό για την Ελλάδα. Κάπως έτσι νοιώθω και τώρα. Εχω θυμώσει! Εμείς είμαστε αυτοί που φτάσαμε να ζητάμε από τους ξένους, δεν είμαστε σε θέση να τους βρίζουμε αν δε μας δανείζουν! Κοίταξα στο internet, τι γράφουν τα ξένα πρακτορεία για μας και φοβήθηκα περισσότερο. Αν κατάλαβα καλά κανείς δε θα ασχολιόταν μαζί μας, αλλά αν πτωχεύσουμε θα κάνουμε κακό στο ευρώ, άρα σε όλη την Ευρώπη, Κάπως έτσι το κατάλαβα,(μπορεί και να κάνω λάθος) μας βοηθούν για να μην καταρρεύσουν και οι δικές τους οικονομίες.... Δηλαδή κανένας δε μας κάνει χάρη και γιατί άλλωστε? Κανένας Ευρωπαίος δεν είναι υποχρεωμένος να μας δανείσει και ας έχουμε αγοράσει τα στραβά υποβρύχια τους, τα παλιά αεροπλάνα τους και ένα σωρό άλλα. Από μέσα έρχεται η βρώμα. Με τις μίζες, τις κομπίνες όλα αυτά που συσσωρεύτηκαν και μας έφτασαν στο χάλι που είμαστε όχι σήμερα, σήμερα το ακούσαμε δυνατά, η βρώμα μαζεύτηκε εδώ και χρόνια και δεν έχει χρώμα. Σήμερα βρεθήκαμε στο γκρεμό, όχι στο χείλος του γκρεμού, έχουμε πέσει! Για αυτό νοιώθω θυμό και φόβο. Τα ξέραμε τόσα χρόνια, μόνο που δεν πιστεύαμε ότι θα φτάσουμε εδώ που φτάσαμε. Ετσι το ΔΝΤ έγινε : Δε Νοιώθω Τίποτα. Είναι το μούδιασμα πριν έρθουν τα νέα μέτρα. Πριν σιγουρευτούμε πως πιο χαμηλά δεν έχει να πέσουμε.... Αχ βρε serenata και εσύ δεν πρόσεχες καθόλου........ Αλλο ξεκίνησα να γράφω, αναλυτής έγινα κι εγώ! Αυτά που κορόιδευα κάνω..... Καληνύχτα λοιπόν....

Γεια σας και πάλι, είμαι εγώ η serenata, η κατά κόσμον Σοφία...

Serenata, είναι από το παλιό τραγούδι της Αρλέτας που έλεγε για μια γάτα και επειδή εγώ λατρεύω τις γάτες θεωρώ ότι το serenata παραπέμπει στην αγάπη μου για τις γάτες....

Θα μου πείτε εδώ ο κόσμος καίγεται και εσύ με τις γάτες.

Ε! Τι να κάνουμε έχω και εγώ τα κουσούρια μου.

Προτιμάτε να σας κάνω οικονομική ανάλυση, όπως άλλωστε το μισό του Ελληνικού πληθυσμού(ειδικά στα καφενεία οι θαμώνες βρήκαν θέμα για πολύ καιρό)!

Όπως άλλωστε και στα 'παράθυρα' των καναλιών.

Παλιά λέγανε ότι στην Ελλάδα αν πετάξεις πέτρα θα πετύχεις ή πρόεδρο ή σκύλο, τώρα μπορεί να πετύχεις 'οικονομικό αναλυτή'.

Ολοι, ανεξαρτήτως κόμματος 'ξέρουν' τι πρέπει να γίνει όσον αφορά την οικονομική κατάσταση του τόπου, αν ότι έγινε είναι καλώς καμωμένο αν μπορούμε να αλλάξουμε κάτι, αν ότι έγινε έγινε και όλα θα πάνε καλά ή άσχημα....

Ανοίγεις ραδιόφωνο για να ακούσεις ειδήσεις και ανάλογα με το σταθμό που διάλεξες μαθαίνεις ότι πάμε καλά ή πως πρέπει να φύγουμε το συντομότερο από τη χώρα!

Η αλήθεια είναι πως η μετανάστευση, για οικονομικούς λόγους, θα έπρεπε να έχει αρχίσει προ πολλού.

Αλλά βλέπω πως έχω γίνει και εγώ πολιτικός αναλυτής...ή κάποιος που παρατηρεί τους πολιτικούς αναλυτές.

Μήπως πρέπει να πάω να φτιάξω μπαρμπούνια μαρινάτα, όπως λέει το τραγούδι για τη serenata?

Και να πάψω να ασχολούμαι με την οικονομία της δύστυχης μας χώρας μιας που είμαι και άσχετη με τα οικονομικά?

Θα μου πει κανείς, είδαμε και αυτούς που περνιούνται για σχετικοί πως τα κάνανε.....

Αλλά δε θα πέσω στο επίπεδό τους γιατί έχω και μια παιδεία και μια ανατροφή που δεν το επιτρέπει!

Ω! ναι δεν κομπάζω, αλλά είμαι γυναίκα μορφωμένη, καλλιεργημένη, ταξιδεμένη, με καλή ανατροφή!

Και αφού έχω δικό μου blog μπορώ να γράφω ότι θέλω :)!!

Νομίζω καλύτερα να πάω να βρω τη serenata.

Αρκετά με τα οικονομικά για τώρα!

Θα προσπαθήσω να καταλάβω αν έχουμε χρεοκοπήσει ΠΟΛΥ.........

serenata

Με λένε Σοφία και αποφάσισα να δοκιμάσω να γίνω blogger!

Κάπως ακούγεται αυτό...σαν τους αλκοολικούς που σηκώνονται στην ομάδα και δηλώνουν 'είμαι ο Χ και είμαι αλκοολικός!'.....

Κάπως έτσι αποφάσισα κι εγώ να μοιραστώ τις σκέψεις μου μαζί σας.

Αυτό που μπορώ με σιγουριά να σας δηλώσω είναι πως θα είμαι απόλυτα ειλικρινής μαζί σας.

Ελπίζω να διαβάσουν μερικοί άνθρωποι τις σκέψεις μου και όσοι θέλουν μπορούν να γράφουν και κάποιο σχόλιο.

Να έχουμε ένα είδος επικοινωνίας.

Για να είμαι, λοιπόν ειλικρινής πρέπει να σας πω ότι πήρα την απόφαση να ξεκινήσω αυτό το blog μόνη, χωρίς να ξέρω και πολλά, αλλά με πολύ διάθεση.

Το πρώτο κείμενο που έγραψα χθες για αρχή χάθηκε !!!

Πως και γιατί δεν έχω καταλάβει.

Εχω κουραστεί από τις ειδήσεις, το ΔΝΤ και τη σκέψη ότι η χώρα μας διασύρεται και αν δεν έχουμε πτωχεύσει, θα γίνει και αυτό γρήγορα.

Βαρέθηκα να ακούω για απεργίες που κατά την ταπεινή μου γνώμη δε βοηθάνε και πολύ.

Είπα λοιπόν να κάνω κάτι διαφορετικό απ' ότι έκανα μέχρι τώρα, να γράφω σ' ένα blog.

Η αλήθεια είναι πως από μικρή έγραφα...γέμισαν τα συρτάρια στο γραφείο μου.

Σκέφτηκα λοιπόν να κουράσω και τα δικά σας μάτια με τα γραπτά μου!

Μπορεί αυτή η ανάγκη να έχει να κάνει με τις υπαρξιακές μου ανησυχίες!

Γιατί ερχόμαστε σ' αυτό τον κόσμο?.........

Αφού το μόνο σίγουρο είναι πως θα ξαναφύγουμε......

Δεν πρέπει να αφήσουμε κάτι πίσω μας?

Να γιατί μερικοί άνθρωποι δεν πεθαίνουν δεν χάνονται ποτέ όσα χρόνια και αν περάσουν απ' το βιολογικό θάνατό τους.

Αυτό σκεφτόμουν πέρυσι όταν τελείωσα ένα ακόμα υπέροχο βιβλίο του Α. Καμύ.

Δε λέω ότι θα γίνω ίδια, θα ήταν ιεροσυλία και χαζομάρα μαζί!

Μπορώ όμως να δοκιμάσω να γράψω κάτι που να μην είναι σαχλό και να αρέσει και σε κάποιους που θα μπουν στο κόπο να το διαβάσουν!

Ετσι πολύ απλά, λέω να ξεκινήσω!

Με λένε Σοφία και σας χαιρετώ!

Metallica - Nothing Else Matters [Original Video]