Καλά Χριστούγεννα!

Δε νομίζω πως πίστεψα ποτέ στον Αγιο Βασίλη όπως άλλα παιδιά.

Δε θυμάμαι ποτέ να έγραψα γράμμα....

Θυμάμαι πως ήθελα να υπάρχει.

Ισως γι αυτό μεγάλη πια, η καλύτερη διασκέδαση μου στις γιορτές είναι να βλέπω ταινίες με τον Αη Βασίλη.

Δε βαριέμαι να βλέπω τις ίδιες ξανά και ξανά.

Οι γονείς μου δεν είχαν μεγάλη φαντασία στο θέμα αυτό.

Δε φταίνε!

Δεν ήταν τόσο Αμερικανοποιημένες οι εποχές, όταν ήμουν παιδάκι.

Στολίζαμε το δέντρο, το σπίτι ολόκληρο.

Θυμάμαι την ιδιαίτερη προσοχή στις μπάλες της μαμάς μου.

Είχε μαζέψει τις ωραιότερες μπάλες και προσπαθούσε να μη δείχνει πως τη στενοχωρούσε το αναπόφευκτο σπάσιμο μερικών...κάθε χρόνο.

Γάλα και κουλουράκια νομίζω είναι εντελώς Αμερικάνικο έθιμο.

Νομίζω ο πιο....σοβαρός λόγος που είχα για να μην πιστεύω στον Αγιο, ήταν πως δεν είχαμε τζάκι!

Κι αφού δεν είχαμε τζάκι, από που θα κατέβαινε ο Αγιος;......

Δεν είναι αστείο, ο τρόπος που λειτουργεί το παιδικό μυαλό είναι ξένος για τους μεγάλους.

Που θα κρεμούσα κάλτσα;

Από που θα έμπαινε;

Μια χρονιά προσπάθησα να μείνω ξύπνια να τον δω.

Ηθελα τόσο πολύ να πιστέψω....

Κοιμήθηκα όμως.

Δεν παραπονιέμαι.

Σκέφτομαι μόνο, τώρα μεγάλη πια, πόσο καλό κάνουν τα παραμύθια.

Οι Αγιο Βασίληδες....

Εχω ακόμα φωτογραφίες μου στην αγκαλιά κάποιου χοντρού ντυμένου Αγιο Βασίλη στο Μινιόν.

Ειδικά φέτος στενοχωριέμαι για όλα τα παιδάκια που κρυωμένα φτωχά και αδύνατα....κανέναν Αη Βασίλη δε θα ονειρευτούν.

Γι αυτό την ώρα που θα τρώμε, την ημέρα των Χριστουγέννων τουλάχιστον, ας σκεφτούμε όλους αυτούς που δεν έχουν φαγητό.

Κι ας αισθανθούμε ευγνωμοσύνη που και φέτος εμείς καθόμαστε σε γιορτινό τραπέζι.

Χρόνια πολλά και καλά Χριστούγεννα σε όλους!!!!!!

Χωρίς σχόλιο....

Χαμένες μέρες

Ερχονται κάτι μέρες που ξεχνάς όλα όσα γίνονται γύρω σου.

Οταν η καρδιά πονά, τότε δε σε αγγίζει τίποτα, μουδιάζεις και επικεντρώνεσαι στο μικρόκοσμο σου...

Προσπαθείς να ξεχαστείς με οτιδήποτε.

Χώνεσαι σ' ένα βιβλίο και ταξιδεύεις....

Αν καταφέρεις να συγκεντρωθείς.

Κι ο ύπνος....

Ατέλειωτες ώρες ύπνου.

Ούτε φίλοι ούτε έξοδοι.

Δεν αντέχεις να βγεις ούτε βόλτα.

Δε θέλεις κόσμο, θα το περάσεις κι αυτό μόνη.

Πως κλείνεσαι έτσι στο καβούκι σου;

Οταν η καρδιά πονά.

Οταν νιώθεις προδομένη.

Θα ξεμουδιάσεις όμως.

Η ζωή θ' αρχίσει ξανά....eventually.

Ετσι γίνεται πάντα.

Τις μέρες αυτές όμως δεν το βλέπεις.

Δε μπορείς να το δεις.

Αν έκανες ένα βήμα πίσω;

Αν προσπαθούσες να δεις πως θα σου φαίνονται αυτές οι μέρες, μετά από 5 χρόνια;

Χαμένες μέρες.

Δεν είναι κρίμα;

Η ζωή μας, τόσο μικρή και πολύτιμη να τη σπαταλάμε με στενοχώριες που ξέρουμε, αντικειμενικά, πως θα περάσουν.....

Θα ξεχαστούν...

Αν κοιτάξουμε από λίγη απόσταση, πόσο ασήμαντα θα μας φανούν όλα.

15 Δεκεμβρίου για την Κιβωτό του Κόσμου

Θα δουλέψουμε όσο/όπως μπορούμε, πολλοί bloggers.

Να βοηθήσουμε λίγο την Κιβωτό του Κόσμου, τον πατέρα Αντώνιο και τα παιδιά του!

Αύριο, 15 του Δεκέμβρη.

Οσο μπορεί ο καθένας.

Μπορείτε λίγα ευρώ....Είναι ένα κουτί γάλα για ένα παιδάκι!

Είναι σημαντικό.

Απ' το υστέρημα του καθένας μπορεί...ένα κουτί γάλα......

ΝΟΣΗΛΕΙΑ....αναδημοσίευση

O σύλλογος ΝΟΣΗΛΕΙΑ ( http://www.nosilia.org.gr ) διοργανώνει Χριστουγεννιάτικη Αγορά στην αίθουσα του ΜΕΤΡΟ στο Σύνταγμα. Το Παζάρι θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 12 και Πέμπτη 13 Δεκεμβρίου 2012, ώρες 9.00 – 21.00.

Στο Παζάρι θα βρείτε βιολογικά προϊόντα, σπιτικές λιχουδιές, παραδοσιακά γλυκά, ποτά, είδη καθημερινής χρήσης καθώς και λύσεις για όλα τα χριστουγεννιάτικα δώρα σας μέσα από μια μεγάλη ποικιλία από στολίδια, παιχνίδια, βιβλία, αξεσουάρ, ρούχα, παπούτσια, λευκά είδη και πλήθος χαριτωμένων χρηστικών και διακοσμητικών αντικειμένων σε πολύ χαμηλές τιμές! Σκοπός της εκδήλωσης είναι να γίνει γνωστός ο Σύλλογος και να ενισχυθεί έτσι ώστε να συνεχίσει το πολύτιμο έργο του.

Ο σύλλογος ΝΟΣΗΛΕΙΑ προσφέρει δωρεάν νοσηλεία στο σπίτι σε χρονίως πάσχοντες, συνήθως κατάκοιτους. Από το 2001 με εθελοντές και εργαζόμενους έχει πραγματοποιήσει περισσότερες από 20.000 νοσηλείες στα σπίτια των ασθενών, στο λεκανοπέδιο της Αττικής.

Αναρτήθηκε από ASSOS GREEK στις 1:02 μ.μ.

Στο πνεύμα των γιορτών

Χθες κατέβασα και τα τελευταία χειμωνιάτικα και ανέβασα τα καλοκαιρινά.

Βρήκα που ακριβώς είναι το κοινωνικό παντοπωλείο του δήμου μου....

Τι σχέση έχουν αυτά τα δυο;

Απ' το καλοκαίρι σκεφτόμουν πόσα ρούχα έχω που δε φοράω.

Ειδικά χειμωνιάτικα.

Ντρέπομαι που το λέω......

Τα συρτάρια μου να μη χωράνε τα ρούχα και τα κασκόλ....

Κι εγώ να φοράω συνέχεια συγκεκριμένα κομμάτια.

Καταναλωτισμός;

Δε νομίζω πως συμβαίνει μόνο σε μένα.

Κάπου διάβασα μια Κινέζικη παροιμία που λέει να κάνουμε χώρο στα πράγματα μας(και στη ζωή μας φαντάζομαι)για να μπει το καινούριο.

Ολοι γνωρίζουμε πως ο Κινεζικός πολιτισμός είναι απ' τους αρχαιότερους του πλανήτη.

Κάτι θα ξέρουν...

Σκεφτόμουν λοιπόν, πως οι καιροί που ζούμε δεν επιτρέπουν πολυτέλειες.

Για παράδειγμα κρατούσα ακόμα κάποια ρούχα της μαμάς μου για συναισθηματικούς λόγους.

Είχα δικά μου πουλόβερ που δε φορούσα αλλά κάτι μου θύμιζαν και τα κρατούσα.

Ολ' αυτά ήρθε κάποια στιγμή που μ' έκαναν να νοιώθω ένοχη.

Ενα πράγμα σαν ψυχικό μπούκωμα!

Οταν γύρω μου υπάρχει τόση δυστυχία, αυτά είναι περιττά!

Στη σκέψη και μόνο πως κρατάω πράγματα για να τα κοιτάζω όταν συνάνθρωποι μου κρυώνουν...

Μ' έκαναν να νιώθω φριχτά για τον εαυτό μου.

Εκανα και την άλλη σκέψη....

Αν ήμουν εγώ στη θέση των αστέγων;......

Δε θα ήθελα να υπάρχουν άνθρωποι σαν εμένα.

Οπως ήμουν μέχρι χθες!

Μάζεψα ζεστά νυχτικά της μαμάς που κρατούσα, πουλόβερ της γιαγιάς(αφόρετο!)και τόσα δικά μου....

Κασκόλ ζεστά, μέχρι κι ένα παλτό έχω που ζήτημα είναι αν το φόρεσα δυο τρεις φορές.

Πήρα άλλο αμέσως μετά κι αυτό έμεινε.

Είναι πολύ όμορφο συναίσθημα να σκέφτεσαι πως κάτι που δε φοράς εσύ ζεσταίνει κάποιον άλλον!

Τα μάζεψα, τα καθάρισα, τα σιδέρωσα(όσα χρειάζονταν)τα δίπλωσα και τα έβαλα σε τσάντες.

Σαν δώρα κάπως.

Τα δίνουμε σε ανθρώπους με αξιοπρέπεια....

Σε ανθρώπους σαν εμάς.

Προσέχουμε σε τι κατάσταση τα δίνουμε.

Φυσικά και όχι φθαρμένα, έτοιμα για πέταμα!

Γιατί το άκουσα κι αυτό.

Είναι ντροπή, άνθρωποι σαν εμάς θα τα φορέσουν.

Μέσα στη βδομάδα θα πεταχτώ να τα δώσω.

Πέρυσι έψαχνα να δουλέψω εθελοντικά αυτές τις μέρες.

Δε βρήκα τίποτα και στενοχωρήθηκα.

Φέτος τουλάχιστον θα ξέρω πως έστω και λιγάκι βοήθησα.

Οταν θα κάθομαι στη ζεστασιά του σπιτιού μου, δε θα αγχώνομαι τόσο για κείνους που κρυώνουν.

Μακάρι να κάνει κάτι όλος ο κόσμος!

Αυτό δεν είναι το πνεύμα των γιορτών;

Να βοηθάμε τους συνανθρώπους μας.

Μακάρι να το κάνουμε κάθε μέρα.

Οσο μπορεί καθένας.

Ειδικά όμως τις μέρες αυτές.....

Ας δώσουμε το χέρι στον άνθρωπο που έχει ανάγκη!

Αν κρίνω απ' τον εαυτό μου σας το προτείνω.

Θα αισθανθείτε πολύ καλύτερα.

Εντάξει είναι εγωιστικό να το βλέπεις έτσι....

Αλλά βοήθα κάποιον!

Ακόμα κι αν το κάνεις από ενοχές ή από εγωισμό.

Σημασία έχει πως κάποιος θα ζεσταθεί, ανεξάρτητα απ' το κίνητρο σου.

ΥΓ Και μην ξεχνάτε...θα μπορούσατε να είσαστε στη θέση τους.

Μπορεί να βρεθείτε ανά πάσα στιγμή στη θέση τους!

Δεν έπεσες έξω....

Και αναρωτιέσαι 'πως έπεσα τόσο έξω;';

Αλλά δεν έχεις πέσει έξω.

Πως να καταλάβεις έναν άνθρωπο όταν δε σου λέει την αλήθεια;

Νομίζεις πως τον ξέρεις.

Μέχρι να τα μάθεις σχεδόν όλα...

Κι αυτά με το ζόρι.

Γιατί όλα τα χρόνια που τον γνωρίζεις....

{Και είναι πολλά.....}

Δε σου έλεγε παρά τα μισά...και λιγότερα...

Και η ειρωνεία είναι πως όλα αυτά τα χρόνια είχες ενοχές.

Σε γέμιζε κι εκείνος....

Κι όταν του λες το 'ναι'....

Η κάπως έτσι....

Αρχίζει τις 'δικαιολογίες'.

Παιδιάστικες δικαιολογίες, που καταρρέουν η μία μετά την άλλη.

{Και δεν είναι κι ο George Clooney!}

Εκεί καταλαβαίνεις.....

Στην αρχή είσαι σοκαρισμένη.

Μετά αναρωτιέσαι.....

Πως έπεσα έξω;

Και έρχεται η στιγμή που καταλαβαίνεις.

Δεν έχεις πέσει έξω, καθόλου!

Τόσα χρόνια ήξερες έναν άλλον άνθρωπο.

Εντελώς διαφορετικό.

Εντάξει, τότε αρχίζει ο θυμός.

Κι αυτός ψεύτης;

Αφού παρουσίαζε διαφορετικό εαυτό;...

Τι είναι;.....

Γιατί Ποτέ δεν είσαι προετοιμασμένος...

Μια κουβέντα στο twitter με τρόμαξε.

Δε θέλω ούτε να σκέφτομαι πιθανά σενάρια.

Μ' έπιασε το στομάχι μου ξανά...

Λίγο μετά το μυαλό μου γύρισε πολύ πίσω.

Στριφογύρισε κάμποσο, έκανε μια μεγάλη στάση στη μαμά...

Και μετά κατέληξε στο blog του Αποστόλη, η πιο πρόσφατη απώλεια....

Πόσες φορές έχω διαβάσει τις ίδιες αυτές γραμμές.....

Θέλω να ουρλιάξω!

Διαβάζω και τα σχόλια που του άφηνα....

23 Σεπτεμβρίου.

#TollisLovedMaria...

Εχω κλάψει τόσο...

Δεν το έχω δεχτεί όμως...ακόμα...

Πως να κρατήσεις τους ανθρώπους που αγαπάς στη ζωή σου;

Πως να τους κρατήσεις στη ζωή;;;

Γιατί πανικοβάλλομαι;

Είναι εγωισμός;

Να μη μπορείς να φανταστείς κάποιον άρρωστο;....

Να μη θέλεις να σκεφτείς πως θα φύγει;

Ακόμα και με τον πατέρα μου....

Που είναι μεγάλος πια.

Δε θέλω ούτε να το σκεφτώ.

Το ίδιο και με φίλους.

Γιατί άραγε;

Αφού όταν φεύγει κάποιος δεν υποφέρει.

Παύει να υφίσταται η συνείδηση....

Εκείνος που φεύγει δε βρίσκεται στο θάνατο του...

Οπως είμασταν πριν γεννηθούμε, στην ανυπαρξία, εκεί γυρίζουμε.

Γιατί ο θάνατος μας φοβίζει τόσο;

Φοβόμαστε το θάνατο των άλλων γιατί μας θυμίζει το δικό μας....

Γιαυτό αρνούμαι να το σκεφτώ;....

Με πονάει....

Ο θάνατος εκείνων που έφυγαν....

Εκείνων που θα.....

Γιατί όσο κι αν το ξέρεις, όσο κι αν το περιμένεις, όσο κι αν δε φοβάσαι...

Ποτέ, αλλά ποτέ, δεν είσαι προετοιμασμένος!

Αυτό πια το έχω καταλάβει....

Το έχω πάρει πια απόφαση.

Μη Γυρνάτε την πλάτη!!

  

ΜΗ ΓΥΡΝΑΤΕ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ...

35 παιδάκια του ΠΙΚΠΑ Πεντέλης χρειάζονται παπούτσια και ρούχα.

35 παιδάκια από 4 μηνών έως 12 ετών στο ΠΙΚΠΑ Πεντέληs, για υιοθεσία, ζητούν παπούτσια και ρούχα, δείτε τι χρειάζονται ακριβώς στη λίστα.

ΑΝΑΡΡΩΤΗΡΙΟ ΠΕΝΤΕΛΗΣ - ΦΙΛΟΞΕΝΟΥΜΕΝΑ ΠΑΙΔΙΑ

Α/Α Όνομα Ηλικία Νο Παπουτσιού
1. Πέτρος 20 μηνών No 21
2. Βιβή 3,5 ετών No 25
3. Χάρης 2 ετών No 23
4. Νίκος 12 μηνών Νο 20
5. Ραφαήλ 1,5 ετών No 19
6. Παναγιώτης 1,5 ετών No 20
7. Έλλη 2 ετών No 22
8. Νίκος 12 μηνών Νο 18
9. Μυρτώ 2 ετών No 21
10. Αναστασία 2 ετών No 22
11. Γιώργος 8,5 ετών Νο 36
12. Σήφης 6 ετών Νο 30
13. Βαγγέλης 7 ετών Νο 31
14. Αποστόλης 4,5 ετών Νο 24
15. Αλεξάνδρα 9 ετών Νο 29-30
16. Χριστίνα 5,5 ετών Νο 24
17. Σωτήρης 5,5 ετών Νο 30-31
18. Νικόλαος 3 ετών Νο 23
19. Ρεβέκκα 2 ετών Νο 23
20. Αντώνης 2,5 ετών Νο 23
21. Αλέξανδρος 12 ετών Νο 41
22. Γιάννης 10 μηνών
23. Ανδριάννα 11 μηνών
24. Στέλλα-Ρόζα 7 μηνών
25. Ηλίας 11 μηνών
26. Νάντια 9 μηνών
27. Μαρίνος 9 μηνών
28. άρρεν 4 μηνών
29. άρρεν 4 μηνών
30. άρρεν 4 μηνών
31. άρρεν 5 μηνών
32. άρρεν 7 μηνών
33. άρρεν 7 μηνών
34. άρρεν 11 μηνών
35. θήλυ 11 μηνών
ΜΟΝΑΔΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΦΡΟΝΤΙΔΑΣ «ΑΝΑΡΡΩΤΗΡΙΟ ΠΕΝΤΕΛΗΣ» ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΔΩΡΕΕΣ.
ΑΦΡΟΛΟΥΤΡΑ ΚΑΙ ΣΑΜΠΟΥΑΝ ΓΙΑ ΒΡΕΦΗ, ΝΗΠΙΑ, ΠΑΙΔΙΑ
ΤΟΣΤΙΕΡΑ
ΣΕΝΤΟΝΙΑ ΜΕ ΛΑΣΤΙΧΟ ΓΙΑ ΜΕΓΑΛΕΣ ΚΟΥΝΙΕΣ
ΣΕΝΤΟΝΙΑ ΜΕ ΛΑΣΤΙΧΟ και ΧΩΡΙΣ (ΠΑΙΔΙΚΑ - ΜΟΝΑ)
ΠΑΠΛΩΜΑΤΑ ΓΙΑ ΜΟΝΑ ΚΡΕΒΑΤΙΑ
ΠΑΠΛΩΜΑΤΑ - ΠΑΠΛΩΜΑΤΟΘΗΚΕΣ ΓΙΑ ΚΟΥΝΙΕΣ
ΠΕΤΣΕΤΕΣ ΜΕΓΑΛΕΣ ΜΠΑΝΙΟΥ
ΠΙΚΕ ΚΟΥΒΕΡΤΕΣ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΚΟΥΝΙΕΣ
ΦΟΡΜΕΣ ΑΘΛΗΤΙΚΕΣ ΑΠΟ 6 ΜΗΝΩΝ ΕΩΣ 12 ΕΤΩΝ
ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ (Νο 20 - 33)
ΚΑΛΤΣΕΣ ΑΠΟ 6 ΜΗΝΩΝ ΕΩΣ 12 ΕΤΩΝ - ΚΑΛΤΣΟΝ
ΚΡΕΜΕΣ ΣΥΓΚΑΜΑΤΟΣ
ΒΑΦΛΙΕΡΑ
ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ DVD
ΡΟΥΧΑ ΕΦΗΒΙΚΑ για αγόρι Νο14-16
ΣΑΛΙΑΡΕΣ
ΜΠΟΛΑΚΙΑ
ΚΟΥΤΑΛΑΚΙΑ
ΠΙΠΙΛΕΣ ΚΑΟΥΤΣΟΥΚ «ΤΡΕΙΣ ΤΡΥΠΕΣ»
ΚΟΥΝΙΕΣ ΨΗΛΕΣ ΓΙΑ ΒΡΕΦΗ
ΜΕΤΑΛΛΙΚΑ ΠΙΡΟΥΝΑΚΙΑ Κ ΚΟΥΤΑΛΑΚΙΑ
ΦΩΤΙΣΤΙΚΑ ΠΑΙΔΙΚΑ
ΑΝΤΙΟΛΙΣΘΗΤΙΚΑ ΜΠΑΝΙΟΥ
ΚΟΥΤΙΑ ΑΠΟΘΗΚΕΥΣΗΣ ΠΑΙΧΝΙΔΙΩΝ -
(ΜΕΓΑΛΑ ΜΠΑΟΥΛΑ)
ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ ΚΑΛΟΡΙΦΕΡ (30-35 τμ.)
ΧΑΡΤΟΝΙΑ - ΓΡΑΦΙΚΗ ΥΛΗ

Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε με την υπηρεσία Αναρρωτηρίου (213-2059800 ) Κα Γουρνάκη Ιωάννα).

ΜΗ ΓΥΡΝΑΤΕ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ...ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ.

Εκδήλωση Γιατρών του Κόσμου

Αγαπητοί φίλοι,

'Ηρθε πλέον η ώρα να ξαναστήσουμε και εφέτος για τρίτη συνεχή χρονιά ,

το Δέντρο από κουτιά γάλα.

Θα χρειαστούμε την παρουσία σας και την πολύτιμη βοήθειά σας για ακόμη μια φορά.

Το πρόγραμμα  αυτής της πολύ σημαντικής  εκδήλωσης των Γιατρών του Κόσμου  έχει ως εξής:

1.Παρασκευή 14 Δεκεμβρίου 8.00 πμ-23.00μμ

·         παραλαβή κουτιών γάλατος

·         παραλαβή τροφίμων

·         «συνεχές»  στήσιμο του Δέντρου(στις 21.00 βάζουμε το αστέρι)

·         διαλογή τροφίμων (ανά είδος)

·         πακετάρισμα

·         φόρτωση

·         μεταφορά των έτοιμων κουτιών στους ΓτΚ

·         τακτοποίηση των κουτιών στους ΓτΚ

*η προηγούμενη εμπειρία μας καταδεικνύει ότι ο κύριος όγκος δουλειάς θα είναι από το μεσημέρι και μετά.

2.Παρασκευή 14/12 από τις 23.00 μέχρι Σάββατο 15/12

·         Σιωπηρή Διαμαρτυρία για το Δικαίωμα όλων των παιδιών στην Υγεία

3.Δηλώστε τη συμμετοχή σας

Από τη Παρασκευή 30 Νοεμβρίου έως και τη Δευτέρα 10 Δεκεμβρίου (9.00-17.00) καλείτε στο 210 3213150 την Παναγιώτα Φωτοπούλου και δηλώνετε τη συμμετοχή σας. Ο έγκαιρος και σωστός προγραμματισμός  είναι εξαιρετικά σημαντικός.

(συνημένα θα βρείτε το δελτίο τύπου, την αφίσα και το σχετικό βίντεο της εκδήλωσης προκειμένου να τα προωθήσετε και εσείς στους φίλους και γνωστούς σας)

Περιμένουμε το τηλεφώνημα όλων σας.

Σας ευχαριστούμε!!!!

ΥΓ. Αναδημοσιεύεστε το όσο περισσότεροι το μάθουν τόσο καλύτερα:)

                                    serenata

Ελληνες φιλόζωοι...

Σ' αυτή τη χώρα δεν ξέρουμε τι σημαίνει να είσαι φιλόζωος.

Τα έχουμε μπερδέψει!

Είναι αυτοί οι γελοίοι γονείς που μαζεύουν ένα γατί ή σκυλί για τις διακοπές και όταν φεύγουν απ' το χωριό/εξοχικό το παρατάνε στο δρόμο.

Κάποιος θα έπρεπε να μαζεύει αυτούς τους ανόητους που νομίζουν πως το καημένο ζωάκι είναι λούτρινο, υπάρχει μόνο για να περάσει καλά το καμάρι τους στις διακοπές.

Αλλά, δυστυχώς, δεν είναι μόνον αυτοί.

Υπάρχουν εκείνοι οι 'φιλόζωοι' που ταΐζουν ένα αδέσποτο αλλά δεν το μαζεύουν στον κήπο τους.

Αφήνουν τα σκυλιά να γυρίζουν στους δρόμους και τα φωνάζουν μόνο για φαγητό.

Δεν τα θέλουν και πολύ κοντά τους.....

Αποτέλεσμα: κάποια σκυλιά αγρεύουν και δαγκώνουν ανυποψίαστους περιπατητές.

Αλλά ο κατάλογος των φιλόζωων δεν τελειώνει ούτε εδώ.

Είναι εκείνοι που έχουν ζώα στον κήπο τους, στο εξοχικό.

Μόνο που τα αφήνουν μόνα τους όταν λείπουν, είτε διακοπές, είτε για δουλειά, είτε γιατί μένουν μόνιμα στην Αθήνα.

Νομίζουν πως έτσι κάτι κάνουν.

Ισως κανένας δεν τους είπε πως το ζώο δε θέλει μόνο τροφή.

Θέλει και αγάπη και συντροφιά.

Ετσι μένουν τα σκυλιά κλεισμένα στους κήπους, χωρίς άνθρωπο να τα βγάλει μια βόλτα...έστω....

Φανταστείτε να σας είχαν κλεισμένο/η σ' ένα σπίτι μόνο/η.

Από ένα σημείο και μετά δε θα τρελαινόσασταν;

Δε θα φωνάζατε να σας βγάλουν έξω;

Ετσι κάνουν και αυτά τα φουκαριάρικα σκυλιά.

Πολλές φορές δυο ή και τέσσερα σ' έναν κήπο!

Παρατημένα εκεί μέσα.

Κάποιος πρέπει να περνά να τους δίνει τροφή.

Μέχρι εκεί όμως.

Τα γατιά πάλι, είναι τόσο φοβισμένα....μαντέψτε γιατί....

Πολλές 'νοικοκυρές' φοβούνται πως η γάτα θα λερώσει ή δεν δεν έχω καταλάβει τι νομίζουν πως μπορεί να τους κάνει.

Τις διώχνουν με κλωτσιές...τους φωνάζουν ή τις βρέχουν....

Μόλις δουν άνθρωπο κρύβονται.

Τρομοκρατημένα τα καημένα τα ζώα, έχουν περάσει τόσα που δε μπορείς πια να τα πλησιάσεις.

Προσπάθησα να μιλήσω με μερικούς κατά τ' άλλα φιλόζωους....

Αυτούς που κατάφερα να βρω.

Προφανώς τζάμπα ο κόπος μου.

Ετσι γεμίσαμε φιλόζωους με δυστυχισμένα ζώα....

Φιλόζωος κατά το λεξικό είναι εκείνος που αγαπά τα ζώα, ο ζωόφιλος.

Το λήμμα από μόνο του παίρνει πολλές αναγνώσεις.

Με λίγα λόγια όλοι όσοι ανέφερα παραπάνω είναι ζωόφιλοι.

Μόνο που ο τρόπος που αγαπάνε τα ζώα σηκώνει πολύ κουβέντα.....

κανε μια πραξη ζωης


Το Δίκτυο Εθελοντών Άμεσης Κοινωνικής Δράσης "Πράξεις Ζωής"

διοργανώνει bazaar με σπιτικές λιχουδιές και χειροποίητες δημιουργίες το Σάββατο 15 Δεκεμβρίου 2012 στη Κεντρική Πλατεία Νέας Σμύρνης.

Τα έσοδα του bazaar θα διατεθούν για την προμήθεια και τη διάθεση μιας θερμοκοιτίδας στο Δημόσιο Μαιευτήριο "Έλενας Βενιζέλου".

Για πληροφορίες επικοινωνήστε

στα τηλέφωνα

2109347311 & 6956096115



επίσης μπορεις να κανεις μια αναρτηση και συ

ειναι τοσο ευκολο να βοηθας τελικά!





Αναρτήθηκε από ασωτος γιος στις Σάββατο, Νοεμβρίου 24, 2012

Χαμογέλα ρε...τι σου ζητάνε;....

'Δεν κατάφερα ν' αλλάξω το σύστημα, όμως δε θα επιτρέψω ούτε σε αυτό να με αλλάξει'

Χρόνης Μίσσιος

Πάνω που λες πως χειρότερα δε γίνεται.

Εφυγε σήμερα το πρωί ο Χρόνης Μίσσιος.

Μεγάλη απώλεια.

Είχαμε έναν κοινό γνωστό.

Ετσι είχα την τύχη να τον συναντήσω μια φορά, πριν πολλά χρόνια.

Νιώθω όμως σα να τον γνώρισα.

Τόσο γλυκός, ήρεμος άνθρωπος...και τόσο βασανισμένος.

Το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στις φυλακές στα ξερονήσια.

Τόσες φορές καταδικασμένος σε θάνατο....

Μήνες να περιμένει να τον εκτελέσουν.....

Πριν τον συναντήσω είχε ήδη αρχίσει να έχει φοβερούς πονοκεφάλους.

Λογικό φαντάζομαι μετά απ' όλα όσα είχε υποφέρει.

Χρόνια αποτραβηγμένος στο Καπανδρίτι, μόνος με τους σκύλους του.

Ζούσε πολύ απλά, λιτά.

Δε θέλησε ποτέ να εξαργυρώσει το παρελθόν του.

Πιθανόν τώρα να βγουν πολλοί παριστάνοντας τους φίλους του.....

Οι πιο σημαντικοί άνθρωποι, οι πιο σπάνιοι, έφυγαν φέτος.......

Ισως είναι καλύτερα γι αυτούς.....

Εμείς όμως μένουμε ορφανοί.

Δε μπορώ να σταματήσω τα δάκρυα.

Σα να έχασα δικό μου άνθρωπο.

Ισως γιατί ήταν δικός μου...δικός ΜΑΣ!

Αλλος ένας στη γειτονιά των αγγέλων.

Εφυγε τις πιο δύσκολες μέρες.

Σα να μην ήθελε να τις ζήσει......

Εκείνος που έζησε τα χειρότερα...

Είχε μια δική του σοφία, ήταν τόσο μετριόφρων....

Δεν υπάρχουν πια άνθρωποι σαν το Χρόνη.

Καλό σου ταξίδι Χρόνη.

Δε θα σε ξεχάσουμε ποτέ!

Εχουμε τα βιβλία σου άλλωστε.

Θα 'ναι ελαφρύ το χώμα.....

Ηρθε ο έρωτας....

Λατρεύω τις γάτες.

Μεγάλωσα μαζί τους.

Τους έχω μεγάλη αδυναμία.

Το έχετε καταλάβει πια...

Τα σκυλιά οκ τα συμπαθώ....

Από μακριά.

Για πολλούς λόγους.

Μπορεί να είναι και θέμα γούστου, χαρακτήρα;...τι να πω;....

Αυτό μέχρι πριν δυο μήνες περίπου.

Τότε μπήκε στη ζωή μου η Dora.

Ενα λαμπραντόρ δυο ετών, ασπρομπέζ.

Χαδιάρικο, πανέξυπνο, ήρεμο....

Το ερωτεύτηκα!

Ω ναι!

Ανήκει στους νέους γείτονες απέναντι μου.

Δεν έχω συναντήσει σκυλί σαν αυτό.

Ισως να μην υπάρχει άλλο σαν αυτό.

Ακούγομαι σα χαζή το ξέρω.

Μα είναι η πρώτη φορά στη ζωή μου που ερωτεύομαι σκυλίτσα.

Θα σας εξομολογηθώ κάτι....

Νομίζω πως δεν έχω νοιώσει έτσι ούτε για τη serenata.

Και είναι αμαρτία να λέω κάτι τέτοιο.....

Αλλά αυτή η σκυλίτσα μου έχει κλέψει την καρδιά!

Ούτε για άντρα δεν έχω κάνει έτσι.

Κι αυτή όμως.....

Μ' αγαπάει, αν τη βλέπατε θα το καταλαβαίνατε.

Μη γελάτε παρακαλώ.

Ούτε εγώ το περίμενα.

Ποτέ δεν πίστεψα πως εγώ θ' αγαπήσω σκυλί.

Και μάλιστα τόσο πολύ.

Είναι σα να προδίδω όλες τις γάτες που μεγάλωσα μαζί.

Ολη την αγάπη που τους έδωσα μια ζωή.

Μα αυτή η σκυλίτσα....

Οταν με κοιτάζει λιώνω.

Τα γλυκόλογα που της έχω πει χαϊδεύοντας την δεν τα έχω πει μαζεμένα ποτέ.

Οκ είναι έρωτας.

Αντρα έψαχνα, σκυλίτσα ερωτεύτηκα....

Τι σου είναι η ζωή τελικά....

ΥΓ Η φωτογραφία δεν είναι της σκυλίτσας, της μοιάζει πάρα πολύ όμως.

     Θα σας στείλω δική της σύντομα!! 

Τα όχι πίσω απ' τα ναι...

Για κάθε απόφαση που παίρνουμε στη ζωή μας αφήνουμε πίσω κάτι άλλο.

Το νόμισμα έχει πάντοτε δυο πλευρές.

Κερδίζεις κάτι θυσιάζοντας κάτι άλλο.

Μερικές φορές δεν το συνειδητοποιούμε γιατί τα αποτελέσματα της 'θυσίας' φαίνονται πολύ αργά.

Δεν παύουν όμως να εμφανίζονται.

Είναι εποχές που δεν καταλαβαίνουμε γιατί τα πράγματα έρχονται καλά ή άσχημα στη ζωή μας.

Αναφερόμαστε στο σύμπαν και τους νόμους του, στο Θεό...

Στην πραγματικότητα τα πάντα είναι αποτελέσματα των πράξεων μας.

Δεν ξέρω πόσο μεγάλο ή μικρό είναι το ποσοστό της τύχης.

Δεν είμαι σίγουρη αν υπάρχει τύχη...ή ατυχία.

Ξέρω στα σίγουρα πως μένοντας στο εξοχικό, όσο καλά και αν περνάω, χάνω πράγματα που θα είχα στην Αθήνα.

Δε βλέπω την κολλητή μου.

Δεν έχω ανέσεις που έχω εκεί.

Κερδίζω την ηρεμία και τη χαλαρότητα που δε θα είχα.

Κερδίζεις κάτι χάνεις κάτι άλλο.

Θεωρώ πως αυτός είναι ο άγραφος νόμος που ισχύει για όλους μας.

Για κάθε ναι υπάρχει ένα όχι.

Δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα.

Και το σκύλο χορτάτο και την πίτα ολόκληρη.

Η λαϊκή σοφία το λέει.

Καμιά φορά ζηλεύουμε ανθρώπους που έχουν κάνει το αντίθετο απ' ότι κάναμε εμείς.

Πήραν διαφορετικές αποφάσεις, είχαν άλλες προτεραιότητες.

Το αποτέλεσμα διαφορετικό και το παρελθόν δεν αλλάζει.

Καλό είναι να σκεφτόμαστε τις επιπτώσεις των αποφάσεων μας στο μέλλον.

Τα μεγάλα ΝΑΙ και τα μεγάλα ΟΧΙ της ζωής μας.

Οι αποφάσεις μας και οι επιπτώσεις τους.

Ας διαλέξουμε όσο σοφότερα μπορούμε.

Για το μέλλον...

Ακόμα εδώ...

Είμαι ακόμα εδώ.

Είχα πει πως θα φύγω την περασμένη Τετάρτη.

Μετά είπα να μείνω λίγο ακόμα, αφού ο καιρός είναι υπέροχος, μέχρι την Κυριακή.

Οσο περνάνε οι μέρες και ο καιρός εξακολουθεί να είναι καλός....

Δε φεύγω......

Ναι, στην Αθήνα είναι πιο βολικά όλα.

Εδώ όμως νιώθω σα να είμαι διακοπές ακόμα.

Μπήκε Νοέμβρης και έχει ζέστη!

Εχει κάτι λιακάδες υπέροχες.

Δεν ασχολούμαι με τα νέα όσο στην Αθήνα.

Τουλάχιστον όχι στον ίδιο βαθμό.

Διαβάζω πάρα πολύ.

Σκέφτομαι ν' αρχίσω να γράφω γι αυτά που διαβάζω.

Τόσα βιβλία σχετικά με ψυχολογία και φιλοσοφία είχα να διαβάσω από τότε που έκανα το αποτυχημένο ξεκίνημα για ψυχολόγος.

Κοντεύω να διαβάσω όλα τα βιβλία του Γιάλομ....

Εχω μπει στην ουρά γι αυτό που γράφει τώρα!

Την 'Υπαρξιακή Ψυχοθεραπεία'.

Να μη μοιραστώ τίποτα μαζί σας;...

Εδώ λοιπόν.

Βγαίνω περισσότερο...

Εστω και για καφέ δίπλα.

Με το κοντομάνικο και το σορτσάκι.

Στην Αθήνα δε βγαίνω έτσι.....

Ούτε χωρίς να βαφτώ!

Εδώ νιώθω πως είναι ακόμα καλοκαιροάνοιξη:)!

Νιώθω πιο ασφαλής.

Ακούγεται αστείο το ξέρω.

Λέω πως όσο έχει ωραίο καιρό τίποτα πολύ κακό δε γίνεται.

Καλά, το ξέρω πως δεν είναι έτσι.

Το ξέρω πως δε γίνεται τίποτα καλό επειδή εγώ μένω στο εξοχικό μου!

Θα ήμουν εντελώς ανόητη αν το πίστευα.

Πως να το πω....

Είμαι πιο χαλαρή εδώ.

Και λόγω καιρού τυχαίνει να είναι και πολύς κόσμος καλά.

Δε χρειάζεται να βάλουν πετρέλαιο.

Το ξέρω πως έρχεται τρίτο Μνημόνιο....χωρίς ΓΑΠ μωβ γραβάτα και Καστελόριζο...στεγνό:P

Και χωρίς άλλες εξηγήσεις, θα μείνω εδώ όσο το επιτρέπει ο καιρός.

Γράφω πιο αραιά, συγχωράτε με γι αυτό.

Περνάω όμως από τα μπλογκοσπιτάκια σας σχεδόν κάθε μέρα.

Αν μου ξεφύγει κανένα θα φταίει η ώρα που πέρασα.

Δε σταμάτησα να σας αγαπάω πολύ!!!!

Ελπίζω να μη με ξεχάσατε κι εσείς.....

Εδώ είμαι.

Στο internet, στο blog μου.